2Krl4

(1) Pewna kobieta H802 spośród żon H802 uczniów H1121 proroków H5030 wołała H6817 do Elizeusza H477 tymi słowami H559: Twój sługa H5650, a mój mąż H376, umarł H4191. A ty H859 wiesz H3045, że twój sługa H5650 bał się H3373 Pana H3068. Lecz lichwiarz H5378 przyszedł H935, aby zabrać H3947 sobie dwoje H8147 moich dzieci H3206 na niewolników H5650.
(2) Elizeusz H477 zaś rzekł H559 do niej: Co H4100 mógłbym uczynić H6213 dla ciebie? Wskaż H5046 mi, co H4100 posiadasz H3426 w mieszkaniu H1004? Odpowiedziała H559: Służebnica H8198 twoja nie posiada H369 niczego H3605 w mieszkaniu H1004 poza garncem H610 oliwy H8081.
(3) On zaś rzekł H559: Idź H1980, pożycz H7592 sobie z zewnątrz od wszystkich H3605 sąsiadów H7934 twoich naczynia H3627, naczynia H3627 puste H7386, i to nie H408 mało H4591.
(4) Następnie wrócisz H935, zamkniesz H5462 drzwi H1817 za sobą H1157 i za synami H1121 i będziesz nalewała H3332 do tych wszystkich H3605 naczyń H3627, a wypełnione H4392 odstawisz H5265.
(5) Odeszła H1980 więc od niego i zamknęła H5462 drzwi H1817 za sobą H1157 i za swoimi synami H1121. Ci jej donosili H5066 naczynia H3627, a ona nalewała H3332.
(6) Kiedy wypełniły się H4390 naczynia H3627, rzekła H559 do syna H1121 swego: Przynieś H5066 mi jeszcze H5750 naczynie H3627! Odpowiedział H559 jej: Już nie ma H369 naczyń H3627. Wtedy oliwa H8081 przestała H5975 płynąć.
(7) Poszła H935 więc kobieta i oznajmiła H5046 mężowi H376 Bożemu H430, który powiedział H559: Idź H1980, sprzedaj H4376 oliwę H8081, zwróć H7999 twój dług H5386, z reszty H3498 zaś żyjcie H2421 ty H859 i twoi synowie H1121.
(8) Pewnego dnia H3117 Elizeusz H477 przechodził H5674 przez Szunem H7766. Była tam kobieta H802 bogata H1419, która zawsze H8548 nakłaniała H2388 go do spożycia H398 posiłku H3899. Ilekroć H1767 przechodził H5674, udawał się tam H8033, by spożyć H398 posiłek H3899.
(9) Powiedziała H559 ona do swego męża H376: Oto H2009 jestem przekonana H3045, że świętym H6918 mężem H376 Bożym H430 jest ten H1931, który ciągle H8548 do nas przychodzi H5674.
(10) Przygotujmy H6213 mały H6996 pokój H5944 górny, obmurowany H7023, i wstawmy H7760 tam H8033 dla niego łóżko H4296, stół H7979, krzesło H3678 i lampę H4501. Kiedy przyjdzie H935 do nas, to tam się uda H5493.
(11) Gdy więc pewnego dnia H3117 Elizeusz H477 tam przyszedł H935, udał się H5493 do górnego pokoju H5944 i tamże położył się do snu H7901.
(12) I powiedział H559 do Gechaziego H1522, swojego sługi H5288: Zawołaj H7121 tę Szunemitkę H7767! Zawołał H7121 ją i stanęła H5975 przed nim H6440.
(13) Rzekł H559 do niego: Proszę H4994, powiedz H559 jej: Oto H2009 podjęłaś dla nas te wszystkie H3605 starania H2731. Co H4100 można uczynić H6213 dla ciebie? Czy można przemówić H1696 słowo H1697 za tobą do króla H4428 lub do dowódcy H8269 wojska H6635? Odpowiedziała H559: Ja H595 mieszkam H3427 pośród H8432 swego ludu H5971.
(14) Mówił dalej H559: Co H4100 więc można uczynić H6213 dla niej? Odpowiedział H559 Gechazi H1522: Niestety H61, ona nie ma H369 syna H1121, a mąż H376 jej jest stary H2204.
