Bibliapologety - Słownik Stronga

Słownik Stronga (Byzantine/MajorityText)
Autor: Marcin Garbulski

Forma grecka:

ἐπικαλέομαι

Transliteracja:

epikaleō

Część mowy:

czasownik

Pochodzenie:

Forma medialna epi [na, nad, w czasie, za; na, przy, w oparciu o; na, do, przeciw, względem] (G1909) i meno [pozostawać (w danym miejscu), trwać (np. w danym stanie), oczekiwać] (G3306) i kaleo [wołać, wzywać; nazywać; nadać komuś np. imię lub tytuł] (G2564).

Znaczenie:

Nadać przydomek, nazwać.
Wezwać w czyjąś obronę lub przeciw komuś.
Wzywać Boga w modlitwie (odwoływać się do imienia).

Częstość wystąpień:

Wystąpienia. Rozdział : werset

Mt 10:3;
Łk 22:3;
Dz 1:23; Dz 2:21; Dz 4:36; Dz 7:59; Dz 9:14; Dz 9:21; Dz 10:5; Dz 10:18; Dz 10:32; Dz 11:13; Dz 12:12; Dz 12:25; Dz 15:17; Dz 15:22; Dz 22:16; Dz 25:11; Dz 25:12; Dz 25:21; Dz 25:25; Dz 26:32; Dz 28:19;
Rz 10:12; Rz 10:13; Rz 10:14;
1Kor 1:2;
2Kor 1:23;
2Tm 2:22;
Hbr 11:16;
Jk 2:7;
1P 1:17;

Źródło: Blue Letter Bible