Informacja
1.0×
🔊 Wysłuchaj całego rozdziału po hebrajsku 🔊

Hioba 2 / 1 - 13

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 Job2_1 I stało się pewnego dnia, że przyszli synowie Boga, aby stanąć przed Jahwe, i przyszedł także szatan pośród nich, aby stanąć przed Jahwe. (Job2_1 tłum. AI)
L02 Job2_1 I stało H1961 się pewnego H3117 dnia, że przyszli H935 synowie H1121 Boga H430, aby stanąć H3320 przed H5921 Jahwe H3068, i przyszedł H935 także H1571 szatan H7854 pośród H8432 nich, aby stanąć H3320 przed H5921 Jahwe H3068. (Job2_1 tłum. AI)
L03 Job2_1 Pewnego dnia, gdy synowie Boży udawali się, by stawić się przed Panem, poszedł i szatan z nimi, by stanąć przed Panem. (Job2_1 BT_4)
L04 Job2_1 Pewnego dnia, gdy synowie H1121 Boży H430 udawali się, by stawić się H3320 przed Panem H3068, poszedł i szatan H7854 z nimi H8432, by stanąć przed Panem H3068. (Job2_1 BT_4)
L05 Job2_1 waj•<Hi> hai•<jom>, wai•ja•<wo>•'u be•<Ne> ha•'<E>•lo•<Him>, le•hit•jac•<cew> 'al- <jah>•we;Qere (czytaj): A·do·(Naj); wai•ja•<wo> gam- has•sa•<Tan> be•to•<Cham>, le•hit•jac•<cew> 'al- <jah>•we.Qere (czytaj): A·do·(Naj).
L06 Job2_1 וַיְהִ֣י הַיּ֔וֹם וַיָּבֹ֙אוּ֙ בְּנֵ֣י הָֽאֱלֹהִ֔ים לְהִתְיַצֵּ֖ב עַל־ יְהוָ֑ה וַיָּב֤וֹא גַֽם־ הַשָּׂטָן֙ בְּתֹכָ֔ם לְהִתְיַצֵּ֖ב עַל־ יְהוָֽה׃
L07 Job2_1 I stało się pewnego dnia, że przyszli synowie Boga, aby stanąć przed Jahwe, i przyszedł także szatan pośród nich, aby stanąć przed Jahwe.
L08 Job2_1 וַ/יְהִ֣י הַ/יּ֔וֹם וַ/יָּבֹ֙אוּ֙ בְּנֵ֣י הָֽ/אֱלֹהִ֔ים לְ/הִתְיַצֵּ֖ב עַל־ יְהוָ֑ה וַ/יָּב֤וֹא גַֽם־ הַ/שָּׂטָן֙ בְּ/תֹכָ֔/ם לְ/הִתְיַצֵּ֖ב עַל־ יְהוָֽה׃
L09 Job2_1 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HNcmpcRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny HTd/NcmpaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lm., stan absolutny HR/VtcPrzyim. + Czas. hitpael, bezok. konstrukcyjny HRPrzyim. HNpRzecz. własny HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HDPrzysł. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/Ncmsc/Sp3mpPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm. HR/VtcPrzyim. + Czas. hitpael, bezok. konstrukcyjny HRPrzyim. HNpRzecz. własny
L10 Job2_1 wayühî hayyôm wayyäböº´û Bünê hä|´élöhîm lühityaccëb `al- yhwh(´ädönäy) wayyäbô´ ga|m- haSSä†än Bütökäm lühityaccëb `al- yhwh(´ädönäy)
L11 Job2_1 H1961 H3117 H0935 H1121 H0430 H3320 H5921 H3068 H0935 H1571 H7854 H8432 H3320 H5921 H3068
L12 Job2_1 there was Again there was a day came when the sons of God to present before themselves before the LORD came also and Satan also among them to present before himself before the LORD
L13 Job2_1 vay·Hi hai·Yom, vai·ya·Vo·'u be·Nei ha·'E·lo·Him, le·hit·yatz·Tzev al- Yah·weh; vai·ya·Vo gam- has·sa·Tan be·to·Cham, le·hit·yatz·Tzev al- Yah·weh.
L14 Job2_1 הָיָה יוֹם בּוֹא בֵּן אֱלֹהִים יָצַב עַל יְהֹוָה בּוֹא גַּם שָׂטָן תָּוֶךְ יָצַב עַל יְהֹוָה
L15 Job2_1 ha·(Ja) (Jom) (Bo) (Ben) E·lo·(Him) ja·(Caw) ('Al) (Jah)·we (Bo) (Gam) sa·(Tan) (Ta)·wech ja·(Caw) ('Al) (Jah)·we
L16 Job2_1 hājā(h) jôm bô(’) bēn ’ᵉ̆lōhîm jāṣaḇ ‘al JHWH bô(’) gam śāṭān tā́weḵ jāṣaḇ ‘al JHWH
L17 Job2_1 hājāh jôm bô’ bēn ’ĕlōhîm jāṣab ‘al jhwh bô’ gam śāṭān tāwek jāṣab ‘al jhwh
L18 Job2_1 Again there was a day when the sons of God came to present themselves before the LORD, and Satan came also among them to present himself before the LORD. (Job2_1 KJV)
L19 Job2_1 1 Again there was a day <03117> when the sons <01121> of God <0430> came <0935> (08799) to present <03320> (08692) themselves before the LORD <03068>, and Satan <07854> came <0935> (08799) also among <08432> them to present <03320> (08692) himself before the LORD <03068>. (Job2_1 KJV)
L20 Job2_1 2282/3546 1489/2302 1696/2550 4099/4921 1776/2597 34/48 3374/5759 3710/6220 1697/2550 451/768 17/27 224/416 35/48 3375/5759 3711/6220
L21 Job2_1 Job2_1_1 Job2_1_2 Job2_1_3 Job2_1_4 Job2_1_5 Job2_1_6 Job2_1_7 Job2_1_8 Job2_1_9 Job2_1_10 Job2_1_11 Job2_1_12 Job2_1_13 Job2_1_14 Job2_1_15
 
L01 Job2_2 I powiedział Jahwe do szatana: „Z jakiego miejsca przychodzisz?” I odpowiedział szatan — Jahwe i powiedział: „Z przemierzania ziemi i z wędrowania po niej.” (Job2_2 tłum. AI)
L02 Job2_2 I powiedział H559 Jahwe H3068 do H413 szatana H7854: „Z H335 jakiego miejsca H2088 przychodzisz H935?” I odpowiedział H6030 szatan H7854 — Jahwe H3068 i powiedział H559: „Z przemierzania H7751 ziemi H776 i z wędrowania H1980 po niej.” (Job2_2 tłum. AI)
L03 Job2_2 I rzekł Pan do szatana: Skąd przychodzisz? Szatan odpowiedział Panu: Przemierzałem ziemię i wędrowałem po niej. (Job2_2 BT_4)
L04 Job2_2 I rzekł H559 Pan H3068 do szatana H7854: Skąd przychodzisz? Szatan H7854 odpowiedział H6030 Panu H3068: Przemierzałem H7751 ziemię H776 i wędrowałem H1980 po niej. (Job2_2 BT_4)
L05 Job2_2 wai•<jo>•mer <jah>•weQere (czytaj): A·do·(Naj) 'el- has•sa•<Tan>, 'e miz•<Ze> ta•<wo>; wai•<ja>•'an has•sa•<Tan> 'et- <jah>•weQere (czytaj): A·do·(Naj) wai•jo•<Mar>, misz•<szut> ba•'<A>•rec, u•me•hit•hal•<Lech> <Ba>.
L06 Job2_2 וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־ הַשָּׂטָ֔ן אֵ֥י מִזֶּ֖ה תָּבֹ֑א וַיַּ֨עַן הַשָּׂטָ֤ן אֶת־ יְהוָה֙ וַיֹּאמַ֔ר מִשֻּׁ֣ט בָּאָ֔רֶץ וּמֵהִתְהַלֵּ֖ךְ בָּֽהּ׃
L07 Job2_2 I powiedział Jahwe do szatana: „Z jakiego miejsca przychodzisz?” I odpowiedział szatan Jahwe i powiedział: „Z przemierzania ziemi i z wędrowania po niej.”
L08 Job2_2 וַ/יֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־ הַ/שָּׂטָ֔ן אֵ֥י מִ/זֶּ֖ה תָּבֹ֑א וַ/יַּ֨עַן הַ/שָּׂטָ֤ן אֶת־ יְהוָה֙ וַ/יֹּאמַ֔ר מִ/שֻּׁ֣ט בָּ/אָ֔רֶץ וּ/מֵ/הִתְהַלֵּ֖ךְ בָּֽ/הּ׃
L09 Job2_2 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HRPrzyim. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HTiPartykuła pytajna HR/PdxmsPrzyim. + Zaimek wskazujący, os. ?, m., lp. HVqi2msCzas. qal, imperfektum, 2 os., m., lp. HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNpRzecz. własny HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HRd/NcbsaPrzyim. z rodzajnikiem + Rzecz. posp., r. wspólny, lp., stan absolutny HC/R/VtcSpój. + Przyim. + Czas. hitpael, bezok. konstrukcyjny HR/Sp3fsPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., ż., lp.
L10 Job2_2 wayyöº´mer yhwh(´ädönäy) ´el- haSSä†än ´ê mizzè Täbö´ wayyaº`an haSSä†än ´et- yhwh(´ädönäy) wayyö´mar miššù† Bä´äºrec ûmëhithallëk Bäh
L11 Job2_2 H0559 H3068 H0413 H7854 H0335 H2088 H0935 H6030 H7854 H0853 H3068 H0559 H7751 H0776 H1980 H0000
L12 Job2_2 said And the LORD to unto Satan From whence have you comest answered thou? And Satan the LORD and said From going to and fro in the earth and from walking up and down
L13 Job2_2 vai·Yo·mer Yah·weh el- has·sa·Tan, 'ei miz·Zeh ta·Vo; vai·Ya·'an has·sa·Tan et- Yah·weh vai·yo·Mar, mish·Shut ba·'A·retz, u·me·hit·hal·Lech Bah.
