(1) Wyszedł G1831 stamtąd G1564 i przyszedł G2064 do swego G846 rodzinnego miasta G3968. A towarzyszyli G190 Mu Jego G846 uczniowie G3101.
(2) Gdy nadszedł G1096 szabat G4521, zaczął G756 nauczać G1321 w synagodze G4864; a wielu G4183, przysłuchując się G191, pytało ze zdziwieniem G1605: Skąd G4159 On to G5129 ma? I co za mądrość G4678, która Mu jest dana G1325? I takie cuda G1411 dzieją się przez Jego G846 ręce G5495!
(3) Czy nie jest to cieśla G5045, syn G5207 Maryi G3137, a brat G80 Jakuba G2385, Józefa G2500, Judy G2455 i Szymona G4613? Czyż nie żyją tu u nas także Jego G846 siostry G79? I powątpiewali G4624 o Nim G846.
(4) A Jezus G2424 mówił G3004 im G846: Tylko w swojej ojczyźnie G3968, wśród swoich krewnych G4773 i w swoim domu G3614 może być prorok G4396 tak lekceważony G820.
(5) I nie mógł G3756 tam G1563 zdziałać G4160 żadnego cudu G1411, jedynie na kilku G3641 chorych G732 położył G2007 ręce G5495 i uzdrowił G2323 ich G846.
(6) Dziwił się G2296 też ich G846 niedowiarstwu G570. Potem obchodził G4013 okoliczne wsie G2968 i nauczał G1321.
(7) Następnie przywołał G4341 do siebie Dwunastu G1427 i zaczął rozsyłać G649 ich G846 po dwóch G1417. Dał G1325 im G846 też władzę G1849 nad duchami G4151 nieczystymi G169.
(8) I przykazał G3853 im G846, żeby nic G3367 z sobą nie brali G142 na drogę G3598 prócz laski G4464: ani chleba G740, ani torby G4082, ani pieniędzy G5475 w trzosie G2223.
(9) Ale idźcie obuci G5265 w sandały G4547 i nie wdziewajcie G1746 dwóch sukien G5509!
(10) I mówił G3004 do nich G846: Gdy do jakiego domu G3614 wejdziecie G1525, zostańcie G3306 tam G1563, aż stamtąd G1564 wyjdziecie G1831.
(11) Jeśli w jakim miejscu G5117 was G5209 nie przyjmą G1209 i nie będą słuchać G191, wychodząc stamtąd G1564 strząśnijcie G1621 proch G5522 z nóg G4228 waszych G5216 na świadectwo G3142 dla nich G846!
(12) Oni więc wyszli G1831 i wzywali G2784 do nawrócenia G3340.
(13) Wyrzucali G1544 też wiele G4183 złych duchów G1140 oraz wielu G4183 chorych G732 namaszczali G218 olejem G1637 i uzdrawiali G2323.
(14) Także król G935 Herod G2264 posłyszał G191 o Nim G846, gdyż Jego G846 imię G3686 nabrało G1096 rozgłosu G5318, i mówił G3004: Jan G2491 Chrzciciel G907 powstał G1453 z martwych G3498 i dlatego moce cudotwórcze G1411 działają G1754 w Nim G846.
(15) Inni G243 zaś mówili G3004: To jest Eliasz G2243; jeszcze inni G243 utrzymywali G3004, że to prorok G4396, jak jeden G1520 z dawnych G4396 proroków G4396.
(16) Herod G2264, słysząc G191 to G5124, twierdził G3004: To Jan G2491, którego ściąć G607 kazałem G1473, zmartwychwstał G1453.
(17) Ten bowiem Herod G2264 kazał pochwycić G649 Jana G2491 i związanego G1210 trzymał G846 w więzieniu G5438, z powodu Herodiady G2266, żony G1135 brata G80 swego G846 Filipa G5376, którą wziął G1060 za żonę G1135.
(18) Jan G2491 bowiem wypominał G3004 Herodowi G2264: Nie wolno G1832 ci G4671 mieć G2192 żony G1135 twego G4675 brata G80.
(19) A Herodiada G2266 zawzięła się G1758 na niego G846 i rada byłaby go zgładzić G615, lecz nie mogła G1410.
