Job30

(1) A teraz śmieją się ze mnie H7832, wiekiem H6810 ode mnie młodsi. Ich ojców H1 umieścić nie chciałem z psami H3611 przy mojej trzodzie H6629:
(2) bo cóż mi po pracy ich rąk H3027, gdy siły H3581 ich opuściły H6,
(3) wynędzniali H1565 z biedy H2639 i głodu H3720? Zrywają H6207 rośliny pustyni H6723, ziemi od dawna jałowej H4875.
(4) Żywią się malwą H4408 i liśćmi krzewów H7880. Chlebem ich – korzeń H8328 jałowca H7574.
(5) Społeczność się ich wyrzeka H1644, krzyczy się H7321 na nich jak na złodzieja H1590,
(6) mieszkają H7931 na brzegu rzeki H5158, w jamach podziemnych H2356 i skałach H3710.
(7) Między krzewami H7880 zawodzą H5101, stłoczeni, nocują H5596 pod cierniem H2738;
(8) jak synów H1121 przestępcy H5036 i głupca wypędza się H5217 ich z ojczyzny H776.
(9) A teraz jestem H1961 przedmiotem ich fraszek H5058 i tematem wesołych pieśni H4405,
(10) brzydzą się H8581, omijają H7368 z dala, nie wstydzą się H2820 pluć H7536 mi w twarz H6440.
(11) Cięciwę mą H3499 On zluźnił H6605, zwalił mnie H6031, wytrącił mi wodze z ust moich H7448.
(12) Motłoch H6526 mi stanął po prawej stronie H3225, nogom H7272 mym odejść rozkazał H7971, na zgubne H343 skierował mnie drogi H734.
(13) Zniszczył mą ścieżkę H5410, starał się H3276 o moją zagładę H1942, nie było żadnego sprzeciwu H5826.
(14) Wszedł H857 poprzez wyłom szeroki H7342, wpadł H1556 jak zawierucha H7722.
(15) Nagły strach H1091 mnie ogarnął H2015, jak burza porwał mi szczęście H5082. Uciecha H3444 minęła H5674 jak chmura H5645.
(16) We łzach rozpływa się dusza H5315, zgnębiły mnie H270 dni niedoli H6040,
(17) nocą H3915 kości H6106 me jak piec rozpalone H5365, cierpienie H6207 moje nie milknie H7901.
(18) Suknia H3830 mocno do mnie przywarła H2664, szczelnie przylega tunika H3801,
(19) gwałtownie do błota H2563 On mnie wrzucił H3384, podobny jestem do pyłu H6083 i piasku H665.
(20) Ciebie błagam o pomoc H7768. Bez echa H6030. Stałem H5975, a nie zważałeś H995 na mnie.
(21) Stałeś się dla mnie okrutny H393. Uderzasz H7852 potężną H6108 prawicą H3027.
(22) Porywasz H5375, zezwalasz unosić wichrowi H7307, rozwiewasz H4127 moją nadzieję H7738.
(23) Wiem, że mnie prowadzisz H7725 do śmierci H4194, wspólnego miejsca H1004 żyjących H2416.
(24) Czy zniszczonemu H5856 nie podaje się ręki H3027? W nieszczęściu H6365 nie woła się o pomoc H7769?
(25) Czy nie płakałem H1058 z innym w dzień H3117 smutku H7186? Współczuła z biedakiem H34 ma dusza H5315.
(26) Czekałem H6960 na szczęście H2896 – a przyszło H935 zło H7451, szukałem światła H216 – a nastał mrok H652.
(27) Wnętrze H4578 mi kipi H7570, nie milczy, bo spadły na mnie dni H3117 klęski H6040.
(28) Chodzę H1980 sczerniały H6937, spalony od słońca H2535, powstaję H6965 w gromadzie H6951, by krzyczeć H7768.
(29) Stałem się H1961 bratem H251 szakali H8565 i sąsiadem H7453 młodych strusiów H1323.
(30) Ma skóra H5785 nad piec rozpalona H7835, a kości H6106 me – nad wiatr H2721 piekący H2787,
(31) stąd gra mi harfa H3658 żałobnie H60, a głos piszczałki H5748 posmętniał H1058.