L14 Job2_2 אָמַר יְהֹוָה אֵל שָׂטָן אַי זֶה בּוֹא עָנָה שָׂטָן אֵת יְהֹוָה אָמַר שׁוּט אֶרֶץ הָלַךְ
L15 Job2_2 'a·(Mar) (Jah)·we ('El) sa·(Tan) ('Ai) (Ze) (Bo) 'a·(Na) sa·(Tan) ('Et) (Jah)·we 'a·(Mar) (Szut) '(E)·rec ha·(Lach)
L16 Job2_2 ’āmar JHWH ’ēl śāṭān ’aj ze(h) bô(’) ‘ānā(h) śāṭān ’ēṯ JHWH ’āmar šûṭ ’éreṣ hālaḵ
L17 Job2_2 ’āmar jhwh ’ēl śāṭān ’aj zeh bô’ ‘ānāh śāṭān ’ēt jhwh ’āmar šûṭ ’ereṣ hālak
L18 Job2_2 And the LORD said unto Satan, From whence comest thou? And Satan answered the LORD, and said, From going to and fro in the earth, and from walking up and down in it. (Job2_2 KJV)
L19 Job2_2 2 And the LORD <03068> said <0559> (08799) unto Satan <07854>, From whence <0335> comest <0935> (08799) thou? And Satan <07854> answered <06030> (08799) the LORD <03068>, and said <0559> (08799), From going to and fro <07751> (08800) in the earth <0776>, and from walking up and down <01980> (08692) in it. (Job2_2 KJV)
L20 Job2_2 3648/5298 3712/6220 3768/5500 18/27 19/36 827/1176 1698/2550 156/329 19/27 8627/11047 3713/6220 3649/5298 6/13 1394/2502 1043/1542 4253/6521
L21 Job2_2 Job2_2_1 Job2_2_2 Job2_2_3 Job2_2_4 Job2_2_5 Job2_2_6 Job2_2_7 Job2_2_8 Job2_2_9 Job2_2_10 Job2_2_11 Job2_2_12 Job2_2_13 Job2_2_14 Job2_2_15 Job2_2_16
 
L01 Job2_3 I powiedział Jahwe do szatana: „Czy zwróciłeś swoje serce ku mojemu słudze, Hiobowi? Bo nie ma jak on na ziemi: męża nienagannego i prawego, bojącego się Boga i stroniącego od zła; a jeszcze trwa w swojej prawości, choć podburzyłeś mnie przeciw niemu, aby go zniszczyć bez powodu.” (Job2_3 tłum. AI)
L02 Job2_3 I powiedział H559 Jahwe H3068 do H413 szatana H7854: „Czy zwróciłeś H7760 swoje serce H3820 ku H413 mojemu słudze H5650, Hiobowi H347? Bo H3588 nie ma H369 jak H3644 on na ziemi H776: męża H376 nienagannego H8535 i prawego H3477, bojącego H3373 się Boga H430 i stroniącego H5493 od zła H7451; a jeszcze H5750 trwa H2388 w swojej prawości H8538, choć podburzyłeś H5496 mnie przeciw niemu, aby go zniszczyć H1104 bez powodu H2600.” (Job2_3 tłum. AI)
L03 Job2_3 Rzekł Pan szatanowi: Zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba? Bo nie ma na całej ziemi drugiego, kto by był tak prawy, sprawiedliwy, bogobojny i unikający zła jak on. Jeszcze trwa w swej prawości, choć mnie nakłoniłeś do zrujnowania go, na próżno. (Job2_3 BT_4)
L04 Job2_3 Rzekł H559 Pan H3068 szatanowi H7854: Zwróciłeś H7760 uwagę H3820 na sługę H5650 mego, Hioba H347? Bo nie ma H369 na całej ziemi H776 drugiego H3644, kto by był tak prawy H8535, sprawiedliwy H3477, bogobojny H3373 i unikający H5493 zła H7451 jak on. Jeszcze H5750 trwa H2388 w swej prawości H8538, choć mnie nakłoniłeś H5496 do zrujnowania H1104 go, na próżno H2600. (Job2_3 BT_4)
L05 Job2_3 wai•<jo>•mer <jah>•weQere (czytaj): A·do·(Naj) 'el- has•sa•<Tan>, ha•<Sam>•ta lib•be•<Cha> 'el- 'aw•<Di> 'i•jOw ki 'en ka•<Mo>•hu ba•'<A>•rec, 'isz tam we•ja•<szar> je•<Re> E•lo•<Him> we•<Sar> me•<Ra>'; we•'o•<Den>•nu ma•cha•<Zik> be•tum•ma•<To>, wat•te•si•<Te>•ni wo le•wal•le•'<O> chin•<Nam>.
L06 Job2_3 וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־ הַשָּׂטָ֗ן הֲשַׂ֣מְתָּ לִבְּךָ֮ אֶל־ עַבְדִּ֣י אִיּוֹב֒ כִּי֩ אֵ֨ין כָּמֹ֜הוּ בָּאָ֗רֶץ אִ֣ישׁ תָּ֧ם וְיָשָׁ֛ר יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים וְסָ֣ר מֵרָ֑ע וְעֹדֶ֙נּוּ֙ מַחֲזִ֣יק בְּתֻמָּת֔וֹ וַתְּסִיתֵ֥נִי ב֖וֹ לְבַלְּע֥וֹ חִנָּֽם׃
L07 Job2_3 I powiedział Jahwe do szatana: „Czy zwróciłeś swoje serce ku mojemu słudze, Hiobowi? Bo nie ma jak on na ziemi: męża nienagannego i prawego, bojącego się Boga i stroniącego od zła; a jeszcze trwa w swojej prawości, choć podburzyłeś mnie przeciw niemu, aby go zniszczyć bez powodu.”
L08 Job2_3 וַ/יֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־ הַ/שָּׂטָ֗ן הֲ/שַׂ֣מְתָּ לִבְּ/ךָ֮ אֶל־ עַבְדִּ֣/י אִיּוֹב֒ כִּי֩ אֵ֨ין כָּמֹ֜/הוּ בָּ/אָ֗רֶץ אִ֣ישׁ תָּ֧ם וְ/יָשָׁ֛ר יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים וְ/סָ֣ר מֵ/רָ֑ע וְ/עֹדֶ֙/נּוּ֙ מַחֲזִ֣יק בְּ/תֻמָּת֔/וֹ וַ/תְּסִיתֵ֥/נִי ב֖/וֹ לְ/בַלְּע֥/וֹ חִנָּֽם׃
L09 Job2_3 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HRPrzyim. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HTi/Vqp2msPartykuła pytajna + Czas. qal, perfectum, 2 os., m., lp. HNcmsc/Sp2msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HRPrzyim. HNcmsc/Sp1csRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HNpRzecz. własny HCSpój. HTnPartykuła przecząca HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HRd/NcbsaPrzyim. z rodzajnikiem + Rzecz. posp., r. wspólny, lp., stan absolutny HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HAamsaPrzym. zwykły, m., lp., stan absolutny HC/AamsaSpój. + Przym. zwykły, m., lp., stan absolutny HAamscPrzym. zwykły, m., lp., stan konstrukcyjny HNcmpaRzecz. posp., m., lm., stan absolutny HC/VqrmsaSpój. + Czas. qal, imiesłów czynny, m., lp., stan absolutny HR/AamsaPrzyim. + Przym. zwykły, m., lp., stan absolutny HC/D/Sp3msSpój. + Przysł. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HVhrmsaCzas. hifil, imiesłów czynny, m., lp., stan absolutny HR/Ncfsc/Sp3msPrzyim. + Rzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vhw2ms/Sp1csSpój. + Czas. hifil, imperf. konsekutywne, 2 os., m., lp. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HR/Vpc/Sp3msPrzyim. + Czas. piel, bezok. konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HDPrzysł.
L10 Job2_3 wayyöº´mer yhwh(´ädönäy) ´el- haSSä†än háSaºmTä liBBükä ´el- `abDî ´iyyôb ´ên Kämöºhû Bä´äºrec ´îš Täm wüyäšär yürë´ ´élöhîm wüsär mërä` wü`ödeºnnû maHázîq Bütummätô waTTüsîtëºnî lüballü`ô Hinnäm
L11 Job2_3 H0559 H3068 H0413 H7854 H7760 H3820 H0413 H5650 H0347 H3588 H0369 H3644 H0776 H0376 H8535 H3477 H3373 H0430 H5493 H7451 H5750 H2388 H8538 H5496 H0000 H1104 H2600
L12 Job2_3 said And the LORD to unto Satan Hast thou considered about my servant Job for is no like that [there is] none like him in the earth man a perfect and an upright one that feareth God and escheweth evil still holds his integrity although thou movedst me against him to destroy him without cause
L13 Job2_3 vai·Yo·mer Yah·weh el- has·sa·Tan, ha·Sam·ta lib·be·Cha el- 'av·Di 'i·yOv ki 'ein ka·Mo·hu ba·'A·retz, 'ish tam ve·ya·Shar ye·Re E·lo·Him ve·Sar me·Ra'; ve·'o·Den·nu ma·cha·Zik be·tum·ma·To, vat·te·si·Te·ni vo le·val·le·'O chin·Nam.
