Dzieje 7

(1) Czy G2192 to G5023 prawda G3779? – zapytał G2036 arcykapłan G749.

(2) A on odpowiedział: Słuchajcie G191, bracia G80 i ojcowie G3962: Bóg G2316 chwały G1391 ukazał się G3708 ojcu naszemu G2257, Abrahamowi G11, gdy żył G5607 w Mezopotamii G3318, zanim zamieszkał G2730 w Charanie G5488.

(3) I powiedział G2036 do niego: Opuść G1831 ziemię G1093 swoją i rodzinę G4772 swoją, a idź G1204 do ziemi G1093, którą ci wskażę G1166.

(4) Wtedy wyszedł G1831 z ziemi G1093 chaldejskiej G5466 i zamieszkał G2730 w Charanie G5488. A stąd, po śmierci G599 ojca G3962, przesiedlił G3351 go [Bóg] do tego kraju G1093, który wy teraz zamieszkujecie G2730.

(5) Nie dał G1325 mu jednak w posiadanie G2817 ani piędzi G968 tej ziemi G1093. Obiecał G1861 tylko, że da G1325 ją w posiadanie G2697 jemu, a po nim G3326 jego potomstwu G4690, chociaż nie miał jeszcze wtedy syna G5043.

(6) Powiedział Bóg G2316 tak G3779: Potomkowie G4690 twoi będą wygnańcami G3941 na obczyźnie G245 i przez czterysta G5071 lat G2094 ujarzmią G1402 ich jako niewolników i będą ich krzywdzić G2559.

(7) Lecz naród G1484, którego będą niewolnikami G1398, Ja sam sądzić G2919 będę – mówi G2036 Pan G2962. Potem wyjdą G1831 i będą Mi służyli G3000 na tym miejscu G5117.

(8) I zawarł G1325 z nim przymierze G1242 obrzezania G4061. Tak urodził G1080 mu się Izaak G2464, którego obrzezał G4059 dnia ósmego G3590 G2250, a Izaakowi – Jakub G2384, a Jakubowi – dwunastu G1427 patriarchów G3966.

(9) Patriarchowie G3966 sprzedali G591 Józefa G2501 do Egiptu G125 przez zazdrość G2206, ale Bóg G2316 był G2258 z nim G3326.

(10) I uwolnił G1807 go od wszystkich ucisków G2347, i dał G1325 łaskę G5485 i mądrość G4678 w oczach G1726 faraona G5328, króla G935 Egiptu G125. A ten ustanowił G2525 go przełożonym G2233 nad Egiptem G125 i nad całym G3650 swym domem G3624.

(11) Nastał G2064 wtedy głód G3042 w całym G3650 Egipcie G125 i Kanaanie G5477 i wielka bieda G2347, i ojcowie nasi G3962 nie mieli G2147 co jeść G5527.

(12) Gdy Jakub G2384 dowiedział się G191, że w Egipcie G125 jest zboże G4621, wysłał G1821 ojców naszych G3962 pierwszy raz G4412,

(13) a za drugim razem G1208 Józef G2501 dał się poznać G319 swoim braciom G80, a faraon G5328 dowiedział się G5318 o jego rodzie G1085.

(14) Posłał G3333 Józefa po Jakuba G2384 i sprowadził ojca swego i całą rodzinę G4772 w liczbie siedemdziesięciu pięciu G1440 G4002 osób G5590.

(15) Jakub G2384 przybył G2597 do Egiptu G125 i umarł G5053 on sam i nasi ojcowie G3962.

(16) Przeniesiono G3346 ich do Sychem G4966 i złożono G5087 w grobie G3418, który Abraham G11 kupił G5608 za srebro G694 od synów G5207 Chamora G1697 w Sychem G4966.

(17) W miarę jak zbliżał się czas G5550 obietnicy G1860, którą Bóg G2316 dał G1861 Abrahamowi G11, rozrastał się G837 lud G2992 i rozmnażał G4129 w Egipcie G125,

(18) aż doszedł do władzy inny G2087 król G935 w Egipcie G125, który nic nie wiedział G1492 o Józefie G2501.

(19) Działał on podstępnie G2686 przeciwko naszemu narodowi G1085 i przymuszał G2559 ojców naszych G3962 do wyrzucania niemowląt G1025, aby nie zostawały przy życiu G2225.

(20) Wówczas właśnie narodził się G1080 Mojżesz G3475. Był on miły G791 Bogu G2316. Przez trzy G5140 miesiące G3376 karmiono go G397 w domu G3624 ojca G3962.

