(1) Pewnego razu – gdy tłum G3793 cisnął się G1945 do Niego, aby słuchać G191 słowa G3056 Bożego G2316, a On stał G2476 nad jeziorem G3041 Genezaret G1082 –
(2) zobaczył G3708 dwie łodzie G4143, stojące przy brzegu jeziora G3041; rybacy G231 zaś wyszli G575 z nich i płukali G637 swoje sieci G1350.
(3) Wszedłszy G1684 do jednej G1520 z łodzi G4143, która należała do Szymona G4613, poprosił G2065 go, żeby nieco G3641 odbił G1877 od brzegu G1093. Potem usiadł G2523 i z łodzi G4143 nauczał G1321 tłumy G3793.
(4) Gdy przestał G3973 mówić G2980, rzekł G2036 do Szymona G4613: Wypłyń G1877 na głębię G899 i zarzućcie G5465 sieci G1350 na połów G61.
(5) A Szymon G4613 odpowiedział G611: Mistrzu G1988, całą G3650 noc G3571 pracowaliśmy G2872 i niceśmy nie ułowili G2983. Lecz na Twoje G4675 słowo G4487 zarzucę G5465 sieci G1350.
(6) Skoro to uczynili G4160, zagarnęli G4788 tak wielkie mnóstwo G4183 ryb G2486, że sieci ich G1350 zaczynały się rwać G1284.
(7) Skinęli G2656 więc na wspólników G3353 w drugiej G2087 łodzi G4143, żeby im przyszli z pomocą G4815. Ci podpłynęli G2064 i napełnili G4130 obie G297 łodzie G4143, tak że się prawie zanurzały G1036.
(8) Widząc G3708 to Szymon G4613 Piotr G4074 przypadł G4363 Jezusowi G2424 do kolan G1119 i rzekł G3004: Odejdź G1831 ode mnie G575, Panie G2962, bo jestem G1510 człowiek G435 grzeszny G268.
(9) I jego G846 bowiem, i wszystkich G3956 jego G846 towarzyszy, w zdumienie G2285 wprawił połów G61 ryb G2486, jakiego dokonali;
(10) jak również Jakuba G2385 i Jana G2491, synów G5207 Zebedeusza G2199, którzy byli G2258 wspólnikami G2844 Szymona G4613. Lecz Jezus G2424 rzekł G2036 do Szymona G4613: Nie bój się G5399, odtąd G575 G3568 ludzi G444 będziesz łowił G2221.
(11) I przyciągnąwszy G2609 łodzie G4143 do brzegu G1093, zostawili G863 wszystko G3956 i poszli G190 za Nim G846.
(12) Gdy przebywał G1511 w jednym G3391 z miast G4172, zjawił się człowiek G435 cały pokryty G4134 trądem G3014. Gdy ujrzał G3708 Jezusa G2424, upadł G4098 na twarz G1909 G4383 i prosił Go G1189: Panie G2962, jeśli G1437 chcesz G2309, możesz G1410 mnie G3165 oczyścić G2511.
(13) Jezus G2424 wyciągnął G1614 rękę G5495 i dotknął G680 go G846, mówiąc G3004: Chcę G2309, bądź oczyszczony G2511. I natychmiast G2112 trąd G3014 z niego ustąpił G565.
(14) A On G846 mu przykazał G3853, żeby nikomu G3367 nie mówił G2036: Ale idź G565, pokaż się G1166 kapłanowi G2409 i złóż G4374 ofiarę, jak przepisał G4367 Mojżesz G3475, za swoje G4675 oczyszczenie G2512, na świadectwo G3142 dla nich G846.
(15) Lecz tym szerzej G3123 rozchodziła się G1330 Jego G846 sława G3056, a liczne G4183 tłumy G3793 zbierały się G4905, aby Go słuchać G191 i znaleźć uzdrowienie G2323 ze swych G846 niedomagań G769.
(16) On jednak usuwał się G5298 na miejsca pustynne G2048 i modlił się G4336.
(17) Pewnego G3391 dnia G2250, gdy nauczał G1321, siedzieli G2521 przy tym faryzeusze G5330 i uczeni w Prawie G3547, którzy przyszli G2064 ze wszystkich G3956 miejscowości G2968 Galilei G1056, Judei G2449 i Jerozolimy G2419. A była G2258 w Nim G846 moc G1411 Pańska G2962, że mógł uzdrawiać G2390.
(18) Wtem jacyś G435 ludzie przyszli G5342, niosąc na łożu G2825 człowieka G444 sparaliżowanego G3886. Starali się G2212 go wnieść G1533 i położyć G5087 przed Nim G846.
(19) Nie mogąc z powodu tłumu G3793 go przynieść G2147, wyszli na dach G1430 i przez powałę G2766 spuścili G2524 go wraz z łożem G2826 w sam środek G3319 przed Jezusa G2424.