L14 Job2_3 אָמַר יְהֹוָה אֵל שָׂטָן שׂוּם לֵב אֵל עֶבֶד אִיּוֹב כִּי אַיִן כְּמוֹ אֶרֶץ אִישׁ תָּם יָשָׁר יָרֵא אֱלֹהִים סוּר רַע עוֹד חָזַק תֻּמָּה סוּת בָּלַע חִנָּם
L15 Job2_3 'a·(Mar) (Jah)·we ('El) sa·(Tan) (Sum) (Lew) ('El) '(E)·wed (Jow) (Ki) '(A)·jin ke·(Mo) '(E)·rec ('Isz) (Tam) ja·(Szar) ja·(Re) E·lo·(Him) (Sur) (Ra') (Od) cha·(Zak) tum·(Ma) (Sut) ba·(La)' chin·(Nam)
L16 Job2_3 ’āmar JHWH ’ēl śāṭān śûm lēḇ ’ēl ‘éḇeḏ ’ijjôḇ ’ájin kᵉmô ’éreṣ ’îš tām jāšār jārē(’) ’ᵉ̆lōhîm sûr ra‘ ‘ôḏ ḥāzaq tummā(h) sûṯ bāla‘ ḥinnām
L17 Job2_3 ’āmar jhwh ’ēl śāṭān śûm lēb ’ēl ‘ebed ’ijjôb ’ajin kemô ’ereṣ ’îš tām jāšār jārē’ ’ĕlōhîm sûr ra‘ ‘ôd ḥāzaq tummāh sût bāla‘ ḥinnām
L18 Job2_3 And the LORD said unto Satan, Hast thou considered my servant Job, that [there is] none like him in the earth, a perfect and an upright man, one that feareth God, and escheweth evil? and still he holdeth fast his integrity, although thou movedst me against him, to destroy him without cause. (Job2_3 KJV)
L19 Job2_3 3 And the LORD <03068> said <0559> (08799) unto Satan <07854>, Hast thou <07760> (08804) considered <03820> my servant <05650> Job <0347>, that there is none like him in the earth <0776>, a perfect <08535> and an upright <03477> man <0376>, one that feareth <03373> God <0430>, and escheweth <05493> (08802) evil <07451>? and still he holdeth fast <02388> (08688) his integrity, <08538>, although thou movedst <05496> (08686) me against him, to destroy <01104> (08763) him without cause <02600>. (Job2_3 KJV)
L20 Job2_3 3650/5298 3714/6220 3769/5500 20/27 321/581 176/592 3770/5500 620/797 10/58 2345/4478 316/786 59/140 1395/2502 1461/2004 5/14 50/120 12/55 1777/2597 188/300 273/665 223/486 199/290 1/5 13/18 4254/6521 14/48 11/32
L21 Job2_3 Job2_3_1 Job2_3_2 Job2_3_3 Job2_3_4 Job2_3_5 Job2_3_6 Job2_3_7 Job2_3_8 Job2_3_9 Job2_3_10 Job2_3_11 Job2_3_12 Job2_3_13 Job2_3_14 Job2_3_15 Job2_3_16 Job2_3_17 Job2_3_18 Job2_3_19 Job2_3_20 Job2_3_21 Job2_3_22 Job2_3_23 Job2_3_24 Job2_3_25 Job2_3_26 Job2_3_27
 
L01 Job2_4 I odpowiedział szatan — Jahwe i powiedział: „Skóra za skórę! I wszystko, co należy do człowieka, odda za swoje życie. (Job2_4 tłum. AI)
L02 Job2_4 I odpowiedział H6030 szatan H7854 — Jahwe H3068 i powiedział H559: „Skóra H5785 za H1157 skórę H5785! I wszystko H3605, co H834 należy H376 do człowieka, odda H5414 za H1157 swoje życie H5315. (Job2_4 tłum. AI)
L03 Job2_4 Na to szatan odpowiedział Panu: Skóra za skórę. Wszystko, co człowiek posiada, odda za swoje życie. (Job2_4 BT_4)
L04 Job2_4 Na to szatan H7854 odpowiedział H6030 Panu H3068: Skóra H5785 za skórę H5785. Wszystko H3605, co człowiek H376 posiada, odda H5414 za swoje życie H5315. (Job2_4 BT_4)
L05 Job2_4 wai•<ja>•'an has•sa•<Tan> 'et- <jah>•weQere (czytaj): A·do·(Naj) wai•jo•<Mar>; or be•'ad- or, we•<Chol> 'a•<szer> la•'<Isz>, jit•<Ten> be•'<Ad> naf•<szo>.
L06 Job2_4 וַיַּ֧עַן הַשָּׂטָ֛ן אֶת־ יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר ע֣וֹר בְּעַד־ ע֗וֹר וְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר לָאִ֔ישׁ יִתֵּ֖ן בְּעַ֥ד נַפְשֽׁוֹ׃
L07 Job2_4 I odpowiedział szatan Jahwe i powiedział: „Skóra za skórę! I wszystko, co należy do człowieka, odda za swoje życie.
L08 Job2_4 וַ/יַּ֧עַן הַ/שָּׂטָ֛ן אֶת־ יְהוָ֖ה וַ/יֹּאמַ֑ר ע֣וֹר בְּעַד־ ע֗וֹר וְ/כֹל֙ אֲשֶׁ֣ר לָ/אִ֔ישׁ יִתֵּ֖ן בְּעַ֥ד נַפְשֽׁ/וֹ׃
L09 Job2_4 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNpRzecz. własny HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HRPrzyim. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HC/NcmsaSpój. + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HTrPartykuła względna HRd/NcmsaPrzyim. z rodzajnikiem + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HVqi3msCzas. qal, imperfektum, 3 os., m., lp. HRPrzyim. HNcbsc/Sp3msRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp.
L10 Job2_4 wayyaº`an haSSä†än ´et- yhwh(´ädönäy) wayyö´mar `ôr Bü`ad- `ôr wüköl ´ášer lä´îš yiTTën Bü`ad napšô
L11 Job2_4 H6030 H7854 H0853 H3068 H0559 H5785 H1157 H5785 H3605 H0834 H0376 H5414 H1157 H5315
L12 Job2_4 answered And Satan the LORD and said Skin for for skin all that yea all that a man hath will he give for for his life
L13 Job2_4 vai·Ya·'an has·sa·Tan et- Yah·weh vai·yo·Mar; or be·'ad- or, ve·Chol 'a·Sher la·'Ish, yit·Ten be·'Ad naf·Sho.
L14 Job2_4 עָנָה שָׂטָן אֵת יְהֹוָה אָמַר עוֹר בְּעַד עוֹר כֹּל אֲשֶׁר אִישׁ נָתַן בְּעַד נֶפֶשׁ
L15 Job2_4 'a·(Na) sa·(Tan) ('Et) (Jah)·we 'a·(Mar) (Or) be·'(Ad) (Or) (Kol) 'a·(Szer) ('Isz) na·(Tan) be·'(Ad) (Ne)·fesz
L16 Job2_4 ‘ānā(h) śāṭān ’ēṯ JHWH ’āmar ‘ôr bᵉ‘aḏ ‘ôr kōl ’ᵃ̆šer ’îš nāṯan bᵉ‘aḏ nép̱eš
L17 Job2_4 ‘ānāh śāṭān ’ēt jhwh ’āmar ‘ôr be‘ad ‘ôr kōl ’ăšer ’îš nātan be‘ad nepeš
L18 Job2_4 And Satan answered the LORD, and said, Skin for skin, yea, all that a man hath will he give for his life. (Job2_4 KJV)
L19 Job2_4 4 And Satan <07854> answered <06030> (08799) the LORD <03068>, and said, <0559> (08799), Skin <05785> for skin <05785>, yea, all that a man <0376> hath will he give <05414> (08799) for his life <05315>. (Job2_4 KJV)
L20 Job2_4 157/329 21/27 8628/11047 3715/6220 3651/5298 82/99 60/102 83/99 3505/5415 4083/5499 1462/2004 1331/2007 61/102 336/751
L21 Job2_4 Job2_4_1 Job2_4_2 Job2_4_3 Job2_4_4 Job2_4_5 Job2_4_6 Job2_4_7 Job2_4_8 Job2_4_9 Job2_4_10 Job2_4_11 Job2_4_12 Job2_4_13 Job2_4_14
 
L01 Job2_5 Lecz wyciągnij proszę Twoją rękę i dotknij do jego kości i do jego ciała; czyż nie w Twoją twarz będzie Ci złorzeczył!” (Job2_5 tłum. AI)
L02 Job2_5 Lecz H199 wyciągnij H7971 proszę H4994 Twoją rękę H3027 i dotknij H5060 do H413 jego kości H6106 i do H413 jego ciała H1320; czyż H518 nie H3808 w H413 Twoją twarz H6440 będzie Ci złorzeczył H1288!” (Job2_5 tłum. AI)
L03 Job2_5 Wyciągnij, proszę, rękę i dotknij jego kości i ciała. Na pewno Ci w twarz będzie złorzeczył. (Job2_5 BT_4)
L04 Job2_5 Wyciągnij H7971, proszę, rękę H3027 i dotknij H5060 jego kości H6106 i ciała H1320. Na pewno H518 Ci w twarz H6440 będzie złorzeczył H1288. (Job2_5 BT_4)
L05 Job2_5 'u•<Lam> sze•lach- na ja•de•<Cha>, we•<Ga>' 'el- ac•<Mo> we•'el- be•sa•<Ro>; 'im- lo 'el- pa•<Ne>•cha je•wa•ra•<Che>•ka.
L06 Job2_5 אוּלָם֙ שְֽׁלַֽח־ נָ֣א יָֽדְךָ֔ וְגַ֥ע אֶל־ עַצְמ֖וֹ וְאֶל־ בְּשָׂר֑וֹ אִם־ לֹ֥א אֶל־ פָּנֶ֖יךָ יְבָרֲכֶֽךָּ׃
L07 Job2_5 Lecz wyciągnij proszę Twoją rękę i dotknij do jego kości i do jego ciała; czyż nie w Twoją twarz będzie Ci złorzeczył!”
L08 Job2_5 אוּלָם֙ שְֽׁלַֽח־ נָ֣א יָֽדְ/ךָ֔ וְ/גַ֥ע אֶל־ עַצְמ֖/וֹ וְ/אֶל־ בְּשָׂר֑/וֹ אִם־ לֹ֥א אֶל־ פָּנֶ֖י/ךָ יְבָרֲכֶֽ/ךָּ׃
L09 Job2_5 HDPrzysł. HVqv2msCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lp. HTePartykuła zachęcająca HNcbsc/Sp2msRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HC/Vqv2msSpój. + Czas. qal, imperatyw, 2 os., m., lp. HRPrzyim. HNcfsc/Sp3msRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/RSpój. + Przyim. HNcmsc/Sp3msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HCSpój. HTnPartykuła przecząca HRPrzyim. HNcbpc/Sp2msRzecz. posp., r. wspólny, lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HVpi3ms/Sp2msCzas. piel, imperfektum, 3 os., m., lp. + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp.