(20) Herod G2264 bowiem czuł lęk G5399 przed Janem G2491, znając G3708 go jako męża G435 prawego G1342 i świętego G40, i brał go w obronę G4933. Ilekroć G3753 go posłyszał G191, odczuwał duży G4183 niepokój G639, a przecież chętnie G2234 go słuchał G191.
(21) Otóż chwila G2121 sposobna nadeszła G1096, kiedy Herod G2264 w dzień G2250 swoich urodzin G1077 wyprawił ucztę G1173 swym dostojnikom G3175, dowódcom wojskowym G5506 i osobom znakomitym G4413 w Galilei G1056.
(22) Gdy córka G2364 tej Herodiady G2266 weszła G1525 i tańczyła G3738, spodobała się G700 Herodowi G2264 i współbiesiadnikom G4873. Król G935 rzekł G2036 do dziewczęcia G2877: Proś G154 mię G3165, o co G3739 chcesz G2309, a dam G1325 ci G4671.
(23) Nawet jej przysiągł G3660: Dam G1325 ci G4671, o co tylko G3739 poprosisz G154, nawet do połowy G2255 mojego G3450 królestwa G932.
(24) Ona wyszła G1831 i zapytała G2036 swą matkę G3384: O co G5101 mam prosić G154? Ta odpowiedziała G2036: O głowę G2776 Jana G2491 Chrzciciela G907.
(25) Natychmiast G2117 weszła G1525 z pośpiechem G4710 do króla G935 i prosiła G154: Chcę G2309, żebyś mi G3427 zaraz G1824 dał G1325 na misie G4094 głowę G2776 Jana G2491 Chrzciciela G907.
(26) A król G935 bardzo G4036 się zasmucił G4036, ale przez wzgląd G1223 na przysięgę G3727 i biesiadników G4873 nie chciał G2309 jej odmówić G114.
(27) Zaraz też król G935 posłał G649 kata G4688 i polecił G2004 przynieść G5342 głowę G2776 Jana G2491. Ten poszedł G565, ściął G607 go w więzieniu G5438.
(28) I przyniósł G5342 głowę G2776 jego G846 na misie G4094; dał G1325 ją dziewczęciu G2877, a dziewczę G2877 dało G1325 swej matce G3384.
(29) Uczniowie G3101 Jana G2491, dowiedziawszy się o tym G191, przyszli G2064, zabrali G142 jego G846 ciało G4430 i złożyli G5087 je w grobie G3419.
(30) Wtedy Apostołowie G652 zebrali się G4863 u Jezusa G2424 i opowiedzieli G518 Mu G846 wszystko G3956, co G3745 zdziałali G4160 i czego nauczali G1321.
(31) A On G3004 rzekł G3004 do nich G846: Pójdźcie G1205 wy sami G5210 osobno G2596 G2398 na miejsce G5117 pustynne G2048 i wypocznijcie G373 nieco G3641. Tak wielu G4183 bowiem przychodziło G2064 i odchodziło G5217, że nawet G3761 na posiłek G5315 nie mieli czasu G2119.
(32) Odpłynęli G565 więc łodzią G4143 na miejsce G5117 pustynne G2048, osobno G2596 G2398.
(33) Lecz widziano G3708 ich G846 odpływających G5217. Wielu G4183 zauważyło G1921 to i zbiegli się tam G4936 pieszo G3979 ze wszystkich G3956 miast G4172 i uprzedzili G4281 ich G846.
(34) Gdy Jezus G2424 wysiadł G1831, ujrzał G3708 wielki G4183 tłum G3793. Zlitował się G4697 nad nimi G1909, byli bowiem G3754 jak owce G4263 nie mające G3361 G2192 pasterza G4166. I zaczął G756 ich nauczać G1321.
(35) A gdy pora G1096 była już późna G4183, przystąpili G4334 do Niego G846 uczniowie G3101 i rzekli G3004: Miejsce G5117 jest puste G2048, a pora już późna G4183.
(36) Odpraw ich G630! Niech idą G565 do okolicznych G2945 osiedli G68 i wsi G2968, a kupią G59 sobie G1438 coś G5101 do jedzenia G5315.
(37) Lecz On G3588 im odpowiedział G611: Wy G5210 dajcie G1325 im G846 jeść G5315! Rzekli G3004 Mu G846: Mamy pójść G565 i za dwieście G1250 denarów G1220 kupić G59 chleba G740, żeby im dać G1325 jeść G5315?
