Przykład: król NOT Dawid

I powiedzieli mu jego słudzy: „Niech szukają dla mego pana króla dziewczyny dziewicy, i niech stanie przed królem, i niech będzie mu opiekunką, i niech położy się na twoim łonie, i niech ogrzeje mego pana króla.” (1Krl1_2 tłum. AI)

I szukali dziewczyny pięknej, w całej granicy Izraela, i znaleźli Abiszag Szunemitkę, i przyprowadzili ją do króla. (1Krl1_3 tłum. AI)

A dziewczyna [była] bardzo piękna, i była dla króla opiekunką i usługiwała mu, a król nie poznał jej. (1Krl1_4 tłum. AI)

A Adoniasz syn Chaggity wynosił się mówiąc: „Ja będę królował.” I uczynił sobie rydwan i jeźdźców, i pięćdziesięciu mężczyzn biegnących przed nim. (1Krl1_5 tłum. AI)

I złożył ofiarę Adoniasz trzodę i bydło i tuczne bydło przy kamieniu Zochelet, który obok En Rogel, i wezwał wszystkich swoich braci synów króla, i wszystkich mężów Judy sług króla. (1Krl1_9 tłum. AI)

Oto jeszcze ty mówiąca tam z królem, a ja wejdę za tobą, i uzupełnię twoje słowa. (1Krl1_14 tłum. AI)

I przyszła Bat Szeba do króla do komnaty, a król stary bardzo, a Abiszag Szunemitka, usługująca królowi. (1Krl1_15 tłum. AI)

I pochyliła się Bat Szeba, i oddała pokłon królowi, i powiedział król: „Co tobie?” (1Krl1_16 tłum. AI)

I powiedziała mu mój panie: „Ty przysiągłeś na Jahwe twego Boga twojej służebnicy, że Salomon twój syn będzie królował po mnie, i on zasiądzie na moim tronie.” (1Krl1_17 tłum. AI)

A teraz oto Adoniasz króluje, a teraz mój panie królu nie wiesz. (1Krl1_18 tłum. AI)

I złożył ofiarę wołu i tuczne bydło i trzodę w obfitości i wezwał wszystkich synów króla, i Abiatara kapłana, i Joaba dowódcę wojska, a Salomona twego sługę nie wezwał. (1Krl1_19 tłum. AI)

A ty mój panie królu, oczy całego Izraela na tobie, aby oznajmić im, kto zasiądzie na tronie mego pana króla po nim? (1Krl1_20 tłum. AI)

I stanie się gdy spocznie mój pan król z ojcami swymi, i będę ja i mój syn Salomon grzesznikami. (1Krl1_21 tłum. AI)

A oto jeszcze ona mówiąca z królem, a Natan prorok przyszedł. (1Krl1_22 tłum. AI)

I oznajmili królowi mówiąc: „Oto Natan prorok, i przyszedł przed króla, i oddał pokłon królowi na swoją twarz ku ziemi.” (1Krl1_23 tłum. AI)

I powiedział Natan mój panie: „Królu, ty powiedziałeś, Adoniasz będzie królował po mnie, i on zasiądzie na moim tronie.” (1Krl1_24 tłum. AI)

Bo zszedł dzisiaj i złożył ofiarę wołu i tuczne bydło i trzodę w obfitości i wezwał wszystkich synów króla i dowódców wojska i Abiatara kapłana, a oto oni jedzą i piją przed nim, i mówią: „Niech żyje król Adoniasz.” (1Krl1_25 tłum. AI)

Czy od mego pana króla, stała się rzecz ta, i nie oznajmiłeś twoim sługom [zapis] słudze twemu [odczyt] kto zasiądzie na tronie mego pana króla po nim. (1Krl1_27 tłum. AI)

I przysiągł król i powiedział: „Żyje Jahwe który wykupił moją duszę z wszelkiego ucisku.” (1Krl1_29 tłum. AI)

Bo jak przysiągłem tobie na Jahwe Boga Izraela mówiąc: „Że Salomon twój syn będzie królował po mnie, i on zasiądzie na moim tronie zamiast mnie, że tak uczynię dnia tego.” (1Krl1_30 tłum. AI)

I powiedział król im: „Weźcie z wami sługi waszego pana, i posadźcie Salomona mego syna, na mulicy która dla mnie, i sprowadźcie go do Gichonu.” (1Krl1_33 tłum. AI)

I namaści go tam Sadok kapłan i Natan prorok na króla nad Izraelem, i zadmiecie w róg, i powiecie: „Niech żyje król Salomon.” (1Krl1_34 tłum. AI)

I wstąpicie za nim i przyjdzie i zasiądzie na moim tronie, i on będzie królował zamiast mnie, jego i ustanowiłem aby być wodzem, nad Izraelem i nad Judą. (1Krl1_35 tłum. AI)

I odpowiedział Benajasz syn Jojady królowi i powiedział: „Amen, tak niech powie Jahwe, Bóg mego pana króla.” (1Krl1_36 tłum. AI)

I wziął Sadok kapłan róg oliwy z namiotu, i namaścił Salomona, i zadęli w róg, i powiedzieli cały lud: „Niech żyje król Salomon.” (1Krl1_39 tłum. AI)

I posłał z nim król Sadoka kapłana i Natana proroka i Benajasza syna Jojady, i Keretytów i Peletytów, i wsadzili go, na mulicę króla. (1Krl1_44 tłum. AI)

I namaścili go Sadok kapłan i Natan prorok na króla w Gichonie i wstąpili stamtąd radując się, i wzburzyło się miasto, to [jest] głos który słyszeliście. (1Krl1_45 tłum. AI)

A także zasiadł Salomon, na tronie królestwa. (1Krl1_46 tłum. AI)

A także tak powiedział król, błogosławiony Jahwe Bóg Izraela który dał dzisiaj zasiadającego na moim tronie a moje oczy widzą. (1Krl1_48 tłum. AI)

I oznajmiono Salomonowi mówiąc: „Oto Adoniasz, boi się króla Salomona, a oto uchwycił się rogów ołtarza mówiąc, niech przysięgnie mi dzisiaj król Salomon, że nie uśmierci swego sługi mieczem.” (1Krl1_51 tłum. AI)

I posłał król Salomon i sprowadzili go od ołtarza, i przyszedł i pokłonił się królowi Salomonowi, i powiedział do niego Salomon: „Idź do swojego domu.” (1Krl1_53 tłum. AI)

I królowa Saby usłyszawszy wieść Salomona dla imienia Jahwe, i przybyła aby go wypróbować zagadkami. (1Krl10_1 tłum. AI)

I wyjaśnił jej Salomon wszystkie jej sprawy, nie była sprawa ukryta przed królem, której nie wyjaśnił jej. (1Krl10_3 tłum. AI)

I zobaczyła królowa Saby, całą mądrość Salomona, i dom który zbudował. (1Krl10_4 tłum. AI)

I powiedziała do króla, prawdą: „Była wieść, którą usłyszałam w mojej ziemi, o twoich sprawach i o twojej mądrości.” (1Krl10_6 tłum. AI)

Niech będzie Jahwe twój Bóg błogosławiony, który upodobał sobie ciebie, aby cię osadzić na tronie Izraela, z miłości Jahwe Izraela na wieki, i ustanowił cię królem, aby czynić sąd i sprawiedliwość. (1Krl10_9 tłum. AI)

I dała królowi sto i dwadzieścia [= 120] talentów złota i wonności bardzo dużo bardzo i kamień drogocenny, nie przyszło jak wonność ta więcej w obfitości, którą dała królowa Saby królowi Salomonowi. (1Krl10_10 tłum. AI)

I uczynił król drewno sandałowe podpory dla domu Jahwe i dla domu króla, i cytry i harfy dla śpiewaków, nie przyszło tak drewno sandałowe i nie było widziane, aż do dnia tego. (1Krl10_12 tłum. AI)

A król Salomon dał królowej Saby całe jej pragnienie o które prosiła, oprócz tego, co dał jej, według ręki króla Salomona, i odwróciła się i poszła do swojej ziemi ona i jej słudzy. (1Krl10_13 tłum. AI)

Oprócz od mężów handlarzy, i handlu kupców, i wszystkich królów Arabii i namiestników ziemi. (1Krl10_15 tłum. AI)

I uczynił król Salomon dwieście tarcz złota kutego sześć setek [= 600] złota, wychodziło na tarczę jedną. (1Krl10_16 tłum. AI)

I trzy setki [= 300] puklerzy złota kutego trzy miny złota, wychodziły na puklerz jeden, i umieścił je król, [w] domu Lasu Libanu. (1Krl10_17 tłum. AI)

I uczynił król tron z kości słoniowej wielki, i pokrył go złotem szczerym. (1Krl10_18 tłum. AI)

I dwa dziesięć [= 12] lwów stojących tam na sześciu stopniach z tej [strony] i z tej [strony], nie uczyniono tak dla żadnego królestwa. (1Krl10_20 tłum. AI)

I wszystkie naczynia do picia króla Salomona złote, i wszystkie naczynia Domu Lasu Libanu złoto szczere, nie było srebra nie było cenione za dni Salomona za nic. (1Krl10_21 tłum. AI)

Bo flota Tarszisz króla na morzu, z flotą Hirama, raz na trzy lata przychodziła flota Tarszisz niosąca złoto i srebro, kość słoniową i małpy i pawie. (1Krl10_22 tłum. AI)

I przewyższył król Salomon, wszystkich królów ziemi, bogactwem i mądrością. (1Krl10_23 tłum. AI)

I zgromadził Salomon rydwany i jeźdźców i było mu tysiąc i cztery setki [= 1400] rydwanów, i dwa dziesięć [= 12] tysięcy jeźdźców, i umieścił ich w miastach rydwanów, i przy królu w Jerozolimie. (1Krl10_26 tłum. AI)

I uczynił król srebro w Jerozolimie jak kamienie, i cedry uczynił jak sykomory które na Szefeli w obfitości. (1Krl10_27 tłum. AI)

A pochodzenie koni które dla Salomona z Egiptu, i z Kue kupcy króla, brali z Kue za cenę. (1Krl10_28 tłum. AI)

I sprowadzano i wyprowadzano rydwan z Egiptu za sześć setek [= 600] srebra, i konia za pięćdziesiąt i sto [= 150], i tak dla wszystkich królów Chetytów i dla królów Aramu przez ich rękę wyprowadzali. (1Krl10_29 tłum. AI)

A król Salomon kochał kobiety obce liczne i córkę faraona, Moabitki Ammonitki Edomitki, Sydonitki Chetytki. (1Krl11_1 tłum. AI)

I powiedział Jahwe do Salomona ponieważ że było to z tobą, i nie: „Zachowałeś mojego przymierza i moich ustaw, które nakazałem tobie, wyrywając wyrwę królestwo od ciebie, i dam je twojemu słudze.” (1Krl11_11 tłum. AI)

I wzbudził Jahwe przeciwnika Salomonowi, Hadada Edomitę, z potomstwa króla on w Edomie. (1Krl11_14 tłum. AI)

I wyruszyli z Midianu, i przybyli [do] Paran, i wzięli mężów ze sobą z Paran i przybyli [do] Egiptu do faraona króla Egiptu, i dał mu dom i chleb wyznaczył mu, i ziemię: „Dał mu.” (1Krl11_18 tłum. AI)

I znalazł Hadad łaskę w oczach faraona bardzo, i dał mu żonę siostrę swojej żony, siostrę Tachpnes królowej. (1Krl11_19 tłum. AI)

I wzbudził Bóg mu przeciwnika, Rezona syna Eliady, który uciekł od Hadadezera króla Soby swojego pana. (1Krl11_23 tłum. AI)

I był przeciwnikiem Izraela przez wszystkie dni Salomona, i oprócz zła które Hadad, i brzydził się Izraelem, i królował nad Aramem. (1Krl11_25 tłum. AI)

I Jeroboam syn Nebata Efratejczyk z Seredy a imię jego matki Serua kobieta wdowa, sługa Salomona, i podniósł rękę przeciw królowi. (1Krl11_26 tłum. AI)

I powiedział Jeroboamowi: „Weź sobie dziesięć części, bo tak powiedział Jahwe Bóg Izraela oto Ja rozdzieram królestwo z ręki Salomona, i dam tobie, dziesięć pokoleń.” (1Krl11_31 tłum. AI)

I wezmę królestwo z ręki jego syna, i dam je tobie, dziesięć pokoleń. (1Krl11_35 tłum. AI)

A ciebie wezmę, i będziesz królował, nad wszystkim czego zapragnie twoja dusza, i będziesz królem nad Izraelem. (1Krl11_37 tłum. AI)

I szukał Salomon aby zabić Jeroboama, i powstał Jeroboam i uciekł [do] Egiptu do Szeszonka króla Egiptu, i był w Egipcie aż do śmierci Salomona. (1Krl11_40 tłum. AI)

A dni w których królował Salomon w Jerozolimie nad całym Izraelem, czterdzieści lat. (1Krl11_42 tłum. AI)

I poszedł Roboam [do] Sychem, bo do Sychem przybył cały Izrael aby ustanowić królem go. (1Krl12_1 tłum. AI)

