Ewangelia wg Łk – rozdział 2

(1) W owym czasie wyszło rozporządzenie G1378 Cezara G2541 Augusta G828, żeby przeprowadzić spis ludności G583 w całym państwie G3625.

(2) Pierwszy G4413 ten spis G582 odbył się wówczas, gdy wielkorządcą G2230 Syrii G4947 był Kwiryniusz G2958.

(3) Wybierali się więc wszyscy G3956, aby się dać zapisać G583, każdy G1538 do swego miasta G4172.

(4) Udał się także Józef G2501 z Galilei G1056, z miasta G4172 Nazaret G3478, do Judei G2449, do miasta G4172 Dawidowego G1138, zwanego Betlejem G965, ponieważ pochodził z domu G3624 i rodu G3965 Dawida G1138,

(5) żeby się dać zapisać G583 z poślubioną sobie G3423 Maryją G3137, która była brzemienna G1471.

(6) Kiedy tam przebywali, nadszedł G1096 dla Maryi czas G2250 rozwiązania G5088.

(7) Porodziła G5088 swego pierworodnego G4416 Syna G5207, owinęła Go w pieluszki G4683 i położyła G347 w żłobie G5336, gdyż nie było G2258 dla nich miejsca G5117 w gospodzie G2646.

(8) W tej samej okolicy G5561 przebywali w polu pasterze G4166 i trzymali straż nocną G5438 nad swoją trzodą G4167.

(9) Naraz stanął G2186 przy nich anioł G32 Pański G2962 i chwała G1391 Pańska G2962 zewsząd ich oświeciła G4034, tak że bardzo się przestraszyli G5399.

(10) Lecz anioł G32 rzekł G2036 do nich: Nie bójcie się G5399! Oto zwiastuję G2097 wam radość G5479 wielką G3173, która będzie udziałem całego G3956 narodu G2992:

(11) dziś w mieście G4172 Dawida G1138 narodził się G5088 wam Zbawiciel G4990, którym jest Mesjasz G5547, Pan G2962.

(12) A to będzie znakiem G4592 dla was: Znajdziecie Niemowlę G1025, owinięte w pieluszki G4683 i leżące G2749 w żłobie G5336.

(13) I nagle przyłączyło się G1096 do anioła G32 mnóstwo G4128 zastępów niebieskich G3770, które wielbiły G134 Boga G2316, mówiąc G3004:

(14) Chwała G1391 Bogu G2316 na wysokościach G5310, a na ziemi G1093 pokój G1515 ludziom G444 Jego upodobania G2107.

(15) Gdy aniołowie G32 odeszli G565 od nich do nieba G3772, pasterze G4166 mówili G2980 nawzajem do siebie: Pójdźmy do Betlejem G965 i zobaczmy G3708, co się tam zdarzyło G1096 i o czym nam Pan G2962 oznajmił G1107.

(16) Udali się też z pośpiechem G4692 i znaleźli G429 Maryję G3137, Józefa G2501 i Niemowlę G1025, leżące G2749 w żłobie G5336.

(17) Gdy Je ujrzeli G3708, opowiedzieli G1232 o tym, co im zostało objawione G2980 o tym Dziecięciu G3813.

(18) A wszyscy G3956, którzy to słyszeli G191, dziwili się G2296 temu, co im pasterze G4166 opowiadali G2980.

(19) Lecz Maryja G3137 zachowywała G4933 wszystkie G3956 te sprawy G4487 i rozważała je G4820 w swoim sercu G2588.

(20) A pasterze G4166 wrócili G5290, wielbiąc G1392 i wysławiając G134 Boga G2316 za wszystko G3956, co słyszeli G191 i widzieli G3708, jak im to było powiedziane G2980.

(21) Gdy nadszedł G4130 dzień G2250 ósmy G3638 i należało obrzezać G4059 Dziecię, nadano Mu imię G2564 Jezus G2424, którym Je nazwał G2564 anioł G32, zanim się poczęło G4815 w łonie G2836.

(22) Gdy potem upłynęły G4130 dni G2250 ich oczyszczenia G2512 według Prawa G3551 Mojżeszowego G3475, przynieśli Je G321 do Jerozolimy G2414, aby Je przedstawić G3936 Panu G2962.

(23) Tak bowiem jest napisane G1125 w Prawie G3551 Pańskim G2962: Każde G3956 pierworodne G1272 dziecko płci męskiej G730 będzie poświęcone G40 Panu G2962.

(24) Mieli również złożyć G1325 w ofierze G2378 parę G2201 synogarlic G5167 albo dwa G1417 młode G3502 gołębie G4058, zgodnie z przepisem G2046 Prawa G3551 Pańskiego G2962.

(25) A żył G2258 w Jerozolimie G2419 człowiek G444, imieniem G3686 Symeon G4826. Był to człowiek G444 prawy G1342 i pobożny G2126, wyczekiwał G4327 pociechy G3874 Izraela G2474, a Duch G4151 Święty G40 spoczywał G2258 na nim G1909.