L10 Job2_5 ´ûläm šü|la|H- nä´ yä|dkä wüga` ´el- `acmô wü´el- BüSärô ´im- lö´ ´el- Pänʺkä yübärákeºKKä
L11 Job2_5 H0199 H7971 H4994 H3027 H5060 H0413 H6106 H0413 H1320 H0518 H3808 H0413 H6440 H1288
L12 Job2_5 But put forth now thine hand now and touch about his bone and and his flesh lo not to thee to thy face and he will curse
L13 Job2_5 'u·Lam she·lach- na ya·de·Cha, ve·Ga' el- atz·Mo ve·'el- be·sa·Ro; im- lo el- pa·Nei·cha ye·va·ra·Che·ka.
L14 Job2_5 אוּלָם שָׁלַח נָא יָד נָגַע אֵל עֶצֶם אֵל בָּשָׂר אִם לֹא אֵל פָּנִים בָּרַךְ
L15 Job2_5 'u·(Lam) sza·(Lach) (Na) (Jad) na·(Ga)' ('El) '(E)·cem ('El) ba·(Sar) '(Im) (Lo) ('El) pa·(Nim) ba·(Rach)
L16 Job2_5 ’ûlām šālaḥ nā(’) jāḏ nāg̱a‘ ’ēl ‘éṣem ’ēl bāśār ’im lō(’) ’ēl pānîm bāraḵ
L17 Job2_5 ’ûlām šālaḥ nā’ jād nāga‘ ’ēl ‘eṣem ’ēl bāśār ’im lō’ ’ēl pānîm bārak
L18 Job2_5 But put forth thine hand now, and touch his bone and his flesh, and he will curse thee to thy face. (Job2_5 KJV)
L19 Job2_5 5 But <0199> put forth <07971> (08798) thine hand <03027> now, and touch <05060> (08798) his bone <06106> and his flesh <01320>, and he will curse <01288> (08762) thee to thy face <06440>. (Job2_5 KJV)
L20 Job2_5 10/19 598/847 287/402 1024/1608 93/150 3771/5500 53/126 3772/5500 166/270 631/1068 2607/5164 3773/5500 1374/2127 231/330
L21 Job2_5 Job2_5_1 Job2_5_2 Job2_5_3 Job2_5_4 Job2_5_5 Job2_5_6 Job2_5_7 Job2_5_8 Job2_5_9 Job2_5_10 Job2_5_11 Job2_5_12 Job2_5_13 Job2_5_14
 
L01 Job2_6 I powiedział Jahwe do szatana: „Oto on w twojej ręce; tylko — jego życie zachowaj.” (Job2_6 tłum. AI)
L02 Job2_6 I powiedział H559 Jahwe H3069 do H413 szatana H7854: „Oto H2005 on w twojej ręce H3027; tylko H389 — jego życie H5315 zachowaj H8104.” (Job2_6 tłum. AI)
L03 Job2_6 I rzekł Pan do szatana: Oto jest w twej mocy. Życie mu tylko zachowaj! (Job2_6 BT_4)
L04 Job2_6 I rzekł H559 Pan H3068 do szatana H7854: Oto jest w twej mocy H3027. Życie H5315 mu tylko zachowaj H8104! (Job2_6 BT_4)
L05 Job2_6 wai•<jo>•mer <jah>•weQere (czytaj): A·do·(Naj) 'el- has•sa•<Tan> hin•<No> we•ja•<De>•cha; 'ach 'et- naf•<szo> sze•<Mor>.
L06 Job2_6 וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֶל־ הַשָּׂטָ֖ן הִנּ֣וֹ בְיָדֶ֑ךָ אַ֖ךְ אֶת־ נַפְשׁ֥וֹ שְׁמֹֽר׃
L07 Job2_6 I powiedział Jahwe do szatana: „Oto on w twojej ręce; tylko jego życie zachowaj.”
L08 Job2_6 וַ/יֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֶל־ הַ/שָּׂטָ֖ן הִנּ֣/וֹ בְ/יָדֶ֑/ךָ אַ֖ךְ אֶת־ נַפְשׁ֥/וֹ שְׁמֹֽר׃
L09 Job2_6 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HRPrzyim. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HTj/Sp3msPartykuła wykrzyknik + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HR/Ncbsc/Sp2msPrzyim. + Rzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HTaPartykuła twierdząca HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcbsc/Sp3msRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HVqv2msCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lp.
L10 Job2_6 wayyöº´mer yhwh(´ädönäy) ´el- haSSä†än hinnô büyädeºkä ´ak ´et- napšô šümör
L11 Job2_6 H0559 H3069 H0413 H7854 H2005 H3027 H0389 H0853 H5315 H8104
L12 Job2_6 said God to unto Satan behold Behold he [is] in thine hand only his life but save
L13 Job2_6 vai·Yo·mer Yah·weh el- has·sa·Tan hin·No ve·ya·De·cha; 'ach et- naf·Sho she·Mor.
L14 Job2_6 אָמַר יְהֹוִה אֵל שָׂטָן הֵן יָד אַךְ אֵת נֶפֶשׁ שָׁמַר
L15 Job2_6 'a·(Mar) (Jah)·we ('El) sa·(Tan) (Hen) (Jad) ('Ach) ('Et) (Ne)·fesz sza·(Mar)
L16 Job2_6 ’āmar JHWH ’ēl śāṭān hēn jāḏ ’aḵ ’ēṯ nép̱eš šāmar
L17 Job2_6 ’āmar jhwh ’ēl śāṭān hēn jād ’ak ’ēt nepeš šāmar
L18 Job2_6 And the LORD said unto Satan, Behold, he [is] in thine hand; but save his life. (Job2_6 KJV)
L19 Job2_6 6 And the LORD <03068> said <0559> (08799) unto Satan <07854>, Behold, he is in thine hand <03027>; but save <08104> (08798) his life <05315>. (Job2_6 KJV)
L20 Job2_6 3652/5298 159/608 3774/5500 22/27 103/317 1025/1608 85/161 8629/11047 337/751 278/468
L21 Job2_6 Job2_6_1 Job2_6_2 Job2_6_3 Job2_6_4 Job2_6_5 Job2_6_6 Job2_6_7 Job2_6_8 Job2_6_9 Job2_6_10
 
L01 Job2_7 I wyszedł szatan sprzed oblicza Jahwe i uderzył — Hioba wrzodem złym, od podeszwy jego stopy i aż po jego ciemię. (Job2_7 tłum. AI)
L02 Job2_7 I wyszedł H3318 szatan H7854 sprzed H853 oblicza H6440 Jahwe H3068 i uderzył H5221 — Hioba H347 wrzodem H7822 złym H7451, od podeszwy H3709 jego stopy H7272 i aż po jego ciemię H6936. (Job2_7 tłum. AI)
L03 Job2_7 Odszedł szatan sprzed oblicza Pańskiego i obsypał Hioba trądem złośliwym, od palca stopy aż do wierzchu głowy. (Job2_7 BT_4)
L04 Job2_7 Odszedł H3318 szatan H7854 sprzed oblicza H6440 Pańskiego H3068 i obsypał H5221 Hioba H347 trądem złośliwym H7451, od palca H3709 stopy H7272 aż do wierzchu H6936 głowy. (Job2_7 BT_4)
L05 Job2_7 wai•je•<ce> has•sa•<Tan>, me•'<Et> pe•<Ne> <jah>•we;Qere (czytaj): A·do·(Naj); wai•<jach> 'et- 'i•jOw bisz•<Chin> <Ra>', mik•<Kaf> rag•<Lo> ['ad ch] (we•'<Ad> k) ka•de•ko•<Do>.
L06 Job2_7 וַיֵּצֵא֙ הַשָּׂטָ֔ן מֵאֵ֖ת פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיַּ֤ךְ אֶת־ אִיּוֹב֙ בִּשְׁחִ֣ין רָ֔ע מִכַּ֥ף רַגְל֖וֹ [עַד כ] (וְעַ֥ד ק) קָדְקֳדֽוֹ׃
L07 Job2_7 I wyszedł szatan sprzed oblicza Jahwe i uderzył Hioba wrzodem złym, od podeszwy jego stopy K i aż Q po jego ciemię.
L08 Job2_7 וַ/יֵּצֵא֙ הַ/שָּׂטָ֔ן מֵ/אֵ֖ת פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה וַ/יַּ֤ךְ אֶת־ אִיּוֹב֙ בִּ/שְׁחִ֣ין רָ֔ע מִ/כַּ֥ף רַגְל֖/וֹ עד וְ/עַ֥ד קָדְקֳדֽ/וֹ׃
L09 Job2_7 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/RPrzyim. + Przyim. HNcbpcRzecz. posp., r. wspólny, lm., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HC/Vhw3msSpój. + Czas. hifil, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNpRzecz. własny HR/NcmsaPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HAamsaPrzym. zwykły, m., lp., stan absolutny HR/NcfscPrzyim. + Rzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny HNcfsc/Sp3msRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HRPrzyim. MARK-KZnacznik wariantu: ketiv (forma zapisana) HC/RSpój. + Przyim. MARK-QZnacznik wariantu: qere (forma czytana) HNcmsc/Sp3msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp.
L10 Job2_7 wayyëcë´ haSSä†än më´ët Pünê yhwh(´ädönäy) wayyak ´et- ´iyyôb BišHîn rä` miKKap raglô (`ad) [wü`ad] qodqódô
L11 Job2_7 H3318 H7854 H0853 H6440 H3068 H5221 H0853 H0347 H7822 H7451 H3709 H7272 H6936
L12 Job2_7 forth Satan from the presence of the LORD and smote Job boils with sore from the sole of his foot against unto his crown
L13 Job2_7 vai·ye·Tze has·sa·Tan, me·'Et pe·Nei Yah·weh; vai·Yach et- 'i·yOv bish·Chin Ra', mik·Kaf rag·Lo ['ad ch] (ve·'Ad k) ka·de·ko·Do.
