(1) Wtedy zwołał G4779 Dwunastu G1427, dał im moc G1411 i władzę G1849 nad wszystkimi złymi duchami G1140 i władzę leczenia G2323 chorób G3554.
(2) I wysłał G649 ich, aby głosili G2784 królestwo G932 Boże G2316 i uzdrawiali G2390 chorych G772.
(3) Mówił G2036 do nich: Nie bierzcie G142 nic G3367 na drogę G3598: ani laski G4464, ani torby podróżnej G4082, ani chleba G740, ani pieniędzy G694; nie miejcie G2192 też po dwie suknie G5509!
(4) Gdy do jakiego domu G3614 wejdziecie G1525, tam pozostańcie G3306 i stamtąd będziecie wychodzić G1831.
(5) Jeśli was gdzie nie przyjmą G1209, wyjdźcie G1831 z tego miasta G4172 i strząśnijcie G660 proch G2868 z nóg G4228 waszych na świadectwo G3142 przeciwko nim!
(6) Wyszli więc G1831 i chodzili G1330 po wsiach G2968, głosząc Ewangelię G2097 i uzdrawiając G2323 wszędzie G3837.
(7) O wszystkich tych wydarzeniach usłyszał G191 również tetrarcha G5076 Herod G2264 i był zaniepokojony G1280. Niektórzy G5100 bowiem mówili G3004, że Jan G2491 powstał G1453 z martwych G3498;
(8) inni, że Eliasz G2243 się zjawił G5316; jeszcze inni, że któryś G5100 z dawnych G744 proroków G4396 zmartwychwstał G450.
(9) Lecz Herod G2264 mówił G2036: Jana ja ściąć kazałem G607. Któż więc jest G2076 Ten, o którym takie G5108 rzeczy słyszę G191? I chciał Go zobaczyć G3708.
(10) Gdy Apostołowie G652 wrócili G5290, opowiedzieli G1334 Mu wszystko, co zdziałali G4160. Wtedy wziął ich z sobą G3880 i udał się osobno G2596 G2398 w okolicę miasta G4172, zwanego G2564 Betsaidą G966.
(11) Lecz tłumy G3793 dowiedziały się o tym G1097 i poszły za Nim G190. On je przyjął G588 i mówił G2980 im o królestwie G932 Bożym G2316, a tych, którzy leczenia G2322 potrzebowali G5532 G2192, uzdrawiał G2390.
(12) Dzień G2250 począł się chylić ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło G4334 do Niego Dwunastu G1427 mówiąc G2036: Odpraw tłum G3793; niech idą G4198 do okolicznych G2945 wsi G2968 i zagród G68, gdzie znajdą schronienie G2647 i żywność G1979, bo jesteśmy tu na pustkowiu G2048.
(13) Lecz On rzekł G2036 do nich: Wy G5210 dajcie G1325 im jeść G5315! Oni odpowiedzieli G2036: Mamy tylko G3756 G4119 pięć chlebów G740 i dwie ryby G2486; chyba że pójdziemy G4198 i nakupimy G59 żywności G1033 dla wszystkich tych ludzi G2992.
(14) Było bowiem około pięciu tysięcy G4000 mężczyzn G435. Wtedy rzekł G2036 do swych uczniów G3101: Każcie im G848 rozsiąść się G2625 gromadami G2828 mniej więcej po pięćdziesięciu G4004!
(15) Uczynili G4160 tak i rozmieścili wszystkich G537.
(16) A On wziął G2983 te pięć chlebów G740 i dwie ryby G2486, spojrzał G308 w niebo G3772 i odmówiwszy błogosławieństwo G2127, połamał G2622 i dawał G1325 uczniom G3101, by podawali G3908 ludowi G3793.
(17) Jedli G5315 i nasycili się G5526 wszyscy G3956, i zebrano G142 jeszcze dwanaście G1427 koszów G2894 ułomków G2801, które im zostały G4052.
(18) Gdy raz modlił się G4336 na osobności G2596 G3441, a byli z Nim uczniowie G3101, zwrócił się do nich z zapytaniem G1905: Za kogo G5101 uważają Mnie G3165 tłumy G3793?
(19) Oni odpowiedzieli G611: Za Jana Chrzciciela G910; inni G243 za Eliasza G2243; jeszcze inni G243 mówią, że któryś G5100 z dawnych G744 proroków G4396 zmartwychwstał G450.
(20) Zapytał G2036 ich: A wy G5210 za kogo Mnie G3165 uważacie? Piotr G4074 odpowiedział G611: Za Mesjasza G5547 Bożego G2316.
(21) Wtedy surowo im przykazał G2008 i napomniał G3853 ich, żeby nikomu G3367 o tym nie mówili G3004.
