Informacja
1.0×
🔊 Wysłuchaj całego rozdziału po hebrajsku 🔊

Psalmów 39 / 1 - 13

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 Ps39_1 Dla kierownika chóru. Jedutunowi. Psalm Dawida. Powiedziałem: „Będę strzegł moich dróg, aby nie zgrzeszyć moim językiem; będę strzegł moich ust kagańcem, dopóki niegodziwy [jest] przede mną”. (Ps39_1 tłum. AI)
L02 Ps39_1 Dla kierownika chóru H5329. Jedutunowi. Psalm H4210 Dawida H1732 H559 H8104 H1870 H2398 H3956 H8104 H6310 H4269 H5704 H7563 H5048. (Ps39_1 tłum. AI)
L03 Ps39_1 Kierownikowi chóru, Jedutunowi. Psalm. Dawidowy. (=BT Ps 39:2) Rzekłem: Będę pilnował dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem; nałożę na usta wędzidło, dopóki naprzeciw mnie jest występny. (Ps39_1 BT_4)
L04 Ps39_1 Rzekłem H559 : Będę pilnował H8104 dróg H1870 moich, abym nie H4480 zgrzeszył H2398 językiem H3956 ; nałożę H8104 na usta H6310 wędzidło H4269 , dopóki H5750 naprzeciw H5048 mnie jest występny H7563 . (Ps39_1 BT_4)
L05 Ps39_1 lam•nac•<ce>•ach [li•di•tun ch] (li•du•<Tun>, k) miz•<Mor> le•da•<wid>. 'a•<Mar>•ti, 'esz•me•<Ra> de•ra•<Chai> me•cha•<To> wil•<szo>•<Ni> 'esz•me•<Ra> le•<Fi> mach•<Som>; be•'<Od> ra•<sza>' le•neg•<Di>.
L06 Ps39_1 לַמְנַצֵּ֥חַ [לִידִיתוּן כ] (לִֽידוּת֗וּן ק) מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃ אָמַ֗רְתִּי אֶֽשְׁמְרָ֣ה דְרָכַי֮ מֵחֲט֪וֹא בִלְשׁ֫וֹנִ֥י אֶשְׁמְרָ֥ה לְפִ֥י מַחְס֑וֹם בְּעֹ֖ד רָשָׁ֣ע לְנֶגְדִּֽי׃
L07 Ps39_1 Dla kierownika chóru. [Jedutunowi K] (Jedutunowi Q). Psalm Dawida. Powiedziałem: „Będę strzegł moich dróg, aby nie zgrzeszyć moim językiem; będę strzegł moich ust kagańcem, dopóki niegodziwy [jest] przede mną”.
L08 Ps39_1 לַ/מְנַצֵּ֥חַ ל/ידיתון לִֽ/ידוּת֗וּן מִזְמ֥וֹר לְ/דָוִֽד׃ אָמַ֗רְתִּי אֶֽשְׁמְרָ֣ה דְרָכַ/י֮ מֵ/חֲט֪וֹא בִ/לְשׁ֫וֹנִ֥/י אֶשְׁמְרָ֥ה לְ/פִ֥/י מַחְס֑וֹם בְּ/עֹ֖ד רָשָׁ֣ע לְ/נֶגְדִּֽ/י׃
L09 Ps39_1 HRd/VprmsaPrzyim. z rodzajnikiem + Czas. piel, imiesłów czynny, m., lp., stan absolutny HR/NpPrzyim. + Rzecz. własny MARK-KZnacznik wariantu: ketiv (forma zapisana) HR/NpPrzyim. + Rzecz. własny MARK-QZnacznik wariantu: qere (forma czytana) HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/NpPrzyim. + Rzecz. własny HVqp1csCzas. qal, perfectum, 1 os., r. wspólny, lp. HVqh1csCzas. qal, kohortatyw, 1 os., r. wspólny, lp. HNcbpc/Sp1csRzecz. posp., r. wspólny, lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HR/Ncbsc/Sp1csPrzyim. + Rzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HVqh1csCzas. qal, kohortatyw, 1 os., r. wspólny, lp. HR/Ncmsc/Sp1csPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/DPrzyim. + Przysł. HAamsaPrzym. zwykły, m., lp., stan absolutny HR/R/Sp1csPrzyim. + Przyim. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 Ps39_1 lamnaccëªH (lîdîtûn) [lî|dûtûn] mizmôr lüdäwìd ´ämaºrTî ´e|šmürâ düräkay mëHá†ô´ bilšônî ´ešmürâ lüpî maHsôm Bü`öd räšä` lünegDî
L11 Ps39_1 H5329 H4210 H1732 H0559 H8104 H1870 H2398 H3956 H8104 H6310 H4269 H5704 H7563 H5048
L12 Ps39_1 <<To the chief Musician Jeduthun A Psalm of David I said I will take heed to my ways that I sin not with my tongue I will keep my mouth with a bridle against while the wicked my presence
L13 Ps39_1 lam·natz·Tze·ach [li·di·tun ch] (li·du·Tun, k) miz·Mor le·da·Vid. 'a·Mar·ti, 'esh·me·Rah de·ra·Chai me·cha·To vil·Sho·Ni 'esh·me·Rah le·Fi mach·Som; be·'Od ra·Sha' le·neg·Di.
L14 Ps39_1 נָצַח מִזְמוֹר דָּוִד אָמַר שָׁמַר דֶּרֶךְ חָטָא לָשׁוֹן שָׁמַר פֶּה מַחְסוֹם עַד רָשָׁע נֶגֶד
L15 Ps39_1 na·(Cach) miz·(Mor) da·(Wid) 'a·(Mar) sza·(Mar) (De)·rech cha·(Ta) la·(Szon) sza·(Mar) (Pe) mach·(Som) ('Ad) ra·(Sza)' (Ne)·ged
L16 Ps39_1 nāṣaḥ mizmôr dāwiḏ ’āmar šāmar déreḵ ḥāṭā(’) lāšôn šāmar pe(h) maḥsôm ‘aḏ rāšā‘ nég̱eḏ
L17 Ps39_1 nāṣaḥ mizmôr dāwid ’āmar šāmar derek ḥāṭā’ lāšôn šāmar peh maḥsôm ‘ad rāšā‘ neged
L18 Ps39_1 <To the chief Musician, [even] to Jeduthun, A Psalm of David.> I said, I will take heed to my ways, that I sin not with my tongue: I will keep my mouth with a bridle, while the wicked is before me. (Ps39_1 KJV)
L19 Ps39_1 1 <<To the chief Musician <05329> (08764), even to Jeduthun <03038>, A Psalm <04210> of David <01732>.>> I said, <0559> (08804), I will take heed <08104> (08799) to my ways <01870>, that I sin <02398> (08800) not with my tongue <03956>: I will keep <08104> (08799) my mouth <06310> with a bridle <04269>, while the wicked <07563> is before me. (Ps39_1 KJV)
L20 Ps39_1 25/64 2/3 20/57 982/1075 3762/5298 303/468 338/700 166/236 40/117 304/468 281/497 1/1 924/1259 83/261 94/150
L21 Ps39_1 Ps39_1_1 Ps39_1_2 Ps39_1_3 Ps39_1_4 Ps39_1_5 Ps39_1_6 Ps39_1_7 Ps39_1_8 Ps39_1_9 Ps39_1_10 Ps39_1_11 Ps39_1_12 Ps39_1_13 Ps39_1_14 Ps39_1_15 Ps39_1_16 Ps39_1_17 Ps39_1_18
 
L01 Ps39_2 Zaniemówiłem milczeniem; milczałem od dobra, a mój ból wzmógł się. (Ps39_2 tłum. AI)
L02 Ps39_2 Zaniemówiłem H481 milczeniem H1747; milczałem H2814 od dobra H2896, a mój ból H3511 wzmógł się H5916. (Ps39_2 tłum. AI)
L03 Ps39_2 (=BT Ps 39:3) Oniemiałem, zamilkłem pozbawiony szczęścia, lecz moja boleść wzmogła się na nowo. (Ps39_2 BT_4)
L04 Ps39_2 Oniemiałem H481 , zamilkłem H1747 pozbawiony szczęścia, lecz moja boleść H3511 wzmogła się H5916 na nowo. (Ps39_2 BT_4)
L05 Ps39_2 ne•'e•<Lam>•ti <Du>•mi•ja> he•che•<sze>•ti mit•<Tow>; u•che•'e•<wi> ne'•<Kar>.