(15) Rzekł H559 więc: Zawołaj H7121 ją! Zawołał H7121 ją i stanęła H5975 przed wejściem H6607.
(16) I powiedział H559: O tej H2088 porze H4150 za rok H6256 będziesz pieściła H2263 syna H1121. Odpowiedziała H559: Ach H408, panie H113 mój! Mężu H376 Boży H430! Nie oszukuj H3576 służebnicy H8198 twojej!
(17) Potem kobieta H802 poczęła H2029 i urodziła H3205 syna H1121 o tej samej H2088 porze H4150, po roku H6256, jak H834 jej zapowiedział H1696 Elizeusz H477.
(18) Chłopiec H3206 dorastał H1431. Pewnego dnia H3117 wyszedł H3318 do swego ojca H1, do żniwiarzy H7114.
(19) I odezwał się H559 do ojca H1: Moja głowa H7218! Moja głowa H7218! On zaś rozkazał H559 słudze H5288: Zabierz H5375 go do matki H517!
(20) Zabrał H5375 go i zaprowadził H935 do jego matki H517. Pozostał H3427 on na jej kolanach H1290 aż do południa H6672 i umarł H4191.
(21) Wtedy weszła H5927 ona i położyła H7901 go na łóżku H4296 męża H376 Bożego H430, zamknęła H5462 za sobą H1157 drzwi i wyszła H3318.
(22) Zawołała H7121 swego męża H376 mówiąc H559: Przyślij H7971 mi – proszę H4994 – jednego H259 ze sług H5288 z jedną H259 oślicą H860. Pobiegnę H7323 do męża H376 Bożego H430 i wrócę H7725.
(23) Odpowiedział H559: Czemu H4069 wyruszasz H1980 do niego dzisiaj H3117? Nie ma H3808 ani nowiu H2320, ani szabatu H7676. Odrzekła H559: Bądź spokojny H7965!
(24) Osiodłała H2280 oślicę H860 i rzekła H559 do sługi H5288 swego: Prowadź H5090, idź! Nie zatrzymuj H6113 mnie w drodze, aż ci rozkażę H559.
(25) Wyruszyła H1980 i dotarła H935 do męża H376 Bożego H430 na górze H2022 Karmel H3760. Kiedy mąż H376 Boży H430 ujrzał H7200 ją z daleka H5048, rzekł H559 do sługi H5288 swego, Gechaziego H1522: Oto H2009 owa Szunemitka H7767.
(26) Teraz więc biegnijże H7323 na jej spotkanie H7122 i zapytaj H559 ją: Czy dobrze H7965 ci się powodzi? Czy powodzi się twojemu mężowi H376? Czy powodzi się twojemu dziecku H3206? Odpowiedziała H559: Powodzi się H7965.
(27) Kiedy przyszła H935 do męża H376 Bożego H430 na górę H2022, ujęła H2388 go za nogi H7272. A Gechazi H1522 zbliżył się H5066, żeby ją odsunąć H1920. Lecz mąż H376 Boży H430 powiedział H559: Zostaw H7503 ją, bo dusza H5315 jej w smutku H4843 pogrążona, a Pan H3068 ukrył H5956 to przede mną i nie oznajmił H5046 mi.
(28) Ona zaś rzekła H559: Czy ja prosiłam H7592 pana H113 mojego o syna H1121? Czyż nie powiedziałam H559: Nie oszukuj H7952 mnie?
(29) Wtedy Elizeusz H477 powiedział H559 Gechaziemu H1522: Przepasz H2296 biodra H4975, weź H3947 laskę H4938 moją w dłoń, a idź H1980! Jeżeli spotkasz H4672 kogoś H376, nie pozdrawiaj H1288 go; a jeżeli kto H376 ciebie pozdrowi H1288, nie odpowiadaj H6030 mu. I położysz H7760 laskę H4938 moją na chłopcu H5288.
(30) Lecz matka H517 chłopca H5288 rzekła H559: Na życie H2416 Pana H3068 i na twoje życie H2416: Nie opuszczę H5800 cię! Wtedy Elizeusz H477 wstał H6965 i poszedł H1980 za nią.