(22) I dodał G2036: Syn G5207 Człowieczy G444 musi G1163 wiele wycierpieć G3958: będzie odrzucony G593 przez starszyznę G4245, arcykapłanów G749 i uczonych w Piśmie G1122; będzie zabity G615, a trzeciego G5154 dnia G2250 zmartwychwstanie G1453.
(23) Potem mówił G3004 do wszystkich G3956: Jeśli kto G5100 chce G2309 iść G2064 za Mną G3450, niech się zaprze G720 samego siebie G1438, niech co dnia G2596 G2250 bierze G142 krzyż G4716 swój i niech Mnie naśladuje G190!
(24) Bo kto G3739 G302 chce G2309 zachować G4982 swoje życie G5590, straci G622 je, a kto G3739 G302 straci G622 swe życie G5590 z mego G1473 powodu G1752, ten je zachowa G4982.
(25) Bo cóż za korzyść G5623 ma człowiek G444, jeśli cały G3650 świat G2889 zyska G2770, a siebie G1438 zatraci G622 lub poniesie szkodę G2210?
(26) Kto G3739 G302 się bowiem Mnie G3165 i moich słów G3056 zawstydzi G1870, tego Syn G5207 Człowieczy G444 wstydzić się będzie G1870, gdy przyjdzie G2064 w swojej G846 chwale G1391 oraz w chwale G1391 Ojca G3962 i świętych G40 aniołów G32.
(27) Zaprawdę G230, powiadam G3004 wam G5213: Niektórzy G5100 z tych, co tu stoją G2476, nie zaznają G1089 śmierci G2288, aż ujrzą G3708 królestwo G932 Boże G2316.
(28) W jakieś osiem G3638 dni G2250 po tych słowach G3056 wziął z sobą G3880 Piotra G4074, Jana G2491 i Jakuba G2385 i wyszedł G305 na górę G3735, aby się modlić G4336.
(29) Gdy się modlił G4336, wygląd G1491 Jego G846 twarzy G4383 się odmienił G2087, a Jego szaty G2441 stały się lśniąco białe G1823 G3022.
(30) A oto G2400 dwóch G1417 mężów G435 rozmawiało G4814 z Nim G846. Byli to Mojżesz G3475 i Eliasz G2243.
(31) Ukazali się G3708 oni w chwale G1391 i mówili G3004 o Jego odejściu G1841, którego miał dokonać G3195 G4137 w Jerozolimie G2419.
(32) Tymczasem Piotr G4074 i jego towarzysze G4862 byli G2258 zmorzeni snem G5258. Gdy się ocknęli G1235, ujrzeli G3708 Jego chwałę G1391 i obydwóch mężów G435, stojących G4921 przy Nim G846.
(33) Gdy oni odchodzili G1316 od Niego G846, Piotr G4074 rzekł G2036 do Jezusa G2424: Mistrzu G1988, dobrze G2570, że tu jesteśmy G1511. Postawimy G4160 trzy namioty G4633: jeden G3391 dla Ciebie G4671, jeden G3391 dla Mojżesza G3475 i jeden G3391 dla Eliasza G2243 – nie wiedział G3708 bowiem, co G3739 mówi G3004.
(34) Gdy jeszcze to mówił G3004, zjawił się G1096 obłok G3507 i osłonił G1982 ich G848; zlękli się G5399, gdy weszli G1525 w obłok G3507.
(35) A z obłoku G3507 odezwał się G1096 głos G5456: To G3778 jest Mój G3450 Syn G5207, Wybrany G1586, Jego słuchajcie G191!
(36) W chwili, gdy ten głos G5456 się odezwał G1096, Jezus G2424 znalazł się G2147 sam. A oni G846 zachowali milczenie G4601 i w owym czasie G1565 nikomu G3762 nic G3739 nie oznajmiali G518 o tym, co widzieli G3708.
(37) Następnego G1836 dnia G2250, gdy zeszli G2718 z góry G3735, wielki G4183 tłum G3793 wyszedł naprzeciw G4876 Niego G846.
(38) Naraz G2400 ktoś – mężczyzna G435 – z tłumu G3793 zawołał G994: Nauczycielu G1320, proszę G1189 Cię G4675, spojrzyj G1914 na mego syna G5207; to mój jedynak G3439.
(39) A oto duch G4151 chwyta G2983 go, tak że nagle G1810 krzyczy G2896; targa go G4682 tak, że się pieni G876, i z trudem odstępuje G672 od niego, męcząc go G4937.
(40) Prosiłem G1189 Twoich uczniów G3101, żeby go wyrzucili G1544, ale nie mogli G3756 G1410.
(41) Na to Jezus G2424 rzekł G611: O plemię niewierne G571 i przewrotne G1294! Jak długo G2193 G4219 jeszcze będę G2071 u was G4314 i będę was znosił G430? Przyprowadź G4317 tu swego G4675 syna G5207!