I stało się gdy usłyszał Jeroboam syn Nebata a on jeszcze [był] w Egipcie, dokąd uciekł, sprzed króla Salomona, i mieszkał Jeroboam w Egipcie. (1Krl12_2 tłum. AI)

I naradził się król Roboam ze starszymi którzy byli stojący przed obliczem Salomona jego ojca, gdy był żywy mówiąc: „Jak wy radzicie, aby odpowiedzieć ludowi temu słowo?” (1Krl12_6 tłum. AI)

I przyszedł [zapis] i przyszedł [odczyt] Jeroboam i cały lud do Roboama w dniu trzecim, jak powiedział król mówiąc: „Wróćcie do mnie w dniu trzecim.” (1Krl12_12 tłum. AI)

I odpowiedział król ludowi surowo: „I porzucił radę starszych którą poradzili mu.” (1Krl12_13 tłum. AI)

I nie wysłuchał król do ludu, ponieważ był obrót [sprawy] od Jahwe, aby wypełnić Jego słowo które wypowiedział Jahwe przez rękę Achiasza Szilonity, do Jeroboama syna Nebata. (1Krl12_15 tłum. AI)

A synowie Izraela, mieszkający w miastach Judy, i królował nad nimi Roboam. (1Krl12_17 tłum. AI)

I posłał król Roboam Adorama który nad daniną, i ukamienowali cały Izrael go kamieniem i umarł, a król Roboam pospieszył aby wsiąść na rydwan, aby uciec [do] Jerozolimy. (1Krl12_18 tłum. AI)

I przyszli [zapis] i przyszedł [odczyt] Roboam [do] Jerozolimy i zgromadził cały dom Judy i pokolenie Beniamina sto i osiemdziesiąt [= 180] tysięcy wybranych czyniących wojnę, aby walczyć z domem Izraela, aby przywrócić królestwo, Roboamowi synowi Salomona. (1Krl12_21 tłum. AI)

Powiedz do Roboama syna Salomona króla Judy, i do całego domu Judy i Beniamina, i pozostałego ludu mówiąc. (1Krl12_23 tłum. AI)

Jeśli będzie wstępował lud ten aby składać ofiary w domu Jahwe w Jerozolimie, i powróci serce ludu tego do ich pana, do Roboama króla Judy, i zabiją mnie i powrócą do Roboama króla Judy. (1Krl12_27 tłum. AI)

I naradził się król, i uczynił dwa cielce złote, i powiedział do nich zbyt wiele dla was wstępować [do] Jerozolimy: „Oto twój Bóg Izraelu, który wyprowadził cię z ziemi Egiptu.” (1Krl12_28 tłum. AI)

I stało się gdy usłyszał król słowo męża Bożego które zawołał przeciw ołtarzowi w Bet- El, i wyciągnął Jeroboam swoją rękę znad ołtarza mówiąc: „Schwytajcie go.” I uschła jego ręka którą wyciągnął przeciw niemu, i nie mógł cofnąć jej do siebie. (1Krl13_4 tłum. AI)

I odpowiedział król: „I powiedział do męża Bożego przejednaj proszę oblicze Jahwe twojego Boga i módl się za mnie, i niech powróci moja ręka do mnie, i przejednał mąż Boży oblicze Jahwe.” I powróciła ręka króla do niego, i stała się jak przedtem. (1Krl13_6 tłum. AI)

I przemówił król do męża Bożego: „Przyjdźże ze mną do domu i posil się, a dam tobie dar.” (1Krl13_7 tłum. AI)

I powiedział mąż Boży do króla: „Jeśli dasz mi połowę twojego domu, nie pójdę z tobą, i nie zjem chleba i nie wypiję wody, w miejscu tym.” (1Krl13_8 tłum. AI)

A prorok jeden stary, mieszkał w Bet- El, i przyszedł jego syn i opowiedział mu cały czyn który uczynił mąż Boży tego dnia w Bet- El słowa które wypowiedział do króla: „I opowiedzieli je swojemu ojcu.” (1Krl13_11 tłum. AI)

I powiedział Jeroboam do swojej żony: „Wstań proszę i przebierz się, i nie poznają, że ty [zapis] ty [odczyt] żoną Jeroboama, i pójdziesz do Szilo oto tam Achiasz prorok, on powiedział o mnie jako królu nad ludem tym.” (1Krl14_2 tłum. AI)

I wzbudzi Jahwe sobie króla nad Izraelem, który wytępi dom Jeroboama tego dnia, i co także teraz? (1Krl14_14 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Jeroboama, który walczył i który królował, oto one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (1Krl14_19 tłum. AI)

A dni które królował Jeroboam, dwadzieścia i dwa [= 22] lata, i spoczął z swoimi ojcami, i królował Nadab jego syn w jego miejsce. (1Krl14_20 tłum. AI)

A Roboam syn Salomona, królował w Judzie, syn czterdziestu i jednego [= 41] lat Roboam gdy zaczął królować i siedem dziesięć [= 17] lat królował w Jerozolimie mieście które wybrał Jahwe aby umieścić swoje imię tam ze wszystkich pokoleń Izraela, a imię jego matki, Naama Ammonitka. (1Krl14_21 tłum. AI)

I stało się w roku piątym króla Roboama, wyruszył Szuszak [zapis] Sziszak [odczyt] król Egiptu przeciw Jerozolimie. (1Krl14_25 tłum. AI)

I zabrał skarby domu Jahwe i skarby domu króla, i wszystko zabrał, i zabrał wszystkie tarcze złote, które uczynił Salomon. (1Krl14_26 tłum. AI)

I uczynił król Roboam zamiast nich, tarcze z brązu, i powierzył w ręce dowódców biegaczy, pilnujących, wejścia domu króla. (1Krl14_27 tłum. AI)

I stało się ilekroć wchodził król do domu Jahwe, nosili je biegacze, i odnosili je do komnaty biegaczy. (1Krl14_28 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Roboama i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (1Krl14_29 tłum. AI)

A w roku osiem dziesięć [= 18], króla Jeroboama syna Nebata, królował Abijjam nad Judą. (1Krl15_1 tłum. AI)

Trzy lata, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Maaka córka Abiszaloma. (1Krl15_2 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Abijjama i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy, a wojna była między Abijjamem i między Jeroboamem. (1Krl15_7 tłum. AI)

A w roku dwudziestym, Jeroboama króla Izraela, królował Asa król Judy. (1Krl15_9 tłum. AI)

I czterdzieści i jeden [= 41] rok, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Maaka córka Abiszaloma. (1Krl15_10 tłum. AI)

I także Maakę jego matkę usunął ją z [godności] królowej-matki, ponieważ uczyniła bożka dla Aszery, i ściął Asa jej bożka, i spalił przy potoku Cedron. (1Krl15_13 tłum. AI)

A wojna była między Asą i między Baszą królem Izraela przez wszystkie ich dni. (1Krl15_16 tłum. AI)

I wyruszył Basza król Izraela przeciw Judzie, i zbudował Ramę, aby nie pozwolić wychodzącemu i wchodzącemu, do Asy króla Judy. (1Krl15_17 tłum. AI)

I wziął Asa całe srebro i złoto pozostałe w skarbcach domu Jahwe i skarby domu króla [zapis] króla [odczyt] i dał je w ręce swoich sług, i posłał ich król Asa do Ben- Hadada syna Tabrimmona syna Chezjona króla Aramu, mieszkającego w Damaszku mówiąc. (1Krl15_18 tłum. AI)

Przymierze między mną i między tobą, między moim ojcem i między twoim ojcem, oto posłałem tobie dar srebro i złoto, idź zerwij twoje przymierze z Baszą królem Izraela, i niech odstąpi ode mnie. (1Krl15_19 tłum. AI)

I usłuchał Ben- Hadad do króla Asy i posłał dowódców wojsk które jego przeciw miastom Izraela, i uderzył Ijjon i Dan, i Abel Bet- Maaka, i całe Kinnerot, nad całą ziemią Neftalego. (1Krl15_20 tłum. AI)

A król Asa ogłosił całej Judzie nie było wolnego, i ponieśli kamienie Ramy i jej drewno, którym budował Basza, i zbudował nimi król Asa, Geba Beniamina i Mispę. (1Krl15_22 tłum. AI)

A pozostałe wszystkie dzieje Asy i cała jego potęga i wszystko co uczynił i miasta które zbudował, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy, tylko w czasie jego starości, zachorował na swoje nogi. (1Krl15_23 tłum. AI)

A Nadab syn Jeroboama królował nad Izraelem, w roku drugim, Asy króla Judy, i królował nad Izraelem dwa lata. (1Krl15_25 tłum. AI)

I zabił go Basza, w roku trzecim, Asy króla Judy, i królował w jego miejsce. (1Krl15_28 tłum. AI)

I stało się gdy zaczął królować wybił cały dom Jeroboama, nie pozostawił żadnej żywej duszy Jeroboamowi aż wytracił go, według słowa Jahwe, które wypowiedział, przez rękę swojego sługi Achiasza Szilonity. (1Krl15_29 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Nadaba i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (1Krl15_31 tłum. AI)

A wojna była między Asą i między Baszą królem Izraela przez wszystkie ich dni. (1Krl15_32 tłum. AI)

W roku trzecim, Asy króla Judy, królował Basza syn Achiasza nad całym Izraelem w Tirsie, dwadzieścia i cztery [= 24] lata. (1Krl15_33 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Baszy i co uczynił i jego potęga, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (1Krl16_5 tłum. AI)

I spoczął Basza z swoimi ojcami, i został pochowany w Tirsie, i królował Ela jego syn w jego miejsce. (1Krl16_6 tłum. AI)

W roku dwadzieścia i sześć [= 26] lat, Asy króla Judy, królował Ela syn Baszy nad Izraelem w Tirsie dwa lata. (1Krl16_8 tłum. AI)

I przyszedł Zimri i uderzył go i zabił go, w roku dwadzieścia i siedem [= 27], Asy króla Judy, i królował w jego miejsce. (1Krl16_10 tłum. AI)

I stało się gdy zaczął królować gdy zasiadł na swoim tronie wybił cały dom Baszy, nie pozostawił mu oddającego mocz przy murze, i jego krewnych i jego przyjaciela. (1Krl16_11 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Eli i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (1Krl16_14 tłum. AI)

W roku dwadzieścia i siedem [= 27] lat Asy króla Judy, królował Zimri siedem dni w Tirsie, a lud obozował, przeciw Gibbetonowi który [należał] do Filistynów. (1Krl16_15 tłum. AI)

I usłyszał lud obozujący mówiąc: „Spiskował Zimri, i także zabił króla, i ustanowili królem cały Izrael Omriego dowódcę wojska nad Izraelem w dniu tym w obozie.” (1Krl16_16 tłum. AI)

I stało się gdy zobaczył Zimri że zostało zdobyte miasto, i wszedł do baszty domu króla, i spalił nad sobą dom króla w ogniu i umarł. (1Krl16_18 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Zimriego, i jego spisek który spiskował, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (1Krl16_20 tłum. AI)

Wtedy podzielił się lud Izraela na połowę, połowa ludu była za Tibnim synem Ginata aby uczynić go królem, a połowa za Omrim. (1Krl16_21 tłum. AI)

I przemógł lud który za Omrim, nad ludem który za Tibnim synem Ginata, i umarł Tibni, i królował Omri. (1Krl16_22 tłum. AI)

W roku trzydzieści i jeden [= 31] lat Asy króla Judy, królował Omri nad Izraelem, dwa dziesięć [= 12] lat, w Tirsie królował sześć lat. (1Krl16_23 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Omriego które uczynił, i jego potęga którą uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (1Krl16_27 tłum. AI)

I spoczął Omri z swoimi ojcami, i został pochowany w Samarii, i królował Achab jego syn w jego miejsce. (1Krl16_28 tłum. AI)

A Achab syn Omriego królował nad Izraelem, w roku trzydzieści i osiem [= 38] lat, Asy króla Judy, i królował Achab syn Omriego nad Izraelem w Samarii, dwadzieścia i dwa [= 22] lata. (1Krl16_29 tłum. AI)

I stało się czy małą rzeczą [było] jego chodzenie, w grzechach Jeroboama syna Nebata, i wziął żonę Izebel córkę Etbaala króla Sydończyków, i poszedł i służył Baalowi, i oddał pokłon mu. (1Krl16_31 tłum. AI)

I uczynił Achab Aszerę, i dodał Achab czynić aby rozgniewać Jahwe Boga Izraela, bardziej niż wszyscy królowie Izraela, którzy byli przed nim. (1Krl16_33 tłum. AI)

[Na] życie Jahwe twojego Boga nie ma narodu i królestwa którego nie posłał mój pan tam aby cię szukać, i powiedzieli: „Nie ma, i zaprzysiągł królestwo i naród, że nie znaleziono cię.” (1Krl18_10 tłum. AI)

I powiedział Jahwe do niego: „Idź wróć swoją drogą ku pustyni Damaszku, i przyjdziesz i namaścisz Chazaela na króla nad Aramem.” (1Krl19_15 tłum. AI)