L06 Ps39_2 נֶאֱלַ֣מְתִּי ד֭וּמִיָּה הֶחֱשֵׁ֣יתִי מִטּ֑וֹב וּכְאֵבִ֥י נֶעְכָּֽר׃
L07 Ps39_2 Zaniemówiłem milczeniem; milczałem od dobra, a mój ból wzmógł się.
L08 Ps39_2 נֶאֱלַ֣מְתִּי ד֭וּמִיָּה הֶחֱשֵׁ֣יתִי מִ/טּ֑וֹב וּ/כְאֵבִ֥/י נֶעְכָּֽר׃
L09 Ps39_2 HVNp1csCzas. nifal, perfectum, 1 os., r. wspólny, lp. HNcfsaRzecz. posp., ż., lp., stan absolutny HVhp1csCzas. hifil, perfectum, 1 os., r. wspólny, lp. HR/AamsaPrzyim. + Przym. zwykły, m., lp., stan absolutny HC/Ncmsc/Sp1csSpój. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HVNp3msCzas. nifal, perfectum, 3 os., m., lp.
L10 Ps39_2 ne´élaºmTî dûmiyyâ heHéšêºtî mi††ôb ûkü´ëbî ne`Kär
L11 Ps39_2 H0481 H1747 H2814 H2896 H3511 H5916
L12 Ps39_2 I was dumb with silence I held my peace [even] from good and my sorrow was stirred
L13 Ps39_2 ne·'e·Lam·ti Du·mi·yah he·che·Shei·ti mit·Tov; u·che·'e·Vi ne'·Kar.
L14 Ps39_2 אָלַם דּוּמִיָּה חָשָׁה טוֹב כְּאֵב עָכַר
L15 Ps39_2 'a·(Lam) du·mi·(Ja) cha·(Sza) (Tow) ke·('Ew) 'a·(Char)
L16 Ps39_2 ’ālam dûmijjā(h) ḥāšā(h) ṭôḇ kᵉ’ēḇ ‘āḵar
L17 Ps39_2 ’ālam dûmijjāh ḥāšāh ṭôb ke’ēb ‘ākar
L18 Ps39_2 I was dumb with silence, I held my peace, [even] from good; and my sorrow was stirred. (Ps39_2 KJV)
L19 Ps39_2 2 I was dumb <0481> (08738) with silence <01747>, I held my peace <02814> (08689), even from good; <02896>; and my sorrow <03511> was stirred <05916> (08738). (Ps39_2 KJV)
L20 Ps39_2 3/9 2/4 7/15 303/561 3/6 10/14
L21 Ps39_2 Ps39_2_1 Ps39_2_2 Ps39_2_3 Ps39_2_4 Ps39_2_5 Ps39_2_6
 
L01 Ps39_3 Rozgrzało się moje serce we mnie; w moim rozmyślaniu zapłonął ogień; mówiłem moim językiem: (Ps39_3 tłum. AI)
L02 Ps39_3 Rozgrzało się H2552 moje serce H3820 we mnie H7130; w moim rozmyślaniu H1901 zapłonął H1197 ogień H784; mówiłem H1696 moim językiem H3956: (Ps39_3 tłum. AI)
L03 Ps39_3 (=BT Ps 39:4) Serce w mym wnętrzu rozgorzało; gdy rozważałem, zapłonął w nim ogień: język mój przemówił. (Ps39_3 BT_4)
L04 Ps39_3 Serce H3820 w mym wnętrzu H7130 rozgorzało H2552 ; gdy rozważałem H1901 , zapłonął ogień H784 : język H3956 mój przemówił H1696 . (Ps39_3 BT_4)
L05 Ps39_3 cham- lib•<Bi> be•kir•<Bi>, ba•ha•gi•<Gi> tiw•'ar- '<Esz>; dib•<Bar>•ti, bil•<szo>•ni.
L06 Ps39_3 חַם־ לִבִּ֨י ׀ בְּקִרְבִּ֗י בַּהֲגִיגִ֥י תִבְעַר־ אֵ֑שׁ דִּ֝בַּ֗רְתִּי בִּלְשֽׁוֹנִי׃
L07 Ps39_3 Rozgrzało się moje serce we mnie; w moim rozmyślaniu zapłonął ogień; mówiłem moim językiem:
L08 Ps39_3 חַם־ לִבִּ֨/י ׀ בְּ/קִרְבִּ֗/י בַּ/הֲגִיגִ֥/י תִבְעַר־ אֵ֑שׁ דִּ֝בַּ֗רְתִּי בִּ/לְשֽׁוֹנִ/י׃
L09 Ps39_3 HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HNcmsc/Sp1csRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HR/Ncmsc/Sp1csPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HR/Ncmsc/Sp1csPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HVqi3fsCzas. qal, imperfektum, 3 os., ż., lp. HNcbsaRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan absolutny HVpp1csCzas. piel, perfectum, 1 os., r. wspólny, lp. HR/Ncbsc/Sp1csPrzyim. + Rzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 Ps39_3 Ham- liBBî BüqirBî Bahágîgî tib`ar- ´ëš DiBBaºrTî Bilšôºnî
L11 Ps39_3 H2552 H3820 H7130 H1901 H1197 H0784 H1696 H3956
L12 Ps39_3 was hot My heart within me while I was musing burned the fire spake I with my tongue
L13 Ps39_3 cham- lib·Bi be·kir·Bi, ba·ha·gi·Gi tiv·'ar- 'Esh; dib·Bar·ti, bil·Sho·ni.