L14 Job2_7 יָצָא שָׂטָן אֵת פָּנִים יְהֹוָה נָכָה אֵת אִיּוֹב שְׁחִין רַע כַּף רֶגֶל קׇדְקֹד
L15 Job2_7 ja·(Ca) sa·(Tan) ('Et) pa·(Nim) (Jah)·we na·(Cha) ('Et) (Jow) sze·(Chin) (Ra') (Kaf) (Re)·gel kod·(Kod)
L16 Job2_7 jāṣā(’) śāṭān ’ēṯ pānîm JHWH nāḵā(h) ’ēṯ ’ijjôḇ šᵉḥîn ra‘ kap̱ rég̱el qoḏqōḏ
L17 Job2_7 jāṣā’ śāṭān ’ēt pānîm jhwh nākāh ’ēt ’ijjôb šeḥîn ra‘ kap regel qodqōd
L18 Job2_7 So went Satan forth from the presence of the LORD, and smote Job with sore boils from the sole of his foot unto his crown. (Job2_7 KJV)
L19 Job2_7 7 So went <03318> <00> Satan <07854> forth <03318> (08799) from the presence <06440> of the LORD <03068>, and smote <05221> (08686) Job <0347> with sore <07451> boils <07822> from the sole <03709> of his foot <07272> unto his crown <06936>. (Job2_7 KJV)
L20 Job2_7 741/1060 23/27 8630/11047 1375/2127 3716/6220 393/500 8631/11047 11/58 12/13 274/665 107/191 126/241 1/1 6/11
L21 Job2_7 Job2_7_1 Job2_7_2 Job2_7_3 Job2_7_4 Job2_7_5 Job2_7_6 Job2_7_7 Job2_7_8 Job2_7_9 Job2_7_10 Job2_7_11 Job2_7_12 Job2_7_13 Job2_7_14 Job2_7_15 Job2_7_16 Job2_7_17
 
L01 Job2_8 I wziął sobie skorupę, aby się drapać nią; a on siedział pośród popiołu. (Job2_8 tłum. AI)
L02 Job2_8 I wziął H3947 sobie skorupę H2789, aby się drapać H1623 nią; a on H1931 siedział H3427 pośród H8432 popiołu H665. (Job2_8 tłum. AI)
L03 Job2_8 [Hiob] wziął więc skorupę, by się nią drapać siedząc na gnoju. (Job2_8 BT_4)
L04 Job2_8 [Hiob] wziął H3947 więc skorupę H2789, by się nią drapać H1623 siedząc H3427 na gnoju H665. (Job2_8 BT_4)
L05 Job2_8 wai•jik•kach- lo <Che>•res, le•hit•ga•<Red> bo; we•<Hu> jo•<szew> be•toch- ha•'<E>•fer.
L06 Job2_8 וַיִּֽקַּֽח־ ל֣וֹ חֶ֔רֶשׂ לְהִתְגָּרֵ֖ד בּ֑וֹ וְה֖וּא יֹשֵׁ֥ב בְּתוֹךְ־ הָאֵֽפֶר׃
L07 Job2_8 I wziął sobie skorupę, aby się drapać nią; a on siedział pośród popiołu.
L08 Job2_8 וַ/יִּֽקַּֽח־ ל֣/וֹ חֶ֔רֶשׂ לְ/הִתְגָּרֵ֖ד בּ֑/וֹ וְ/ה֖וּא יֹשֵׁ֥ב בְּ/תוֹךְ־ הָ/אֵֽפֶר׃
L09 Job2_8 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/VtcPrzyim. + Czas. hitpael, bezok. konstrukcyjny HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Pp3msSpój. + Zaimek osobowy, 3 os., m., lp. HVqrmsaCzas. qal, imiesłów czynny, m., lp., stan absolutny HR/NcmscPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny
L10 Job2_8 wayyi|qqa|H- HeºreS lühitGärëd wühû´ yöšëb Bütôk- hä´ëºper
L11 Job2_8 H3947 H0000 H2789 H1623 H0000 H1931 H3427 H8432 H0665
L12 Job2_8 And he took him a potsherd to scrape he himself withal and he sat down among the ashes
L13 Job2_8 vai·yik·kach- lo Che·res, le·hit·ga·Red bo; ve·Hu yo·Shev be·toch- ha·'E·fer.
L14 Job2_8 לָקַח חֶרֶשׂ גָּרַד הוּא יָשַׁב תָּוֶךְ אֵפֶר
L15 Job2_8 la·(Kach) (Che)·res ga·(Rad) (Hu) ja·(Szaw) (Ta)·wech ('E)·fer
L16 Job2_8 lāqaḥ ḥéreś gāraḏ hû(’) jāšaḇ tā́weḵ ’ḗp̱er
L17 Job2_8 lāqaḥ ḥereś gārad hû’ jāšab tāwek ’ēper
L18 Job2_8 And he took him a potsherd to scrape himself withal; and he sat down among the ashes. (Job2_8 KJV)
L19 Job2_8 8 And he took <03947> (08799) him a potsherd <02789> to scrape <01623> (08692) himself withal; and he sat down <03427> (08802) among <08432> the ashes <0665>. (Job2_8 KJV)
L20 Job2_8 738/964 4255/6521 7/17 1/1 4256/6521 1271/1867 638/1071 225/416 7/22
L21 Job2_8 Job2_8_1 Job2_8_2 Job2_8_3 Job2_8_4 Job2_8_5 Job2_8_6 Job2_8_7 Job2_8_8 Job2_8_9
 
L01 Job2_9 I powiedziała do niego jego żona: „Jeszcze trwasz przy swojej prawości? Złorzecz Bogu i umrzyj!” (Job2_9 tłum. AI)
L02 Job2_9 I powiedziała H559 do niego jego żona H802: „Jeszcze H5750 trwasz H2388 przy swojej prawości H8538? Złorzecz H1288 Bogu H430 i umrzyj H4191!” (Job2_9 tłum. AI)
L03 Job2_9 Rzekła mu żona: Jeszcze trwasz mocno w swej prawości? Złorzecz Bogu i umieraj! (Job2_9 BT_4)
L04 Job2_9 Rzekła H559 mu żona H802: Jeszcze H5750 trwasz H2388 mocno w swej prawości H8538? Złorzecz H1288 Bogu H430 i umieraj H4191! (Job2_9 BT_4)
L05 Job2_9 wat•<To>•mer lo isz•<To>, 'o•de•<Cha> ma•cha•<Zik> be•tum•ma•<Te>•cha; ba•<Rech> E•lo•<Him> wa•<Mut>.
L06 Job2_9 וַתֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אִשְׁתּ֔וֹ עֹדְךָ֖ מַחֲזִ֣יק בְּתֻמָּתֶ֑ךָ בָּרֵ֥ךְ אֱלֹהִ֖ים וָמֻֽת׃
L07 Job2_9 I powiedziała do niego jego żona: „Jeszcze trwasz przy swojej prawości? Złorzecz Bogu i umrzyj!”
L08 Job2_9 וַ/תֹּ֤אמֶר ל/וֹ֙ אִשְׁתּ֔/וֹ עֹדְ/ךָ֖ מַחֲזִ֣יק בְּ/תֻמָּתֶ֑/ךָ בָּרֵ֥ךְ אֱלֹהִ֖ים וָ/מֻֽת׃
L09 Job2_9 HC/Vqw3fsSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., ż., lp. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HNcfsc/Sp3msRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HD/Sp2msPrzysł. + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HVhrmsaCzas. hifil, imiesłów czynny, m., lp., stan absolutny HR/Ncfsc/Sp2msPrzyim. + Rzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HVpv2msCzas. piel, imperatyw, 2 os., m., lp. HNcmpaRzecz. posp., m., lm., stan absolutny HC/Vqv2msSpój. + Czas. qal, imperatyw, 2 os., m., lp.
L10 Job2_9 waTTöº´mer ´išTô `ödkä maHázîq Bütummäteºkä Bärëk ´élöhîm wämùt
L11 Job2_9 H0559 H0000 H0802 H5750 H2388 H8538 H1288 H0430 H4191
L12 Job2_9 Then said his wife still unto him Dost thou still retain integrity abundantly God and die
L13 Job2_9 vat·To·mer lo ish·To, 'o·de·Cha ma·cha·Zik be·tum·ma·Te·cha; ba·Rech E·lo·Him va·Mut.
L14 Job2_9 אָמַר אִשָּׁה עוֹד חָזַק תֻּמָּה בָּרַךְ אֱלֹהִים מוּת
L15 Job2_9 'a·(Mar) 'isz·(Sza) (Od) cha·(Zak) tum·(Ma) ba·(Rach) E·lo·(Him) (Mut)
L16 Job2_9 ’āmar ’iššā(h) ‘ôḏ ḥāzaq tummā(h) bāraḵ ’ᵉ̆lōhîm mûṯ
L17 Job2_9 ’āmar ’iššāh ‘ôd ḥāzaq tummāh bārak ’ĕlōhîm mût
L18 Job2_9 Then said his wife unto him, Dost thou still retain thine integrity? curse God, and die. (Job2_9 KJV)
L19 Job2_9 9 Then said <0559> (08799) his wife <0802> unto him, Dost thou still retain <02388> (08688) thine integrity? <08538>? curse <01288> (08761) God <0430>, and die <04191> (08798). (Job2_9 KJV)
L20 Job2_9 3653/5298 4257/6521 644/781 224/486 200/290 2/5 232/330 1778/2597 665/836
L21 Job2_9 Job2_9_1 Job2_9_2 Job2_9_3 Job2_9_4 Job2_9_5 Job2_9_6 Job2_9_7 Job2_9_8 Job2_9_9
 
L01 Job2_10 I powiedział do niej: „Jak [mówi] jedna z głupich [kobiet], tak mówisz. Także — dobro przyjmiemy od Boga, a — zła nie przyjmiemy?” W całym tym nie zgrzeszył Hiob swoimi ustami. (Job2_10 tłum. AI)
L02 Job2_10 I powiedział H559 do H413 niej: „Jak [mówi H1696] jedna H259 z głupich H5036 [kobiet], tak mówisz H1696. Także H1571 — dobro H2896 przyjmiemy H6901 od H853 Boga H430, a — zła H7451 nie H3808 przyjmiemy H6901?” W całym H3605 tym H2063 nie H3808 zgrzeszył H2398 Hiob H347 swoimi ustami H8193. (Job2_10 tłum. AI)
L03 Job2_10 Hiob jej odpowiedział: Mówisz jak kobieta szalona. Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy? W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami. (Job2_10 BT_4)
L04 Job2_10 Hiob H347 jej odpowiedział H559: Mówisz H1696 jak jedna H259 z kobiet H5036 szalonych. Dobro H2896 przyjęliśmy H6901 z ręki H4480 Boga H430. Czemu zła H7451 przyjąć nie możemy? W tym wszystkim H3605 Hiob H347 nie zgrzeszył H2398 swymi ustami H8193. (Job2_10 BT_4)
L05 Job2_10 wai•<jo>•mer 'e•<Le>•ha, ke•dab•<Ber> 'a•<Chat> han•ne•wa•lOt te•dab•<Be>•ri, gam 'et- hat•<Tow>, ne•kab•<Bel> me•'<Et> ha•'<E>•lo•<Him>, we•'<Et> ha•<Ra>' lo ne•kab•<Bel>; be•chol zot lo- cha•<Ta> i•<jow> bis•fa•<Taw>. <Pe>
L06 Job2_10 וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֗יהָ כְּדַבֵּ֞ר אַחַ֤ת הַנְּבָלוֹת֙ תְּדַבֵּ֔רִי גַּ֣ם אֶת־ הַטּ֗וֹב נְקַבֵּל֙ מֵאֵ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים וְאֶת־ הָרָ֖ע לֹ֣א נְקַבֵּ֑ל בְּכָל־ זֹ֛את לֹא־ חָטָ֥א אִיּ֖וֹב בִּשְׂפָתָֽיו׃ פ
L07 Job2_10 I powiedział do niej: „Jak [mówi] jedna z głupich [kobiet], tak mówisz. Także dobro przyjmiemy od Boga, a — zła nie przyjmiemy?” W całym tym nie zgrzeszył Hiob swoimi ustami.