I Jehu syn Nimsziego, namaścisz na króla nad Izraelem, i Elizeusza syna Szafata z Abel- Mechola, namaścisz na proroka w twoje miejsce. (1Krl19_16 tłum. AI)

I powiedział: „Ty wiesz że dla mnie było królestwo, a ku mnie zwrócił cały Izrael swoje twarze abym królował.” Lecz przeszło królestwo i przypadło mojemu bratu, bo od Jahwe było dla niego. (1Krl2_15 tłum. AI)

I powiedział: „Powiedz proszę do Salomona króla, bo nie odwróci twojej twarzy, i niech da mi Abiszag Szunemitkę za żonę.” (1Krl2_17 tłum. AI)

I powiedziała Bat- Szeba dobrze: „Ja przemówię o tobie do króla.” (1Krl2_18 tłum. AI)

I przyszła Bat- Szeba do króla Salomona, aby przemówić do niego o Adoniaszu, i wstał król na jej spotkanie i pokłonił się jej i zasiadł na swoim tronie, i postawił tron dla matki króla, i usiadła po jego prawicy. (1Krl2_19 tłum. AI)

I powiedziała prośbę jedną małą: „Ja proszę od ciebie, nie odwracaj mojej twarzy.” I powiedział jej król proś moja matko, bo nie odwrócę twojej twarzy. (1Krl2_20 tłum. AI)

I odpowiedział król Salomon: „I powiedział do swojej matki i dlaczego ty prosisz Abiszag Szunemitkę dla Adoniasza, i poproś dla niego królestwo, bo on moim bratem starszym ode mnie, a dla niego i dla Abiatara kapłana, i dla Joaba syna Serui.” (1Krl2_22 tłum. AI)

I przysiągł król Salomon, na Jahwe mówiąc: „Tak niech uczyni mi Bóg i tak niech doda, bo swoim życiem, przemówił Adoniasz, słowo to.” (1Krl2_23 tłum. AI)

I posłał król Salomon, przez rękę Benajasza syna Jojady, i uderzył go i umarł. (1Krl2_25 tłum. AI)

I oznajmiono królowi Salomonowi że uciekł Joab do namiotu Jahwe, a oto przy ołtarzu, i posłał Salomon Benajasza syna Jojady mówiąc: „Idź uderz go.” (1Krl2_29 tłum. AI)

I przyszedł Benajasz do namiotu Jahwe i powiedział do niego tak: „Powiedział król wyjdź.” I powiedział nie bo tutaj umrę, i zaniósł Benajasz królowi słowo mówiąc, tak powiedział Joab i tak odpowiedział mi. (1Krl2_30 tłum. AI)

I powiedział mu król: „Uczyń jak powiedział, i uderz go i pogrzeb go, i usuń krew niewinną którą przelał Joab, ze mnie i z domu mojego ojca.” (1Krl2_31 tłum. AI)

I ustanowił król Benajasza syna Jojady na jego miejsce nad wojskiem, i Sadoka kapłana ustanowił król, na miejsce Abiatara. (1Krl2_35 tłum. AI)

I posłał król i wezwał Szimejego: „I powiedział do niego zbuduj sobie dom w Jerozolimie, i mieszkaj tam, i nie wyjdziesz stamtąd nigdzie indziej.” (1Krl2_36 tłum. AI)

I powiedział Szimei do króla dobre słowo: „Jak powiedział mój pan król, tak uczyni twój sługa, i mieszkał Szimei w Jerozolimie dni wiele.” (1Krl2_38 tłum. AI)

I stało się po upływie trzech lat, i uciekli dwaj słudzy Szimejego, do Akisza syna Maaki króla Gat, i oznajmili Szimejemu mówiąc: „Oto twoi słudzy w Gat.” (1Krl2_39 tłum. AI)

I posłał król i wezwał Szimejego: „I powiedział do niego czyż nie zaprzysiągłem cię na Jahwe i ostrzegłem cię mówiąc, w dniu twojego wyjścia i pójdziesz tu i tam, wiedząc będziesz wiedział że umierając umrzesz, i powiedziałeś do mnie dobre słowo słyszałem.” (1Krl2_42 tłum. AI)

I nakazał król Benajaszowi synowi Jojady, i wyszedł i uderzył go i umarł, a królestwo umocniło się w ręku Salomona. (1Krl2_46 tłum. AI)

A Ben- Hadad król Aramu zgromadził całe swoje wojsko, i trzydzieści i dwa [= 32] królów z nim i konie i rydwany, i wyruszył i obległ przeciw Samarii, i walczył przeciw niej. (1Krl20_1 tłum. AI)

I posłał posłańców do Achaba króla Izraela do miasta. (1Krl20_2 tłum. AI)

I odpowiedział król Izraela: „I powiedział, według twojego słowa mój panie królu, twój ja i wszystko co moje.” (1Krl20_4 tłum. AI)

I zawołał król Izraela do wszystkich starszych ziemi, i powiedział: „Wiedzcie proszę i zobaczcie, że zła ten szuka, bo posłał do mnie po moje żony i po moich synów i po moje srebro i po moje złoto, a nie odmówiłem mu.” (1Krl20_7 tłum. AI)

I powiedział do posłańców Ben- Hadada: „Powiedzcie mojemu panu królowi wszystko co posłałeś do twojego sługi na początku uczynię, ale rzecz ta, nie mogę uczynić.” I poszli posłańcy, i przynieśli mu słowo. (1Krl20_9 tłum. AI)

I odpowiedział król Izraela: „I powiedział mówcie, nie niech się chełpi opasujący się jak odpasujący się.” (1Krl20_11 tłum. AI)

I stało się gdy usłyszał słowo to, a on pił on i królowie w namiotach, i powiedział do swoich sług: „Ustawcie się.” I ustawili się przeciw miastu. (1Krl20_12 tłum. AI)

A oto prorok jeden podszedł do Achaba króla Izraela i powiedział tak: „Powiedział Jahwe, czy widziałeś, całe mnóstwo wielkie to, oto Ja daję je w twoją rękę dzisiaj, i poznasz że Ja Jahwe.” (1Krl20_13 tłum. AI)

I wyszli w południe, a Ben- Hadad pił pijany w namiotach on i królowie trzydzieści i dwa [= 32] królów pomagających mu. (1Krl20_16 tłum. AI)

I uderzyli każdy swojego [przeciwnika], i uciekli Aramejczycy, i ścigał ich Izrael, i ocalał Ben- Hadad król Aramu, na koniu i jeźdźcy. (1Krl20_20 tłum. AI)

I wyszedł król Izraela, i uderzył konie i rydwany, i zadał Aramowi klęskę wielką. (1Krl20_21 tłum. AI)

I podszedł prorok do króla Izraela, i powiedział mu: „Idź umocnij się, i wiedz i zobacz co uczynisz, bo przy powrocie roku, król Aramu wyrusza przeciw tobie.” (1Krl20_22 tłum. AI)

A słudzy króla Aramu powiedzieli do niego bogowie gór ich bogowie, z powodu tego przemogli nas, lecz walczmy z nimi na równinie, jeśli nie przemóżemy ich. (1Krl20_23 tłum. AI)

I rzecz tę uczyń, usuń królów każdego z jego miejsca, i ustanów namiestników zamiast nich. (1Krl20_24 tłum. AI)

I podszedł mąż Boży i powiedział do króla Izraela: „I powiedział tak powiedział Jahwe ponieważ że powiedzieli Aramejczycy Bogiem gór Jahwe, a nie Bogiem dolin On, i dam całe mnóstwo wielkie to w twoją rękę, i poznacie że Ja Jahwe.” (1Krl20_28 tłum. AI)

I powiedzieli do niego jego słudzy: „Oto proszę słyszeliśmy, że królowie domu Izraela, że królami miłosierdzia oni, nałóżmy proszę wory na nasze biodra i powrozy na nasze głowy i wyjdźmy do króla Izraela, może zachowa przy życiu twoje życie.” (1Krl20_31 tłum. AI)

I opasali wory na swoich biodrach i powrozy na swoich głowach i przyszli do króla Izraela, i powiedzieli, twój sługa Ben- Hadad: „Powiedział niech żyje proszę moje życie, i powiedział czy jeszcze on żyje mój brat on.” (1Krl20_32 tłum. AI)

I poszedł prorok, i stanął przed królem na drodze, i przebrał się przepaską na swoich oczach. (1Krl20_38 tłum. AI)

I stało się król przechodził, a on zawołał do króla, i powiedział twój sługa: „Wyszedł pośród bitwy a oto mąż odszedł i przyprowadził do mnie męża i powiedział strzeż męża tego, jeśli zaginąć zaginie, i będzie twoje życie zamiast jego życia, albo talent srebra zapłacisz.” (1Krl20_39 tłum. AI)

I stało się twój sługa czynił tu i tam a on nie [było] go, i powiedział do niego król Izraela taki twój wyrok: „Ty rozstrzygnąłeś.” (1Krl20_40 tłum. AI)

I pospieszył i zdjął przepaskę, znad [zapis] znad [odczyt] swoich oczu, i rozpoznał go król Izraela, że z proroków on. (1Krl20_41 tłum. AI)

I poszedł król Izraela do swojego domu posępny i rozgniewany, i przyszedł do Samarii. (1Krl20_43 tłum. AI)

I stało się po wydarzeniach tych, winnica była Nabota Jizreelity która w Jizreel, obok pałacu Achaba, króla Samarii. (1Krl21_1 tłum. AI)

I powiedziała do niego Izebel jego żona: „Ty teraz sprawujesz królestwo nad Izraelem, wstań jedz chleb i niech będzie dobre twoje serce, ja dam tobie, winnicę Nabota Jizreelity.” (1Krl21_7 tłum. AI)

I posadźcie dwóch mężów synów Beliala naprzeciw niego i niech zaświadczą przeciw niemu mówiąc: „Przekląłeś Boga i króla, i wyprowadźcie go i ukamienujcie go i niech umrze.” (1Krl21_10 tłum. AI)

I przyszli dwaj mężowie synowie Beliala i usiedli naprzeciw niego i zaświadczyli przeciw niemu mężowie Beliala Nabota przed ludem mówiąc: „Przeklął Nabot Boga i króla, i wyprowadzili go poza miasto, i ukamienowali go kamieniami i umarł.” (1Krl21_13 tłum. AI)

Wstań zejdź naprzeciw Achaba króla Izraela który w Samarii, oto w winnicy Nabota, do której zszedł tam aby ją wziąć w posiadanie. (1Krl21_18 tłum. AI)

I stało się w roku trzecim, i zszedł Jozafat król Judy do króla Izraela. (1Krl22_2 tłum. AI)

I powiedział król Izraela do swoich sług: „Czy wiecie że nam [należy] Ramot Gilead, a my milczymy, od wzięcia jej, z ręki króla Aramu?” (1Krl22_3 tłum. AI)

I powiedział do Jozafata: „Czy pójdziesz ze mną do bitwy Ramot Gilead?” I powiedział Jozafat do króla Izraela, jak ja jak ty jak mój lud jak twój lud jak moje konie jak twoje konie. (1Krl22_4 tłum. AI)

I powiedział Jozafat do króla Izraela: „Zapytaj proszę dzisiaj słowa Jahwe.” (1Krl22_5 tłum. AI)

I zgromadził król Izraela proroków około czterech set [= około czterystu] mężów i powiedział do nich: „Czy pójdę na Ramot Gilead do bitwy czy zaniecham?” I powiedzieli wstąp, i wyda Pan w rękę króla. (1Krl22_6 tłum. AI)

I powiedział król Izraela do Jozafata jeszcze mąż jeden aby zapytać Jahwe przez niego a ja nienawidzę go bo nie prorokuje o mnie dobrze lecz tylko źle, Micheasz syn Jimli, i powiedział Jozafat: „Nie niech mówi król tak.” (1Krl22_8 tłum. AI)

I zawołał król Izraela, do dworzanina jednego, i powiedział: „Pospiesz się Micheasz syn Jimli.” (1Krl22_9 tłum. AI)

A król Izraela i Jozafat król Judy siedzieli każdy na swoim tronie ubrani w szaty na klepisku, [przy] wejściu bramy Samarii, a wszyscy prorocy, prorokowali przed nimi. (1Krl22_10 tłum. AI)

A wszyscy prorocy, prorokowali tak mówiąc: „Wstąp Ramot Gilead i odnieś powodzenie, i wyda Jahwe w rękę króla.” (1Krl22_12 tłum. AI)

A posłaniec który poszedł aby zawołać Micheasza mówił do niego mówiąc: „Oto proszę słowa proroków usta jedne dobre do króla, niech będzie proszę twoje słowa [zapis] twoje słowo [odczyt] jak słowo jednego z nich i mów dobrze.” (1Krl22_13 tłum. AI)

I przyszedł do króla i powiedział król do niego Micheaszu: „Czy pójdziemy do Ramot Gilead do bitwy czy zaniechamy?” I powiedział do niego wstąp i odnieś powodzenie, i wyda Jahwe w rękę króla. (1Krl22_15 tłum. AI)