L14 Ps39_3 חָמַם לֵב קֶרֶב הָגִיג בָּעַר אֵשׁ דָבַר לָשׁוֹן
L15 Ps39_3 cha·(Mam) (Lew) (Ke)·rew ha·(Gig) ba·('Ar) ('Esz) da·(War) la·(Szon)
L16 Ps39_3 ḥāmam lēḇ qéreḇ hāg̱îg̱ bā‘ar ’ēš ḏāḇar lāšôn
L17 Ps39_3 ḥāmam lēb qereb hāgîg bā‘ar ’ēš dābar lāšôn
L18 Ps39_3 My heart was hot within me, while I was musing the fire burned: [then] spake I with my tongue, (Ps39_3 KJV)
L19 Ps39_3 3 My heart <03820> was hot <02552> (08804) within <07130> me, while I was musing <01901> the fire <0784> burned <01197> (08799): then] <0227> spake <01696> (08765) I with my tongue <03956>, (Ps39_3 KJV)
L20 Ps39_3 6/13 233/592 138/227 2/2 49/95 193/377 794/1142 41/117
L21 Ps39_3 Ps39_3_1 Ps39_3_2 Ps39_3_3 Ps39_3_4 Ps39_3_5 Ps39_3_6 Ps39_3_7 Ps39_3_8
 
L01 Ps39_4 „Daj mi poznać, Jahwe, mój kres i miarę moich dni, jaka ona [jest]; abym poznał, jak przemijający [jestem] ja. (Ps39_4 tłum. AI)
L02 Ps39_4 „Daj mi poznać H3045, Jahwe H3068, mój kres H7093 i miarę H4060 moich dni H3117, jaka H4100 ona [jest H1931]; abym poznał H3045, jak H4100 przemijający H2310 [jestem] ja H589. (Ps39_4 tłum. AI)
L03 Ps39_4 (=BT Ps 39:5) O Panie, mój kres pozwól mi poznać i jaka jest miara dni moich, bym wiedział, jak jestem znikomy. (Ps39_4 BT_4)
L04 Ps39_4 O Panie H3068 , mój kres H7093 pozwól mi poznać H3045 i jaka jest miara H4060 dni H3117 moich, bym wiedział H3045 , jak H4100 jestem znikomy H2310 . (Ps39_4 BT_4)
L05 Ps39_4 ho•<Di>•'<E>•ni <jah>•weQere (czytaj): A·do·(Naj) kic•<ci>, u•mid•<Dat> ja•<Mai> mah- <Hi>; 'e•de•'<Ah>, me cha•<Del> '<A>•ni.
L06 Ps39_4 הוֹדִ֘יעֵ֤נִי יְהוָ֨ה ׀ קִצִּ֗י וּמִדַּ֣ת יָמַ֣י מַה־ הִ֑יא אֵ֝דְעָ֗ה מֶה־ חָדֵ֥ל אָֽנִי׃
L07 Ps39_4 „Daj mi poznać, Jahwe, mój kres i miarę moich dni, jaka ona [jest]; abym poznał, jak przemijający [jestem] ja.
L08 Ps39_4 הוֹדִ֘יעֵ֤/נִי יְהוָ֨ה ׀ קִצִּ֗/י וּ/מִדַּ֣ת יָמַ֣/י מַה־ הִ֑יא אֵ֝דְעָ֗ה מֶה־ חָדֵ֥ל אָֽנִי׃
L09 Ps39_4 HVhv2ms/Sp1csCzas. hifil, imperatyw, 2 os., m., lp. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HNpRzecz. własny HNcmsc/Sp1csRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HC/NcfscSpój. + Rzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny HNcmpc/Sp1csRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HTiPartykuła pytajna HPp3fsZaimek osobowy, 3 os., ż., lp. HVqh1csCzas. qal, kohortatyw, 1 os., r. wspólny, lp. HTiPartykuła pytajna HAamsaPrzym. zwykły, m., lp., stan absolutny HPp1csZaimek osobowy, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 Ps39_4 hôdî`ëºnî yhwh(´ädönäy) qiccî ûmiDDat yämay mà- hî´ ´ëd`â mè- Hädël ´äºnî
L11 Ps39_4 H3045 H3068 H7093 H4060 H3117 H4100 H1931 H3045 H4100 H2310 H0589
L12 Ps39_4 make me to know LORD mine end and the measure of my days and what me what it [is that] I may know how how frail I
L13 Ps39_4 ho·Di·'E·ni Yah·weh kitz·Tzi, u·mid·Dat ya·Mai mah- Hi; 'e·de·'Ah, meh- cha·Del 'A·ni.
L14 Ps39_4 יָדַע יְהֹוָה קֵץ מִדָּה יוֹם מָה הוּא יָדַע מָה חָדֵל אֲנִי
L15 Ps39_4 ja·(Da)' (Jah)·we (Kec) mid·(Da) (Jom) (Ma) (Hu) ja·(Da)' (Ma) cha·(Del) 'a·(Ni)
L16 Ps39_4 jāḏa‘ JHWH qēṣ middā(h) jôm mā(h) hû(’) jāḏa‘ mā(h) ḥāḏēl ’ᵃ̆nî
L17 Ps39_4 jāda‘ jhwh qēṣ middāh jôm māh hû’ jāda‘ māh ḥādēl ’ănî
L18 Ps39_4 LORD, make me to know mine end, and the measure of my days, what it [is; that] I may know how frail I [am]. (Ps39_4 KJV)
L19 Ps39_4 4 LORD <03068>, make me to know <03045> (08685) mine end <07093>, and the measure <04060> of my days <03117>, what it is; that I may know <03045> (08799) how frail <02310> I am. (Ps39_4 KJV)
L20 Ps39_4 492/934 3982/6220 26/67 25/55 1566/2302 471/744 1331/1867 493/934 472/744 1/3 399/874
L21 Ps39_4 Ps39_4_1 Ps39_4_2 Ps39_4_3 Ps39_4_4 Ps39_4_5 Ps39_4_6 Ps39_4_7 Ps39_4_8 Ps39_4_9 Ps39_4_10 Ps39_4_11
 
L01 Ps39_5 Oto piędziami uczyniłeś moje dni, a mój czas życia jak nic przed Tobą; zaprawdę całkowitą marnością [jest] każdy człowiek stojący. Sela. (Ps39_5 tłum. AI)
L02 Ps39_5 Oto H2009 piędziami H2947 uczyniłeś H5414 moje dni H3117, a mój czas życia H2465 jak nic H369 przed Tobą H5048; zaprawdę H389 całkowitą H3605 marnością [jest H1892] każdy H3605 człowiek H120 stojący H5324. Sela H5542. (Ps39_5 tłum. AI)
L03 Ps39_5 (=BT Ps 39:6) Oto wymierzyłeś moje dni tylko na kilka piędzi, i życie moje jak nicość przed Tobą. Doprawdy, życie wszystkich ludzi jest marnością. (Ps39_5 BT_4)
L04 Ps39_5 Oto H2009 wymierzyłeś H5414 moje dni H3117 tylko na kilka piędzi H2948 , i życie H2465 moje jak nicość H369 przed Tobą. Doprawdy H389 , życie H1892 wszystkich H3605 ludzi H120 jest marnością. [Sela H5542 ] (Ps39_5 BT_4)
L05 Ps39_5 hin•<Ne> te•fa•<Chot> na•<Tat>•ta ja•<Mai>, we•chel•<Di> che•'<A>•jin neg•<De>•cha; 'ach kal- <He>•wel kol- 'a•<Dam>, nic•<caw> <Se>•la.
L06 Ps39_5 הִנֵּ֤ה טְפָח֨וֹת ׀ נָ֘תַ֤תָּה יָמַ֗י וְחֶלְדִּ֣י כְאַ֣יִן נֶגְדֶּ֑ךָ אַ֥ךְ כָּֽל־ הֶ֥בֶל כָּל־ אָ֝דָ֗ם נִצָּ֥ב סֶֽלָה׃
L07 Ps39_5 Oto piędziami uczyniłeś moje dni, a mój czas życia jak nic przed Tobą; zaprawdę całkowitą marnością [jest] każdy człowiek stojący. Sela.