(42) Gdy on jeszcze się zbliżał G4334, zły duch G1140 porwał go G4486 i zaczął targać G4952. Jezus G2424 rozkazał surowo G2008 duchowi nieczystemu G169 G4151, uzdrowił G2390 chłopca G3816 i oddał G591 go jego ojcu G3962.
(43) A wszyscy G3956 osłupieli G1605 ze zdumienia nad wielkością G3168 Boga G2316. Gdy tak wszyscy G3956 pełni byli podziwu G2296 dla wszystkich Jego czynów G4160, Jezus powiedział G2036 do swoich uczniów G3101:
(44) Weźcie wy sobie dobrze do serca G5087 te właśnie słowa G3056: Syn G5207 Człowieczy G444 będzie wydany G3860 w ręce G5495 ludzi G444.
(45) Lecz oni nie rozumieli G50 tego powiedzenia G4487; było ono zakryte G3871 przed nimi G575, tak że go nie pojęli G143, a bali się G5399 zapytać Go G2065 o nie.
(46) Przyszła im też myśl G1261, kto z nich jest największy G3187.
(47) Lecz Jezus G2424, znając G3708 myśli G1261 ich serca G2588, wziął G1949 dziecko G3813, postawił je G2476 przy sobie G3844
(48) i rzekł G2036 do nich G846: Kto G3739 G1437 przyjmie G1209 to dziecko G3813 w imię moje G3450, Mnie G1691 przyjmuje G1209; a kto G3739 G302 Mnie przyjmie G1209, przyjmuje G1209 Tego, który Mnie posłał G649. Kto bowiem jest najmniejszy G3398 wśród was wszystkich G3956, ten jest wielki G3173.
(49) Wtedy przemówił G611 Jan G2491: Mistrzu G1988, widzieliśmy G3708 kogoś G5100, jak w imię Twoje G4675 wypędzał G1544 złe duchy G1140, i zabranialiśmy G2967 mu G846, bo nie chodzi G190 z nami G3326 G2257.
(50) Lecz Jezus G2424 mu odpowiedział G2036: Nie zabraniajcie G2967; kto bowiem G3739 nie jest przeciwko G2596 wam G5216, ten jest z wami G5228.
(51) Gdy dopełnił się G4845 czas G2250 Jego wzięcia [z tego świata] G354, postanowił G4741 udać się G4198 do Jerozolimy G2419
(52) i wysłał G649 przed sobą posłańców G32. Ci wybrali się w drogę i przyszli G1525 do pewnego miasteczka G2968 samarytańskiego G4541, by Mu przygotować G2090 pobyt.
(53) Nie przyjęto G1209 Go jednak, ponieważ zmierzał G4198 do Jerozolimy G2419.
(54) Widząc to, uczniowie G3101 Jakub G2385 i Jan G2491 rzekli G2036: Panie G2962, czy chcesz G2309, a powiemy, żeby ogień G4442 spadł G2597 z nieba G3772 i zniszczył G355 ich G848?
(55) Lecz On odwróciwszy się G4762 zabronił G2008 im G846.
(56) I udali się G4198 do innego G2087 miasteczka G2968.
(57) A gdy szli G4198 drogą G3598, ktoś G5100 powiedział G2036 do Niego G4314 G846: Pójdę za Tobą G190, dokądkolwiek G3699 G1437 się udasz G565!
(58) Jezus G2424 mu odpowiedział G2036: Lisy G258 mają G2192 nory G5454 i ptaki G4071 powietrzne G3772 – gniazda G2682, lecz Syn G5207 Człowieczy G444 nie ma G2192 miejsca G4226, gdzie by głowę G2776 mógł oprzeć G2827.
(59) Do innego G2087 rzekł G2036: Pójdź za Mną G190 G3427! Ten zaś odpowiedział G2036: Panie G2962, pozwól G2010 mi G3427 najpierw G4412 pójść G565 i pogrzebać G2290 mojego ojca G3962!
(60) Odparł mu G2036: Zostaw G863 umarłym G3498 grzebanie G2290 ich własnych G1438 umarłych G3498, a ty G4771 idź G565 i głoś G1229 królestwo G932 Boże G2316!
(61) Jeszcze inny G2087 rzekł G2036: Panie G2962, chcę pójść G190 za Tobą G4671, ale G1161 pozwól G2010 mi G3427 najpierw G4412 pożegnać się G657 z moimi w domu G3624!
(62) Jezus G2424 mu odpowiedział G2036: Ktokolwiek G3762 przykłada G1911 rękę G5495 do pługa G723, a wstecz się ogląda G991 G3694, nie nadaje się G2111 do królestwa G932 Bożego G2316.