I powiedział do niego król, aż: „Ile razy ja mam cię zaklinać, że nie będziesz mówił do mnie tylko prawdę w imieniu Jahwe?” (1Krl22_16 tłum. AI)

I powiedział król Izraela do Jozafata: „Czy nie powiedziałem tobie, nie będzie prorokował o mnie dobrze lecz tylko źle?” (1Krl22_18 tłum. AI)

I powiedział król Izraela: „Weź Micheasza, i odprowadź go do Amona dowódcy miasta, i do Joasza syna króla.” (1Krl22_26 tłum. AI)

I powiesz tak: „Powiedział król, włóżcie tego do domu więzienia, i karmcie go chlebem ucisku i wodą ucisku, aż do mojego przyjścia w pokoju.” (1Krl22_27 tłum. AI)

I wyruszył król Izraela i Jozafat król Judy Ramot Gilead. (1Krl22_29 tłum. AI)

I powiedział król Izraela do Jozafata przebiorę się i wejdę do bitwy, a ty: „Włóż swoje szaty, i przebrał się król Izraela.” I wszedł do bitwy. (1Krl22_30 tłum. AI)

A król Aramu rozkazał dowódcom rydwanów którzy [byli] u niego trzydzieści i dwa [= 32] mówiąc: „Nie walczcie, z małym ani z wielkim, lecz tylko z królem Izraela samym.” (1Krl22_31 tłum. AI)

I stało się gdy zobaczyli dowódcy rydwanów Jozafata a oni powiedzieli na pewno król Izraela on, i zwrócili się przeciw niemu aby walczyć, i zawołał Jozafat. (1Krl22_32 tłum. AI)

I stało się gdy zobaczyli dowódcy rydwanów, że nie król Izraela on, i zawrócili od niego. (1Krl22_33 tłum. AI)

A mąż naciągnął łuk przypadkowo, i uderzył króla Izraela, między spojeniami i między pancerzem, i powiedział swojemu woźnicy: „Zawróć swoją rękę i wywieź mnie z obozu bo jestem ranny.” (1Krl22_34 tłum. AI)

I wzmogła się bitwa w dniu tym, a król był utrzymywany [w pozycji stojącej] na rydwanie naprzeciw Aramu, i umarł wieczorem, i wylała się krew rany do wnętrza rydwanu. (1Krl22_35 tłum. AI)

I umarł król, i przyszedł [do] Samarii, i pogrzebali króla w Samarii. (1Krl22_37 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Achaba i wszystko co uczynił i dom z kości słoniowej który zbudował, i wszystkie miasta które zbudował, czy nie one [są] zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (1Krl22_39 tłum. AI)

I spoczął Achab z swoimi ojcami, i królował Ochozjasz jego syn po nim. (1Krl22_40 tłum. AI)

A Jozafat syn Asy, królował nad Judą, w roku czwartym, Achaba króla Izraela. (1Krl22_41 tłum. AI)

Jozafat syn trzydzieści i pięć [= 35] lat gdy królował, i dwadzieścia i pięć [= 25] lat, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Azuba córka Szilchiego. (1Krl22_42 tłum. AI)

I zawarł pokój Jozafat z królem Izraela. (1Krl22_44 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Jozafata i jego potęga którą okazał i którą walczył, czy nie one [są] zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (1Krl22_45 tłum. AI)

A króla nie było w Edomie namiestnik [był] królem. (1Krl22_47 tłum. AI)

Ochozjasz syn Achaba królował nad Izraelem w Samarii, w roku siedem dziesięć [= 17], Jozafata króla Judy, i królował nad Izraelem dwa lata. (1Krl22_51 tłum. AI)

I poszedł król do Gibeonu aby składać ofiary tam, bo ona [była] wyżyną wielką, tysiąc całopaleń złożył Salomon, na ołtarzu tym. (1Krl3_4 tłum. AI)

A także tego, czego nie prosiłeś dałem tobie, także bogactwo także chwałę, tak że nie było jak ty męża wśród królów przez wszystkie twoje dni. (1Krl3_13 tłum. AI)

Wtedy przyszły dwie kobiety nierządnice do króla, i stanęły przed nim. (1Krl3_16 tłum. AI)

I powiedziała kobieta druga: „Nie bo mój syn żywy a twój syn umarły, a ta mówi nie bo, twój syn umarły a mój syn żywy, i mówiły przed królem.” (1Krl3_22 tłum. AI)

I powiedział król, jedna mówi, to mój syn [jest] żywy a twój syn [jest] martwy, a druga mówi nie bo, twój syn [jest] martwy a mój syn [jest] żywy. (1Krl3_23 tłum. AI)

I powiedział król: „Weźcie dla mnie miecz, i przynieśli miecz przed króla.” (1Krl3_24 tłum. AI)

I powiedział król: „Rozetnijcie dziecko żywe na dwoje, i dajcie połowę jednej, i połowę drugiej.” (1Krl3_25 tłum. AI)

I powiedziała kobieta której jej syn żywy do króla bo wezbrało jej miłosierdzie nad jej synem i powiedziała: „Proszę mój panie dajcie jej dziecko żywe, a uśmiercić nie uśmiercajcie go, a ta mówi także dla mnie także dla ciebie nie niech będzie rozetnijcie.” (1Krl3_26 tłum. AI)

I odpowiedział król: „I powiedział dajcie jej dziecko żywe, a uśmiercić nie uśmiercajcie go, ona jego matką.” (1Krl3_27 tłum. AI)

I usłyszał cały Izrael sąd który osądził król, i bali się przed królem, bo zobaczyli, że mądrość Boga w nim aby czynić sąd. (1Krl3_28 tłum. AI)

I był król Salomon, królem nad całym Izraelem. (1Krl4_1 tłum. AI)

A Azariasz syn Natana nad nadzorcami, i Zabud syn Natana kapłan przyjaciel króla. (1Krl4_5 tłum. AI)

A Salomonowi dwóch dziesięciu [= 12] nadzorców nad całym Izraelem, i zaopatrywali króla i jego dom, miesiąc w roku przypadał na jednego [zapis] tego jednego [odczyt] aby zaopatrywać. (1Krl4_7 tłum. AI)

Geber syn Uriego w ziemi Gilead, ziemi Sichona króla Amoryty i Oga króla Baszanu, i nadzorca jeden który w ziemi. (1Krl4_19 tłum. AI)

A Salomon był panującym nad wszystkimi królestwami, od Rzeki [do] ziemi Filistynów, i aż do granicy Egiptu, składający daninę i służący Salomonowi przez wszystkie dni jego życia. (1Krl4_21 tłum. AI)

Bo on panował nad całym Zarzeczem Rzeki od Tifsach i aż do Gazy, nad wszystkimi królami Zarzecza Rzeki, i pokój był dla niego ze wszystkich jego stron wokoło. (1Krl4_24 tłum. AI)

I zaopatrywali nadzorcy ci króla Salomona i każdego zbliżającego się do stołu króla Salomona każdy w swoim miesiącu, nie brakowało niczego. (1Krl4_27 tłum. AI)

I przychodzili ze wszystkich ludów, aby słuchać mądrości Salomona, od wszystkich królów ziemi, którzy słyszeli jego mądrość. (1Krl4_34 tłum. AI)

I nałożył król Salomon pracę przymusową z całego Izraela, i było robotników przymusowych, trzydzieści tysięcy [= 30000] mężów. (1Krl5_13 tłum. AI)

I nakazał król i kazali wydobyć kamienie wielkie kamienie kosztowne aby założyć fundament domu kamienie ciosane. (1Krl5_17 tłum. AI)

A dom który zbudował król Salomon dla Jahwe, sześćdziesiąt łokci jego długości i dwadzieścia [łokci] jego szerokości, i trzydzieści łokci jego wysokości. (1Krl6_2 tłum. AI)

I posłał król Salomon, i wziął Hirama z Tyru. (1Krl7_13 tłum. AI)

Syna kobiety wdowy on z pokolenia Neftalego a jego ojciec mąż Tyryjczyk rzemieślnik brązu i został napełniony mądrością i rozumem i wiedzą, aby wykonywać wszelką pracę w brązie, i przyszedł do króla Salomona, i wykonał całą jego pracę. (1Krl7_14 tłum. AI)

I uczynił Hiram, kadzie, i łopatki i kropielnice, i ukończył Hiram wykonywać całą pracę, którą wykonał dla króla Salomona [w] domu Jahwe. (1Krl7_40 tłum. AI)

I kotły i łopatki i kropielnice i wszystkie sprzęty namiotu [zapis] te [odczyt] które uczynił Hiram dla króla Salomona [w] domu Jahwe, z brązu wypolerowanego. (1Krl7_45 tłum. AI)

W okręgu Jordanu odlewał je król, w gęstej ziemi, między Sukkot a między Sartan. (1Krl7_46 tłum. AI)

I zgromadzili się do króla Salomona wszyscy mężowie Izraela, w miesiącu Etanim podczas święta, on [jest] miesiącem siódmym. (1Krl8_2 tłum. AI)

A król Salomon i cała społeczność Izraela zgromadzeni przy nim, z nim przed Arką, składający ofiary owce i woły, które nie były liczone i nie były obliczane z powodu mnogości. (1Krl8_5 tłum. AI)

I odwrócił król swoją twarz, i pobłogosławił całe zgromadzenie Izraela, a całe zgromadzenie Izraela stało. (1Krl8_14 tłum. AI)

A król, i cały Izrael z nim, składający ofiarę przed Jahwe. (1Krl8_62 tłum. AI)

I złożył Salomon ofiarę biesiadną którą złożył dla Jahwe woły dwadzieścia i dwa [= 22] tysiące, i owce sto i dwadzieścia [= 120] tysięcy, i poświęcili dom Jahwe, król i wszyscy synowie Izraela. (1Krl8_63 tłum. AI)

W dniu tym poświęcił król środek dziedzińca który przed domem Jahwe, bo uczynił tam całopalenie i ofiarę z pokarmów, i tłuszcze ofiar biesiadnych, bo ołtarz z brązu który przed Jahwe, [był] mały aby pomieścić całopalenie i ofiarę z pokarmów, i tłuszcze ofiar biesiadnych. (1Krl8_64 tłum. AI)

I stało się gdy skończył Salomon, budować dom Jahwe i dom króla, i całe pragnienie Salomona, które pragnął uczynić. (1Krl9_1 tłum. AI)

I stało się po upływie dwudziestu lat, w których budował Salomon dwa domy, dom Jahwe i dom króla. (1Krl9_10 tłum. AI)

Hiram król Tyru zaopatrywał Salomona w drzewa cedrowe i w drzewa cyprysowe i w złoto według całego jego pragnienia, wtedy dał król Salomon Hiramowi dwadzieścia miast, w ziemi Galilei. (1Krl9_11 tłum. AI)

I posłał Hiram królowi, sto i dwadzieścia [= 120] talentów złota. (1Krl9_14 tłum. AI)

A to sprawa pracy przymusowej którą nałożył król Salomon aby zbudować dom Jahwe i jego dom i Millo, i mur Jerozolimy, i Chasor i Megiddo i Gezer. (1Krl9_15 tłum. AI)

Faraon król Egiptu wszedł i zdobył Gezer i spalił ją ogniem, i Kananejczyka mieszkającego w mieście zabił, i dał ją jako posag, swojej córce żonie Salomona. (1Krl9_16 tłum. AI)

A flotę uczynił król Salomon w Esjon- Geber które przy Elat nad brzegiem Morza Sitowia w ziemi Edomu. (1Krl9_26 tłum. AI)

I przybyli do Ofiru, i wzięli stamtąd złoto, cztery setki i dwadzieścia [= 420] talentów, i przynieśli do króla Salomona. (1Krl9_28 tłum. AI)

I oto królowie, którzy królowali w ziemi Edomu, przed królowaniem króla nad synami Izraela, Bela syn Beora, a imię miasta jego Dinhaba. (1Krn1_43 tłum. AI)

I umarł Bela, i królował zamiast niego, Jobab syn Zeracha z Bosry. (1Krn1_44 tłum. AI)

I umarł Jobab, i królował zamiast niego, Chuszam z ziemi Temanitów. (1Krn1_45 tłum. AI)

I umarł Chuszam, i królował zamiast niego Hadad syn Bedada, który pobił Midian na polu Moabu, a imię miasta jego [Ajot כ] (Awit ק). (1Krn1_46 tłum. AI)

I umarł Hadad, i królował zamiast niego, Samla z Masreki. (1Krn1_47 tłum. AI)

I umarł Samla, i królował zamiast niego, Szaul z Rechobot nad Rzeką. (1Krn1_48 tłum. AI)

I umarł Szaul, i królował zamiast niego, Baal Chanan syn Akbora. (1Krn1_49 tłum. AI)

I umarł Baal Chanan, i królował zamiast niego Hadad, a imię miasta jego Pai, a imię żony jego Mehetabel córka Matredy, córka Mei Zahab. (1Krn1_50 tłum. AI)