L08 Ps39_5 הִנֵּ֤ה טְפָח֨וֹת ׀ נָ֘תַ֤תָּה יָמַ֗/י וְ/חֶלְדִּ֣/י כְ/אַ֣יִן נֶגְדֶּ֑/ךָ אַ֥ךְ כָּֽל־ הֶ֥בֶל כָּל־ אָ֝דָ֗ם נִצָּ֥ב סֶֽלָה׃
L09 Ps39_5 HTmPartykuła wskazująca HNcmpaRzecz. posp., m., lm., stan absolutny HVqp2msCzas. qal, perfectum, 2 os., m., lp. HNcmpc/Sp1csRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HC/Ncmsc/Sp1csSpój. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HR/NcmsaPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/Sp2msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HTaPartykuła twierdząca HNcmscRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HNcmscRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HVNrmsaCzas. nifal, imiesłów czynny, m., lp., stan absolutny HTjPartykuła wykrzyknik
L10 Ps39_5 hinnË †üpäHôt nätaºTTâ yämay wüHelDî kü´aºyin negDeºkä ´ak Kä|l- heºbel Kol- ´ädäm niccäb seºlâ
L11 Ps39_5 H2009 H2947 H5414 H3117 H2465 H0369 H5048 H0389 H3605 H1892 H3605 H0120 H5324 H5542
L12 Ps39_5 Behold [as] an handbreadth Behold thou hast made my days and mine age nothing your sight Surely [is] as nothing before thee verily every vanity [is] altogether man at his best state Selah
L13 Ps39_5 hin·Neh te·fa·Chot na·Tat·tah ya·Mai, ve·chel·Di che·'A·yin neg·De·cha; 'ach kal- He·vel kol- 'a·Dam, nitz·Tzav Se·lah.
L14 Ps39_5 הִנֵּה טֵפַח נָתַן יוֹם חֶלֶד אַיִן נֶגֶד אַךְ כֹּל הֶבֶל כֹּל אָדָם נָצַב סֶלָה
L15 Ps39_5 hin·(Ne) (Te)·fach na·(Tan) (Jom) (Che)·led '(A)·jin (Ne)·ged ('Ach) (Kol) (He)·wel (Kol) 'a·(Dam) na·(Caw) (Se)·la
L16 Ps39_5 hinnē(h) ṭḗp̱aḥ nāṯan jôm ḥéleḏ ’ájin nég̱eḏ ’aḵ kōl héḇel kōl ’āḏām nāṣaḇ sélā(h)
L17 Ps39_5 hinnēh ṭēpaḥ nātan jôm ḥeled ’ajin neged ’ak kōl hebel kōl ’ādām nāṣab selāh
L18 Ps39_5 Behold, thou hast made my days [as] an handbreadth; and mine age [is] as nothing before thee: verily every man at his best state [is] altogether vanity. Selah. (Ps39_5 KJV)
L19 Ps39_5 5 Behold, thou hast made <05414> (08804) my days <03117> as an handbreadth <02947>; and mine age <02465> is as nothing before thee: verily every <03605> man <0120> at his best state <05324> (08737) is altogether <03605> vanity <01892>. Selah <05542>. (Ps39_5 KJV)
L20 Ps39_5 538/840 4/4 1385/2007 1567/2302 3/5 379/786 95/150 98/161 3650/5415 11/73 3651/5415 187/552 56/74 16/74
L21 Ps39_5 Ps39_5_1 Ps39_5_2 Ps39_5_3 Ps39_5_4 Ps39_5_5 Ps39_5_6 Ps39_5_7 Ps39_5_8 Ps39_5_9 Ps39_5_10 Ps39_5_11 Ps39_5_12 Ps39_5_13 Ps39_5_14
 
L01 Ps39_6 Zaprawdę, w obrazie chodzi człowiek; zaprawdę na próżno niepokoją się; gromadzi, a nie wie, kto je zbierze. (Ps39_6 tłum. AI)
L02 Ps39_6 Zaprawdę H389, w obrazie H6754 chodzi H1980 człowiek H376; zaprawdę H389 na próżno H1892 niepokoją się H1993; gromadzi H6651, a nie H3808 wie H3045, kto H4310 je zbierze H622. (Ps39_6 tłum. AI)
L03 Ps39_6 (=BT Ps 39:7) Człowiek jak cień przemija, na próżno tyle się niepokoi, gromadzi, lecz nie wie, kto to zabierze. (Ps39_6 BT_4)
L04 Ps39_6 Człowiek H376 jak cień H6754 przemija, na próżno H1892 tyle się niepokoi H1993 , gromadzi H6651 , lecz nie wie H3045 , kto H4310 to zabierze H622 . (Ps39_6 BT_4)
L05 Ps39_6 'ach- be•<ce>•lem jit•hal•lech- '<Isz>, 'ach- <He>•wel je•he•ma•<jun>; jic•<Bor>, we•lo- je•<Da>' mi- 'o•se•<Fam>.
L06 Ps39_6 אַךְ־ בְּצֶ֤לֶם ׀ יִֽתְהַלֶּךְ־ אִ֗ישׁ אַךְ־ הֶ֥בֶל יֶהֱמָי֑וּן יִ֝צְבֹּ֗ר וְֽלֹא־ יֵדַ֥ע מִי־ אֹסְפָֽם׃
L07 Ps39_6 Zaprawdę, w obrazie chodzi człowiek; zaprawdę na próżno niepokoją się; gromadzi, a nie wie, kto je zbierze.
L08 Ps39_6 אַךְ־ בְּ/צֶ֤לֶם ׀ יִֽתְהַלֶּךְ־ אִ֗ישׁ אַךְ־ הֶ֥בֶל יֶהֱמָי֑וּ/ן יִ֝צְבֹּ֗ר וְֽ/לֹא־ יֵדַ֥ע מִי־ אֹסְפָֽ/ם׃
L09 Ps39_6 HTaPartykuła twierdząca HR/NcmsaPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HVti3msCzas. hitpael, imperfektum, 3 os., m., lp. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HTaPartykuła twierdząca HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HVqi3mp/SnCzas. qal, imperfektum, 3 os., m., lm. + Sufiks nun paragogiczne HVqi3msCzas. qal, imperfektum, 3 os., m., lp. HC/TnSpój. + Partykuła przecząca HVqi3msCzas. qal, imperfektum, 3 os., m., lp. HTiPartykuła pytajna HVqrmsc/Sp3mpCzas. qal, imiesłów czynny, m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm.
L10 Ps39_6 ´ak- Büceºlem yi|thallek- ´îš ´ak- heºbel yehémäyûn yicBör wü|lö´- yëda` mî- ´öspäm
L11 Ps39_6 H0389 H6754 H1980 H0376 H0389 H1892 H1993 H6651 H3808 H3045 H4310 H0622
L12 Ps39_6 Surely in a vain shew walketh Surely every man Surely in vain surely they are disquieted he heapeth up and does not [riches] and knoweth who not who shall gather
L13 Ps39_6 ach- be·Tze·lem yit·hal·lech- 'Ish, ach- He·vel ye·he·ma·Yun; yitz·Bor, ve·lo- ye·Da' mi- 'o·se·Fam.
