(1) W pierwszy G3391 dzień tygodnia G4521 poszły skoro świt G3722 G901 do grobu G3418, niosąc G5342 przygotowane G2090 wonności G759.
(2) Kamień G3037 od grobu G3419 zastały odsunięty G617.
(3) A skoro weszły G1525, nie G3756 znalazły G2147 ciała G4983 Pana G2962 Jezusa G2424.
(4) Gdy wobec tego były bezradne G639 co do tego G4012 G5127, nagle G2400 stanęło G2186 przed nimi G846 dwóch G1417 mężczyzn G435 w lśniących G797 szatach G2066.
(5) Przestraszone G1719, pochyliły G2827 twarze ku ziemi G1093, lecz tamci rzekli G2036 do nich: Dlaczego G5101 szukacie G2212 żyjącego G2198 wśród G3326 umarłych G3498?
(6) Nie G3756 ma Go tutaj G5602; zmartwychwstał G1453. Przypomnijcie sobie G3415, jak G5613 wam mówił G2980, będąc jeszcze G2089 w Galilei G1722 G1056:
(7) „Syn G5207 Człowieczy G444 musi G1163 być wydany G3860 w ręce G5495 grzeszników G268 i ukrzyżowany G4717, lecz trzeciego G5154 dnia G2250 zmartwychwstanie G450”.
(8) Wtedy przypomniały sobie G3415 Jego G846 słowa G4487.
(9) I wróciły G5290 od grobu G575 G3419, oznajmiły G518 to wszystko G3956 Jedenastu G1733 i wszystkim G3956 pozostałym G3062.
(10) A były to: Maria G3137 Magdalena G3094, Joanna G2489 i Maria G3137, matka Jakuba G2385; i inne G3062 z nimi G4862 opowiadały G3004 to Apostołom G652.
(11) Lecz te G5023 słowa G4487 wydały im się G5316 czczą gadaniną G3026 i nie uwierzyli G569 im G846.
(12) Jednakże Piotr G4074 wybrał się G450 i pobiegł G5143 do grobu G1909 G3419; schyliwszy się G3879, ujrzał G991 same tylko G3441 płótna G3608. I wrócił G565 do siebie, dziwiąc się G2296 temu, co się stało G1096.
(13) Tego samego dnia G2250 dwaj G1417 z nich G1537 G846 byli G2258 w drodze G4198 do wsi G2968, zwanej G3686 Emaus G1695, oddalonej o sześćdziesiąt stadiów G1835 od G575 Jerozolimy G2419.
(14) Rozmawiali oni z sobą G4314 G240 o wszystkim G3956, co się wydarzyło G4819.
(15) Gdy tak rozmawiali G3656 i rozprawiali G4802 z sobą, sam Jezus G2424 przybliżył się G1448 i szedł G4848 z nimi G846.
(16) Lecz G1161 oczy ich były niejako zatrzymane G2902, tak że Go nie rozpoznali G1921.
(17) On zaś ich zapytał G2036: Cóż to za rozmowy G3056 prowadzicie G474 z sobą G4314 G240 w drodze G4043? Zatrzymali się G2476 smutni G4659.
(18) A jeden G1520 z nich, imieniem G3686 Kleofas G2810, odpowiedział Mu G611: Ty G4771 jesteś chyba jedynym G3441 z przebywających G3939 w Jerozolimie G2419, który nie wie G1097, co się tam w tych dniach G5025 G2250 stało G1096.
(19) Zapytał ich G2036: Cóż takiego G4169? Odpowiedzieli Mu G2036: To, co się stało z Jezusem G2424 Nazarejczykiem G3479, który G3739 był G1096 prorokiem G4396 potężnym G1415 w czynie G2041 i słowie G3056 wobec Boga G2316 i całego G3956 ludu G2992;
(20) jak arcykapłani G749 i nasi przywódcy G758 wydali Go G3860 na śmierć G2288 G2917 i ukrzyżowali G4717.
(21) A myśmy się spodziewali G1679, że On G846 właśnie miał G3195 wyzwolić G3084 Izraela G2474. Tak, a po tym wszystkim G3956 G5125 dziś G2250 już trzeci G5154 dzień, odkąd G575 się to stało G1096.
(22) Nadto G235 jeszcze niektóre G5100 z naszych G2257 kobiet G1135 przeraziły G1839 nas G2248: były rano G3721 u grobu G1909 G3419,
(23) a nie G3361 znalazłszy G2147 Jego G846 ciała G4983, wróciły G2064 i opowiedziały G3004, że miały widzenie G3701 aniołów G32, którzy G3739 zapewniają G3004, iż On G846 żyje G2198.
(24) Poszli G565 niektórzy G5100 z tych, którzy byli z nami G4862 G2254, do grobu G1909 G3419 i znaleźli G2147 wszystko tak, jak G2531 kobiety G1135 opowiadały G2036, ale Jego G846 nie widzieli G3708.
(25) Na to On G846 rzekł G2036 do nich G4314 G848: O nierozumni G453 i nieskore G1021 serca G2588 do wierzenia G4100 we wszystko G3956, co G3739 powiedzieli G2980 prorocy G4396!
(26) Czyż G3780 Mesjasz G5547 nie miał G1163 tego cierpieć G3958, aby wejść G1525 do G1519 swojej G846 chwały G1391?
