Ewangelia wg Łk – rozdział 8

(1) Następnie wędrował G1353 przez miasta G4172 i wsie G2968, nauczając G1321 i głosząc G2097 Ewangelię o królestwie G932 Bożym G2316. A było z Nim Dwunastu G1427

(2) oraz kilka kobiet G1135, które uwolnił G2323 od złych G4190 duchów G4151 i od słabości G769: Maria G3137, zwana G2564 Magdaleną G3094, którą opuściło G1831 siedem G2033 złych duchów G1140;

(3) Joanna G2489, żona G1135 Chuzy G5529, zarządcy G2012 u Heroda G2264; Zuzanna G4677 i wiele innych G2087, które im usługiwały G1247 ze swego mienia G5224.

(4) Gdy zebrał się wielki G4183 tłum G3793 i z miast G4172 przychodzili G1975 do Niego, rzekł G2036 w przypowieściach G3850:

(5) Siewca G4687 wyszedł G1831 siać G4687 ziarno G4703. A gdy siał, jedno padło G4098 na drogę G3598 i zostało podeptane G2662, a ptaki G4071 powietrzne G3772 wydziobały je G2719.

(6) Inne padło G4098 na skałę G4073 i gdy wzeszło G5453, uschło G3583, bo nie miało G2192 wilgoci G2429.

(7) Inne znowu padło G4098 między ciernie G173, a ciernie razem z nim wyrosły G4855 i zagłuszyły je G638.

(8) Inne w końcu padło G4098 na ziemię G1093 żyzną G18 i gdy wzrosło G5453, wydało plon G2590 stokrotny G1542. Przy tych słowach wołał G5455: Kto ma uszy G3775 do słuchania G191, niechaj słucha G191!

(9) Wtedy pytali Go Jego uczniowie G3101, co oznacza G1498 ta przypowieść G3850.

(10) On rzekł G2036: Wam dano G1325 poznać G1097 tajemnice G3466 królestwa G932 Bożego G2316, innym zaś w przypowieściach G3850, aby patrząc G991 nie widzieli G991 i słuchając G191 nie rozumieli G4920.

(11) Takie jest znaczenie przypowieści G3850: Ziarnem G4703 jest słowo G3056 Boże G2316.

(12) Tymi na drodze G3598 są ci, którzy słuchają G191 słowa G3056; potem przychodzi G2064 diabeł G1228 i zabiera G142 słowo G3056 z ich serca G2588, żeby nie uwierzyli G4100 i nie byli zbawieni G4982.

(13) Na skałę G4073 pada u tych, którzy, gdy usłyszą G191, z radością G5479 przyjmują G1209 słowo G3056, lecz nie mają G2192 korzenia G4491: wierzą G4100 do czasu G2540, a w chwili pokusy G3986 odstępują G868.

(14) To, co padło G4098 między ciernie G173, oznacza tych, którzy słuchają G191 słowa G3056, lecz potem odchodzą G4198 i przez troski G3308, bogactwa G4149 i przyjemności G2237 życia G979 bywają zagłuszeni G4846 i nie wydają owocu G5052.

(15) W końcu ziarno w żyznej G2570 ziemi G1093 oznacza tych, którzy wysłuchawszy G191 słowa G3056 sercem szlachetnym G18 i dobrym G2570, zatrzymują je G2722 i wydają owoc G2592 przez swą wytrwałość G5281.

(16) Nikt G3762 nie zapala G681 lampy G3088 i nie przykrywa jej G2572 garncem G4632 ani nie stawia G5087 pod łóżkiem G2825; lecz stawia G5087 na świeczniku G3087, aby widzieli G991 światło G5457 ci, którzy wchodzą G1531.

(17) Nie ma G2076 bowiem nic ukrytego G2927, co by nie miało być ujawnione G5318, ani nic tajemnego G614, co by nie było poznane G1097 i na jaw nie wyszło G2064.

(18) Uważajcie G991 więc, jak G4459 słuchacie G191. Bo kto ma G2192, temu będzie dane G1325; a kto nie ma G2192, temu zabiorą G142 i to, co mu się wydaje G1380, że ma G2192.

(19) Wtedy przyszli G3854 do Niego Jego Matka G3384 i bracia G80, lecz nie mogli G1410 dostać się do Niego z powodu tłumu G3793.

(20) Oznajmiono G518 Mu: Twoja Matka G3384 i bracia G80 stoją G2476 na dworze G1854 i chcą G2309 się widzieć G3708 z Tobą.