L14 Ps39_6 אַךְ צֶלֶם הָלַךְ אִישׁ אַךְ הֶבֶל הָמָה צָבַר לֹא יָדַע מִי אָסַף
L15 Ps39_6 ('Ach) (Ce)·lem ha·(Lach) ('Isz) ('Ach) (He)·wel ha·(Ma) ca·(War) (Lo) ja·(Da)' (Mi) 'a·(Saf)
L16 Ps39_6 ’aḵ ṣélem hālaḵ ’îš ’aḵ héḇel hāmā(h) ṣāḇar lō(’) jāḏa‘ ’āsap̱
L17 Ps39_6 ’ak ṣelem hālak ’îš ’ak hebel hāmāh ṣābar lō’ jāda‘ ’āsap
L18 Ps39_6 Surely every man walketh in a vain shew: surely they are disquieted in vain: he heapeth up [riches], and knoweth not who shall gather them. (Ps39_6 KJV)
L19 Ps39_6 6 Surely every man <0376> walketh <01980> (08691) in a vain shew <06754>: surely they are disquieted <01993> (08799) in vain <01892>: he heapeth up <06651> (08799) riches, and knoweth <03045> (08799) not who shall gather <0622> (08802) them. (Ps39_6 KJV)
L20 Ps39_6 99/161 12/17 1082/1542 1510/2004 100/161 12/73 2/34 5/7 3004/5164 494/934 241/422 132/202
L21 Ps39_6 Ps39_6_1 Ps39_6_2 Ps39_6_3 Ps39_6_4 Ps39_6_5 Ps39_6_6 Ps39_6_7 Ps39_6_8 Ps39_6_9 Ps39_6_10 Ps39_6_11 Ps39_6_12
 
L01 Ps39_7 A teraz, czego oczekuję, mój Panie? Moja nadzieja w Tobie ona [jest]. (Ps39_7 tłum. AI)
L02 Ps39_7 A teraz H6258, czego H4100 oczekuję H6960, mój Panie H136? Moja nadzieja H8431 w Tobie ona [jest H1931]. (Ps39_7 tłum. AI)
L03 Ps39_7 (=BT Ps 39:8) A teraz w czym mam pokładać nadzieję, o Panie? W Tobie jest moja nadzieja. (Ps39_7 BT_4)
L04 Ps39_7 A teraz H6258 w czym H4100 mam pokładać nadzieję H6960 , o Panie H136 ? W Tobie jest moja nadzieja H8431 . (Ps39_7 BT_4)
L05 Ps39_7 we•'at•<Ta> mah- kiw•<wi>•ti 'a•do•<Nai>; to•chal•<Ti>, le•<Cha> <Hi>.
L06 Ps39_7 וְעַתָּ֣ה מַה־ קִּוִּ֣יתִי אֲדֹנָ֑י תּ֝וֹחַלְתִּ֗י לְךָ֣ הִֽיא׃
L07 Ps39_7 A teraz, czego oczekuję, mój Panie? Moja nadzieja w Tobie ona [jest].
L08 Ps39_7 וְ/עַתָּ֣ה מַה־ קִּוִּ֣יתִי אֲדֹנָ֑/י תּ֝וֹחַלְתִּ֗/י לְ/ךָ֣ הִֽיא׃
L09 Ps39_7 HC/DSpój. + Przysł. HTiPartykuła pytajna HVpp1csCzas. piel, perfectum, 1 os., r. wspólny, lp. HNcmpc/Sp1csRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HNcfsc/Sp1csRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HR/Sp2msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HPp3fsZaimek osobowy, 3 os., ż., lp.
L10 Ps39_7 wü`aTTâ mà- qqiwwîºtî ´ádönäy TôHalTî lükä hî´
L11 Ps39_7 H6258 H4100 H6960 H0136 H8431 H0000 H1931
L12 Ps39_7 and now what what wait And now Lord I for? my hope he
L13 Ps39_7 ve·'at·Tah mah- kiv·Vi·ti 'a·do·Nai; to·chal·Ti, le·Cha Hi.
L14 Ps39_7 עַתָּה מָה קָוָה אֲדֹנָי תּוֹחֶלֶת הוּא
L15 Ps39_7 'at·(Ta) (Ma) ka·(Wa) 'a·do·(Nai) to·(Che)·let (Hu)
L16 Ps39_7 ‘attā(h) mā(h) qāwā(h) ’ᵃ̆ḏōnāj tôḥéleṯ hû(’)
L17 Ps39_7 ‘attāh māh qāwāh ’ădōnāj tôḥelet hû’
L18 Ps39_7 And now, Lord, what wait I for? my hope [is] in thee. (Ps39_7 KJV)
L19 Ps39_7 7 And now, Lord <0136>, what wait <06960> (08765) I for? my hope <08431> is in thee. (Ps39_7 KJV)
L20 Ps39_7 329/431 473/744 15/49 60/448 2/6 4504/6521 1332/1867
L21 Ps39_7 Ps39_7_1 Ps39_7_2 Ps39_7_3 Ps39_7_4 Ps39_7_5 Ps39_7_6 Ps39_7_7
 
L01 Ps39_8 Od wszystkich moich występków wybaw mnie; hańbą głupca nie czyń mnie. (Ps39_8 tłum. AI)
L02 Ps39_8 Od wszystkich H3605 moich występków H6588 wybaw mnie H5337; hańbą H2781 głupca H5036 nie H408 czyń mnie H7760. (Ps39_8 tłum. AI)
L03 Ps39_8 (=BT Ps 39:9) Wybaw mnie od wszelkich moich nieprawości, nie wystawiaj mnie na pośmiewisko głupca! (Ps39_8 BT_4)
L04 Ps39_8 Wybaw H5337 mnie od H4480 wszelkich H3605 moich nieprawości H6588 , nie wystawiaj H7760 mnie na pośmiewisko H2781 głupca H5036 ! (Ps39_8 BT_4)
L05 Ps39_8 mik•kol pe•sza•'<Ai> hac•ci•<Le>•ni; cher•<Pat> na•<wal>, 'al- te•si•<Me>•ni.
L06 Ps39_8 מִכָּל־ פְּשָׁעַ֥י הַצִּילֵ֑נִי חֶרְפַּ֥ת נָ֝בָ֗ל אַל־ תְּשִׂימֵֽנִי׃
L07 Ps39_8 Od wszystkich moich występków wybaw mnie; hańbą głupca nie czyń mnie.
L08 Ps39_8 מִ/כָּל־ פְּשָׁעַ֥/י הַצִּילֵ֑/נִי חֶרְפַּ֥ת נָ֝בָ֗ל אַל־ תְּשִׂימֵֽ/נִי׃
L09 Ps39_8 HR/NcmscPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNcmpc/Sp1csRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HVhv2ms/Sp1csCzas. hifil, imperatyw, 2 os., m., lp. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HNcfscRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny HAamsaPrzym. zwykły, m., lp., stan absolutny HTnPartykuła przecząca HVqj2ms/Sp1csCzas. qal, jussyw, 2 os., m., lp. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 Ps39_8 miKKol- Püšä`ay haccîlëºnî HerPat näbäl ´al- TüSîmëºnî
L11 Ps39_8 H3605 H6588 H5337 H2781 H5036 H0408 H7760
L12 Ps39_8 all me from all my transgressions Deliver me not the reproach of the foolish nay make
L13 Ps39_8 mik·kol pe·sha·'Ai hatz·tzi·Le·ni; cher·Pat na·Val, al- te·si·Me·ni.
L14 Ps39_8 כֹּל פֶּשַׁע נָצַל חֶרְפָּה נָבָל אַל שׂוּם
L15 Ps39_8 (Kol) (Pe)·sza' na·(Cal) cher·(Pa) na·(Wal) ('Al) (Sum)
L16 Ps39_8 kōl péša‘ nāṣal ḥerpā(h) nāḇāl ’al śûm
L17 Ps39_8 kōl peša‘ nāṣal ḥerpāh nābāl ’al śûm
L18 Ps39_8 Deliver me from all my transgressions: make me not the reproach of the foolish. (Ps39_8 KJV)
L19 Ps39_8 8 Deliver <05337> (08685) me from all my transgressions <06588>: make <07760> (08799) me not the reproach <02781> of the foolish <05036>. (Ps39_8 KJV)
L20 Ps39_8 3652/5415 30/93 108/213 17/73 8/18 340/725 361/581
L21 Ps39_8 Ps39_8_1 Ps39_8_2 Ps39_8_3 Ps39_8_4 Ps39_8_5 Ps39_8_6 Ps39_8_7
 
L01 Ps39_9 Zaniemówiłem, nie otworzę moich ust, bo Ty uczyniłeś [to]. (Ps39_9 tłum. AI)
L02 Ps39_9 Zaniemówiłem H481, nie H3808 otworzę H6605 moich ust H6310, bo H3588 Ty H859 uczyniłeś [to H6213]. (Ps39_9 tłum. AI)
L03 Ps39_9 (=BT Ps 39:10) Zamilkłem, ust mych nie otwieram: Ty bowiem [to] sprawiłeś. (Ps39_9 BT_4)
L04 Ps39_9 Zamilkłem H481 , ust mych H6310 nie otwieram H6605 : Ty bowiem H3588 [to] sprawiłeś H6213 . (Ps39_9 BT_4)
L05 Ps39_9 <Ne>•'e•lam•ti lo 'ef•tach- <Pi>; ki 'at•<Ta> 'a•<Si>•ta.