L08 Job2_10 וַ/יֹּ֣אמֶר אֵלֶ֗י/הָ כְּ/דַבֵּ֞ר אַחַ֤ת הַ/נְּבָלוֹת֙ תְּדַבֵּ֔רִי גַּ֣ם אֶת־ הַ/טּ֗וֹב נְקַבֵּל֙ מֵ/אֵ֣ת הָ/אֱלֹהִ֔ים וְ/אֶת־ הָ/רָ֖ע לֹ֣א נְקַבֵּ֑ל בְּ/כָל־ זֹ֛את לֹא־ חָטָ֥א אִיּ֖וֹב בִּ/שְׂפָתָֽי/ו׃ פ
L09 Job2_10 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HR/Sp3fsPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., ż., lp. HR/VpcPrzyim. + Czas. piel, bezok. konstrukcyjny HAcfsaPrzym. liczebnik główny, ż., lp., stan absolutny HTd/AafpaPartykuła rodzajnik określony + Przym. zwykły, ż., lm., stan absolutny HVpi2fsCzas. piel, imperfektum, 2 os., ż., lp. HTaPartykuła twierdząca HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HTd/AamsaPartykuła rodzajnik określony + Przym. zwykły, m., lp., stan absolutny HVpi1cpCzas. piel, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lm. HR/RPrzyim. + Przyim. HTd/NcmpaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lm., stan absolutny HC/ToSpój. + Partykuła znacznik dopełnienia bliższego HTd/AamsaPartykuła rodzajnik określony + Przym. zwykły, m., lp., stan absolutny HTnPartykuła przecząca HVpi1cpCzas. piel, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lm. HR/NcmscPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HPdxfsZaimek wskazujący, os. ?, ż., lp. HTnPartykuła przecząca HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HR/Ncfdc/Sp3msPrzyim. + Rzecz. posp., ż., podw., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. MARK-PZnacznik podziału: petucha (akapit otwarty)
L10 Job2_10 wayyöº´mer ´ëlʺhä KüdaBBër ´aHat hannübälôt TüdaBBëºrî Gam ´et- ha††ôb nüqaBBël më´ët hä´élöhîm wü´et- härä` lö´ nüqaBBël Bükol- zö´t lö´- Hä†ä´ ´iyyôb BiSpätäyw P
L11 Job2_10 H0559 H0413 H1696 H0259 H5036 H1696 H1571 H0853 H2896 H6901 H0853 H0430 H0853 H7451 H3808 H6901 H3605 H2063 H3808 H2398 H0347 H8193
L12 Job2_10 But he said to her unto her Thou speakest as one of the foolish women speaketh indeed good and shall we not receive at the hand of God adversity and not accept all manner likewise did not sin Job with his lips
L13 Job2_10 vai·Yo·mer 'e·Lei·ha, ke·dab·Ber 'a·Chat han·ne·va·lOt te·dab·Be·ri, gam et- hat·Tov, ne·kab·Bel me·'Et ha·'E·lo·Him, ve·'Et ha·Ra' lo ne·kab·Bel; be·chol zot lo- cha·Ta i·Yov bis·fa·Tav. Peh
L14 Job2_10 אָמַר אֵל דָבַר אֶחָד נָבָל דָבַר גַּם אֵת טוֹב קָבַל אֵת אֱלֹהִים אֵת רַע לֹא קָבַל כֹּל זֹאת לֹא חָטָא אִיּוֹב שָׂפָה
L15 Job2_10 'a·(Mar) ('El) da·(War) 'e·(Chad) na·(Wal) da·(War) (Gam) ('Et) (Tow) ka·(Wal) ('Et) E·lo·(Him) ('Et) (Ra') (Lo) ka·(Wal) (Kol) (Zot) (Lo) cha·(Ta) (Jow) sa·(Fa)
L16 Job2_10 ’āmar ’ēl ḏāḇar ’eḥāḏ nāḇāl ḏāḇar gam ’ēṯ ṭôḇ qāḇal ’ēṯ ’ᵉ̆lōhîm ’ēṯ ra‘ lō(’) qāḇal kōl zō(’)ṯ lō(’) ḥāṭā(’) ’ijjôḇ śāp̱ā(h)
L17 Job2_10 ’āmar ’ēl dābar ’eḥād nābāl dābar gam ’ēt ṭôb qābal ’ēt ’ĕlōhîm ’ēt ra‘ lō’ qābal kōl zō’t lō’ ḥāṭā’ ’ijjôb śāpāh
L18 Job2_10 But he said unto her, Thou speakest as one of the foolish women speaketh. What? shall we receive good at the hand of God, and shall we not receive evil? In all this did not Job sin with his lips. (Job2_10 KJV)
L19 Job2_10 10 But he said <0559> (08799) unto her, Thou speakest <01696> (08762) as one <0259> of the foolish women <05036> speaketh <01696> (08763). What <01571>? shall we receive <06901> (08762) good <02896> at the hand of God <0430>, and shall we not receive <06901> (08762) evil <07451>? In all this did not Job <0347> sin <02398> (08804) with his lips <08193>. (Job2_10 KJV)
L20 Job2_10 3654/5298 3775/5500 743/1142 727/961 5/18 744/1142 452/768 8632/11047 273/561 10/12 8633/11047 1779/2597 8634/11047 275/665 2608/5164 11/12 3506/5415 362/603 2609/5164 155/236 12/58 55/173
L21 Job2_10 Job2_10_1 Job2_10_2 Job2_10_3 Job2_10_4 Job2_10_5 Job2_10_6 Job2_10_7 Job2_10_8 Job2_10_9 Job2_10_10 Job2_10_11 Job2_10_12 Job2_10_13 Job2_10_14 Job2_10_15 Job2_10_16 Job2_10_17 Job2_10_18 Job2_10_19 Job2_10_20 Job2_10_21 Job2_10_22 Job2_10_23
 
L01 Job2_11 I usłyszeli trzej przyjaciele Hioba — całe zło to, które przyszło na niego; i przyszli każdy ze swojego miejsca: Elifaz Temanita i Bildad Szuchita, i Sofar Naamatyta; i umówili się razem, aby przyjść współczuć mu i pocieszyć go. (Job2_11 tłum. AI)
L02 Job2_11 I usłyszeli H8085 trzej H7969 przyjaciele H7453 Hioba H347 — całe H3605 zło H7451 to H2063, które przyszło H935 na H5921 niego; i przyszli H935 każdy H376 ze swojego miejsca H4725: Elifaz H464 Temanita H8489 i Bildad H1085 Szuchita H7747, i Sofar H6691 Naamatyta H5284; i umówili H3259 się razem H3162, aby przyjść H935 współczuć H5110 mu i pocieszyć H5162 go. (Job2_11 tłum. AI)
L03 Job2_11 Usłyszeli trzej przyjaciele Hioba o wszystkim, co na niego spadło, i przyszli, każdy z nich z miejscowości swojej: Elifaz z Temanu. Bildad z Szuach i Sofar z Naamy. Porozumieli się, by przyjść, boleć nad nim i pocieszać go. (Job2_11 BT_4)
L04 Job2_11 Usłyszeli H8085 trzej H7969 przyjaciele H7453 Hioba H347 o wszystkim H3605, co na niego spadło H935, i przyszli H935, każdy H376 z nich z miejscowości H4725 swojej: Elifaz H464 z Temanu H8489, Bildad H1085 z Szuach H7747 i Sofar H6691 z Naamy H5284. Porozumieli się H3259, by przyjść H935, boleć H5110 nad nim i pocieszać H5162 go. (Job2_11 BT_4)
L05 Job2_11 wai•jisz•me•'<U> sze•<Lo>•szet re•'<e> i•<jow>, 'et kol- ha•ra•'<A haz•zoT hab•<Ba>•'a 'a•<Law> wai•ja•<wo>•'u 'isz mi•me•ko•<Mo>, 'e•li•<Faz> hat•te•ma•<Ni> u•wil•<Dad> hasz•szu•<Chi>, we•co•<Far> han•na•'a•ma•<Ti>; wai•jiw•wa•'a•<Du> jach•<Daw>, la•<wo> la•nud- lo u•le•na•cha•mo.
