(1) On wsiadł do łodzi G4143, przeprawił się G1276 z powrotem i przyszedł G2064 do swego miasta G4172.
(2) I oto przynieśli Mu G4374 paralityka G3885, leżącego G906 na łożu G2825. Jezus G2424, widząc G3708 ich wiarę G4102, rzekł G2036 do paralityka G3885: Ufaj G2293, synu G5043! Odpuszczają się G863 twoje grzechy G266.
(3) Na to pomyśleli sobie G2036 niektórzy G5100 z uczonych w Piśmie G1122: On bluźni G987.
(4) A Jezus G2424, znając G3708 ich myśli G1761, rzekł G2036: Dlaczego G2444 złe G4190 myśli nurtują G1760 w waszych sercach G2588?
(5) Cóż G5101 bowiem jest łatwiej G2123 powiedzieć G2036: „Odpuszczają się G863 twoje grzechy G266”, czy też powiedzieć G2036: „Wstań G1453 i chodź G4043!”
(6) Otóż, żebyście wiedzieli G1492, iż Syn G5207 Człowieczy G444 ma G2192 na ziemi G1093 władzę G1849 odpuszczania G863 grzechów G266 – rzekł G3004 do paralityka G3885: Wstań G1453, weź G142 swoje łoże G2825 i idź G5217 do domu G3624!
(7) On wstał G1453 i poszedł G565 do domu G3624.
(8) A tłumy G3793 ogarnął lęk G5399 na ten widok G3708, i wielbiły G1392 Boga G2316, który dał G1325 taką władzę G1849 ludziom G444.
(9) Odchodząc stamtąd G1564, Jezus G2424 ujrzał G3708 człowieka G444 imieniem G3004 Mateusz G3156, siedzącego G2521 w komorze celnej G5058, i rzekł G3004 do niego: Pójdź G190 za Mną G3427! On wstał G450 i poszedł G190 za Nim G846.
(10) Gdy Jezus G2424 siedział za stołem G345 w domu G3614, przyszło G2064 wielu celników G5057 i grzeszników G268 i siedzieli wraz z Jezusem G2424 i Jego uczniami G3101.
(11) Widząc to G3708, faryzeusze G5330 mówili G3004 do Jego uczniów G3101: Dlaczego G1223 G5101 wasz Nauczyciel G1320 jada G2068 z celnikami G5057 i grzesznikami G268?
(12) On, usłyszawszy to G191, rzekł G2036: Nie potrzebują lekarza G2395 zdrowi G2480, lecz ci, którzy się źle mają G2560.
(13) Idźcie G4198 i starajcie się zrozumieć G3129, co znaczy G2076: Chcę G2309 raczej miłosierdzia G1656 niż ofiary G2378. Bo nie przyszedłem G2064 powołać G2564 sprawiedliwych G1342, ale grzeszników G268.
(14) Wtedy podeszli G4334 do Niego uczniowie G3101 Jana G2491 i zapytali G3004: Dlaczego G1223 G5101 my G2249 i faryzeusze G5330 dużo pościmy G3522, Twoi zaś uczniowie G3101 nie poścą G3522?
(15) Jezus G2424 im rzekł G2036: Czy goście weselni G5207 G3567 mogą się smucić G3996, dopóki pan młody G3566 jest G2076 z nimi G3326? Lecz przyjdzie czas G2250, kiedy zabiorą G522 im pana młodego G3566, a wtedy będą pościć G3522.
(16) Nikt G3762 nie przyszywa G1911 łaty G4138 z surowego G46 sukna G4470 do starego G3820 ubrania G2440, gdyż łata obrywa G142 ubranie G2440 i gorsze robi się przedarcie G4978.
(17) Nie wlewa się też młodego G3501 wina G3631 do starych G3820 bukłaków G779. W przeciwnym razie G1487 G3361 bukłaki pękają G4486, wino G3631 wycieka G1632, a bukłaki się psują G622. Raczej młode G3501 wino G3631 wlewa się G906 do nowych G2537 bukłaków G779, a tak jedno i drugie się zachowuje G4933.
