(1) Kiedy przemawiali G2980 do ludu G2992, podeszli do nich kapłani G2409 i dowódca G4755 straży świątynnej G2411 oraz saduceusze G4523,
(2) oburzeni G1278, że nauczają G1321 lud G2992 i głoszą G2605 zmartwychwstanie G386 umarłych G3498 w Jezusie G2424.
(3) Zatrzymali ich G1911 G5495 i oddali G5087 pod straż G5084 aż do następnego dnia G839, bo już był wieczór G2073.
(4) A wielu G4183 z tych, którzy słyszeli G191 naukę G3056, uwierzyło G4100. Liczba G706 mężczyzn G435 dosięgała G1096 około G5613 pięciu tysięcy G5505 G4002.
(5) Następnego dnia G839 zebrali się G4863 ich przełożeni G758 i starsi G4245, i uczeni G1122 w Jerozolimie G2419:
(6) arcykapłan Annasz G452, Kajfasz G2533, Jan G2491, Aleksander G223 i ilu ich było z rodu G1085 arcykapłańskiego G748.
(7) Postawili ich w środku G3319 i pytali G4441: Czyją mocą G1411 albo w czyim imieniu G3686 uczyniliście G4160 to G5124?
(8) Wtedy Piotr G4074, napełniony G4130 Duchem G4151 Świętym G40, powiedział G2036 do nich G4314: Przełożeni G758 ludu G2992 i starsi G4245!
(9) Jeżeli przesłuchujecie G350 nas dzisiaj G4594 w sprawie dobrodziejstwa G2108 względem chorego G772 człowieka G444 – przez co G5101 został uzdrowiony G4982 –
(10) to niech będzie wiadomo G1110 wam G5213 wszystkim G3956 i całemu ludowi G2992 Izraela G2474, że w imię G3686 Jezusa G2424 Chrystusa G5547 Nazarejczyka G3480 – którego ukrzyżowaliście G4717, a którego Bóg G2316 wskrzesił G1453 z martwych G3498 – że przez Niego G5129 ten człowiek G3778 stanął G3936 przed wami G1799 zdrowy G5199.
(11) On jest tym kamieniem G3037, odrzuconym G1848 przez was G5259, budujących G3618, który stał się G1096 głowicą węgła G2776 G1137.
(12) I nie ma G2076 w żadnym innym zbawienia G4991, gdyż nie dano G1325 ludziom G444 pod niebem G3772 żadnego innego G2087 imienia G3686, w którym moglibyśmy być zbawieni G4982.
(13) Widząc G2334 odwagę G3954 Piotra G4074 i Jana G2491, a dowiedziawszy się G2638, że są oni ludźmi nieuczonymi G62 i prostymi G2399, dziwili się G2296. Rozpoznawali G1921 w nich G3754 też towarzyszy Jezusa G2424.
(14) A widząc G991 nadto, że stoi G2476 z nimi G4862 uzdrowiony G2323 człowiek G444, nie znajdowali odpowiedzi G471.
(15) Kazali więc im wyjść G565 z sali Rady G4892 i naradzili się G4820 między sobą G4314 G240:
(16) Co G5101 mamy zrobić G4160 z tymi ludźmi G444? – mówili G3004 – bo dokonali jawnego G1110 znaku G4592, oczywistego G5318 dla wszystkich G3956 mieszkańców Jerozolimy G2419. Temu przecież nie możemy G3756 G1410 zaprzeczyć G720.
(17) Aby jednak nie rozpowszechniało się G1268 to dalej G4119 wśród ludu G2992, zabrońmy im G546 surowo przemawiać G2980 do kogokolwiek G3367 G444 w to imię G3686.
(18) Przywołali ich G2564 potem i zakazali G3853 im G3361 w ogóle G2527 przemawiać G5350 i nauczać G1321 w imię G3686 Jezusa G2424.
(19) Lecz Piotr G4074 i Jan G2491 odpowiedzieli G611: Rozsądźcie G2919 sami, czy słuszne G1342 jest w oczach G1799 Bożych G2316 bardziej słuchać G191 was G5216 niż Boga G2316.