(26) Jemu G846 Duch G4151 Święty G40 objawił G5537, że nie ujrzy G3708 śmierci G2288, aż zobaczy G3708 Mesjasza G5547 Pańskiego G2962.

(27) Za natchnieniem G1722 więc Ducha G4151 przyszedł G2064 do świątyni G2411. A gdy Rodzice G1118 wnosili G1521 Dzieciątko G3813 Jezus G2424, aby postąpić G4160 z Nim według zwyczaju G1480 Prawa G3551,

(28) on wziął G1209 Je w objęcia G43, błogosławił G2127 Boga G2316 i mówił G2036:

(29) Teraz G3568, o Władco G1203, pozwól G630 odejść słudze G1401 Twemu w pokoju G1515, według Twojego słowa G4487.

(30) Bo moje oczy G3788 ujrzały G3708 Twoje zbawienie G4992,

(31) któreś przygotował G2090 wobec wszystkich G3956 narodów G2992:

(32) światło G5457 na oświecenie G602 pogan G1484 i chwałę G1391 ludu Twego G2992, Izraela G2474.

(33) A Jego ojciec G3962 i Matka G3384 dziwili się G2296 temu, co o Nim mówiono G2980.

(34) Symeon G4826 zaś błogosławił G2127 Ich i rzekł G2036 do Maryi G3137, Matki G3384 Jego: Oto Ten G3778 przeznaczony jest G2749 na upadek G4431 i na powstanie G386 wielu G4183 w Izraelu G2474, i na znak G4592, któremu sprzeciwiać się będą G483.

(35) A Twoją duszę G5590 miecz G4501 przeniknie G1330, aby na jaw wyszły G601 zamysły G1261 serc G2588 wielu G4183.

(36) Była tam również prorokini G4398 Anna G451, córka G2364 Fanuela G5323 z pokolenia G5443 Asera G768, bardzo podeszła G1722 w latach G2250. Od swego panieństwa siedem G2033 lat G2094 żyła G2198 z mężem G435,

(37) i pozostała wdową G5503. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty G3589 G5064 rok G2094 życia. Nie rozstawała się G868 ze świątynią G2411, służąc G3000 Bogu w postach G3521 i modlitwach G1162 dniem G2250 i nocą G3571.

(38) Przyszedłszy G2186 w tej właśnie chwili G5610, sławiła G437 Boga G2316 i mówiła G2980 o Nim G4012 wszystkim G3956, którzy oczekiwali G4327 wyzwolenia G3085 Jerozolimy G2419.

(39) A gdy wypełnili G5055 wszystko G3956 według Prawa G3551 Pańskiego G2962, wrócili G1994 do Galilei G1056, do swego miasta G4172 – Nazaret G3478.

(40) Dziecię G3813 zaś rosło G837 i nabierało mocy G2901, napełniając się G4137 mądrością G4678, a łaska G5485 Boża G2316 spoczywała G2258 na Nim G1909.

(41) Rodzice G1118 Jego chodzili co roku G2596 G2094 do Jerozolimy G2419 na Święto G1859 Paschy G3957.

(42) Gdy miał lat dwanaście G1427 G2094, udali się tam zwyczajem G2596 świątecznym G1859.

(43) Kiedy wracali G5290 po skończonych uroczystościach G5048, został G5278 Jezus G2424 w Jerozolimie G2419, a tego nie zauważyli G1097 Jego Rodzice G1118.

(44) Przypuszczając G3543, że jest w towarzystwie pątników G4923, uszli dzień G2250 drogi G3598 i szukali Go G327 wśród krewnych G4773 i znajomych G1110.

(45) Gdy Go nie znaleźli G2147, wrócili G5290 do Jerozolimy G2419, szukając Go G327.

(46) Dopiero po trzech G5140 dniach G2250 odnaleźli Go G2147 w świątyni G2411, gdzie siedział G2516 między nauczycielami G1320, przysłuchiwał się G191 im i zadawał pytania G1905.

(47) Wszyscy G3956 zaś, którzy Go słuchali G191, byli zdumieni G1839 bystrością Jego umysłu G4907 i odpowiedziami G612.

(48) Na ten widok zdziwili się G1605 bardzo, a Jego Matka G3384 rzekła G2036 do Niego: Synu G5043, czemuś nam to uczynił G4160? Oto ojciec G3962 Twój i ja G2504 z bólem serca szukaliśmy G2212 Ciebie.

(49) Lecz On im odpowiedział G2036: Czemuście Mnie szukali G2212? Czy nie wiedzieliście G1492, że powinienem G1163 być G1511 w tym, co należy do mego Ojca G3450 G3962?

(50) Oni jednak nie zrozumieli G4920 tego, co im powiedział G2980.

(51) Potem poszedł G2597 z nimi G3326 i wrócił G2064 do Nazaretu G3478; i był G2258 im poddany G5293. A Matka G3384 Jego chowała wiernie G1301 wszystkie G3956 te wspomnienia G4487 w swym sercu G2588.

(52) Jezus G2424 zaś czynił postępy G4298 w mądrości G4678, w latach G2244 i w łasce G5485 u Boga G2316 i u ludzi G444.