L06 Ps39_9 נֶ֭אֱלַמְתִּי לֹ֣א אֶפְתַּח־ פִּ֑י כִּ֖י אַתָּ֣ה עָשִֽׂיתָ׃
L07 Ps39_9 Zaniemówiłem, nie otworzę moich ust, bo Ty uczyniłeś [to].
L08 Ps39_9 נֶ֭אֱלַמְתִּי לֹ֣א אֶפְתַּח־ פִּ֑/י כִּ֖י אַתָּ֣ה עָשִֽׂיתָ׃
L09 Ps39_9 HVNp1csCzas. nifal, perfectum, 1 os., r. wspólny, lp. HTnPartykuła przecząca HVqi1csCzas. qal, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lp. HNcmsc/Sp1csRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HCSpój. HPp2msZaimek osobowy, 2 os., m., lp. HVqp2msCzas. qal, perfectum, 2 os., m., lp.
L10 Ps39_9 ne´élamTî lö´ ´epTaH- ´aTTâ `äSîºtä
L11 Ps39_9 H0481 H3808 H6605 H6310 H3588 H0859 H6213
L12 Ps39_9 I was dumb not I opened not my mouth Because who because thou didst
L13 Ps39_9 Ne·'e·lam·ti lo ef·tach- Pi; ki 'at·Tah 'a·Si·ta.
L14 Ps39_9 אָלַם לֹא פָּתַח פֶּה כִּי אַתָּה עָשָׂה
L15 Ps39_9 'a·(Lam) (Lo) pa·(Tach) (Pe) (Ki) 'at·(Ta) (Sa)
L16 Ps39_9 ’ālam lō(’) pāṯaḥ pe(h) ’attā(h) ‘āśā(h)
L17 Ps39_9 ’ālam lō’ pātaḥ peh ’attāh ‘āśāh
L18 Ps39_9 I was dumb, I opened not my mouth; because thou didst [it]. (Ps39_9 KJV)
L19 Ps39_9 9 I was dumb <0481> (08738), I opened <06605> (08799) not my mouth <06310>; because thou didst <06213> (08804) it. (Ps39_9 KJV)
L20 Ps39_9 4/9 3005/5164 73/144 282/497 2654/4478 665/1080 1883/2617
L21 Ps39_9 Ps39_9_1 Ps39_9_2 Ps39_9_3 Ps39_9_4 Ps39_9_5 Ps39_9_6 Ps39_9_7
 
L01 Ps39_10 Usuń ode mnie Twój cios; od uderzenia Twojej ręki ja ginę. (Ps39_10 tłum. AI)
L02 Ps39_10 Usuń H5493 ode mnie H5921 Twój cios H5061; od uderzenia H8409 Twojej ręki H3027 ja H589 ginę H3615. (Ps39_10 tłum. AI)
L03 Ps39_10 (=BT Ps 39:11) Odwróć ode mnie Twe ciosy: ginę pod uderzeniem Twej ręki. (Ps39_10 BT_4)
L04 Ps39_10 Odwróć H5493 ode mnie Twe ciosy H5061 : ginę H3615 pod H4480 uderzeniem H8409 Twej ręki H3027 . (Ps39_10 BT_4)
L05 Ps39_10 ha•<Ser> me•'a•<Lai> nig•'<E>•cha; mit•tig•<Rat> ja•de•cha, 'a•<Ni> cha•<Li>•ti.
L06 Ps39_10 הָסֵ֣ר מֵעָלַ֣י נִגְעֶ֑ךָ מִתִּגְרַ֥ת יָ֝דְךָ֗ אֲנִ֣י כָלִֽיתִי׃
L07 Ps39_10 Usuń ode mnie Twój cios; od uderzenia Twojej ręki ja ginę.
L08 Ps39_10 הָסֵ֣ר מֵ/עָלַ֣/י נִגְעֶ֑/ךָ מִ/תִּגְרַ֥ת יָ֝דְ/ךָ֗ אֲנִ֣י כָלִֽיתִי׃
L09 Ps39_10 HVhv2msCzas. hifil, imperatyw, 2 os., m., lp. HR/R/Sp1csPrzyim. + Przyim. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HNcmsc/Sp2msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HR/NcfscPrzyim. + Rzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny HNcbsc/Sp2msRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HPp1csZaimek osobowy, 1 os., r. wspólny, lp. HVqp1csCzas. qal, perfectum, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 Ps39_10 häsër më`älay nig`eºkä miTTigrat yädkä ´ánî kälîºtî
L11 Ps39_10 H5493 H5921 H5061 H8409 H3027 H0589 H3615
L12 Ps39_10 away and thy stroke by the blow of thine hand I am from me I am consumed
L13 Ps39_10 ha·Ser me·'a·Lai nig·'E·cha; mit·tig·Rat ya·de·cha, 'a·Ni cha·Li·ti.
L14 Ps39_10 סוּר עַל נֶגַע תִּגְרָה יָד אֲנִי כָּלָה
L15 Ps39_10 (Sur) ('Al) (Ne)·ga' tig·(Ra) (Jad) 'a·(Ni) ka·(La)
L16 Ps39_10 sûr ‘al nég̱a‘ tig̱rā(h) jāḏ ’ᵃ̆nî kālā(h)
L17 Ps39_10 sûr ‘al nega‘ tigrāh jād ’ănî kālāh
L18 Ps39_10 Remove thy stroke away from me: I am consumed by the blow of thine hand. (Ps39_10 KJV)
L19 Ps39_10 10 Remove <05493> <00> thy stroke <05061> away <05493> (08685) from me: I am consumed <03615> (08804) by the blow <08409> of thine hand <03027>. (Ps39_10 KJV)
L20 Ps39_10 209/300 3657/5759 74/78 1/1 1096/1608 400/874 129/204
L21 Ps39_10 Ps39_10_1 Ps39_10_2 Ps39_10_3 Ps39_10_4 Ps39_10_5 Ps39_10_6 Ps39_10_7
 
L01 Ps39_11 Karami za winę karcisz człowieka; i roztapiasz jak mól jego pożądanie; zaprawdę marnością [jest] każdy człowiek. Sela. (Ps39_11 tłum. AI)
L02 Ps39_11 Karami H8433 za H5921 winę H5771 karcisz H3256 człowieka H376; i roztapiasz H4529 jak mól H6211 jego pożądanie H2530; zaprawdę H389 marnością [jest H1892] każdy H3605 człowiek H120. Sela H5542. (Ps39_11 tłum. AI)
L03 Ps39_11 (=BT Ps 39:12) Za winę chłoszczesz człowieka karaniem, jak mól obracasz wniwecz to, czego pożąda. Doprawdy, każdy człowiek jest marnością. (Ps39_11 BT_4)
L04 Ps39_11 Za winę H5771 chłoszczesz H3256 człowieka H376 karaniem H8433 , jak mól H6211 obracasz H4529 wniwecz to, czego pożąda H2530 . Doprawdy H389 , każdy H3605 człowiek H120 jest marnością H1892 . [Sela H5542 ] (Ps39_11 BT_4)
L05 Ps39_11 be•to•<Cha>•<Chot> 'al- 'a•<won> jis•<Sar>•ta '<Isz>, wat•<Te>•mes ka•'<Asz> cha•mu•<Do>; 'ach <He>•wel kol- 'a•<Dam> <Se>•la.
