(1) W tym także czasie Herod G2264 zaczął prześladować G1911 niektórych członków Kościoła G1577.
(2) Ściął mieczem G3162 Jakuba G2385, brata Jana G2491,
(3) a gdy spostrzegł G3708, że to spodobało się Żydom G2453, uwięził G4815 nadto Piotra G4074. A były to dni Przaśników G106.
(4) Kiedy go pojmał G4084, osadził w więzieniu G5438 i oddał pod straż czterech G5064 oddziałów, po czterech G5069 żołnierzy G4757 każdy, zamierzając G1014 po Święcie Paschy G3957 wydać go ludowi G2992.
(5) Strzeżono G5083 więc Piotra G4074 w więzieniu G5438, a Kościół G1577 modlił się G4335 za niego nieustannie G1619 do Boga G2316.
(6) W nocy G3571, po której Herod G2264 miał go wydać, Piotr G4074, skuty G1210 podwójnym G1417 łańcuchem G254, spał G2837 między dwoma G1417 żołnierzami G4757, a strażnicy G5441 przed bramą G2374 strzegli G5083 więzienia G5438.
(7) Wtem zjawił się G2186 anioł G32 Pański G2962 i światłość G5457 zajaśniała G2989 w celi G3612. Trąceniem G3960 w bok G4125 obudził G1453 Piotra G4074 i powiedział: Wstań G450 szybko! Równocześnie z rąk G5495 opadły G1601 kajdany G254.
(8) Przepasz się G2224 i włóż G5265 sandały G4547! - powiedział mu anioł G32. A gdy to zrobił G4160, rzekł do niego: Narzuć G4016 płaszcz G2440 i chodź G190 za mną!
(9) Wyszedł G1831 więc i szedł G190 za nim, ale nie wiedział G1492, czy to, co czyni G1096 anioł G32, jest rzeczywistością G227; zdawało mu się G1380, że to widzenie G3705.
(10) Minęli pierwszą G4413 i drugą G1208 straż G5438 i doszli G2064 do żelaznej G4603 bramy G4439, prowadzącej G5342 do miasta G4172. Ta otwarła się G455 sama G844 przed nimi. Wyszli więc G1831, przeszli G4281 jedną G3391 ulicę G4505 i natychmiast G2112 anioł G32 odstąpił G868 od niego.
(11) Wtedy Piotr G4074 przyszedł G1096 do siebie i rzekł: Teraz G3568 wiem G1492 na pewno G230, że Pan G2962 posłał G1821 swego anioła G32 i wyrwał G1807 mnie z ręki G5495 Heroda G2264 i z tego wszystkiego, czego oczekiwali G4329 Żydzi G2453.
(12) Po zastanowieniu się G4894 poszedł G2064 do domu G3614 Marii G3137, matki G3384 Jana G2491, zwanego G1941 Markiem G3138, gdzie zebrało się G4867 wielu G2425 na modlitwie G4336.
(13) Kiedy zakołatał G2925 do drzwi G2374 wejściowych G4440, nadbiegła dziewczyna G3814 imieniem G3686 Rode G4498 i nasłuchiwała.
(14) Poznała G1921 głos G5456 Piotra G4074 i z radości G5479 nie otwarła G455 bramy G4440, lecz pobiegła G1532 powiedzieć G518, że Piotr G4074 stoi G2476 przed bramą G4440.
(15) Bredzisz G3105 - powiedzieli G2036 jej. Ona jednak upierała się G1340 przy swoim. To jest jego anioł G32 - mówili G3004.
(16) A Piotr G4074 kołatał G2925 dalej.
(17) Kiedy wreszcie otworzyli, ujrzeli G3708 i zdumieli się G1839. On zaś nakazał G2678 im ręką G5495 milczenie G4601, opowiedział G1334, jak to Pan G2962 wyprowadził G1806 go z więzienia G5438, i rzekł G2036: Donieście G518 o tym Jakubowi G2385 i braciom G80. I udał się G1831 gdzie indziej G2087.
(18) A gdy nastał dzień G2250, powstało G1096 niemałe G3756 zamieszanie G5017 wśród żołnierzy G4757 z powodu tego, co się stało z Piotrem G4074.
(19) Herod G2264 poszukiwał G1934 go, a gdy go nie znalazł G2147, przesłuchał G350 strażników G5441 i kazał ich ukarać śmiercią G520. Sam zaś udał się G2718 z Judei G2449 do Cezarei G2542 i tam się zatrzymał G1304.
(20) Gniewał się G2371 bardzo na mieszkańców Tyru G5183 i Sydonu G4606. Lecz oni razem G3661 przybyli G3918 do niego, pozyskali G3982 Blasta G986, podkomorzego G2846 królewskiego G935, i prosili G154 o pokój G1515.
(21) W oznaczonym G5002 dniu G2250 Herod G2264 ubrany G1746 w szaty królewskie G937 zasiadł G2523 na tronie G968 i miał G1215 do nich mowę.
(22) A lud wołał G2019: To głos G5456 boga G2316, a nie człowieka G444!
(23) Natychmiast G3916 poraził go G3960 anioł G32 Pański G2962 za to, że nie oddał G1325 czci Bogu G2316. I wyzionął ducha G1634, stoczony przez robactwo G4662.
(24) A słowo G3056 Pańskie G2962 rozszerzało się G837 i rosło G4129.
(25) Barnaba G921 i Szaweł G4569, wypełniwszy G4137 swoje zadania G1248, powrócili G5290 z Jerozolimy G2419, zabierając z sobą G4838 Jana G2491, zwanego G1941 Markiem G3138.