(27) I zaczynając G756 od Mojżesza G575 G3475, poprzez wszystkich G3956 proroków G4396, wykładał G1329 im G846 to, co G4012 się do Niego G1438 odnosiło w G1722 całym Pismie G1124.
(28) Tak przybliżyli się G1448 do wsi G2968, do której G3757 zdążali G4198, a On G846 okazywał G4364, jakoby miał iść G4198 dalej G4206.
(29) Lecz przymusili Go G3849, mówiąc: Zostań G3306 z nami G3326 G2257, gdyż G3754 ma się ku wieczorowi G2073 i dzień G2250 się już nachylił G2827. Wszedł G1525 więc, aby zostać G3306 z nimi G4862 G846.
(30) Gdy zajął miejsce G2625 z nimi G3326 G846 u stołu, wziął G2983 chleb G740, odmówił błogosławieństwo G2127, połamał G2806 go i dawał G1929 im G846.
(31) Wtedy ich G846 oczy G3788 się otworzyły G1272 i poznali Go G1921, lecz On G846 zniknął G1096 G575 im G846 z oczu G855.
(32) I mówili G2036 nawzajem G4314 do siebie G240: Czyż G3780 serce G2588 nie pałało G2545 w nas G1722 G2254, gdy mówił G2980 do nas G2254 w drodze G3598 i wyjaśniał G1272 nam Pisma G1124?
(33) W tej samej godzinie G5610 wybrali się G450 i wrócili G5290 do Jerozolimy G1519 G2419. Tam zastali G2147 zebranych Jedenastu G1733 i innych G3588 z nimi G4862 G846,
(34) którzy mówili G3004: Pan G2962 rzeczywiście G3689 zmartwychwstał G1453 i ukazał się G3708 Szymonowi G4613.
(35) Oni również G2532 opowiadali G1834, co ich spotkało w drodze G1722 G3598 i jak Go poznali G1097 przy łamaniu G2800 chleba G740.
(36) A gdy o tym rozmawiali G2980, On sam G846 stanął G2476 pośród G3319 nich G846 i rzekł G3004: Pokój G1515 wam G5213!
(37) Zatrwożonym G4422 i wylękłym G1719 zdawało się G1380, że widzą G2334 ducha G4151.
(38) Lecz On rzekł G2036 do nich G846: Czemu jesteście zmieszani G5015 i dlaczego G1223 G5101 wątpliwości G1261 budzą się G305 w waszych G5216 sercach G2588?
(39) Popatrzcie G3708 na moje G3450 ręce G5495 i nogi G4228: to Ja jestem G1510. Dotknijcie się G5584 Mnie G3165 i przekonajcie się: duch G4151 nie ma G2192 ciała G4561 ani kości G3747, jak G2531 widzicie G2334, że Ja mam G2192.
(40) Przy tych słowach G5124 pokazał G1166 im G846 swoje ręce G5495 i nogi G4228.
(41) Lecz gdy oni z radości G5479 jeszcze nie wierzyli G569 i pełni byli zdumienia G2296, rzekł G2036 do nich G846: Macie tu G1759 coś G5100 do jedzenia G1034?
(42) Oni podali Mu G1929 kawałek G3313 pieczonej G3702 ryby G2486.
(43) Wziął G2983 i jadł G5315 wobec nich G1799.
(44) Potem rzekł G2036 do nich G848: To właśnie znaczyły słowa G3056, które mówiłem G2980 do was G5209, gdy byłem G5607 jeszcze G2089 z wami G4862 G5213: Musi się G1163 wypełnić G4137 wszystko G3956, co napisane jest G1125 o Mnie G4012 G1473 w Prawie G3551 Mojżesza G3475, u Proroków G4396 i w Psalmach G5568.
(45) Wtedy oświecił G1272 ich G846 umysły G3563, aby rozumieli G4920 Pisma G1124.
(46) I rzekł G2036 do nich G846: Tak G3779 jest napisane G1125: Mesjasz G5547 będzie cierpiał G3958 i trzeciego G5154 dnia G2250 zmartwychwstanie G450 z G1537 martwych G3498,
(47) w imię G3686 Jego G846 głoszone będzie G2784 nawrócenie G3341 i odpuszczenie G859 grzechów G266 wszystkim G3956 narodom G1484, począwszy G756 od G575 Jerozolimy G2419.
(48) Wy G5210 jesteście świadkami G3144 tego G5130.
(49) Oto G2400 Ja G1473 ześlę G649 na was G5209 obietnicę G1860 mojego Ojca G3962. Wy zaś pozostańcie G2523 w G1722 mieście G4172, aż G2193 będziecie przyobleczeni G1746 mocą G1411 z wysoka G5311.
(50) Potem wyprowadził G1806 ich G848 ku Betanii G963 i podniósłszy G1869 ręce G5495, błogosławił G2127 ich G848.
(51) A kiedy G1722 G3588 ich G848 błogosławił G2127, rozstał się G1339 z nimi G575 G846 i został uniesiony G399 do nieba G1519 G3772.
(52) Oni zaś oddali Mu pokłon G4352 i z wielką G3173 radością G5479 wrócili G5290 do Jerozolimy G1519 G2419,
(53) gdzie stale G1223 G3956 przebywali w świątyni G1722 G2411, błogosławiąc G2127 Boga G2316.