Dzieje 13

(1) W Antiochii G490, w tamtejszym Kościele G1577, byli prorokami G4396 i nauczycielami G1320: Barnaba G921 i Szymon G4826, zwany G2564 Niger G3526, Lucjusz G3066 Cyrenejczyk G2956 i Manaen G3127, który wychowywał się razem z Herodem G2264 tetrarchą G5076, i Szaweł G4569.

(2) Gdy odprawili publiczne nabożeństwo G3008 dla Pana G2962 i pościli G3522, rzekł G2036 Duch G4151 Święty G40: Wyznaczcie G873 mi G3427 już Barnabę G921 i Szawła G4569 do dzieła G2041, do którego ich powołałem G4341.

(3) Wtedy po poście G3522 i modlitwie G4336 oraz po włożeniu G2007 na nich rąk G5495, wyprawili ich G630.

(4) A oni, wysłani G1599 przez Ducha G4151 Świętego G40, zeszli do Seleucji G4581, a stamtąd odpłynęli G636 na Cypr G2954.

(5) Gdy przybyli G1096 do Salaminy G4529, głosili G2605 słowo G3056 Boże G2316 w synagogach G4864 żydowskich G2453; mieli też Jana G2491 do pomocy G5257.

(6) Gdy przeszli przez całą G3650 wyspę G3520 aż do Pafos G3974, spotkali pewnego maga G3097, fałszywego proroka G5578 żydowskiego G2453, imieniem G3686 Bar-Jezus G919,

(7) który należał do otoczenia prokonsula G446 Sergiusza G4588 Pawła G3972, człowieka roztropnego G4908. Ten, wezwawszy G4341 Barnabę G921 i Szawła G4569, chciał słuchać G191 słowa G3056 Bożego G2316.

(8) Lecz przeciwstawił się im G436 Elimas G1681 – mag G3097 (tak bowiem tłumaczy się jego G846 imię G3686), usiłując odwieść G1294 prokonsula G446 od wiary G4102.

(9) Ale Szaweł G4569, który także zwie się G2564 Paweł G3972, napełniony G4130 Duchem G4151 Świętym G40, spojrzał G816 na niego uważnie

(10) i rzekł G2036: O, synu G5207 diabelski G1228, pełny G4134 wszelkiej zdrady G1388 i wszelkiej przewrotności G4468, wrogu G2190 wszelkiej sprawiedliwości G1343, czyż nie zaprzestaniesz G3973 wykrzywiać G1294 prostych G2117 dróg G3598 Pańskich G2962?

(11) Teraz dotknie cię ręka G5495 Pańska G2962: będziesz niewidomy G5185 i przez pewien czas G2540 nie będziesz widział G991 słońca G2246. Natychmiast spadły na niego mrok G887 i ciemność G4655. I chodząc wkoło G4013, szukał kogoś, kto by go poprowadził za rękę G5497.

(12) Wtedy prokonsul G446, widząc G3708, co się stało G1096, uwierzył G4100, zdumiony G1605 nauką G1322 Pańską G2962.

(13) Odpłynąwszy G321 z Pafos G3974, Paweł G3972 i jego towarzysze przybyli G2064 do Perge G4011 w Pamfilii G3828, a Jan G2491 wrócił G5290 do Jerozolimy G2419, odłączywszy się od nich G672.

(14) Oni zaś przeszli G1330 przez Perge G4011, dotarli G3854 do Antiochii G490 Pizydyjskiej G4099, weszli G1525 w dzień G2250 sobotni G4521 do synagogi G4864 i usiedli G2523.

(15) Po odczytaniu G320 Prawa G3551 i Proroków G4396 przełożeni synagogi G752 posłali G649 do nich i powiedzieli G3004: Przemówcie, bracia G80, jeżeli macie G2076 jakieś słowo G3056 zachęty G3874 dla ludu G2992.

(16) Wstał G450 więc Paweł G3972 i skinąwszy G2678 ręką G5495, przemówił G2036: Słuchajcie G191, Izraelici G2475 i wy, którzy boicie się G5399 Boga G2316!