Także wczoraj także przedwczoraj także, gdy był Saul królem, ty wyprowadzający i przyprowadzający Izraela, i powiedział Jahwe Bóg twój tobie: „Ty będziesz pasł lud mój Izraela, i ty będziesz wodzem, nad ludem moim Izraelem”. (1Krn11_2 tłum. AI)

I wędrowali od narodu do narodu, i od królestwa do ludu innego. (1Krn16_20 tłum. AI)

Nie pozwolił nikomu uciskać ich, i karcił z ich powodu królów. (1Krn16_21 tłum. AI)

Niech się weselą niebiosa i niech raduje się ziemia, i niech mówią wśród narodów Jahwe króluje. (1Krn16_31 tłum. AI)

I stanie się, gdy wypełnią się dni twoje, aby pójść z ojcami twoimi, i wzbudzę potomstwo twoje po tobie, które będzie z synów twoich, i utwierdzę królestwo jego. (1Krn17_11 tłum. AI)

I ustanowię go w domu moim i w królestwie moim aż do wieczności, a tron jego będzie utwierdzony aż do wieczności. (1Krn17_14 tłum. AI)

I stało się po tym, i umarł Nachasz król synów Ammona, i panował syn jego po nim. (1Krn19_1 tłum. AI)

I najęli sobie dwa i trzydzieści [= 32] tysiące rydwanów króla Maaki lud jego, i przyszli i rozłożyli się obozem przed Medebą, a synowie Ammona zgromadzili się z miast swoich, i przyszli do walki. (1Krn19_7 tłum. AI)

I wyszli synowie Ammona, i ustawili bitwę u wejścia miasta, a królowie, którzy przyszli, osobno na polu. (1Krn19_9 tłum. AI)

I powiedział Joab: „Niech pomnoży Jahwe do ludu swego takich jak oni sto razy, czyż nie panie mój królu, wszyscy oni dla pana mego sługami, dlaczego żąda tego pan mój, dlaczego ma być winą dla Izraela”? (1Krn21_3 tłum. AI)

A słowo króla przemogło nad Joabem, i wyszedł Joab i chodził po całym Izraelu, i przyszedł do Jerozolimy. (1Krn21_4 tłum. AI)

A Lewiego i Beniamina, nie policzył pośród nich, bo obrzydliwe było słowo króla dla Joaba. (1Krn21_6 tłum. AI)

On zbuduje dom dla imienia mego, i on będzie mi synem, a ja mu ojcem, i utwierdzę tron królestwa jego nad Izraelem aż do wieczności. (1Krn22_10 tłum. AI)

I spisał ich Szemajasz syn Netaneela pisarz z Lewitów przed królem i książętami i Sadokiem kapłanem i Achimelekiem synem Abiatara, i głowami rodów, kapłanów i Lewitów, dom ojca jeden wzięty dla Eleazara, i wzięty wzięty dla Itamara. (1Krn24_6 tłum. AI)

Z synów Asafa Zakkur i Józef i Netaniasz i Asareela synowie Asafa, pod ręką Asafa, prorokującego pod rękami króla. (1Krn25_2 tłum. AI)

Wszyscy ci synowie Hemana widzącego króla w słowach Boga, aby wywyższyć róg, i dał Bóg Hemanowi synów cztery dziesięć [= 14] i córki trzy. (1Krn25_5 tłum. AI)

Wszyscy ci pod rękami ojca ich w śpiewie domu Jahwe na cymbałach harfach i cytrach, do służby domu Boga, pod rękami króla, Asaf i Jedutun i Heman. (1Krn25_6 tłum. AI)

Dla Chebronity Chaszabiasz i bracia jego mężowie dzielni tysiąc i siedem setek [= 700] nad nadzorem Izraela, z drugiej strony Jordanu na zachód, do każdej pracy Jahwe, i do służby króla. (1Krn26_30 tłum. AI)

A synowie Izraela: według liczby ich głowy rodów i dowódcy tysięcy i setek i urzędnicy ich służący królowi do każdej sprawy oddziałów przychodzących i wychodzących miesiąc w miesiąc, przez wszystkie miesiące roku, oddział jeden, dwadzieścia i cztery [= 24] tysiące. (1Krn27_1 tłum. AI)

A nad skarbami króla, Azmawet syn Adiela, a nad skarbami na polu w miastach i we wsiach i w wieżach, Jonatan syn Ozjasza. (1Krn27_25 tłum. AI)

A Achitofel doradca króla, a Chuszaj Arkijczyk przyjaciel króla. (1Krn27_33 tłum. AI)

A po Achitofelu Jojada syn Benajasza i Abiatar, i dowódca wojska dla króla Joab. (1Krn27_34 tłum. AI)

I wybrał Jahwe Bóg Izraela mnie spośród całego domu ojca mego, aby być królem nad Izraelem na wieki, bo w Judzie wybrał na władcę, i w domu Judy dom ojca mego, i spośród synów ojca mego, mnie upodobał sobie, aby ustanowić królem nad całym Izraelem. (1Krn28_4 tłum. AI)

I spośród wszystkich synów moich, bo wielu synów, dał mi Jahwe, i wybrał Salomona syna mego, aby zasiadł na tronie królestwa Jahwe nad Izraelem. (1Krn28_5 tłum. AI)

I utwierdzę królestwo jego aż do wieczności, jeśli umocni się, aby czynić przykazania moje i sądy moje jak w dniu tym. (1Krn28_7 tłum. AI)

I ofiarowali dobrowolnie książęta rodów i książęta pokoleń Izraela i dowódcy tysięcy i setek, i dowódcy pracy króla. (1Krn29_6 tłum. AI)

Tobie Jahwe wielkość i moc i chwała i zwycięstwo i majestat, bo wszystko w niebiosach i na ziemi, Tobie Jahwe królestwo, i wywyższasz się ponad wszystko jako głowa. (1Krn29_11 tłum. AI)

I wywyższył Jahwe Salomona niezmiernie, przed oczami całego Izraela, i dał mu majestat królestwa, którego nie było nad żadnym królem przed nim nad Izraelem. (1Krn29_25 tłum. AI)

A dni, które królował nad Izraelem, czterdzieści lat, w Hebronie królował siedem lat, a w Jerozolimie królował trzydzieści i trzy [= 33]. (1Krn29_27 tłum. AI)

I umarł w starości dobrej, syty dni bogactwa i chwały, i królował Salomon syn jego zamiast niego. (1Krn29_28 tłum. AI)

Z całym królestwem jego i potęgą jego, i czasami, które przeszły nad nim i nad Izraelem, i nad wszystkimi królestwami krajów. (1Krn29_30 tłum. AI)

Trzeci Absalom syn Maaki, córki Talmaja króla Geszuru, czwarty Adoniasz syn Chaggity. (1Krn3_2 tłum. AI)

Sześciu urodziło się mu w Hebronie, i królował tam, siedem lat i sześć miesięcy, i trzydzieści i trzy [= 33] lata, królował w Jerozolimie. (1Krn3_4 tłum. AI)

Oni garncarze, i mieszkańcy Netaim i Gedery, z królem przy pracy jego mieszkali tam. (1Krn4_23 tłum. AI)

I przyszli ci zapisani z imienia za dni Ezechiasza króla Judy i pobili namioty ich [Meinitów כ] (Meunitów ק), którzy znajdowali się tam i obłożyli ich klątwą aż do dnia tego, i zamieszkali zamiast nich, bo pastwisko dla trzód ich tam. (1Krn4_41 tłum. AI)

Beera syn jego, którego uprowadził, Tiglat Pileser król Asyrii, on naczelnik Rubenitów. (1Krn5_6 tłum. AI)

Wszyscy oni zostali zapisani w rodowodzie, za dni Jotama króla Judy, i za dni Jeroboama króla Izraela. (1Krn5_17 tłum. AI)

I pobudził Bóg Izraela ducha Pula króla Asyrii ducha Tiglat Pilesera króla Asyrii, i uprowadził ich Rubenitów i Gadytów, i połowę pokolenia Manassesa, i przyprowadził ich do Chalach i Chabor i Hara i rzeki Gozan, aż do dnia tego. (1Krn5_26 tłum. AI)

I cały Izrael został zapisany w rodowodzie, a oto oni zapisani, w księdze królów Izraela, a Juda zostali uprowadzeni do Babilonu za niewierność ich. (1Krn9_1 tłum. AI)

I aż do teraz, przy bramie króla na wschód, oni odźwierni, dla obozów synów Lewiego. (1Krn9_18 tłum. AI)

I powiedział do synów Izraela: „Tak mówi Jahwe, Bóg Izraela: Ja wyprowadziłem Izraela z Egiptu i wybawiłem was z ręki Egiptu i z ręki wszystkich królestw uciskających was. (1Sm10_18 tłum. AI)

A wy dzisiaj odrzuciliście waszego Boga, który On wybawia was ze wszystkich waszych nieszczęść i waszych ucisków, i powiedzieliście Mu: „Że króla ustanowisz nad nami”. A teraz stańcie przed Jahwe według waszych pokoleń i według waszych tysięcy. (1Sm10_19 tłum. AI)

I powiedział Samuel do całego ludu: „Czy widzieliście tego, którego wybrał [sobie] Jahwe, że nie ma takiego jak on wśród całego ludu?” I zakrzyknął cały lud i powiedzieli: „Niech żyje król!” (1Sm10_24 tłum. AI)

I powiedział Samuel do ludu prawo królestwa, i zapisał w księdze, i złożył przed Jahwe. I odesłał Samuel cały lud, każdego do jego domu. (1Sm10_25 tłum. AI)

I powiedział lud do Samuela: „Kto [jest] tym, który mówił: ‘Saul będzie królował nad nami?’ Dajcie mężów, a uśmiercimy ich”. (1Sm11_12 tłum. AI)

I powiedział Samuel do ludu: „Chodźcie i pójdźmy do Gilgal, i odnowimy tam królestwo”. (1Sm11_14 tłum. AI)

I poszedł cały lud do Gilgal, i ustanowili królem tam Saula przed Jahwe w Gilgal, i złożyli tam ofiary pokojowe przed Jahwe. I radował się tam Saul i wszyscy mężowie Izraela aż bardzo. (1Sm11_15 tłum. AI)

I powiedział Samuel do całego Izraela: „Oto słuchałem waszego głosu we wszystkim, co powiedzieliście mi, i ustanowiłem królem nad wami króla. (1Sm12_1 tłum. AI)

A teraz oto król chodzi przed wami, a ja zestarzałem się i osiwiałem, a moi synowie oto [są] z wami. A ja chodziłem przed wami od mojej młodości aż do dnia tego. (1Sm12_2 tłum. AI)

I zapomnieli Jahwe, swego Boga, i sprzedał ich w rękę Sisery, dowódcy wojska Chasoru, i w rękę Filistynów, i w rękę króla Moabu, i walczyli z nimi. (1Sm12_9 tłum. AI)

I zobaczyliście bo Nachasz, król synów Ammonu, przyszedł przeciw wam, i powiedzieliście mi: „Nie, lecz król będzie królował nad nami”, a Jahwe, wasz Bóg, [jest] waszym królem. (1Sm12_12 tłum. AI)

A teraz oto król, którego wybraliście, którego prosiliście; a oto dał Jahwe nad wami króla. (1Sm12_13 tłum. AI)

Jeśli będziecie się bali Jahwe i będziecie służyć Mu, i będziecie słuchać Jego głosu, i nie będziecie się buntować przeciw ustom Jahwe, i będziecie także wy i także król, który króluje nad wami, za Jahwe, waszym Bogiem. (1Sm12_14 tłum. AI)

Czy nie żniwo pszenicy dzisiaj? Zawołam do Jahwe, a da głosy i deszcz; i poznajcie i zobaczcie, że wasze zło wielkie [jest], które uczyniliście w oczach Jahwe, prosząc dla siebie króla”. (1Sm12_17 tłum. AI)

I powiedział cały lud do Samuela: „Módl się za twoich sług do Jahwe, twojego Boga, i nie umierajmy, bo dodaliśmy do wszystkich naszych grzechów zło: prosić dla nas króla”. (1Sm12_19 tłum. AI)

Lecz jeśli czyniąc zło będziecie czynić zło, także wy, także wasz król, zginiecie. (1Sm12_25 tłum. AI)

Syn roku Saul gdy królował, a dwa lata królował nad Izraelem. (1Sm13_1 tłum. AI)

I powiedział Samuel do Saula: „Postąpiłeś nierozumnie. Nie zachowałeś przykazania Jahwe, twojego Boga, które nakazał ci, bo teraz utwierdziłby Jahwe twoje królestwo nad Izraelem aż do wieczności. (1Sm13_13 tłum. AI)

A teraz twoje królestwo nie ostoi się. Wyszukał Jahwe sobie męża według swego serca i ustanowił go Jahwe wodzem nad swoim ludem, bo nie zachowałeś tego, co nakazał ci Jahwe”. (1Sm13_14 tłum. AI)

A Saul objął królestwo nad Izraelem i walczył dokoła ze wszystkimi swoimi wrogami: z Moabem i z synami Ammonu, i z Edomem, i z królami Soby, i z Filistynami; i wszędzie, gdzie się zwrócił, czynił [ich] winnymi. (1Sm14_47 tłum. AI)