L06 Ps39_11 בְּֽתוֹכָ֘ח֤וֹת עַל־ עָוֹ֨ן ׀ יִסַּ֬רְתָּ אִ֗ישׁ וַתֶּ֣מֶס כָּעָ֣שׁ חֲמוּד֑וֹ אַ֤ךְ הֶ֖בֶל כָּל־ אָדָ֣ם סֶֽלָה׃
L07 Ps39_11 Karami za winę karcisz człowieka; i roztapiasz jak mól jego pożądanie; zaprawdę marnością [jest] każdy człowiek. Sela.
L08 Ps39_11 בְּֽ/תוֹכָ֘ח֤וֹת עַל־ עָוֹ֨ן ׀ יִסַּ֬רְתָּ אִ֗ישׁ וַ/תֶּ֣מֶס כָּ/עָ֣שׁ חֲמוּד֑/וֹ אַ֤ךְ הֶ֖בֶל כָּל־ אָדָ֣ם סֶֽלָה׃
L09 Ps39_11 HR/NcfpaPrzyim. + Rzecz. posp., ż., lm., stan absolutny HRPrzyim. HNcbsaRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan absolutny HVpp2msCzas. piel, perfectum, 2 os., m., lp. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HC/Vhw2msSpój. + Czas. hifil, imperf. konsekutywne, 2 os., m., lp. HRd/NcmsaPrzyim. z rodzajnikiem + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HVqsmsc/Sp3msCzas. qal, imiesłów bierny, m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HTaPartykuła twierdząca HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HNcmscRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HTjPartykuła wykrzyknik
L10 Ps39_11 Bü|tôkäHôt `al- `äwön yissaºrTä ´îš waTTeºmes Kä`äš Hámûdô ´ak heºbel Kol- ´ädäm seºlâ
L11 Ps39_11 H8433 H5921 H5771 H3256 H0376 H4529 H6211 H2530 H0389 H1892 H3605 H0120 H5542
L12 Ps39_11 When thou with rebukes for for iniquity dost correct man to consume away like a moth thou makest his beauty Surely [is] vanity every surely every man Selah
L13 Ps39_11 be·to·Cha·Chot al- 'a·Von yis·Sar·ta 'Ish, vat·Te·mes ka·'Ash cha·mu·Do; 'ach He·vel kol- 'a·Dam Se·lah.
L14 Ps39_11 תּוֹכֵחָה עַל עָוֺן יָסַר אִישׁ מָסָה עָשׁ חָמַד אַךְ הֶבֶל כֹּל אָדָם סֶלָה
L15 Ps39_11 to·che·(Cha) ('Al) 'a·(On) ja·(Sar) ('Isz) ma·(Sa) ('Asz) cha·(Mad) ('Ach) (He)·wel (Kol) 'a·(Dam) (Se)·la
L16 Ps39_11 tôḵēḥā(h) ‘al ‘āwōn jāsar ’îš māsā(h) ‘āš ḥāmaḏ ’aḵ héḇel kōl ’āḏām sélā(h)
L17 Ps39_11 tôkēḥāh ‘al ‘āwōn jāsar ’îš māsāh ‘āš ḥāmad ’ak hebel kōl ’ādām selāh
L18 Ps39_11 When thou with rebukes dost correct man for iniquity, thou makest his beauty to consume away like a moth: surely every man [is] vanity. Selah. (Ps39_11 KJV)
L19 Ps39_11 11 When thou with rebukes <08433> dost correct <03256> (08765) man <0376> for iniquity <05771>, thou makest his beauty <02530> (08803) to consume away <04529> (08686) like a moth <06211>: surely every man <0120> is vanity <01892>. Selah <05542>. (Ps39_11 KJV)
L20 Ps39_11 5/28 3658/5759 89/229 21/43 1511/2004 3/4 4/12 12/28 101/161 13/73 3653/5415 188/552 17/74
L21 Ps39_11 Ps39_11_1 Ps39_11_2 Ps39_11_3 Ps39_11_4 Ps39_11_5 Ps39_11_6 Ps39_11_7 Ps39_11_8 Ps39_11_9 Ps39_11_10 Ps39_11_11 Ps39_11_12 Ps39_11_13
 
L01 Ps39_12 Usłysz moją modlitwę, Jahwe, a moje wołanie wysłuchaj; ku moim łzom nie milcz, bo gościem jestem ja z Tobą, przechodniem jak wszyscy moi ojcowie. (Ps39_12 tłum. AI)
L02 Ps39_12 Usłysz H8085 moją modlitwę H8605, Jahwe H3068, a moje wołanie H7775 wysłuchaj H238; ku H413 moim łzom H1832 nie H408 milcz H2790, bo H3588 gościem H1616 jestem ja H595 z Tobą H5973, przechodniem H8453 jak wszyscy H3605 moi ojcowie H1. (Ps39_12 tłum. AI)
L03 Ps39_12 (=BT Ps 39:13) Usłysz, o Panie, moją modlitwę, i wysłuchaj mego wołania; na moje łzy nie bądź nieczuły, bo gościem jestem u Ciebie, przechodniem - jak wszyscy moi przodkowie. (Ps39_12 BT_4)
L04 Ps39_12 Usłysz H8085 , o Panie H3068 , moją modlitwę H8605 , i wysłuchaj H238 mego wołania H7775 ; na moje łzy H1832 nie bądź nieczuły H2790 , bo H3588 gościem H1616 jestem u Ciebie, przechodniem H8453 – jak wszyscy H3605 moi przodkowie H1 . (Ps39_12 BT_4)
L05 Ps39_12 szim•'<Ah>- te•fil•la•<Ti> <jah>•weQere (czytaj): A·do·(Naj) we•szaw•'a•<Ti> ha•'a•zi•<Na> 'el- dim•'a•<Ti>, 'al- te•che•<Rasz> ki ger 'a•no•<Chi> 'im•<Mach>; to•<szaw>, ke•chol- a•wo•<Tai>.
L06 Ps39_12 שִֽׁמְעָ֥ה־ תְפִלָּתִ֨י ׀ יְהוָ֡ה וְשַׁוְעָתִ֨י ׀ הַאֲזִינָה֮ אֶֽל־ דִּמְעָתִ֗י אַֽל־ תֶּ֫חֱרַ֥שׁ כִּ֤י גֵ֣ר אָנֹכִ֣י עִמָּ֑ךְ תּ֝וֹשָׁ֗ב כְּכָל־ אֲבוֹתָֽי׃
L07 Ps39_12 Usłysz moją modlitwę, Jahwe, a moje wołanie wysłuchaj; ku moim łzom nie milcz, bo gościem jestem ja z Tobą, przechodniem jak wszyscy moi ojcowie.