(17) Bóg G2316 tego ludu G2992 izraelskiego G2474 wybrał G1586 ojców naszych G3962 i wywyższył G5312 lud G2992 na obczyźnie G3940 w ziemi G1093 egipskiej G125 i wyprowadził G1806 go z niej G846 mocnym G5308 ramieniem G1023.

(18) Mniej więcej przez czterdzieści G5063 lat G2094 znosił G5159 cierpliwie ich obyczaje na pustyni G2048.

(19) I wytępiwszy G2507 siedem G2033 szczepów G1484 w ziemi G1093 Kanaan G5477, oddał G2624 im ziemię ich G846 w dziedzictwo.

(20) Mniej więcej po czterystu pięćdziesięciu G5071 latach G2094. I potem dał G1325 im sędziów G2923 aż do proroka G4396 Samuela G4545.

(21) Później poprosili G154 o króla G935, i dał G1325 im Bóg G2316 na lat czterdzieści G5062 G2094 Saula G4549, syna G5207 Kisza G2797 z pokolenia G5443 Beniamina G958.

(22) Gdy zaś jego odrzucił G3179, powołał G1453 na ich G846 króla G935 Dawida G1138, o którym też dał świadectwo G3140 w słowach: Znalazłem G2147 Dawida G1138, syna Jessego G2421, człowieka G435 po mojej G3450 myśli G2588, który G3739 we wszystkim G3956 wypełni G4160 moją G3450 wolę G2307.

(23) Z jego to potomstwa G4690, stosownie do G2596 obietnicy G1860, wyprowadził G71 Bóg G2316 Izraelowi G2474 Zbawiciela G4990 Jezusa G2424.

(24) Przed Jego przyjściem G1529 Jan G2491 głosił G4296 chrzest G908 nawrócenia G3341 całemu G3956 ludowi G2992 izraelskiemu G2474.

(25) A pod koniec G4137 swojej działalności G1408 Jan G2491 mówił G3004: „Ja nie jestem G1510 tym, za kogo mnie uważacie G5282. Po mnie G3326 przyjdzie G2064 Ten, któremu nie jestem G1510 godny G514 rozwiązać G3089 sandałów G5266 na nogach G4228”.

(26) Bracia G80, synowie G5207 rodu G1085 Abrahama G11, i ci spośród was, którzy się boją G5399 Boga G2316! Nam G2254 została przekazana G1821 nauka G3056 o tym zbawieniu G4991,

(27) bo mieszkańcy G2730 Jerozolimy G2419 i ich G846 zwierzchnicy G758 nie uznali Go G50 i potępiając Go G2919 wypełnili G4137 głosy G5456 Proroków G4396, odczytywane G314 co G3956 szabat G4521.

(28) Chociaż nie znaleźli G2147 w Nim żadnej winy G156 zasługującej na śmierć G2288, zażądali G154 od Piłata G4091, aby Go G846 stracił G337.

(29) A gdy wykonali G5055 wszystko G3956, co było o Nim G846 napisane G1125, zdjęli Go G2507 z krzyża G3586 i złożyli G5087 w grobie G3419.

(30) Ale Bóg G2316 wskrzesił Go G1453 z martwych G3498,

(31) a On ukazywał się G3708 przez wiele G4119 dni G2250 tym, którzy z Nim G846 razem przyszli G4872 z Galilei G1056 do Jerozolimy G2419, a teraz G3568 dają świadectwo G3144 o Nim przed ludem G2992.

(32) My G2249 właśnie głosimy G2097 wam Dobrą Nowinę o obietnicy G1860 danej G1096 ojcom G3962:

(33) że Bóg G2316 spełnił G1603 ją wobec nas G2254 jako ich G846 dzieci G5043, wskrzesiwszy G450 Jezusa G2424. Tak też jest napisane G1125 w psalmie G5568 drugim G1208: Ty G4771 jesteś G1488 moim G3450 Synem G5207, Jam Ciebie dziś G4594 zrodził G1080.

(34) A [to], że Go wskrzesił G450 z martwych G3498 i że nie miał już nigdy ulec rozkładowi G1312, tak wyraził G2046: Wypełnię wierne G4103, święte sprawy G3741 Dawida G1138.