(20) On widząc G3708 ich wiarę G4102, rzekł G2036: Człowieku G444, odpuszczają się G863 twoje G4675 grzechy G266.
(21) Na to uczeni w Piśmie G1122 i faryzeusze G5330 poczęli się zastanawiać G1260 i mówić: Któż G5101 On jest G2076, że śmie mówić G2980 bluźnierstwa G988? Któż G5101 może G1410 odpuszczać G863 grzechy G266 prócz samego Boga G2316?
(22) Lecz Jezus G2424 przejrzał G1921 ich G846 myśli G1261 i rzekł G611 do nich G848: Co G5101 za myśli nurtują G1260 w sercach G2588 waszych G5216?
(23) Cóż G5101 jest G2076 łatwiej G2123 powiedzieć G2036: „Odpuszczają G863 ci się twoje G4675 grzechy G266”, czy powiedzieć G2036: „Wstań G1453 i chodź G4043”?
(24) Lecz abyście wiedzieli G1492, że G3754 Syn G5207 Człowieczy G444 ma G2192 na ziemi G1093 władzę G1849 odpuszczania G863 grzechów G266 – rzekł G2036 do sparaliżowanego G3886: Mówię G3004 ci G4671, wstań G1453, weź G142 swoje G4675 łoże G2826 i idź G4198 do domu G3624!
(25) I natychmiast G3916 wstał G450 wobec nich G1799, wziął G142 to, na czym leżał G2621, i poszedł G565 do domu G3624, wielbiąc G1392 Boga G2316.
(26) Wtedy zdumienie G2983 ogarnęło wszystkich G537; wielbili G1392 Boga G2316 i pełni bojaźni G5401 mówili G3004: Przedziwne G3861 rzeczy widzieliśmy G3708 dzisiaj G4594.
(27) Potem wyszedł G1831 i zobaczył G2300 celnika G5057, imieniem G3686 Lewi G3017, siedzącego G2521 w komorze celnej G5058. Rzekł G2036 do niego G846: Pójdź G190 za Mną G3427!
(28) On zostawił G2641 wszystko G3956, wstał G450 i chodził G190 za Nim G846.
(29) Potem Lewi G3018 wyprawił G4160 dla Niego G846 wielkie G3173 przyjęcie G1403 u siebie w domu G3614; a była G2258 spora G4183 liczba tłumu G3793 celników G5057 oraz innych G243, którzy G3739 zasiadali G2621 z nimi G846 do stołu.
(30) Na to szemrali G1111 faryzeusze G5330 i ich G846 uczeni w Piśmie G1122 i mówili G3004 do Jego G846 uczniów G3101: Dlaczego G1223 G5101 jecie G2068 i pijecie G4095 z celnikami G5057 i grzesznikami G268?
(31) Lecz Jezus G2424 im odpowiedział G611: Nie potrzebują G5532 lekarza G2395 zdrowi G5198, ale ci, którzy się źle mają G2560.
(32) Nie G3756 przyszedłem G2064 wezwać G2564 do nawrócenia G3341 sprawiedliwych G1342, lecz G235 grzeszników G268.
(33) Wówczas oni rzekli G2036 do Niego G846: Uczniowie G3101 Jana G2491 dużo poszczą G3522 i modły G1162 odprawiają, tak samo uczniowie G3101 faryzeuszów G5330; Twoi G4674 zaś jedzą G2068 i piją G4095.
(34) Jezus G2424 rzekł G2036 do nich G848: Czy możecie G1410 gości weselnych G5207 G3567 nakłonić do postu G3522, dopóki pan młody G3566 jest G2076 z nimi G3326?
(35) Lecz przyjdzie G2064 czas G2250, kiedy zabiorą G522 im pana młodego G3566, i wtedy G5119, w owe dni G2250, będą pościli G3522.
(36) Opowiedział G3004 im też przypowieść G3850: Nikt G3762 nie przyszywa G1911 do starego G3820 ubrania G2440 jako łaty G1915 tego, co oderwie G4977 od nowego G2537; w przeciwnym razie G1487 G3361 i nowe G2537 podrze G4977, i łata G1915 z nowego G2537 nie nada się G4856 do starego G3820.
(37) Nikt G3762 też nie wlewa G906 młodego G3501 wina G3631 do starych G3820 bukłaków G779; w przeciwnym razie G1487 G3361 młode wino G3631 rozerwie G4486 bukłaki G779, i samo wycieknie G1632, i bukłaki G779 się zepsują G622.
(38) Lecz młode G3501 wino G3631 należy lać G992 do nowych G2537 bukłaków G779.
(39) Kto się napił G4095 starego G3820 wina, nie chce G2309 potem młodego G3501 – mówi G3004 bowiem: Stare G3820 jest G2076 lepsze G5543.