(21) Lecz On G1161 im odpowiedział G611: Moją G3450 matką G3384 i G2532 moimi G3450 braćmi G80 są ci G3588, którzy słuchają G191 słowa G3056 Bożego G2316 i G2532 wypełniają je G4160.

(22) Pewnego G3391 dnia G2250 wsiadł G1684 ze swymi uczniami G3101 do łodzi G4143 i G2532 rzekł G2036 do nich G848: Przeprawmy się G1330 na drugą stronę G4008 jeziora G3041! I G2532 odbili G321 od brzegu.

(23) A gdy G1161 płynęli G4126, zasnął G879. Wtedy spadł G2597 gwałtowny wicher G2978 na G1519 jezioro G3041, tak że G2532 fale ich zalewały G4845 i G2532 byli w niebezpieczeństwie G2793.

(24) Przystąpili G4334 więc i G1161 obudzili Go G1326, wołając G3004: Mistrzu G1988, Mistrzu G1988, giniemy G622! Lecz On G1161 wstał G1326, rozkazał G2008 wichrowi G417 i G2532 wzburzonej fali G2830: uspokoiły się G3973 i G2532 nastała cisza G1055.

(25) A do nich rzekł G2036: Gdzie G4226 jest wasza G5216 wiara G4102? Oni zaś G1161 przestraszeni G5399 i pełni podziwu G2296 mówili G3004 nawzajem do siebie G240: Kim G5101 właściwie On G3778 jest G2076, że G3754 nawet G2532 wichrom G417 i G2532 wodzie rozkazuje G2004, a są Mu posłuszne G5219?

(26) I G2532 przypłynęli G2668 do kraju G5561 Gergezeńczyków G1086, który G3748 leży G2076 naprzeciw G495 Galilei G1056.

(27) Gdy wyszedł G1831 na ląd G1093, wybiegł Mu naprzeciw G5221 pewien G5100 człowiek G435, który był opętany G2192 przez złe duchy G1140. Już od dłuższego czasu G5550 nie nosił ubrania G2440 i nie mieszkał G3306 w domu G3614, lecz G235 w grobach G3418.

(28) Gdy ujrzał G3708 Jezusa G2424, z krzykiem G349 upadł przed Nim G4363 i G2532 zawołał G2036 donośnym głosem G5456: Czego chcesz ode mnie G5101, Jezusie G2424, Synu G5207 Boga G2316 Najwyższego G5310? Błagam Cię G1189, nie dręcz mnie G928!

(29) Rozkazywał G3853 bowiem duchowi nieczystemu G169, by wyszedł G1831 z tego człowieka G444. Bo już wiele razy G4183 G5550 porywał go G4884, a choć wiązano go G1196 łańcuchami G254 i G2532 trzymano w pętach G3976, rwał więzy G1284, a zły duch G1140 pędził go G1643 na miejsca pustynne G2048.

(30) A Jezus G2424 zapytał go G1905: Jak ci na imię G3686? On odpowiedział G2036: Legion G3003, bo G3754 wielu G4183 złych duchów G1140 weszło G1525 w niego G846.

(31) Te G2532 prosiły Go G3870, żeby im nie kazał G565 odejść do Czeluści G12.

(32) A była tam duża G2425 trzoda świń G5519, pasących się G1006 na górze G3735. Prosiły Go więc [złe duchy] G3870, żeby im pozwolił G2010 wejść G1525 w nie G846. I G2532 pozwolił im G2010.

(33) Wtedy złe duchy G1140 wyszły G1831 z człowieka G444 i G1161 weszły G1525 w świnie G5519, a trzoda G34 ruszyła pędem G3729 po urwistym zboczu G2911 do jeziora G3041 i G2532 utonęła G638.

(34) Na widok tego, co zaszło G1096, pasterze G1006 uciekli G5343 i G2532 rozpowiedzieli to G518 w mieście G4172 i G2532 po zagrodach G68.

(35) Ludzie wyszli G1831 zobaczyć G3708, co się stało G1096. Przyszli G2064 do Jezusa G2424 i G2532 zastali G2147 człowieka G444, z którego wyszły złe duchy G1140, ubranego G2439 i przy zdrowych zmysłach G4993, siedzącego G2521 u nóg Jezusa G4228. Strach ich ogarnął G5399.

(36) A ci, którzy wiedzieli G3708, opowiedzieli im G518, w jaki sposób opętany został uzdrowiony G4982.

(37) Wtedy cała G537 ludność okoliczna G4066 Gergezeńczyków G1086 prosiła Go G2065, żeby odszedł G565 od nich G846, ponieważ wielkim strachem G5401 byli przejęci G4912. On więc wsiadł G1684 do łodzi G4143 i odpłynął z powrotem G5290.

