Bibliapologety - Słownik Stronga

Słownik Stronga (Byzantine/MajorityText)
Autor: Marcin Garbulski

Forma grecka:

ἐπιτίθημι

Transliteracja:

epitithēmi

Część mowy:

czasownik

Pochodzenie:

Od epi [na, nad, w czasie, za; na, przy, w oparciu o; na, do, przeciw, względem] (G1909) i meno [pozostawać (w danym miejscu), trwać (np. w danym stanie), oczekiwać] (G3306) oraz tithemi [kłaść, umieszczać; ustawiać, ustanawiać] (G5087).

Znaczenie:

Położyć na, dołożyć, dołączyć.
Umieścić (kogoś lub coś) w konkretnym miejscu.
Nadać (imię), w sensie przypisać lub przyznać coś.

Częstość wystąpień:

Wystąpienia. Rozdział : werset

Mt 9:18; Mt 19:13; Mt 19:15; Mt 21:7; Mt 23:4; Mt 27:29; Mt 27:37;
Mk 3:16; Mk 3:17; Mk 4:21; Mk 5:23; Mk 6:5; Mk 7:32; Mk 8:23; Mk 8:25; Mk 16:18;
Łk 4:40; Łk 8:16; Łk 10:30; Łk 13:13; Łk 15:5; Łk 23:26;
J 9:15; J 19:2;
Dz 6:6; Dz 8:17; Dz 8:19; Dz 9:12; Dz 9:17; Dz 13:3; Dz 15:10; Dz 15:28; Dz 16:23; Dz 18:10; Dz 19:6; Dz 28:3; Dz 28:8; Dz 28:10;
1Tm 5:22;
Ap 22:18;

Źródło: Blue Letter Bible