(1) I zaczął G756 im G846 mówić G2980 w przypowieściach G3850: Pewien człowiek G444 założył G5452 winnicę G290. Otoczył ją murem G5418, wykopał G3736 tłocznię G5276 i zbudował G3618 wieżę G4444. W końcu oddał G1554 ją w dzierżawę G1092 rolnikom G1092 i wyjechał G589.
(2) W odpowiedniej porze G2540 posłał G649 do rolników G1092 sługę G1401, by odebrał G2983 od nich G3844 część należną z plonów G2590 winnicy G290.
(3) Ci chwycili G2983 go G846, obili G1194 i odesłali G649 z niczym G2756.
(4) Wtedy posłał G649 do nich G848 drugiego G243 sługę G1401; lecz i tego zranili G2775 w głowę G2775 i znieważyli G818.
(5) Posłał G649 jeszcze innego G243, tego zabili G615. I posłał G649 wielu G4183 innych G243, z których jednych obili G1194, drugich pozabijali G615.
(6) Miał G2192 jeszcze jednego G1520, ukochanego G27 syna G5207. Posłał G649 go G846 jako ostatniego G2078 do nich G848, bo sobie mówił G3004: Uszanują G1788 mojego G3450 syna G5207.
(7) Lecz owi rolnicy G1092 mówili G2036 nawzajem G4314 do siebie G1438: To jest G2076 dziedzic G2818. Chodźcie G1205, zabijmy G615 go G846, a dziedzictwo G2817 będzie G2071 nasze G2257.
(8) I chwyciwszy G2983, zabili G615 go G846 i wyrzucili G1544 z winnicy G290.
(9) Cóż uczyni G4160 właściciel G2962 winnicy G290? Przyjdzie G2064 i wytraci G622 rolników G1092, a winnicę G290 odda G1325 innym G243.
(10) Nie czytaliście G314 tych słów G5026 w Piśmie G1124: Właśnie ten kamień G3037, który odrzucili G593 budujący G3618, stał się G1096 głowicą G2776 węgła G1137.
(11) Pan G2962 to sprawił G1096 i jest G2076 cudem G2298 w oczach G3788 naszych G2257.
(12) I starali się G2212 Go ująć G2902, lecz bali się G5399 tłumu G3793. Zrozumieli bowiem G1097, że przeciw G4314 nim G848 powiedział G2036 tę przypowieść G3850. Zostawili więc G863 Go G846 i odeszli G565.
(13) Posłali G649 natomiast do Niego G4314 G846 kilku G5100 faryzeuszów G5330 i zwolenników Heroda G2265, którzy mieli pochwycić Go G64 w mowie G3056.
(14) Ci przyszli G2064 i rzekli G3004 do Niego G846: Nauczycielu G1320, wiemy G1492, że jesteś G1488 prawdomówny G227 i na nikim Ci nie zależy G4012. Bo nie oglądasz się G991 na osobę ludzką G4383, lecz drogi G3598 Bożej G2316 w prawdzie G225 nauczasz G1321. Czy wolno G1832 płacić G1325 podatek G2778 Cezarowi G2541, czy nie G3756? Mamy płacić G1325 czy nie płacić G1325?
(15) Lecz On G3588 poznał G3708 ich obłudę G5272 i rzekł G2036 do nich G846: Czemu Mnie G5101 wystawiacie na próbę G3985? Przynieście Mi G5342 denara G1220, chcę zobaczyć G3708.
(16) Przynieśli G5342, a On ich zapytał G2036: Czyj G5101 jest ten obraz G1504 i napis G1923? Odpowiedzieli Mu G2036: Cezara G2541.
(17) Wówczas Jezus G2424 rzekł G2036 do nich G846: Oddajcie G591 więc Cezarowi G2541 to, co należy do Cezara G2541, a Bogu G2316 to, co należy do Boga G2316. I byli pełni podziwu G2296 dla Niego G846.
(18) Potem przyszli G2064 do Niego G4314 G846 saduceusze G4523, którzy twierdzą G3004, że nie ma G3361 zmartwychwstania G386, i zagadnęli Go G1905 w ten sposób G846.
(19) Nauczycielu G1320, Mojżesz G3475 tak nam przepisał G1125: Jeśli umrze G599 czyjś brat G80 i pozostawi G2641 żonę G1135, a nie zostawi G863 dziecka G5043, niech jego brat G80 weźmie G2983 ją za żonę G1135 i wzbudzi potomstwo G1817 swemu bratu G80.
(20) Otóż było G2258 siedmiu G2033 braci G80. Pierwszy G4413 wziął G2983 żonę G1135 i umierając G599 nie zostawił G863 potomstwa G4690.
(21) Drugi G1208 ją wziął G2983 i też umarł G599 bez potomstwa G4690, tak samo G5615 trzeci G5154.
(22) I siedmiu G2033 ich nie zostawiło G863 potomstwa G4690. W końcu G2078 po wszystkich G3956 umarła G599 ta kobieta G1135.
(23) Przy (G1722) zmartwychwstaniu (G386) więc, gdy (G3752) powstaną (G450), którego (G5101) z nich będzie (G2071) żoną G1135? Bo (G1063) siedmiu (G2033) miało G2192 ją G848 za żonę G1135.