I powiedział Samuel do Saula: „Mnie posłał Jahwe, aby namaścić cię na króla nad Jego ludem, nad Izraelem. A teraz słuchaj głosu słów Jahwe”. (1Sm15_1 tłum. AI)

I pojmał Agaga, króla Amaleka, żywego, a cały lud obłożył klątwą ostrzem miecza. (1Sm15_8 tłum. AI)

„Żałuję, że ustanowiłem królem Saula na króla, bo odwrócił się ode Mnie, a moich słów nie wypełnił”. I rozgniewało to Samuela, i wołał do Jahwe całą noc. (1Sm15_11 tłum. AI)

I powiedział Samuel: „Czy nie jeśli mały ty [byłeś] w swoich oczach, głową pokoleń Izraela ty [zostałeś], a namaścił cię Jahwe na króla nad Izraelem? (1Sm15_17 tłum. AI)

I powiedział Saul do Samuela: „Przecież słuchałem głosu Jahwe i poszedłem drogą, którą posłał mnie Jahwe, i przyprowadziłem Agaga, króla Amaleka, a Amaleka obłożyłem klątwą. (1Sm15_20 tłum. AI)

Bo grzech wróżbiarstwa [to] bunt, a nieprawość i terafim [to] upór. Ponieważ odrzuciłeś słowo Jahwe, odrzucił cię od [bycia] królem”. (1Sm15_23 tłum. AI)

I powiedział Samuel do Saula: „Nie wrócę z tobą, bo odrzuciłeś słowo Jahwe, i odrzucił cię Jahwe od bycia królem nad Izraelem”. (1Sm15_26 tłum. AI)

I powiedział do niego Samuel: „Rozdarł Jahwe królestwo Izraela od ciebie dzisiaj i dał je twojemu bliźniemu, lepszemu od ciebie. (1Sm15_28 tłum. AI)

I powiedział Samuel: „Przyprowadźcie do mnie Agaga, króla Amaleka”. I poszedł do niego Agag wytwornie, i powiedział Agag: „Zaprawdę odstąpiła gorycz śmierci”. (1Sm15_32 tłum. AI)

I nie więcej Samuel widział Saula aż do dnia jego śmierci, bo opłakiwał Samuel nad Saulem, a Jahwe żałował że ustanowił królem Saula nad Izraelem. (1Sm15_35 tłum. AI)

I powiedział Jahwe do Samuela: „Aż kiedy ty będziesz się smucił nad Saulem, a Ja odrzuciłem go od królowania nad Izraelem? Napełnij swój róg olejem i idź, poślę cię do Jessego Bet-Lechemity, bo upatrzyłem wśród jego synów sobie króla”. (1Sm16_1 tłum. AI)

I powiedział mąż Izraela: „Czy widzieliście męża wychodzącego tego? Bo aby urągać Izraelowi wychodzi. I stanie się, że męża, który pobije go, wzbogaci go król bogactwem wielkim, a swoją córkę da mu, a dom jego ojca uczyni wolnym w Izraelu”. (1Sm17_25 tłum. AI)

I powiedział król: „Zapytaj ty, synem kogo [jest] ten młodzieniec”. (1Sm17_56 tłum. AI)

Jahwe zostaną skruszeni Jego przeciwnik [zapis] Jego przeciwnicy [odczyt] nad nim [zapis] nad nimi [odczyt] w niebiosach zagrzmi nad nimi; Jahwe osądzi krańce ziemi, i da moc swemu królowi i wywyższy róg swego pomazańca. (1Sm2_10 tłum. AI)

I powiedział: ‘Wypuść mnie proszę, bo ofiara rodzinna nam w mieście, a on nakazał mi mój brat. A teraz, jeśli znalazłem łaskę w twoich oczach, niech ucieknę proszę i zobaczę moich braci’. Z tego powodu nie przyszedł do stołu króla”. (1Sm20_29 tłum. AI)

Bo przez wszystkie dni, w których syn Jessego żyje na ziemi, nie będziesz utwierdzony ty ani twoje królestwo. A teraz poślij i weź go do mnie, bo synem śmierci on [jest]”. (1Sm20_31 tłum. AI)

I posłał król aby wezwać Achimeleka, syna Achituba, kapłana, i cały dom jego ojca, kapłanów, którzy [byli] w Nob. I przyszli wszyscy do króla. (1Sm22_11 tłum. AI)

Czy dzisiaj zacząłem pytać [zapis] pytać dla niego [odczyt] Boga? Niech to będzie daleko ode mnie! Nie niech kładzie król na swoim słudze rzeczy ani na całym domu mojego ojca, bo nie wiedział twój sługa o całej tej rzeczy małej ani wielkiej”. (1Sm22_15 tłum. AI)

I powiedział król: „Umierając, umrzesz, Achimeleku, ty i cały dom twojego ojca”. (1Sm22_16 tłum. AI)

I powiedział król do Doega [zapis] do Doega [odczyt]: „Odwróć się ty i uderz kapłanów”. I odwrócił się Doeg [zapis] Doeg [odczyt], Edomita, i uderzył on kapłanów, i uśmiercił w dniu tym osiemdziesiąt i pięć [= 85] mężów noszących efod lniany. (1Sm22_18 tłum. AI)

I powiedział do niego: „Nie bój się, bo nie znajdzie cię ręka Saula, mojego ojca, a ty będziesz królował nad Izraelem, a ja będę dla ciebie drugim, a także Saul, mój ojciec, wie tak”. (1Sm23_17 tłum. AI)

A teraz według wszelkiego pragnienia twojej duszy, królu, aby zejść, zejdź, a nam [pozostanie] wydać go w rękę króla”. (1Sm23_20 tłum. AI)

Za kim wyszedł król Izraela? Za kim ty ścigasz? Za psem martwym, za pchłą jedną. (1Sm24_14 tłum. AI)

A teraz oto wiem, że królując, będziesz królował, i umocni się w twojej ręce królestwo Izraela. (1Sm24_20 tłum. AI)

I przyszła Abigail do Nabala a oto u niego uczta w domu jego jak uczta króla a serce Nabala dobre w nim i on pijany aż bardzo i nie oznajmiła mu niczego małego ani wielkiego aż do światła poranka. (1Sm25_36 tłum. AI)

Nie dobra rzecz ta którą uczyniłeś żyje Jahwe bo synami śmierci wy którzy nie strzegliście nad panem waszym nad pomazańcem Jahwe a teraz zobacz gdzie włócznia króla manierka wody która [u jego głowy כ] (u jego głowy ק). (1Sm26_16 tłum. AI)

A teraz niech usłyszy proszę pan mój król słów sługi swego jeśli Jahwe pobudził cię przeciw mnie niech powącha ofiarę a jeśli synowie człowieka przeklęci oni przed Jahwe bo wypędzili mnie dzisiaj od przyłączenia się do dziedzictwa Jahwe mówiąc idź służ bogom innym. (1Sm26_19 tłum. AI)

A teraz nie niech upadnie krew moja na ziemię z dala od oblicza Jahwe bo wyszedł król Izraela szukać pchły jednej jak ściga kuropatwę po górach. (1Sm26_20 tłum. AI)

I dał mu Akisz w dniu owym Siklag dlatego była Siklag dla królów Judy aż do dnia tego. (1Sm27_6 tłum. AI)

I powiedział jej król nie bój się bo co widziałaś i powiedziała kobieta do Saula bogów widziałam wstępujących z ziemi. (1Sm28_13 tłum. AI)

I powiedzieli do niego: „Oto ty zestarzałeś się, a twoi synowie nie chodzą twoimi drogami. Teraz ustanów nam króla, aby nas sądził, jak wszystkie narody”. (1Sm8_5 tłum. AI)

I była zła ta rzecz w oczach Samuela, gdy powiedzieli: „Daj nam króla, aby nas sądził”. I modlił się Samuel do Jahwe. (1Sm8_6 tłum. AI)

I powiedział Jahwe do Samuela: „Słuchaj głosu ludu we wszystkim, co powiedzą do ciebie, bo nie ciebie odrzucili, lecz Mnie odrzucili od królowania nad nimi. (1Sm8_7 tłum. AI)

A teraz słuchaj ich głosu; tylko jednak ostrzegając ostrzeż ich i oznajmij im prawo króla, który będzie panował nad nimi. (1Sm8_9 tłum. AI)

I powiedział Samuel wszystkie słowa Jahwe do ludu, proszącego od niego króla. (1Sm8_10 tłum. AI)

I powiedział: „To będzie prawo króla, który będzie panował nad wami: waszych synów weźmie i ustanowi sobie przy swoim rydwanie i wśród swoich jeźdźców, i będą biegać przed jego rydwanem. (1Sm8_11 tłum. AI)

I będziecie wołać w dniu tym z powodu waszego króla, którego wybraliście sobie, lecz nie odpowie Jahwe wam w dniu tym”. (1Sm8_18 tłum. AI)

I odmówił lud słuchania głosu Samuela i powiedzieli: „Nie, lecz [raczej] król będzie nad nami. (1Sm8_19 tłum. AI)

I będziemy także my jak wszystkie narody, i będzie nas sądził nasz król, i wyjdzie przed nami, i będzie walczył nasze wojny”. (1Sm8_20 tłum. AI)

I powiedział Jahwe do Samuela: „Słuchaj ich głosu i ustanów królem im króla”. I powiedział Samuel do mężów Izraela: „Idźcie, każdy do swego miasta”. (1Sm8_22 tłum. AI)

I anioł Jahwe powiedział do Eliasza z Tiszbe: Wstań wyjdź, naprzeciw posłańcom króla Samarii, i powiedz im: Czyż nie ma Boga w Izraelu, wy idziecie, wywiadywać się u Baala Zebuba boga Ekronu. (2Krl1_3 tłum. AI)

I powiedzieli do niego człowiek wyszedł naprzeciw nam i powiedział do nas: Idźcie wróćcie do króla, który posłał i powiedzcie mu Tak powiedział Jahwe: Czyż nie ma Boga w Izraelu, ty posyłasz, wywiadywać się u Baala Zebuba boga Ekronu, dlatego łoże, które wszedłeś tam nie zejdziesz z niego bo umierając umrzesz. (2Krl1_6 tłum. AI)

I posłał do niego dowódcę pięćdziesięciu i jego pięćdziesiątkę, i podszedł do niego a oto siedział na szczycie góry, i powiedział do niego, Mężu Boży, król powiedział: Zejdź. (2Krl1_9 tłum. AI)

I ponownie posłał do niego dowódcę pięćdziesięciu innego i jego pięćdziesiątkę, i odpowiedział i powiedział do niego, Mężu Boży, tak powiedział król Szybko: zejdź. (2Krl1_11 tłum. AI)

I powiedział anioł Jahwe do Eliasza: Zejdź z nim, nie bój się przed nim, i wstał i zszedł z nim do króla. (2Krl1_15 tłum. AI)

I umarł według słowa Jahwe, które powiedział Eliasz i został królem Joram w jego miejsce, w roku drugim, Jorama syna Jozafata króla Judy, bo nie miał on syna. (2Krl1_17 tłum. AI)

I pozostałe czyny Ochozjasza, które uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl1_18 tłum. AI)

I przestraszyli się bardzo bardzo, i powiedzieli: Oto dwaj królowie, nie ostali się przed nim, a jak ostoimy się my?? (2Krl10_4 tłum. AI)

I posłał ten, który nad domem i ten, który nad miastem i starsi i opiekunowie do Jehu mówiąc Twoimi sługami my [jesteśmy], i wszystko co powiesz do nas uczynimy, nie ustanowimy królem nikogo, to, co dobre w twoich oczach: uczyń. (2Krl10_5 tłum. AI)

I napisał do nich list drugi mówiąc: Jeśli ze mną wy [jesteście] i mojego głosu wy słuchacie Weźcie głowy mężów synów waszego pana, i przyjdźcie do mnie o tej porze jutro do Jizreel, A synowie króla siedemdziesięciu mężów, z wielkimi [ludźmi] miasta wychowującymi. (2Krl10_6 tłum. AI)

I przyszedł posłaniec i oznajmił mu mówiąc, Przynieśli głowy synów króla, i powiedział: Połóżcie dwa stosy u wejścia bramy aż do rana. (2Krl10_8 tłum. AI)

A Jehu znalazł braci Ochozjasza króla Judy, i powiedział: Kim wy [jesteście], i powiedzieli Braćmi Ochozjasza my [jesteśmy], i zeszliśmy, aby pozdrowić synów króla i synów królowej matki?? (2Krl10_13 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Jehu i wszystko co uczynił i cała jego potęga, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl10_34 tłum. AI)

I spoczął Jehu ze swoimi ojcami, i pochowali w Samarii, i królował Joachaz jego syn w jego miejsce. (2Krl10_35 tłum. AI)

A dni, które królował Jehu nad Izraelem, dwadzieścia i osiem [= 28] lat w Samarii. (2Krl10_36 tłum. AI)

A Atalia matka Ochozjasza, i zobaczyła K zobaczyła Q że umarł jej syn, i powstała i wytraciła, całe potomstwo królewskie. (2Krl11_1 tłum. AI)