(20) Bo my G2249 nie możemy G3756 G1410 nie mówić G2980 tego, cośmy widzieli G3708 i słyszeli G191.
(21) Oni zaś ponowili groźby G4324, a nie znajdując żadnej podstawy G3367 G4459 do wymierzenia im kary G2849, wypuścili ich G630 ze względu na lud G2992, bo wszyscy G3956 wielbili G1392 Boga G2316 z powodu tego, co się stało G1096.
(22) A człowiek G444, który doznał tego cudownego uzdrowienia G4592 G2392, miał ponad G4119 czterdzieści G5062 lat G2094.
(23) Uwolnieni G630 przybyli G2064 do swoich G2398 i opowiedzieli G518, co G3745 do nich mówili G2036 arcykapłani G749 i starsi G4245.
(24) Wysłuchawszy tego G191, podnieśli jednomyślnie głos G5456 do Boga G2316 i mówili G2036: Wszechwładny G1203, Stwórco G4160 nieba G3772 i ziemi G1093, i morza G2281, i wszystkiego G3956, co w nich G1722 G846 istnieje.
(25) Tyś przez Ducha G4151 Świętego G40 powiedział G2036 ustami G4750 sługi G3816 Twego, Dawida G1138, naszego G2257 ojca G3962: Dlaczego burzą się G5433 narody G1484, a ludy G2992 knują G3191 rzeczy próżne G2756?
(26) Powstali królowie G935 ziemi G1093 i książęta G758 zeszli się razem G4863 przeciw G2596 Panu G2962 i przeciw Jego Pomazańcowi G5547.
(27) Zeszli się bowiem rzeczywiście G1909 G225 w tym G5026 mieście G4172 przeciw świętemu G40 Słudze G3816 Twemu, Jezusowi G2424, którego G3739 namaściłeś G5548, Herod G2264 i Poncjusz Piłat G4091 z poganami G1484 i pokoleniami G2992 Izraela G2474,
(28) aby uczynić G4160 to, co G3745 ręka G5495 Twoja i myśl G1012 zamierzyły G4309, aby się stało G1096.
(29) A teraz G3568 spójrz G1896, Panie G2962, na ich G846 groźby G547 i daj G1325 sługom G1401 Twoim, aby głosili G2980 słowo G3056 Twoje G4675 z całą G3956 odwagą G3954,
(30) gdy Ty wyciągać będziesz swą rękę G5495 ku G1519 uzdrawianiu G2392 i dokonywaniu znaków G4592 i cudów G5059 przez G1223 imię G3686 świętego G40 Sługi G3816 Twego, Jezusa G2424.
(31) Po tej modlitwie G1189 zadrżało G4531 miejsce G5117, na którym G1722 G3739 byli G2258 zebrani G4863, wszyscy G537 zostali napełnieni G4130 Duchem G4151 Świętym G40 i głosili G2980 odważnie G3954 słowo G3056 Boże G2316.
(32) Jeden duch i jedno serce G2588 ożywiały wszystkich wierzących G4100. Żaden nie nazywał swoim G2398 tego, co posiadał G5224, ale wszystko G537 mieli wspólne G2839.
(33) Apostołowie G652 z wielką G3173 mocą G1411 świadczyli G591 o zmartwychwstaniu G386 Pana G2962 Jezusa G2424, a wszyscy oni mieli wielką G3173 łaskę G5485.
(34) Nikt G3761 z nich nie cierpiał niedostatku G1729, bo właściciele pól G5564 albo domów G3614 sprzedawali G4453 je,
(35) i przynosili G5342 pieniądze G5092 ze sprzedaży G4097, i składali G5087 je u stóp G4228 Apostołów G652. Każdemu też rozdzielano G1239 według potrzeby G5532.
(36) Tak Józef G2501, nazwany przez Apostołów G652 Barnabas G921 – co się tłumaczy G3177 „Syn G5207 Pocieszenia G3874” – lewita G3019 rodem z Cypru G2953,
(37) sprzedał G4453 ziemię G68, którą posiadał G5225, a pieniądze G5536 przyniósł G5342 i złożył G5087 u stóp G4228 Apostołów G652.