(21) A gdy go wyrzucono G1620, zabrała go córka faraona G5328 G2364 i przybrała G337 go sobie za syna G5207.

(22) Mojżesza G3475 wykształcono G3811 we wszystkich G3956 naukach G4678 egipskich G124 i potężny był G2258 w słowie G3056 i czynie G2041.

(23) Gdy skończył lat G5550 czterdzieści G5062, przyszło G305 mu na myśl odwiedzić G1980 swych braci G80, synów Izraela G5207 G2474.

(24) I zobaczył G3708 jednego, któremu wyrządzano krzywdę G91. Stanął w jego obronie G292 i zabiwszy G3960 Egipcjanina G124 pomścił G1557 skrzywdzonego G2669.

(25) Sądził G3543, że bracia G80 jego zrozumieją G4920, iż Bóg G2316 przez jego ręce G5495 daje G1325 im wybawienie G4991, lecz oni nie zrozumieli G4920.

(26) Następnego dnia G1966 G2250 zjawił się G3708 wśród nich, kiedy bili się G3164 między sobą, i usiłował ich pogodzić G4900: „Ludzie G435, braćmi G80 jesteście – czemuż krzywdzicie G91 jeden drugiego G240?”

(27) Ten jednak, który krzywdził G91 bliźniego G4139, odepchnął G683 go mówiąc G2036: „Któż G5101 ciebie ustanowił G2525 panem G758 i sędzią G1348 nad nami G2257?

(28) Czy chcesz G2309 mnie zabić G337, tak jak wczoraj G5504 zabiłeś G337 Egipcjanina G124?”

(29) Na te słowa G3056 Mojżesz G3475 uciekł G5343 i żył G1096 jako cudzoziemiec G3941 w ziemi G1093 Madian G3099, gdzie urodziło G1080 mu się dwóch G1417 synów G5207.

(30) Po czterdziestu G5062 latach G2094 ukazał się G3708 mu na pustyni G2048 góry G3735 Synaj G4614 anioł G32 Pański G2962 w płomieniu ognistego G4442 krzaka G942.

(31) Zobaczywszy G3708 [go] Mojżesz G3475 podziwiał G2296 ten widok G3705, lecz kiedy podszedł G4334 bliżej, aby się przyjrzeć G2657, rozległ się G1096 głos G5456 Pana G2962:

(32) „Jam jest G1473 Bóg G2316 twoich ojców G4675 G3962, Bóg Abrahama G11 i Izaaka G2464, i Jakuba G2384”. Przeraził się G1790 Mojżesz G3475 i nie śmiał G5111 patrzeć G2657.

(33) „Zdejm G3089 sandały G5266 z nóg G4228 – powiedział G2036 do niego – bo miejsce G5117, na którym stoisz G2476, jest ziemią G1093 świętą G40.

(34) Długo patrzyłem G3708 na ucisk G2561 ludu G2992 mego w Egipcie G125 i wysłuchałem G191 jego westchnień G4726, i zstąpiłem G2597, aby ich wyzwolić G1807. Przyjdź G1204, poślę G649 cię teraz G3568 do Egiptu G125”.

(35) Tego właśnie Mojżesza G3475, którego zaparli się G720 mówiąc G2036: „Któż G5101 ciebie ustanowił G2525 panem G758 i sędzią G1348?” – tego właśnie Bóg G2316 wysłał G649 jako wodza G758 i wybawcę G3086 przez anioła G32, który ukazał się G3708 mu w krzaku G942.

(36) On wyprowadził G1806 ich, czyniąc G4160 znaki G4592 i cuda G5059 w ziemi G1093 egipskiej G125, nad Morzem Czerwonym G2063 G2281 i na pustyni G2048 przez lat czterdzieści G5062 G2094.

(37) Ten właśnie Mojżesz G3475 powiedział G2036 do potomków Izraela G5207 G2474: „Proroka G4396 jak ja wzbudzi G450 wam Bóg G2316 spośród waszych braci G1537 G5216 G80”.

(38) On to był G2076 w społeczności G1577 na pustyni G2048 z aniołem G32, który mówił G2980 do niego na górze G3735 Synaj G4614, i z ojcami G3962 naszymi. On otrzymał G1209 słowa G3051 życia G2198, ażeby wam G2254 je przekazać G1325.

(39) Nie chcieli G3756 G2309 go słuchać G5255 nasi ojcowie G3962, ale odepchnęli G683 go i zwrócili G4762 serca G2588 ku Egiptowi G125.