(38) On G1161 ich spytał G3004: Ile G4214 macie G2192 chlebów G740? Idźcie G5217, zobaczcie G3708! Gdy się upewnili G1097, rzekli G3004: Pięć G4002 i dwie G1417 ryby G2486.
(39) Wtedy polecił G2004 im G846 wszystkim G3956 usiąść G347 gromadami G4849 na G1909 zielonej G5515 trawie G5528.
(40) I rozłożyli się G377, gromada G4237 przy G2596 gromadzie G4237, po stu G1540 i G2532 po pięćdziesięciu G4004.
(41) A wziąwszy G2983 pięć G4002 chlebów G740 i G2532 dwie G1417 ryby G2486, spojrzał G308 w niebo G3772, odmówił G2127 błogosławieństwo G2127, połamał G2622 chleby G740 i dawał G1325 uczniom G3101, by kładli G3908 przed G3908 nimi G846; także G2532 dwie G1417 ryby G2486 rozdzielił G3307 między wszystkich G3956.
(42) Jedli G5315 wszyscy G3956 do sytości G5526.
(43) I zebrali G142 jeszcze dwanaście G1427 pełnych G4138 koszów G2894 ułomków G2801 i G2532 ostatków G2486 z ryb G2486.
(44) A tych G3588, którzy jedli G5315 chleby G740, było pięć G4000 tysięcy G4000 mężczyzn G435.
(45) Zaraz G2117 też przynaglił G315 swych G846 uczniów G3101, żeby wsiedli G1684 do łodzi G4143 i G2532 wyprzedzali G4254 Go G846 na drugi G4008 brzeg G4008, do G4314 Betsaidy G966, zanim odprawi G630 tłum G3793.
(46) Gdy rozstał się G657 z nimi G846, odszedł G565 na górę G3735, aby się modlić G4336.
(47) Wieczór G3798 zapadł G1096, łódź G4143 była G2258 na środku G3319 jeziora G2281, a On G846 sam G3441 jeden G3441 na lądzie G1093.
(48) Widząc G3708, jak się trudzili G928 przy wiosłowaniu G1643, bo G1063 wiatr G417 był G2258 im G846 przeciwny G1727, około czwartej G5067 straży G5438 nocnej G3588 przyszedł G2064 do nich G4314, krocząc G4043 po G1909 jeziorze G2281, i chciał G2309 ich minąć G3928.
(49) Oni zaś G1161, gdy Go ujrzeli G3708 kroczącego G4043 po G1909 jeziorze G2281, myśleli G1380, że to zjawa G5326, i zaczęli krzyczeć G349.
(50) Widzieli G3708 Go G846 bowiem wszyscy G3956 i zatrwożyli się G5015. Lecz G1161 On G846 zaraz G2117 przemówił G2980 do nich G4314: Odwagi G2293, Ja G1473 jestem G1510, nie bójcie się G5399!
(51) I wszedł G305 do nich G4314 do łodzi G4143, a wiatr G417 się uciszył G2869.
(52) Oni tym bardziej G3029 byli zdumieni G1839 w duszy G2588, że nie zrozumieli G4920 sprawy G1909 z chlebami G740, gdyż umysł ich G846 był otępiały G4456.
(53) Gdy się przeprawili G1276, przypłynęli G2064 do ziemi G1093 Genezaret G1082 i przybili do brzegu G4358.
(54) Skoro wysiedli G1831 z łodzi G4143, zaraz G2117 Go poznano G1921.
(55) Ludzie G444 biegali G4063 po całej G3650 owej G1565 okolicy G5561 i zaczęli znosić G4064 na noszach G2895 chorych G2560, tam G3699 gdzie, jak słyszeli G191, przebywa G2076.
(56) I gdziekolwiek G3699 wchodził G1531 do wsi G2968, do miast G4172 czy G2228 osad G68, kładli G5087 chorych G770 na otwartych miejscach G58 i prosili Go G3870, żeby choć G2579 frędzli G2899 u Jego G846 płaszcza G2440 mogli się dotknąć G680. A wszyscy G3956, którzy się Go G846 dotknęli G680, odzyskiwali zdrowie G4982.