L08 Ps39_12 שִֽׁמְעָ֥/ה־ תְפִלָּתִ֨/י ׀ יְהוָ֡ה וְ/שַׁוְעָתִ֨/י ׀ הַאֲזִינָ/ה֮ אֶֽל־ דִּמְעָתִ֗/י אַֽל־ תֶּ֫חֱרַ֥שׁ כִּ֤י גֵ֣ר אָנֹכִ֣י עִמָּ֑/ךְ תּ֝וֹשָׁ֗ב כְּ/כָל־ אֲבוֹתָֽ/י׃
L09 Ps39_12 HVqv2ms/ShCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lp. + Sufiks he paragogiczne HNcfsc/Sp1csRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HNpRzecz. własny HC/Ncfsc/Sp1csSpój. + Rzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HVhv2ms/ShCzas. hifil, imperatyw, 2 os., m., lp. + Sufiks he paragogiczne HRPrzyim. HNcfsc/Sp1csRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HTnPartykuła przecząca HVqj2msCzas. qal, jussyw, 2 os., m., lp. HCSpój. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HPp1csZaimek osobowy, 1 os., r. wspólny, lp. HR/Sp2fsPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 2 os., ż., lp. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/NcmscPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNcmpc/Sp1csRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 Ps39_12 ši|m`â- tüpillätî yhwh(´ädönäy) wüšaw`ätî ha´ázînâ ´e|l- Dim`ätî ´a|l- TeHéraš gër ´änökî `immäk Tôšäb Kükol- ´ábôtäy
L11 Ps39_12 H8085 H8605 H3068 H7775 H0238 H0413 H1832 H0408 H2790 H3588 H1616 H0595 H5973 H8453 H3605 H0001
L12 Ps39_12 Hear my prayer O LORD unto my cry and give ear at at my tears not hold not thy peace I am a for I [am] a stranger I You with thee [and] a sojourner all as all my fathers
L13 Ps39_12 shim·'Ah- te·fil·la·Ti Yah·weh ve·shav·'a·Ti ha·'a·zi·Nah el- dim·'a·Ti, al- te·che·Rash ki ger 'a·no·Chi 'im·Mach; to·Shav, ke·chol- a·vo·Tai.
L14 Ps39_12 שָׁמַע תְּפִלָּה יְהֹוָה שַׁוְעָה אָזַן אֵל דִּמְעָה אַל חָרַשׁ כִּי גֵּר אָנֹכִי עִם תּוֹשָׁב כֹּל אָב
L15 Ps39_12 sza·(Ma)' te·fil·(La) (Jah)·we szaw·('A) 'a·(Zan) ('El) dim·('A) ('Al) cha·(Rasz) (Ki) (Ger) 'a·no·(Chi) ('Im) to·(Szaw) (Kol) '(Aw)
L16 Ps39_12 šāma‘ tᵉp̱illā(h) JHWH šaw‘ā(h) ’āzan ’ēl dim‘ā(h) ’al ḥāraš gēr ’ānōḵî ‘im tôšāḇ kōl ’āḇ
L17 Ps39_12 šāma‘ tepillāh jhwh šaw‘āh ’āzan ’ēl dim‘āh ’al ḥāraš gēr ’ānōkî ‘im tôšāb kōl ’āb
L18 Ps39_12 Hear my prayer, O LORD, and give ear unto my cry; hold not thy peace at my tears: for I [am] a stranger with thee, [and] a sojourner, as all my fathers [were]. (Ps39_12 KJV)
L19 Ps39_12 12 Hear <08085> (08798) my prayer <08605>, O LORD <03068>, and give ear <0238> (08685) unto my cry <07775>; hold not thy peace <02790> (08799) at my tears <01832>: for I am a stranger <01616> with thee, and a sojourner <08453>, as all my fathers <01> were. (Ps39_12 KJV)
L20 Ps39_12 654/1154 34/77 3983/6220 6/11 17/42 3882/5500 3/23 341/725 41/74 2655/4478 78/92 251/359 898/1043 14/14 3654/5415 1030/1212
L21 Ps39_12 Ps39_12_1 Ps39_12_2 Ps39_12_3 Ps39_12_4 Ps39_12_5 Ps39_12_6 Ps39_12_7 Ps39_12_8 Ps39_12_9 Ps39_12_10 Ps39_12_11 Ps39_12_12 Ps39_12_13 Ps39_12_14 Ps39_12_15 Ps39_12_16
 
L01 Ps39_13 Odwróć [wzrok] ode mnie, a nabiorę sił, zanim odejdę i nie będzie mnie. (Ps39_13 tłum. AI)
L02 Ps39_13 Odwróć [wzrok H8159] ode mnie H4480, a nabiorę sił H1082, zanim H2962 odejdę H1980 i nie będzie mnie H369. (Ps39_13 tłum. AI)
L03 Ps39_13 (=BT Ps 39:14) Odwróć oczy ode mnie, niech doznam radości, zanim odejdę i mnie nie będzie. (Ps39_13 BT_4)
L04 Ps39_13 Odwróć H8159 oczy ode H4480 mnie, niech doznam radości H1082 , zanim H2962 odejdę H1980 i mnie nie będzie H369 . (Ps39_13 BT_4)
L05 Ps39_13 ha•<sza>' mi•<Men>•ni we•'aw•<Li>•ga; be•<Te>•rem 'e•<Lech> we•'e•<Nen>•ni.
L06 Ps39_13 הָשַׁ֣ע מִמֶּ֣נִּי וְאַבְלִ֑יגָה בְּטֶ֖רֶם אֵלֵ֣ךְ וְאֵינֶֽנִּי׃
L07 Ps39_13 Odwróć [wzrok] ode mnie, a nabiorę sił, zanim odejdę i nie będzie mnie.
L08 Ps39_13 הָשַׁ֣ע מִמֶּ֣/נִּי וְ/אַבְלִ֑יגָה בְּ/טֶ֖רֶם אֵלֵ֣ךְ וְ/אֵינֶֽ/נִּי׃
L09 Ps39_13 HVhv2msCzas. hifil, imperatyw, 2 os., m., lp. HR/Sp1csPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HC/Vhh1csSpój. + Czas. hifil, kohortatyw, 1 os., r. wspólny, lp. HR/DPrzyim. + Przysł. HVqi1csCzas. qal, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lp. HC/Tn/Sp1csSpój. + Partykuła przecząca + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 Ps39_13 häša` mimmeºnnî wü´ablîºgâ Bü†eºrem ´ëlëk wü´êneºnnî
L11 Ps39_13 H8159 H4480 H1082 H2962 H1980 H0369
L12 Ps39_13 O spare at me that I may recover strength Before depart no
L13 Ps39_13 ha·Sha' mi·Men·ni ve·'av·Li·gah; be·Te·rem 'e·Lech ve·'ei·Nen·ni.
L14 Ps39_13 שָׁעָה מִן בָּלַג טֶרֶם הָלַךְ אַיִן
L15 Ps39_13 sza·'(A) (Min) ba·(Lag) (Te)·rem ha·(Lach) '(A)·jin
L16 Ps39_13 šā‘ā(h) min bālag̱ ṭérem hālaḵ ’ájin
L17 Ps39_13 šā‘āh min bālag ṭerem hālak ’ajin
L18 Ps39_13 O spare me, that I may recover strength, before I go hence, and be no more. (Ps39_13 KJV)
L19 Ps39_13 13 O spare <08159> (08685) me, that I may recover strength, <01082> (08686), before I go hence <03212> (08799), and be no more. (Ps39_13 KJV)
L20 Ps39_13 7/15 886/1215 3/4 30/56 1083/1542 380/786
L21 Ps39_13 Ps39_13_1 Ps39_13_2 Ps39_13_3 Ps39_13_4 Ps39_13_5 Ps39_13_6