(35) Dlatego G1360 i w innym G2087 miejscu mówi G3004: Nie dozwolisz, aby Twój G4675 Święty G3741 uległ skażeniu G1312.

(36) Dawid G1138 jednak, zasłużywszy się swemu pokoleniu G1074 według Bożego G2316 planu G1012, zasnął G2837, został złożony G4369 u boku swych G846 przodków G3962 i uległ skażeniu G1312.

(37) Lecz nie uległ skażeniu G1312 Ten, którego Bóg G2316 wskrzesił G1453.

(38) Niech więc będzie wam wiadomo G1110, bracia G80, że zwiastuje się G2605 wam odpuszczenie G859 grzechów G266 przez Niego G5127:

(39) Każdy G3956, kto uwierzy G4100, jest przez Niego G5129 usprawiedliwiony G1344 ze wszystkich G3956 [grzechów], z których nie mogliście G1410 zostać usprawiedliwieni G1344 w Prawie G3551 Mojżeszowym G3475.

(40) Baczcie G991 więc, aby nie sprawdziły się G1904 na was słowa G2046 Proroków G4396.

(41) Patrzcie G3708, szydercy G2707, zdumiewajcie się G2296 i odejdźcie G853, bo G3754 za dni G2250 waszych G5216 dokonuję G2038 dzieła G2041, dzieła G2041, któremu G3739 byście nie uwierzyli G4100, gdyby wam G5213 ktoś G5100 o nim mówił G1555.

(42) Kiedy wychodzili G1826, proszono G3870 ich, aby w następny G3342 szabat G4521 mówili G2980 do nich G846 o tym samym G5023.

(43) A po zakończeniu zebrania G3089, wielu G4183 Żydów G2453 i pobożnych G4576 prozelitów G4339 towarzyszyło G190 Pawłowi G3972 i Barnabie G921, którzy G3748 w rozmowie G4354 starali się ich G848 zachęcić G3982 do wytrwania G4357 w łasce G5485 Boga G2316.

(44) W następny G2064 szabat G4521 zebrało się G4863 niemal G4975 całe G3956 miasto G4172, aby słuchać G191 słowa G3056 Bożego G2962.

(45) Gdy Żydzi G2453 zobaczyli G3708 tłumy G3793, ogarnęła ich zazdrość G2205, i bluźniąc G987 sprzeciwiali się G483 temu, co mówił G2980 Paweł G3972.

(46) Wtedy Paweł G3972 i Barnaba G921 powiedzieli G2036 odważnie G3955: Należało G316 głosić G2980 słowo G3056 Boże G2316 najpierw G4412 wam G5213. Skoro jednak odrzucacie G683 je G846 i sami uznajecie się G2919 za niegodnych G3756 G514 życia G2222 wiecznego G166, zwracamy się G4762 do pogan G1484.

(47) Tak bowiem G1063 nakazał G1781 nam G2254 Pan G2962: Ustanowiłem G5087 Cię G4571 światłością G5457 dla pogan G1484, abyś był G1511 zbawieniem G4991 aż po krańce G2078 ziemi G1093.

(48) Poganie G1484 słysząc G191 to, radowali się G5463 i wielbili G1392 słowo G3056 Pańskie G2962, a wszyscy, przeznaczeni G5021 do życia G2222 wiecznego G166, uwierzyli G4100.

(49) Słowo G3056 Pańskie G2962 rozszerzało się G1308 po całym G3650 kraju G5561.

(50) Ale Żydzi G2453 podburzyli G3951 pobożne G4576 a wpływowe G2158 niewiasty G1135 i znaczniejszych obywateli G4413 miasta G4172, wzniecili G1892 prześladowanie G1375 Pawła G3972 i Barnaby G921 i wyrzucili ich G1544 ze swoich granic G3725.

(51) A oni otrząsnąwszy G1621 na nich G848 pył G2868 z nóg G4228, przyszli G2064 do Ikonium G2430.

(52) A uczniów G3101 napełniało G4137 wesele G5479 i Duch G4151 Święty G40.