(24) Jezus G2424 im rzekł G5346: Czyż nie dlatego jesteście w błędzie G4105, że nie rozumiecie Pisma G1124 ani mocy G1411 Bożej G2316?
(25) Gdy bowiem powstaną G450 z martwych G3498, nie będą się ani żenić G1060, ani za mąż wychodzić G1061, ale będą jak aniołowie G32 w niebie G3772.
(26) Co zaś dotyczy umarłych G3498, że zmartwychwstaną G1453 – czyż nie czytaliście G314 w księdze G976 Mojżesza G3475, tam gdzie mowa o krzaku G942, jak Bóg G2316 powiedział G2036 do niego G846: Ja G1473 jestem Bóg G2316 Abrahama G11, Bóg G2316 Izaaka G2464 i Bóg G2316 Jakuba G2384?
(27) Nie jest On Bogiem G2316 umarłych G3498, lecz żywych G2198. Jesteście w wielkim G4183 błędzie G4105.
(28) Zbliżył się G4334 także jeden G1520 z uczonych w Piśmie G1122, który im się przysłuchiwał G191, gdy rozprawiali G4802 ze sobą. Widząc G3708, że Jezus G2424 dobrze G2573 im odpowiedział G611, zapytał Go G1905: Które G4169 jest pierwsze G4413 ze wszystkich G3956 przykazań G1785?
(29) Jezus G2424 odpowiedział G611: Pierwsze G4413 jest: Słuchaj G191, Izraelu G2474, Pan G2962 Bóg G2316 nasz G2257, Pan G2962 jest jeden G1520.
(30) Będziesz miłował G25 Pana G2962, Boga G2316 swego G4675, całym G3650 swoim G4675 sercem G2588, całą G3650 swoją G4675 duszą G5590, całym G3650 swoim G4675 umysłem G1271 i całą G3650 swoją G4675 mocą G2479.
(31) Drugie G1208 jest to: Będziesz miłował G25 swego G4675 bliźniego G4139 jak G5613 siebie G4572 samego. Nie ma innego G243 przykazania G1785 większego G3187 od tych G5130.
(32) Rzekł G2036 Mu G846 uczony w Piśmie G1122: Bardzo dobrze G2573, Nauczycielu G1320, słusznieś powiedział G2036, bo Jeden G1520 jest i nie ma innego G243 prócz G4133 Niego G846.
(33) Miłować G25 Go G846 całym G3650 sercem G2588, całym G3650 umysłem G4907 i całą G3650 mocą G2479 oraz miłować G25 bliźniego G4139 jak siebie G1438 samego – daleko więcej znaczy niż wszystkie G3956 całopalenia G3646 i ofiary G2378.
(34) Jezus G2424 widząc G3708, że rozumnie G3562 odpowiedział G611, rzekł G2036 do niego G846: Niedaleko G3112 jesteś od królestwa G932 Bożego G2316. I nikt G3762 już nie odważył się więcej Go pytać G1905.
(35) Nauczając G1321 w świątyni G2411, Jezus G2424 zapytał G3004: Jak G4459 mogą twierdzić uczeni w Piśmie G1122, że Mesjasz G5547 jest Synem G5207 Dawida G1138?
(36) Wszak sam Dawid G1138 mówi G2036 w Duchu G4151 Świętym G40: Rzekł G2036 Pan G2962 do Pana G2962 mego G3450: Siądź G2521 po prawicy G1188 mojej G3450, aż położę G5087 nieprzyjaciół G2190 Twoich G4675 pod stopy G4228 Twoje G4675.
(37) Sam Dawid G1138 nazywa Go G846 Panem G2962, skądże więc jest tylko jego synem G5207? A wielki G4183 tłum G3793 chętnie G2234 Go słuchał G191.
(38) I nauczając G1321 dalej mówił G3004: Strzeżcie się G991 uczonych w Piśmie G1122. Z upodobaniem chodzą G4043 oni w powłóczystych szatach G4749, lubią pozdrowienia G783 na rynku G58,
(39) pierwsze krzesła G4410 w synagogach G4864 i zaszczytne miejsca G4411 na ucztach G1173.
(40) Objadają G2719 domy G3614 wdów G5503 i dla pozoru G4392 odprawiają długie G3117 modlitwy G4336. Ci tym surowszy G4055 dostaną wyrok G2917.
(41) Potem usiadł G2523 naprzeciw G2713 skarbony G1049 i przypatrywał się G2334, jak G4459 tłum G3793 wrzucał G906 drobne pieniądze G5475 do skarbony G1049. Wielu bogatych G4145 wrzucało G906 wiele G4183.
(42) Przyszła G2064 też jedna uboga G4434 wdowa G5503 i wrzuciła G906 dwa G1417 pieniążki G3016, czyli jeden grosz G2835.
(43) Wtedy przywołał G4341 swoich G846 uczniów G3101 i rzekł G2036 do nich G846: Zaprawdę G281, powiadam G3004 wam G5213: Ta uboga G4434 wdowa G5503 wrzuciła G906 najwięcej G4119 ze wszystkich G3956, którzy kładli G906 do skarbony G1049.
(44) Wszyscy bowiem G3956 wrzucali G906 z tego, co im zbywało G4052; ona zaś ze swego niedostatku G5304 wrzuciła G906 wszystko G3956, co miała G2192 – całe G3650 swe utrzymanie.