(18) Gdy to mówił G2980 do nich, pewien zwierzchnik G758 przyszedł G2064 do Niego G846 i, oddając pokłon G4352, prosił G3004: Panie G2962, moja córka G2364 dopiero co skonała G5053, lecz przyjdź G2064 i włóż G2007 na nią rękę G5495, a żyć będzie G2198.
(19) Jezus G2424 wstał G1453 i wraz z uczniami G3101 poszedł G190 za nim G846.
(20) Wtem G2400 jakaś kobieta G1135, która dwanaście G1427 lat cierpiała na krwotok G131, podeszła G4334 z tyłu G3693 i dotknęła się G680 frędzli G2899 Jego płaszcza G2440.
(21) Bo sobie mówiła G3004: Żebym się choć G3440 Jego płaszcza G2440 dotknęła G680, a będę zdrowa G4982.
(22) Jezus G2424 obrócił się G4762, i widząc G3708 ją, rzekł G2036: Ufaj G2293, córko G2364! Twoja wiara G4102 cię ocaliła G4982. I od tej chwili G5610 kobieta G1135 była zdrowa G4982.
(23) Gdy Jezus G2424 przyszedł G2064 do domu G3614 zwierzchnika G758 i zobaczył G3708 fletnistów G834 oraz tłum G3793 zgiełkliwy G2350,
(24) rzekł G3004: Usuńcie się G402, bo dziewczynka G2877 nie umarła G599, tylko śpi G2518. A oni wyśmiewali Go G2606.
(25) Skoro jednak usunięto G1544 tłum G3793, wszedł G1525 i ujął G2902 ją za rękę G5495, a dziewczynka G2877 wstała G1453.
(26) Wieść G5345 o tym rozeszła się G1831 po całej tamtejszej G1565 okolicy G1093.
(27) Gdy Jezus G2424 odchodził G3855 stamtąd G1564, szli za Nim dwaj G1417 niewidomi G5185, którzy wołali głośno G2896: Ulituj się G1653 nad nami G2248, Synu G5207 Dawida G1138!
(28) Gdy wszedł G2064 do domu G3614, niewidomi G5185 przystąpili G4334 do Niego, a Jezus G2424 ich zapytał G3004: Wierzycie G4100, że mogę G1410 to uczynić G4160? Oni odpowiedzieli Mu G3004: Tak G3483, Panie G2962!
(29) Wtedy dotknął G680 ich oczu G3788, mówiąc G3004: Według waszej wiary G4102 niech wam się stanie G1096!
(30) I otworzyły się G455 ich oczy G3788, a Jezus G2424 surowo ich upomniał G1690: Uważajcie G3708, niech się nikt G3367 o tym nie dowie G1097!
(31) Oni jednak, skoro tylko wyszli G1831, roznieśli wieść G1310 o Nim G846 po całej tamtejszej G1565 okolicy G1093.
(32) Gdy ci wychodzili G1831, oto G2400 przyprowadzono G4374 Mu niemowę G2974 opętanego G1139.
(33) Po wyrzuceniu G1544 złego ducha G1140 niemy G2974 odzyskał mowę G2980, a tłumy G3793 pełne podziwu G2296 wołały G3004: Jeszcze się nigdy G3763 nic podobnego G3779 nie pojawiło G5316 w Izraelu G2474!
(34) Lecz faryzeusze G5330 mówili G3004: Wyrzuca G1544 złe duchy G1140 mocą ich przywódcy G758.
(35) Tak Jezus G2424 obchodził G4013 wszystkie G3956 miasta G4172 i wioski G2968. Nauczał G1321 w ich synagogach G4864, głosił Ewangelię G2098 królestwa G932 i leczył G2323 wszystkie G3956 choroby G3554 i wszystkie G3956 słabości G3119.
(36) A widząc G3708 tłumy G3793 ludzi, litował się G4697 nad nimi G4012, bo byli znękani G4660 i porzuceni G4496, jak owce G4263 nie mające pasterza G4166.
(37) Wtedy rzekł G3004 do swych uczniów G3101: Żniwo G2326 wprawdzie wielkie G4183, ale robotników G2040 mało G3641.
(38) Proście G1189 Pana G2962 żniwa G2326, żeby wyprawił G1544 robotników G2040 na swoje żniwo G2326.