(40) „Zrób G4160 nam bogów G2316 – powiedzieli G2036 do Aarona G2 – którzy będą szli przed nami G4313, bo nie wiemy G1492, co się stało G1096 z tym Mojżeszem G3778 G3475, który wyprowadził nas G1806 z ziemi G1093 egipskiej G125”.

(41) Wówczas to zrobili sobie cielca G3447 i złożyli ofiarę G2378 bałwanowi G1497, i cieszyli się G2165 dziełem G2041 swoich rąk G5495.

(42) Ale Bóg G2316 odwrócił się G4762 od nich i dozwolił G3860, że czcili G3000 wojsko G4756 niebieskie G3772, jak napisano G1125 w księdze G976 proroków G4396: Czy składaliście Mi G3427 ofiary G2378 i dary G4968 na pustyni G2048 przez lat czterdzieści G5062 G2094, domu Izraela G3624 G2474?

(43) Obnosiliście raczej namiot G4633 Molocha G3434 i gwiazdę G798 bożka G2316 Remfana G4481, wyobrażenia G5179, które zrobiliście G4160, aby im cześć oddawać G4352. Przesiedlę was za to poza Babilon G3351 G897.

(44) Nasi ojcowie G3962 mieli G2258 na pustyni G2048 Namiot G4633 Świadectwa G3142. Ten bowiem, który rozmawiał G2980 z Mojżeszem G3475, rozkazał G1299 zbudować G4160 go według wzoru G5179, który [Mojżesz] ujrzał G3708.

(45) Przyjęli go nasi ojcowie G3962 i pod wodzą Jozuego G2424 wnieśli G1521 do ziemi pogan G1484, których Bóg G2316 wypędził G1856 przed ojcami naszymi, aż do czasów Dawida G1138.

(46) On znalazł łaskę G5485 przed Panem G1799 i prosił G154, aby mógł wznieść przybytek G4638 dla Boga Jakuba G2316 G2384.

(47) Ale dopiero Salomon G4672 wybudował Mu dom G3618 G3624.

(48) Najwyższy G5310 jednak nie mieszka G2730 w dziełach rąk ludzkich G5499, jak mówi Prorok G4396:

(49) Niebo G3772 jest moją stolicą G2362, a ziemia G1093 podnóżkiem G5286 stóp G4228 moich. Jakiż dom G3624 zbudujecie Mi G3427, mówi Pan G2962, albo gdzież miejsce odpoczynku G5117 mego G3450?

(50) Czyż tego wszystkiego G5023 nie stworzyła G4160 moja ręka G5495?

(51) Twardego karku G4644 i opornych G564 serc G2588 i uszu G3775! Wy zawsze G104 sprzeciwiacie się G496 Duchowi G40 Świętemu G4151. Jak ojcowie G3962 wasi, tak i wy G5210.

(52) Któregoż G5101 z proroków G4396 nie prześladowali G1377 wasi ojcowie G3962? Pozabijali G615 nawet tych, którzy przepowiadali G4293 przyjście G1660 Sprawiedliwego G1342. A wyście zdradzili Go G4273 teraz G3568 i zamordowali G5406.

(53) Wy, którzy otrzymaliście G2983 Prawo G3551 za pośrednictwem G1296 aniołów G32, lecz nie przestrzegaliście G5442 go.

(54) Gdy to usłyszeli G191, zawrzały gniewem G1282 ich serca G2588 i zgrzytali G1031 zębami G3599 na niego.

(55) A on pełen G4134 Ducha G40 Świętego G4151 patrzył G816 w niebo G3772 i ujrzał G3708 chwałę G1391 Bożą G2316 i Jezusa G2424, stojącego G2476 po prawicy G1188 Boga G2316.

(56) I rzekł G2036: Widzę G2334 niebo G3772 otwarte G1272 i Syna G5207 Człowieczego G444, stojącego G2476 po prawicy G1188 Boga G2316.

(57) A oni podnieśli wielki krzyk G2896, zatkali sobie uszy G4912 i rzucili się G3729 na niego wszyscy razem G3661.

(58) Wyrzucili go poza miasto G4172 i kamienowali G3036, a świadkowie G3144 złożyli G659 swe szaty G2440 u stóp G4228 młodzieńca G3494, zwanego G2564 Szawłem G4569.

(59) Tak kamienowali G3036 Szczepana G4736, który modlił się G1941: Panie G2962 Jezu G2424, przyjmij G1209 ducha G4151 mego G3450!

(60) A gdy osunął się na kolana G1119, zawołał G2896 głośno G3173: Panie G2962, nie poczytaj G2476 im tego grzechu G266! Po tych słowach G5124 skonał G2837.