(38) Człowiek G435 zaś, z którego wyszły G1831 złe duchy G1140, prosił Go G1189, żeby mógł zostać przy Nim G1511. Lecz [Jezus] odprawił go G630 słowami:

(39) Wracaj G5290 do domu G3624 i G2532 opowiadaj G1334 wszystko, co Bóg G2316 uczynił G4160 z tobą G4671. Poszedł więc G565 i głosił G2784 po całym mieście G4172 wszystko, co Jezus G2424 mu uczynił G4160.

(40) Gdy Jezus G2424 powrócił G5290, tłum G3793 przyjął Go G588 z radością, bo G1063 wszyscy G3956 Go wyczekiwali G4328.

(41) A oto przyszedł G2064 człowiek G435, imieniem G3686 Jair G2383, który był przełożonym G758 synagogi G4864. Upadł G4098 Jezusowi G2424 do nóg G4228 i prosił Go G3870, żeby zaszedł G1525 do jego G846 domu G3624.

(42) Miał G2258 bowiem G3754 córkę G2364 jedynaczkę G3439, liczącą około G5613 dwunastu G1427 lat G2094, która była bliska śmierci G599. Gdy Jezus tam szedł G5217, tłumy G3793 napierały G4846 na Niego G846.

(43) A pewna kobieta G1135 od dwunastu G1427 lat G2094 cierpiała na upływ krwi G4511 G129; całe G3650 swe mienie wydała G4321 na lekarzy G2395, a żaden G3762 nie mógł G2480 jej uleczyć G2323.

(44) Podeszła G4334 z tyłu G3693 i dotknęła się G680 frędzli G2899 Jego G846 płaszcza G2440, a natychmiast G3916 ustał G2476 jej G846 upływ krwi G4511 G129.

(45) Lecz Jezus G2424 zapytał G2036: Kto G5101 się Mnie G3450 dotknął G680? Gdy wszyscy G3956 się wypierali G720, Piotr G4074 powiedział G2036: Mistrzu G1988, to tłumy G3793 zewsząd Cię otaczają G4912 i ściskają G598.

(46) Lecz Jezus G2424 rzekł G2036: Ktoś G5100 się Mnie G3450 dotknął G680, bo poznałem G1097, że moc G1411 wyszła G1831 ode Mnie G575 G1473.

(47) Wtedy kobieta G1135, widząc G3708, że się nie ukryje G2990, zbliżyła się G2064 drżąca G5141 i upadłszy G4363 przed Nim G846 opowiedziała G518 wobec całego G3956 ludu G2992, dlaczego G156 się Go G846 dotknęła G680 i jak G5613 natychmiast G3916 została uleczona G2390.

(48) Jezus G2424 rzekł G2036 do niej G846: Córko G2364, twoja G4675 wiara G4102 cię ocaliła G4982, idź G4198 w G1519 pokoju G1515.

(49) Gdy On G846 jeszcze G2089 mówił G2980, przyszedł G2064 ktoś G5100 z domu G3844 przełożonego G752 synagogi i oznajmił G3004: Twoja G4675 córka G2364 umarła G2348, nie trudź G4660 już Nauczyciela G1320.

(50) Lecz Jezus G2424, słysząc to G191, rzekł G611: Nie bój się G5399; wierz G4100 tylko G3440, a będzie ocalona G4982.

(51) Gdy przyszedł G2064 do domu G3614, nie pozwolił G863 nikomu G5100 wejść G1525 z sobą G4862, oprócz G1487 G3361 Piotra G4074, Jakuba G2385 i Jana G2491 oraz ojca G3962 i matki G3384 dziecka G3816.

(52) A wszyscy G3956 płakali G2799 i żałowali G2875 jej G848. Lecz On G1161 rzekł G2036: Nie płaczcie G3361 G2799, bo G1063 nie G3756 umarła G599, tylko G235 śpi G2518.

(53) I wyśmiewali Go G2606, wiedząc G1492, że umarła G599.

(54) On zaś G1161 ująwszy G2902G846 za rękę G5495, rzekł G5455 głośno: Dziewczynko G3816, wstań G1453!

(55) Duch G4151 jej G846 powrócił G1994 i G2532 zaraz G3916 wstała G450. Polecił G1299 też, aby jej G846 dano G1325 jeść G5315.

(56) Rodzice G1118 jej G846 osłupieli ze zdumienia G1839, lecz On G1161 przykazał G3853 im G846, żeby nikomu G3367 nie mówili G2036 o tym, co się stało G1096.