(31) Gechazi H1522 wyprzedził H5674 ich i położył H7760 laskę H4938 na chłopcu H5288, lecz nie było H369 ani głosu H6963, ani znaku życia H7182. Gechazi więc wrócił H7725 do niego i oznajmił H5046 mu, mówiąc H559: Chłopiec H5288 się nie obudził H6974.
(32) Elizeusz H477 wszedł H935 do domu H1004, a oto H2009 na jego własnym łóżku H4296 chłopiec H5288 leżał H7901 martwy H4191.
(33) Wszedł H935, zamknął H5462 drzwi H1817 za sobą H1157 i za nim H8147, i modlił się H6419 do Pana H3068.
(34) Następnie wszedł H5927 [na łóżko], rozciągnął się H7901 na dziecku H3206, położył H7760 twarz H6310 swoją na jego twarzy H6310, oczy H5869 swoje na jego oczach H5869, dłonie H3709 swoje na jego dłoniach H3709 – i pochylony H1457 nad nim pozostawał, tak iż się rozgrzało H2552 ciało H1320 chłopca H3206.
(35) Znowu chodził H1980 po domu H1004 tam i z powrotem H2008. Potem wszedł H5927 [na łóżko] i pochylał się H1457 nad nim. Wtedy chłopiec H5288 ziewnął H2237 siedem H7651 razy H6471 i otworzył H6491 oczy H5869.
(36) On zaś zawołał H7121 Gechaziego H1522, mówiąc H559: Zawołaj H7121 tę H2063 Szunemitkę H7767! Kiedy ją zawołał H7121, a przyszła H935 do niego, powiedział H559: Zabierz H5375 twojego syna H1121!
(37) Weszła H935, upadła H5307 do jego stóp H7272 i oddała mu pokłon H7812 aż do ziemi H776, następnie zabrała H5375 swojego syna H1121 i odeszła H3318.
(38) Elizeusz H477 wrócił H7725 do Gilgal H1537. A głód H7458 był w kraju H776. Gdy uczniowie H1121 proroków H5030 siedzieli H3427 przed nim H6440, rzekł H559 do sługi H5288 swego: Wstaw H8239 wielki H1419 kocioł H5518 i ugotuj H1310 polewkę H5138 dla uczniów H1121 prorockich H5030.
(39) Jeden H259 zaś wyszedł H3318 na pole H7704, aby nazbierać H3950 jarzyn H219. Znalazł H4672 dziką H7704 roślinę H1612 i narwał H3950 z niej pnączy dzikich H7704 kolokwint H6498 napełniając nimi swój płaszcz H899. Wrócił H935 i nakroił H6398 ich do kotła H5518 z polewką H5138, bo ich nie znano H3808 H3045.
(40) Następnie podał H3332 ludziom H376 do spożycia H398. Gdy tylko skosztowali H398 polewki H5138, krzyknęli H6817: Śmierć H4194 jest w kotle H5518, mężu H376 Boży H430! i nie mogli H3808 H3201 jeść H398.
(41) On zaś powiedział H559: Przynieście H3947 więc mąki H7058! I wsypał H7993 ją do kotła H5518, mówiąc H559: Rozlej H3332 ludziom H5971 i niech jedzą H398! I już nie było H1961 nic H3808 złego H7451 w kotle H5518.
(42) Pewien człowiek H376 przyszedł H935 z Baal-Szalisza H1190, przynosząc mężowi H376 Bożemu H430 chleb H3899 z pierwocin H1061, dwadzieścia H6242 chlebów jęczmiennych H8184 i świeżego zboża w worku H6861. On zaś rozkazał H559: Podaj H5414 ludziom H5971 i niech jedzą H398!
(43) Lecz sługa H8334 jego odrzekł H559: Jakże to rozdzielę H5414 między stu H3967 ludzi H376? A on odpowiedział H559: Podaj H5414 ludziom H5971 i niech jedzą H398, bo tak mówi H559 Pan H3068: Nasycą się H398 i pozostawią resztki H3498.
(44) Położył H5414 więc to przed nimi H6440, a ci jedli H398 i pozostawili resztki H3498 – według słowa H1697 Pańskiego H3068.