I wzięła Joszeba córka króla Jorama siostra Ochozjasza Joasza syna Ochozjasza i wykradła spośród synów króla zabijanych K zabijanych Q i — jego mamkę w komnacie łóżek, i ukryli przed Atalią i nie został zabity. (2Krl11_2 tłum. AI)

I był z nią w domu Jahwe, ukrywając się sześć lat, a Atalia królowała nad ziemią. (2Krl11_3 tłum. AI)

I w roku siódmym posłał Jojada i wziął dowódców setek K setek Q Karyjczyków i strażników, i przyprowadził do siebie do domu Jahwe, i zawarł z nimi przymierze i zaprzysiągł ich w domu Jahwe, i pokazał syna króla. (2Krl11_4 tłum. AI)

I rozkazał im mówiąc, To rzecz którą uczynicie, Jedna trzecia z was wchodzących w szabat, i strzegących, straży domu króla. (2Krl11_5 tłum. AI)

I dwie części z was, wszyscy wychodzący w szabat, i będą strzec straży domu Jahwe przy królu. (2Krl11_7 tłum. AI)

I otoczycie wokół króla dokoła każdy ze swoją bronią w swojej ręce, a wchodzący do szeregów niech zostanie zabity, i bądźcie z królem przy jego wychodzeniu i przy jego wchodzeniu. (2Krl11_8 tłum. AI)

I stanęli strażnicy każdy ze swoją bronią w swojej ręce od boku domu prawego aż do boku domu lewego, przy ołtarzu i przy domu, wokół króla dokoła. (2Krl11_11 tłum. AI)

I wyprowadził syna króla i włożył na niego diadem i — świadectwo, i ustanowili królem i namaścili go, i klaskali w dłonie, i powiedzieli: Niech żyje król. (2Krl11_12 tłum. AI)

I zobaczyła a oto król stał przy kolumnie według zwyczaju a dowódcy i trąby przy królu, i cały lud ziemi radosny, i trąbiący w trąby, i rozdarła Atalia jej szaty, i zawołała Spisek spisek. (2Krl11_14 tłum. AI)

I położyli na niej ręce, i przyszła drogą wejścia koni do domu króla, i została zabita tam. (2Krl11_16 tłum. AI)

I zawarł Jojada przymierze między Jahwe i między królem i między ludem, aby byli ludem dla Jahwe, i między królem i między ludem. (2Krl11_17 tłum. AI)

I wziął dowódców setek i — Karyjczyków i — strażników i — cały lud ziemi i sprowadzili króla z domu Jahwe, i przyszli drogą bramy strażników do domu króla, i zasiadł na tronie królów. (2Krl11_19 tłum. AI)

I uradował się cały lud ziemi a miasto uspokoiło się, i — Atalię zabili mieczem w domu króla K króla Q. (2Krl11_20 tłum. AI)

Synem siedmiu lat Joasz, gdy królował. (2Krl11_21 tłum. AI)

W roku siódmym Jehu królował Joasz, i czterdzieści lat, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Sibeja z Beer Szeby. (2Krl12_1 tłum. AI)

I stało się w roku dwadzieścia i trzy [= 23] roku króla Joasza, nie naprawili kapłani uszkodzeń domu. (2Krl12_6 tłum. AI)

I zawołał król Joasz Jojadę kapłana i kapłanów, i powiedział do nich: Dlaczego nie naprawiacie uszkodzeń domu, A teraz nie bierzcie srebra od waszych znajomych, lecz na naprawę domu oddajcie je. (2Krl12_7 tłum. AI)

I stało się, gdy zobaczyli, że dużo srebra w skrzyni, i wchodził sekretarz króla i kapłan wielki, i wiązali i liczyli, srebro znajdujące się w domu Jahwe. (2Krl12_10 tłum. AI)

Wtedy wyruszył Chazael król Aramu, i walczył przeciw Gat i zdobył je, i zwrócił Chazael swoją twarz, aby wyruszyć przeciw Jerozolimie. (2Krl12_17 tłum. AI)

I wziął Joasz król Judy wszystkie rzeczy święte, które poświęcili Jozafat i Joram i Ochozjasz jego ojcowie królowie Judy i — jego rzeczy święte, i — całe złoto znajdujące się w skarbcach domu Jahwe i domu króla, i posłał do Chazaela króla Aramu, i odstąpił od Jerozolimy. (2Krl12_18 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Joasza i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl12_19 tłum. AI)

W roku dwadzieścia i trzy [= 23] roku, Joasza syna Ochozjasza króla Judy, królował Joachaz syn Jehu nad Izraelem w Samarii, siedem dziesięć [= 17] lat. (2Krl13_1 tłum. AI)

I zapłonął gniew Jahwe przeciwko Izraelowi, i wydał ich w rękę Chazaela króla Aramu i w rękę Ben Hadada syna Chazaela przez wszystkie dni. (2Krl13_3 tłum. AI)

I przebłagał Joachaz oblicze Jahwe, i wysłuchał go Jahwe, bo widział ucisk Izraela, bo uciskał król Aramu. (2Krl13_4 tłum. AI)

Bo nie pozostawił Joachazowi ludu, lecz tylko pięćdziesięciu jeźdźców i dziesięć rydwanów, i dziesięć tysięcy [= 10000] pieszych, bo wytracił ich król Aramu, i uczynił ich jak proch do deptania. (2Krl13_7 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Joachaza i wszystko co uczynił i jego potęga, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl13_8 tłum. AI)

I spoczął Joachaz ze swoimi ojcami, i pochowali go w Samarii, i królował Joasz jego syn w jego miejsce. (2Krl13_9 tłum. AI)

W roku trzydzieści i siedem [= 37] roku, Joasza króla Judy, królował Joasz syn Joachaza nad Izraelem w Samarii, sześć dziesięć [= 16] lat. (2Krl13_10 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Joasza i wszystko co uczynił, i jego potęga, którą walczył, z Amazjaszem królem Judy, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl13_12 tłum. AI)

I spoczął Joasz ze swoimi ojcami, a Jeroboam zasiadł na jego tronie, i został pochowany Joasz w Samarii, z królami Izraela. (2Krl13_13 tłum. AI)

A Elizeusz zachorował na swoją chorobę, którą umrze w niej, i zszedł do niego Joasz król Izraela i zapłakał nad jego twarzą i powiedział, Ojcze mój ojcze mój, rydwanie Izraela i jego jeźdźcy. (2Krl13_14 tłum. AI)

I powiedział do króla Izraela Połóż swoją rękę na łuku, i położył swoją rękę, i położył Elizeusz swoje ręce na rękach króla. (2Krl13_16 tłum. AI)

I powiedział: Weź strzały i wziął, i powiedział do króla Izraela Uderz o ziemię, i uderzył trzy razy i przestał. (2Krl13_18 tłum. AI)

A Chazael król Aramu, uciskał Izraela, przez wszystkie dni Joachaza. (2Krl13_22 tłum. AI)

I umarł Chazael król Aramu, i królował Ben Hadad jego syn w jego miejsce. (2Krl13_24 tłum. AI)

W roku dwa, Joasza syna Joachaza króla Izraela, królował Amazjasz syn Joasza król Judy. (2Krl14_1 tłum. AI)

Synem dwadzieścia i pięć [= 25] lat był, gdy królował, i dwadzieścia i dziewięć [= 29] lat, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Jehoaddin K Jehoaddan Q z Jerozolimy. (2Krl14_2 tłum. AI)

I stało się, gdy umocniło się królestwo w jego ręku, i uderzył swoich sług, zabijających króla jego ojca. (2Krl14_5 tłum. AI)

Wtedy posłał Amazjasz posłańców, do Joasza syna Joachaza syna Jehu króla Izraela mówiąc: Chodź zobaczmy się twarzą w twarz. (2Krl14_8 tłum. AI)

I posłał Joasz król Izraela do Amazjasza króla Judy mówiąc Cierń, który na Libanie posłał do cedru, który na Libanie mówiąc: Daj swoją córkę mojemu synowi za żonę, i przeszło zwierzę polne, które na Libanie, i stratowało cierń. (2Krl14_9 tłum. AI)

A nie słuchał Amazjasz, i wyruszył Joasz król Izraela i zobaczyli się twarzą w twarz, on i Amazjasz król Judy, w Bet Szemesz, które [należy] do Judy. (2Krl14_11 tłum. AI)

I — Amazjasza króla Judy syna Joasza syna Ochozjasza pojmał Joasz król Izraela w Bet Szemesz, i przyszli K i przyszedł Q do Jerozolimy, i zrobił wyłom w murze Jerozolimy przy bramie Efraima aż do bramy Węgła, cztery setki [= 400] łokci. (2Krl14_13 tłum. AI)

I wziął całe złoto i srebro i — wszystkie naczynia znajdujące się w domu Jahwe i w skarbcach domu króla, i — synów zakładników, i wrócił do Samarii. (2Krl14_14 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Joasza, które uczynił i jego potęga, i to, jak walczył, z Amazjaszem królem Judy, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl14_15 tłum. AI)

I spoczął Joasz ze swoimi ojcami, i został pochowany w Samarii, z królami Izraela, i królował Jeroboam jego syn w jego miejsce. (2Krl14_16 tłum. AI)

I żył Amazjasz syn Joasza król Judy, po śmierci, Joasza syna Joachaza króla Izraela, pięć dziesięć [= 15] lat. (2Krl14_17 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Amazjasza, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl14_18 tłum. AI)

I wziął cały lud Judy Azariasza, a on synem sześć dziesięć [= 16] lat, i ustanowili królem w miejsce jego ojca Amazjasza. (2Krl14_21 tłum. AI)

On zbudował Elat, i przywrócił je Judzie, po spoczęciu króla ze swoimi ojcami. (2Krl14_22 tłum. AI)

W roku pięć dziesięć [= 15] roku, Amazjasza syna Joasza króla Judy, królował Jeroboam syn Joasza król Izraela w Samarii, czterdzieści i jeden [= 41] lat. (2Krl14_23 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Jeroboama i wszystko co uczynił i jego potęga którą walczył, i to, co przywrócił Damaszek i — Chamat Judzie w Izraelu, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl14_28 tłum. AI)

I spoczął Jeroboam ze swoimi ojcami, z królami Izraela, i królował Zachariasz jego syn w jego miejsce. (2Krl14_29 tłum. AI)

W roku dwadzieścia i siedem [= 27] roku, Jeroboama króla Izraela, królował Azariasz syn Amazjasza król Judy. (2Krl15_1 tłum. AI)

Synem sześć dziesięć [= 16] lat był, gdy królował, i pięćdziesiąt i dwa [= 52] lata, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Jekolia z Jerozolimy. (2Krl15_2 tłum. AI)

I dotknął Jahwe króla i był trędowaty aż do dnia swojej śmierci, i mieszkał w domu odosobnienia, a Jotam syn króla nad domem, sądzący lud ziemi. (2Krl15_5 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Azariasza i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl15_6 tłum. AI)

W roku trzydzieści i osiem [= 38] roku, Azariasza króla Judy, królował Zachariasz syn Jeroboama nad Izraelem w Samarii sześć miesięcy. (2Krl15_8 tłum. AI)

I zawiązał przeciw niemu Szallum syn Jabesza, i uderzył go przed ludem i zabił go, i królował w jego miejsce. (2Krl15_10 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Zachariasza, oto one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl15_11 tłum. AI)

Szallum syn Jabesza królował, w roku trzydzieści i dziewięć [= 39] roku, Ozjasza króla Judy, i królował miesiąc dni w Samarii. (2Krl15_13 tłum. AI)

I wyruszył Menachem syn Gadiego z Tirsy i przyszedł do Samarii, i uderzył Szalluma syna Jabesza w Samarii, i zabił go i królował w jego miejsce. (2Krl15_14 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Szalluma, i jego spisek, który zawiązał, oto one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl15_15 tłum. AI)

W roku trzydzieści i dziewięć [= 39] roku, Azariasza króla Judy, królował Menachem syn Gadiego nad Izraelem dziesięć lat w Samarii. (2Krl15_17 tłum. AI)

Przyszedł Pul król Asyrii przeciw ziemi, i dał Menachem Pulowi, tysiąc talentów srebra, aby były jego ręce z nim, aby umocnić królestwo w jego ręku. (2Krl15_19 tłum. AI)

I ściągnął Menachem srebro od Izraela od wszystkich ludzi zamożnych, aby dać królowi Asyrii, pięćdziesiąt syklów srebra na człowieka jednego, i zawrócił król Asyrii, i nie pozostał tam w ziemi. (2Krl15_20 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Menachema i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl15_21 tłum. AI)

I spoczął Menachem ze swoimi ojcami, i królował Pekachiasz jego syn w jego miejsce. (2Krl15_22 tłum. AI)

W roku pięćdziesiątym roku, Azariasza króla Judy, królował Pekachiasz syn Menachema nad Izraelem w Samarii dwa lata. (2Krl15_23 tłum. AI)