L06 Job2_11 וַֽיִּשְׁמְע֞וּ שְׁלֹ֣שֶׁת ׀ רֵעֵ֣י אִיּ֗וֹב אֵ֣ת כָּל־ הָרָעָ֣ה הַזֹּאת֮ הַבָּ֣אָה עָלָיו֒ וַיָּבֹ֙אוּ֙ אִ֣ישׁ מִמְּקֹמ֔וֹ אֱלִיפַ֤ז הַתֵּימָנִי֙ וּבִלְדַּ֣ד הַשּׁוּחִ֔י וְצוֹפַ֖ר הַנַּֽעֲמָתִ֑י וַיִּוָּעֲד֣וּ יַחְדָּ֔ו לָב֥וֹא לָנֽוּד־ ל֖וֹ וּֽלְנַחֲמֽוֹ׃
L07 Job2_11 I usłyszeli trzej przyjaciele Hioba całe zło to, które przyszło na niego; i przyszli każdy ze swojego miejsca: Elifaz Temanita i Bildad Szuchita, i Sofar Naamatyta; i umówili się razem, aby przyjść współczuć mu i pocieszyć go.
L08 Job2_11 וַֽ/יִּשְׁמְע֞וּ שְׁלֹ֣שֶׁת ׀ רֵעֵ֣י אִיּ֗וֹב אֵ֣ת כָּל־ הָ/רָעָ֣ה הַ/זֹּאת֮ הַ/בָּ֣אָה עָלָי/ו֒ וַ/יָּבֹ֙אוּ֙ אִ֣ישׁ מִ/מְּקֹמ֔/וֹ אֱלִיפַ֤ז הַ/תֵּימָנִי֙ וּ/בִלְדַּ֣ד הַ/שּׁוּחִ֔י וְ/צוֹפַ֖ר הַ/נַּֽעֲמָתִ֑י וַ/יִּוָּעֲד֣וּ יַחְדָּ֔ו לָ/ב֥וֹא לָ/נֽוּד־ ל֖/וֹ וּֽ/לְ/נַחֲמֽ/וֹ׃
L09 Job2_11 HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HAcmscPrzym. liczebnik główny, m., lp., stan konstrukcyjny HNcmpcRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcmscRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HTd/NcfsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., ż., lp., stan absolutny HTd/PdxfsPartykuła rodzajnik określony + Zaimek wskazujący, os. ?, ż., lp. HTd/Vqp3fsPartykuła rodzajnik określony + Czas. qal, perfectum, 3 os., ż., lp. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/Ncmsc/Sp3msPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HTd/NgmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. gentilicium, m., lp., stan absolutny HC/NpSpój. + Rzecz. własny HTd/NgmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. gentilicium, m., lp., stan absolutny HC/NpSpój. + Rzecz. własny HTd/NgmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. gentilicium, m., lp., stan absolutny HC/VNw3mpSpój. + Czas. nifal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HDPrzysł. HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/R/Vpc/Sp3msSpój. + Przyim. + Czas. piel, bezok. konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp.
L10 Job2_11 wa|yyišmü`û šülöºšet rë`ê ´iyyôb ´ët Kol- härä`â hazzö´t haBB亴â `äläyw wayyäböº´û ´îš mimmüqömô ´élîpaz haTTêmänî ûbilDad haššûHî wücôpar hanna|`ámätî wayyiwwä`ádû yaHDäw läbô´ länû|d- û|lünaHámô
L11 Job2_11 H8085 H7969 H7453 H0347 H0853 H3605 H7451 H2063 H0935 H5921 H0935 H0376 H4725 H0464 H8489 H1085 H7747 H6691 H5284 H3259 H3162 H0935 H5110 H0000 H5162
L12 Job2_11 heard three friends Now when Job's of all of all this evil that that was come upon upon him they came every one from his own place Eliphaz the Temanite and Bildad the Shuhite and Zophar the Naamathite for they had made an appointment together to come to mourn with him and to comfort
L13 Job2_11 vai·yish·me·'U she·Lo·shet re·'Ei i·Yov, 'et kol- ha·ra·'Ah haz·zoT hab·Ba·'ah 'a·Lav vai·ya·Vo·'u 'ish mi·me·ko·Mo, 'e·li·Faz hat·tei·ma·Ni u·vil·Dad hash·shu·Chi, ve·tzo·Far han·na·'a·ma·Ti; vai·yiv·va·'a·Du yach·Dav, la·Vo la·nud- lo u·le·na·cha·mo.
L14 Job2_11 שָׁמַע שָׁלוֹשׁ רֵעַ אִיּוֹב אֵת כֹּל רַע זֹאת בּוֹא עַל בּוֹא אִישׁ מָקוֹם אֱלִיפַז תֵּימָנִי בִּלְדַּד שׁוּחִי צוֹפַר נַעֲמָתִי יָעַד יַחַד בּוֹא נוּד נָחַם
L15 Job2_11 sza·(Ma)' sza·(Losz) (Re)·a' (Jow) ('Et) (Kol) (Ra') (Zot) (Bo) ('Al) (Bo) ('Isz) ma·(KOm) 'e·li·(Faz) te·ma·(Ni) bil·(Dad) szu·(Chi) co·(Far) na·'a·ma·(Ti) ja·('Ad) (Ja)·chad (Bo) (Nud) na·(Cham)
L16 Job2_11 šāma‘ šālôš rēᵃ‘ ’ijjôḇ ’ēṯ kōl ra‘ zō(’)ṯ bô(’) ‘al bô(’) ’îš māqôm ’ᵉ̆lîp̱az têmānî bildaḏ šûḥî ṣôp̱ar na‘ᵃ̆māṯî jā‘aḏ jáḥaḏ bô(’) nûḏ nāḥam
L17 Job2_11 šāma‘ šālôš rēa‘ ’ijjôb ’ēt kōl ra‘ zō’t bô’ ‘al bô’ ’îš māqôm ’ĕlîpaz têmānî bildad šûḥî ṣôpar na‘ămātî jā‘ad jaḥad bô’ nûd nāḥam
L18 Job2_11 Now when Job's three friends heard of all this evil that was come upon him, they came every one from his own place; Eliphaz the Temanite, and Bildad the Shuhite, and Zophar the Naamathite: for they had made an appointment together to come to mourn with him and to comfort him. (Job2_11 KJV)
L19 Job2_11 11 Now when Job's <0347> three <07969> friends <07453> heard <08085> (08799) of all this evil <07451> that was come <0935> (08802) upon him, they came <0935> (08799) every one <0376> from his own place <04725>; Eliphaz <0464> the Temanite <08489>, and Bildad <01085> the Shuhite <07747>, and Zophar <06691> the Naamathite <05284>: for they had made an appointment <03259> (08735) together <03162> to come <0935> (08800) to mourn <05110> (08800) with him and to comfort <05162> (08763) him. (Job2_11 KJV)
L20 Job2_11 589/1154 365/429 85/185 13/58 8635/11047 3507/5415 276/665 363/603 1699/2550 3376/5759 1700/2550 1463/2004 268/401 10/15 3/8 1/5 1/5 1/4 1/4 20/29 39/140 1701/2550 5/23 4258/6521 33/108
L21 Job2_11 Job2_11_1 Job2_11_2 Job2_11_3 Job2_11_4 Job2_11_5 Job2_11_6 Job2_11_7 Job2_11_8 Job2_11_9 Job2_11_10 Job2_11_11 Job2_11_12 Job2_11_13 Job2_11_14 Job2_11_15 Job2_11_16 Job2_11_17 Job2_11_18 Job2_11_19 Job2_11_20 Job2_11_21 Job2_11_22 Job2_11_23 Job2_11_24 Job2_11_25
 
L01 Job2_12 I podnieśli — swoje oczy z daleka i nie poznali go; i podnieśli swój głos i zapłakali; i rozdarli każdy swój płaszcz, i rzucili proch na swoje głowy ku niebu. (Job2_12 tłum. AI)
L02 Job2_12 I podnieśli H5375 — swoje oczy H5869 z daleka H7350 i nie H3808 poznali H5234 go; i podnieśli H5375 swój głos H6963 i zapłakali H1058; i rozdarli H7167 każdy H376 swój płaszcz H4598, i rzucili H2236 proch H6083 na H5921 swoje głowy H7218 ku niebu H8064. (Job2_12 tłum. AI)
L03 Job2_12 Skoro jednak spojrzeli z daleka, nie mogli go poznać. Podnieśli swój głos i zapłakali. Każdy z nich rozdarł swe szaty i rzucał proch w górę na głowę. (Job2_12 BT_4)
L04 Job2_12 Skoro jednak spojrzeli H5375 H5869 z daleka H7350, nie mogli H3808 go poznać H5234. Podnieśli H5375 swój głos H6963 i zapłakali H1058. Każdy H376 z nich rozdarł H7167 swe szaty H4598 i rzucał H2236 proch H6083 w górę ku niebu H8064 na głowę H7218. (Job2_12 BT_4)
L05 Job2_12 wai•jis•'<U> 'et- 'e•ne•<Hem> me•ra•chOk we•<Lo> hik•ki•<Ru>•hu, wai•jis•'<U> ko•<Lam> wai•jiw•<Ku>; wai•jik•re•'<U> 'isz me•'i•<Lo>, wai•jiz•re•<Ku> 'a•<Far> 'al- ra•sze•<Hem> hasz•sza•<Ma>•je•ma.
L06 Job2_12 וַיִּשְׂא֨וּ אֶת־ עֵינֵיהֶ֤ם מֵרָחוֹק֙ וְלֹ֣א הִכִּירֻ֔הוּ וַיִּשְׂא֥וּ קוֹלָ֖ם וַיִּבְכּ֑וּ וַֽיִּקְרְעוּ֙ אִ֣ישׁ מְעִל֔וֹ וַיִּזְרְק֥וּ עָפָ֛ר עַל־ רָאשֵׁיהֶ֖ם הַשָּׁמָֽיְמָה׃
L07 Job2_12 I podnieśli swoje oczy z daleka i nie poznali go; i podnieśli swój głos i zapłakali; i rozdarli każdy swój płaszcz, i rzucili proch na swoje głowy ku niebu.
L08 Job2_12 וַ/יִּשְׂא֨וּ אֶת־ עֵינֵי/הֶ֤ם מֵ/רָחוֹק֙ וְ/לֹ֣א הִכִּירֻ֔/הוּ וַ/יִּשְׂא֥וּ קוֹלָ֖/ם וַ/יִּבְכּ֑וּ וַֽ/יִּקְרְעוּ֙ אִ֣ישׁ מְעִל֔/וֹ וַ/יִּזְרְק֥וּ עָפָ֛ר עַל־ רָאשֵׁי/הֶ֖ם הַ/שָּׁמָֽיְמָ/ה׃
L09 Job2_12 HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcbdc/Sp3mpRzecz. posp., r. wspólny, podw., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm. HR/AamsaPrzyim. + Przym. zwykły, m., lp., stan absolutny HC/TnSpój. + Partykuła przecząca HVhp3cp/Sp3msCzas. hifil, perfectum, 3 os., r. wspólny, lm. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HNcmsc/Sp3mpRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm. HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HNcmsc/Sp3msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HRPrzyim. HNcmpc/Sp3mpRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm. HTd/Ncmpa/SdPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lm., stan absolutny + Sufiks he kierunkowe
L10 Job2_12 wayyiS´û ´et- `ênêhem mëräHôq wülö´ hiKKîruºhû wayyiS´û qôläm wayyibKû wa|yyiqrü`û ´îš mü`ìlô wayyizrüqû `äpär `al- rä´šêhem haššämäºymâ
L11 Job2_12 H5375 H0853 H5869 H7350 H3808 H5234 H5375 H6963 H1058 H7167 H0376 H4598 H2236 H6083 H5921 H7218 H8064
L12 Job2_12 And when they lifted up their eyes afar off and did not and knew him not they lifted up their voice and wept and they rent every one his mantle and sprinkled dust over upon their heads toward heaven
L13 Job2_12 vai·yis·'U et- 'ei·nei·Hem me·ra·chOk ve·Lo hik·ki·Ru·hu, vai·yis·'U ko·Lam vai·yiv·Ku; vai·yik·re·'U 'ish me·'i·Lo, vai·yiz·re·Ku 'a·Far al- ra·shei·Hem hash·sha·Ma·ye·mah.
L14 Job2_12 נָשָׂא אֵת עַיִן רָחוֹק לֹא נָכַר נָשָׂא קוֹל בָּכָה קָרַע אִישׁ מְעִיל זָרַק עָפָר עַל רֹאשׁ שָׁמַיִם
L15 Job2_12 na·(Sa) ('Et) '(A)·jin ra·(Chok) (Lo) na·(Char) na·(Sa) (Kol) ba·(Cha) ka·(Ra)' ('Isz) me·'(Il) za·(Rak) 'a·(Far) ('Al) (Rosz) sza·(Ma)·jim
L16 Job2_12 nāśā(’) ’ēṯ ‘ájin rāḥôq lō(’) nāḵar nāśā(’) qôl bāḵā(h) qāra‘ ’îš mᵉ‘îl zāraq ‘āp̱ār ‘al rō(’)š šāmájim
L17 Job2_12 nāśā’ ’ēt ‘ajin rāḥôq lō’ nākar nāśā’ qôl bākāh qāra‘ ’îš me‘îl zāraq ‘āpār ‘al rō’š šāmajim
L18 Job2_12 And when they lifted up their eyes afar off, and knew him not, they lifted up their voice, and wept; and they rent every one his mantle, and sprinkled dust upon their heads toward heaven. (Job2_12 KJV)
L19 Job2_12 12 And when they lifted up <05375> (08799) their eyes <05869> afar off <07350>, and knew <05234> (08689) him not, they lifted up <05375> (08799) their voice <06963>, and wept <01058> (08799); and they rent <07167> (08799) every one <0376> his mantle <04598>, and sprinkled <02236> (08799) dust <06083> upon their heads <07218> toward heaven <08064>. (Job2_12 KJV)
L20 Job2_12 353/650 8636/11047 488/878 34/85 2610/5164 30/48 354/650 224/507 79/116 49/63 1464/2004 23/28 30/35 40/110 3377/5759 413/598 207/421
L21 Job2_12 Job2_12_1 Job2_12_2 Job2_12_3 Job2_12_4 Job2_12_5 Job2_12_6 Job2_12_7 Job2_12_8 Job2_12_9 Job2_12_10 Job2_12_11 Job2_12_12 Job2_12_13 Job2_12_14 Job2_12_15 Job2_12_16 Job2_12_17
 
L01 Job2_13 I siedzieli z nim na ziemi siedem dni i siedem nocy; i nie było mówiącego do niego słowa, bo widzieli, że wielki [był] ból bardzo. (Job2_13 tłum. AI)
L02 Job2_13 I siedzieli H3427 z H854 nim na ziemi H776 siedem H7651 dni H3117 i siedem H7651 nocy H3915; i nie było H369 mówiącego H1696 do H413 niego słowa H1697, bo H3588 widzieli H7200, że H3588 wielki [był H1431] ból H3511 bardzo H3966. (Job2_13 tłum. AI)
L03 Job2_13 Siedzieli z nim na ziemi siedem dni i siedem nocy, nikt nie wyrzekł słowa, bo widzieli ogrom jego bólu. (Job2_13 BT_4)
L04 Job2_13 Siedzieli H3427 z nim na ziemi H776 siedem H7651 dni H3117 i siedem nocy H3915, nikt H369 nie wyrzekł H1696 słowa H1697, bo widzieli H7200 ogrom H3511 jego bólu H1431. (Job2_13 BT_4)
L05 Job2_13 wai•je•sze•<wu> it•<To> la•'<A>•rec, sziw•'<At> ja•<Mim> we•sziw•'<At> le•<Lot>; we•'en- do•<wer> 'e•<Law> da•<war>, ki ra•'<U>, ki- ga•<Dal> hak•ke•'<Ew> me•'<Od>.
L06 Job2_13 וַיֵּשְׁב֤וּ אִתּוֹ֙ לָאָ֔רֶץ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְשִׁבְעַ֣ת לֵיל֑וֹת וְאֵין־ דֹּבֵ֤ר אֵלָיו֙ דָּבָ֔ר כִּ֣י רָא֔וּ כִּֽי־ גָדַ֥ל הַכְּאֵ֖ב מְאֹֽד׃
L07 Job2_13 I siedzieli z nim na ziemi siedem dni i siedem nocy; i nie było mówiącego do niego słowa, bo widzieli, że wielki [był] ból bardzo.
L08 Job2_13 וַ/יֵּשְׁב֤וּ אִתּ/וֹ֙ לָ/אָ֔רֶץ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְ/שִׁבְעַ֣ת לֵיל֑וֹת וְ/אֵין־ דֹּבֵ֤ר אֵלָי/ו֙ דָּבָ֔ר כִּ֣י רָא֔וּ כִּֽי־ גָדַ֥ל הַ/כְּאֵ֖ב מְאֹֽד׃
L09 Job2_13 HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HRd/NcbsaPrzyim. z rodzajnikiem + Rzecz. posp., r. wspólny, lp., stan absolutny HAcmscPrzym. liczebnik główny, m., lp., stan konstrukcyjny HNcmpaRzecz. posp., m., lm., stan absolutny HC/AcmscSpój. + Przym. liczebnik główny, m., lp., stan konstrukcyjny HNcmpaRzecz. posp., m., lm., stan absolutny HC/TnSpój. + Partykuła przecząca HVqrmsaCzas. qal, imiesłów czynny, m., lp., stan absolutny HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HCSpój. HVqp3cpCzas. qal, perfectum, 3 os., r. wspólny, lm. HCSpój. HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HDPrzysł.
L10 Job2_13 wayyëšbû ´iTTô lä´äºrec šib`at yämîm wüšib`at lêlôt wü´ên- Döbër ´ëläyw Däbär rä´û Kî|- gädal haKKü´ëb mü´öd
L11 Job2_13 H3427 H0854 H0776 H7651 H3117 H7651 H3915 H0369 H1696 H0413 H1697 H3588 H7200 H3588 H1431 H3511 H3966
L12 Job2_13 So they sat down on with him upon the ground seven days and seven nights no and none spake about a word for unto him for they saw for great that [his] grief was very
L13 Job2_13 vai·ye·she·Vu it·To la·'A·retz, shiv·'At ya·Mim ve·shiv·'At lei·Lot; ve·'ein- do·Ver 'e·Lav da·Var, ki ra·'U, ki- ga·Dal hak·ke·'Ev me·'Od.
L14 Job2_13 יָשַׁב אֵת אֶרֶץ שֶׁבַע יוֹם שֶׁבַע לַיִל אַיִן דָבַר אֵל דָּבָר כִּי רָאָה כִּי גָּדַל כְּאֵב מְאֹד
L15 Job2_13 ja·(Szaw) ('Et) '(E)·rec (Sze)·wa' (Jom) (Sze)·wa' (La)·jil '(A)·jin da·(War) ('El) da·(War) (Ki) ra·('A) (Ki) ga·(Dal) ke·('Ew) me·'(Od)
L16 Job2_13 jāšaḇ ’ēṯ ’éreṣ šéḇa‘ jôm šéḇa‘ lájil ’ájin ḏāḇar ’ēl dāḇār rā’ā(h) gāḏal kᵉ’ēḇ mᵉ’ōḏ
L17 Job2_13 jāšab ’ēt ’ereṣ šeba‘ jôm šeba‘ lajil ’ajin dābar ’ēl dābār rā’āh gādal ke’ēb me’ōd
L18 Job2_13 So they sat down with him upon the ground seven days and seven nights, and none spake a word unto him: for they saw that [his] grief was very great. (Job2_13 KJV)
L19 Job2_13 13 So they sat down <03427> (08799) with him upon the ground <0776> seven <07651> days <03117> and seven <07651> nights <03915>, and none spake <01696> (08802) a word <01697> unto him: for they saw <07200> (08804) that his grief <03511> was very <03966> great <01431> (08804). (Job2_13 KJV)
L20 Job2_13 639/1071 543/808 1396/2502 345/393 1490/2302 346/393 138/231 317/786 745/1142 3776/5500 878/1428 2346/4478 759/1296 2347/4478 53/114 1/6 212/300
L21 Job2_13 Job2_13_1 Job2_13_2 Job2_13_3 Job2_13_4 Job2_13_5 Job2_13_6 Job2_13_7 Job2_13_8 Job2_13_9 Job2_13_10 Job2_13_11 Job2_13_12 Job2_13_13 Job2_13_14 Job2_13_15 Job2_13_16 Job2_13_17