I zawiązał spisek przeciw niemu Pekach syn Remaliasza jego dowódca i uderzył go w Samarii w twierdzy domu króla K króla Q z Argobem i z Ariehem, a z nim pięćdziesięciu mężów spośród synów Gileadytów, i zabił go i królował w jego miejsce. (2Krl15_25 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Pekachiasza i wszystko co uczynił, oto one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl15_26 tłum. AI)

W roku pięćdziesiąt i dwa [= 52] roku, Azariasza króla Judy, królował Pekach syn Remaliasza nad Izraelem w Samarii dwadzieścia lat. (2Krl15_27 tłum. AI)

W dniach Pekacha króla Izraela przyszedł Tiglat Pileser król Asyrii i wziął Ijjon i — Abel Bet Maaka i — Janoach i — Kedesz i — Chasor i — Gilead i — Galileę, całą ziemię Neftalego, i uprowadził ich do Asyrii. (2Krl15_29 tłum. AI)

I zawiązał spisek Ozeasz syn Eli przeciw Pekachowi synowi Remaliasza, i uderzył go i zabił go, i królował w jego miejsce, w roku dwadzieścia, Jotama syna Ozjasza. (2Krl15_30 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Pekacha i wszystko co uczynił, oto one są zapisane w księdze dziejów dni królów Izraela. (2Krl15_31 tłum. AI)

W roku dwa, Pekacha syna Remaliasza króla Izraela, królował Jotam syn Ozjasza król Judy. (2Krl15_32 tłum. AI)

Synem dwadzieścia i pięć [= 25] lat był, gdy królował, i sześć dziesięć [= 16] lat, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Jerusza córka Sadoka. (2Krl15_33 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Jotama, które uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl15_36 tłum. AI)

W dniach tych, zaczął Jahwe posyłać przeciw Judzie, Resina króla Aramu, i — Pekacha syna Remaliasza. (2Krl15_37 tłum. AI)

W roku siedem dziesięć [= 17] roku, Pekacha syna Remaliasza, królował Achaz syn Jotama król Judy. (2Krl16_1 tłum. AI)

I chodził drogą królów Izraela, i także swego syna przeprowadził przez ogień, według obrzydliwości narodów, które wypędził Jahwe sprzed synów Izraela. (2Krl16_3 tłum. AI)

Wtedy wyruszył Resin król Aramu i Pekach syn Remaliasza król Izraela do Jerozolimy na wojnę, i oblegali przeciw Achazowi, i nie mogli walczyć. (2Krl16_5 tłum. AI)

W czasie tym przywrócił Resin król Aramu Elat Aramowi, i wypędził Judejczyków z Elat, i Aramejczycy K i Edomici Q przyszli do Elat, i zamieszkali tam, aż do dnia tego. (2Krl16_6 tłum. AI)

I posłał Achaz posłańców do Tiglat Pilesera króla Asyrii mówiąc, Twoim sługą i twoim synem jestem: Przyjdź i wybaw mnie z ręki króla Aramu i z ręki króla Izraela, powstających przeciw mnie. (2Krl16_7 tłum. AI)

I wziął Achaz srebro i — złoto znajdujące się w domu Jahwe, i w skarbcach domu króla, i posłał królowi Asyrii dar. (2Krl16_8 tłum. AI)

I wysłuchał go król Asyrii, i wyruszył król Asyrii do Damaszku i zdobył go, i uprowadził [jego mieszkańców] do Kir, i — Resina zabił. (2Krl16_9 tłum. AI)

I poszedł król Achaz na spotkanie Tiglat Pilesera króla Asyrii do Damaszku, i zobaczył ołtarz, który w Damaszku, i posłał król Achaz do Uriasza kapłana podobieństwo ołtarza i — jego wzór według całego jego wykonania. (2Krl16_10 tłum. AI)

I zbudował Uriasz kapłan ołtarz, według wszystkiego co posłał król Achaz z Damaszku tak uczynił Uriasz kapłan, aż do przyjścia króla Achaza z Damaszku. (2Krl16_11 tłum. AI)

I przyszedł król z Damaszku, i zobaczył król ołtarz, i zbliżył się król do ołtarza i wstąpił na niego. (2Krl16_12 tłum. AI)

I rozkazał mu K i rozkazał Q król Achaz Uriaszowi kapłanowi mówiąc Na ołtarzu wielkim spalaj ofiarę całopalną poranną i — ofiarę pokarmową wieczorną i — ofiarę całopalną króla i — jego ofiarę pokarmową i — ofiarę całopalną całego ludu ziemi i ich ofiarę pokarmową i ich ofiary płynne, i całą krew ofiary całopalnej i całą krew ofiary krwawej na nim pokropisz, a ołtarz miedziany będzie dla mnie do rozpatrzenia. (2Krl16_15 tłum. AI)

I uczynił Uriasz kapłan, według wszystkiego co rozkazał król Achaz. (2Krl16_16 tłum. AI)

I poodcinał król Achaz listwy podwozi i zdjął z nich i — K — kadź, Q i — morze zdjął, znad wołów miedzianych, które pod nim i postawił na posadzce kamieni. (2Krl16_17 tłum. AI)

I — krużganek K krużganek Q szabatu, który zbudowali przy domu i — wejście króla zewnętrzne, przeniósł [od] domu Jahwe, ze względu na króla Asyrii. (2Krl16_18 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Achaza, które uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl16_19 tłum. AI)

W roku dwa dziesięć [= 12], Achaza króla Judy, królował Ozeasz syn Eli w Samarii nad Izraelem dziewięć lat. (2Krl17_1 tłum. AI)

I czynił zło w oczach Jahwe, tylko nie jak królowie Izraela, którzy byli przed nim. (2Krl17_2 tłum. AI)

Przeciw niemu wyruszył, Salmanassar król Asyrii, i stał się dla niego Ozeasz sługą, i oddawał mu daninę. (2Krl17_3 tłum. AI)

I wykrył król Asyrii u Ozeasza spisek gdyż posłał posłańców do So króla Egiptu, i nie przynosił daniny królowi Asyrii rok w rok, i pojmał go król Asyrii, i uwięził go w domu więzienia. (2Krl17_4 tłum. AI)

I wyruszył król Asyrii przez całą ziemię, i wyruszył do Samarii, i oblegał ją trzy lata. (2Krl17_5 tłum. AI)

W roku dziewiątym Ozeasza zdobył król Asyrii Samarię, i uprowadził Izraela do Asyrii, i osiedlił w Chalach i nad Chaborem rzeką Gozanu i [w] miastach Medów. (2Krl17_6 tłum. AI)

I stało się, ponieważ zgrzeszyli synowie Izraela przeciw Jahwe swojemu Bogu, który wyprowadził z ziemi Egiptu, spod ręki faraona króla Egiptu, i bali się bogów innych. (2Krl17_7 tłum. AI)

I chodzili według zwyczajów narodów, które wypędził Jahwe, sprzed synów Izraela, i [według] królów Izraela, których ustanowili. (2Krl17_8 tłum. AI)

I sprowadził król Asyrii z Babilonu i z Kuta i z Awwa i z Chamat i Sefarwaim, i osiedlił w miastach Samarii, zamiast synów Izraela, i posiedli Samarię, i zamieszkali w jej miastach. (2Krl17_24 tłum. AI)

I powiedzieli królowi Asyrii mówiąc Narody, które uprowadziłeś i osiedliłeś w miastach Samarii, nie znają, prawa Boga ziemi, i posłał wśród nich lwy a oto one zabijają, ponieważ nie znają, prawa Boga ziemi. (2Krl17_26 tłum. AI)

I rozkazał król Asyrii mówiąc Zaprowadźcie tam jednego z kapłanów, których uprowadziliście stamtąd, i niech pójdą i niech zamieszkają tam, i niech naucza ich prawa Boga ziemi. (2Krl17_27 tłum. AI)

I stało się w roku trzecim, Ozeasza syna Eli króla Izraela, królował Ezechiasz syn Achaza król Judy. (2Krl18_1 tłum. AI)

Synem dwadzieścia i pięć [= 25] lat był, gdy królował, i dwadzieścia i dziewięć [= 29] lat, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Abi córka Zachariasza. (2Krl18_2 tłum. AI)

W Jahwe Bogu Izraela ufał, a po nim nie było takiego jak on wśród wszystkich królów Judy, i [wśród] tych, którzy byli przed nim. (2Krl18_5 tłum. AI)

I był Jahwe z nim, we wszystkim gdzie wychodził miał powodzenie, i zbuntował się przeciw królowi Asyrii i nie służył mu. (2Krl18_7 tłum. AI)

I stało się w roku czwartym króla Ezechiasza, był to rok siódmy, Ozeasza syna Eli króla Izraela, wyruszył Salmanassar król Asyrii przeciw Samarii i oblegał ją. (2Krl18_9 tłum. AI)

I zdobyli ją po upływie trzech lat, w roku sześć Ezechiasza, był to rok dziewięć Ozeasza króla Izraela, została zdobyta Samaria. (2Krl18_10 tłum. AI)

I uprowadził król Asyrii Izraela do Asyrii, i osiedlił ich w Chalach i nad Chaborem rzeką Gozanu i [w] miastach Medów. (2Krl18_11 tłum. AI)

A w cztery dziesięć [= 14] roku króla Ezechiasza wyruszył Sennacheryb król Asyrii przeciw wszystkim miastom Judy warownym i zdobył je. (2Krl18_13 tłum. AI)

I posłał Ezechiasz król Judy do króla Asyrii do Lakisz mówiąc Zgrzeszyłem: Odstąp ode mnie, co nałożysz na mnie poniosę, i nałożył król Asyrii na Ezechiasza króla Judy trzy setki [= 300] talentów srebra, i trzydzieści talentów złota. (2Krl18_14 tłum. AI)

I dał Ezechiasz, całe srebro znajdujące się w domu Jahwe, i w skarbcach domu króla. (2Krl18_15 tłum. AI)

W czasie tym odciął Ezechiasz drzwi świątyni Jahwe i — odrzwia, które pokrył, Ezechiasz król Judy, i dał je królowi Asyrii. (2Krl18_16 tłum. AI)

I posłał król Asyrii Tartana i — Rab Sarisa i — Rab Szakę z Lakisz do króla Ezechiasza z wojskiem potężnym do Jerozolimy, i wyruszyli i przyszli do Jerozolimy, i wyruszyli i przyszli i stanęli przy kanale sadzawki górnej, który przy drodze pola folusznika. (2Krl18_17 tłum. AI)

I zawołali do króla, i wyszedł do nich Eliakim syn Chilkiasza, który nad domem, i Szebna pisarz, i Joach syn Asafa kronikarz. (2Krl18_18 tłum. AI)

I powiedział do nich Rab Szake, Powiedzcie proszę do Ezechiasza, Tak mówi król wielki król Asyrii: Co [znaczy] ufność ta, której zaufałeś?? (2Krl18_19 tłum. AI)

A teraz oto zaufałeś sobie na podporze trzciny złamanej tej na Egipcie, którą, jeśli oprze się człowiek na niej, to wejdzie w jego dłoń i przebije ją, tak faraon król Egiptu, dla wszystkich ufających jemu. (2Krl18_21 tłum. AI)

A teraz załóż się proszę, z moim panem z królem Asyrii, a dam ci dwa tysiące koni, jeśli zdołasz dać sobie jeźdźców na nich. (2Krl18_23 tłum. AI)

I stanął Rab Szake, i zawołał głosem wielkim po judejsku, i przemówił i powiedział: Słuchajcie słowa króla wielkiego króla Asyrii. (2Krl18_28 tłum. AI)

Tak mówi król: Niech nie zwodzi was Ezechiasz, bo nie zdoła, wybawić z jego ręki. (2Krl18_29 tłum. AI)

I niech nie pokłada Ezechiasz w Jahwe mówiąc, Wybawiając wybawi nas Jahwe, i nie zostanie wydane miasto to, w rękę króla Asyrii. (2Krl18_30 tłum. AI)

Nie słuchajcie do Ezechiasza, bo tak mówi król Asyrii: Uczyńcie ze mną błogosławieństwo i wyjdźcie do mnie, i jedzcie każdy ze swojej winorośli i każdy ze swojego figowca, i pijcie każdy wodę ze swojej cysterny. (2Krl18_31 tłum. AI)

Czy wybawiając wybawili bogowie narodów każdy swoją ziemię, z ręki króla Asyrii. (2Krl18_33 tłum. AI)

I milczał lud, i nie odpowiedzieli słowem, bo rozkaz króla był mówiąc Nie odpowiadajcie mu. (2Krl18_36 tłum. AI)

I stało się, gdy usłyszał król Ezechiasz, i rozdarł swoje szaty, i okrył się worem, i wszedł do domu Jahwe. (2Krl19_1 tłum. AI)

Może usłyszy Jahwe twój Bóg wszystkie słowa Rab Szakę, którego posłał król Asyrii jego pan, aby znieważać Boga żywego, i skarci za słowa, które usłyszał Jahwe twój Bóg, i wznieś modlitwę, za resztę pozostałą. (2Krl19_4 tłum. AI)

I przyszli słudzy króla Ezechiasza do Izajasza. (2Krl19_5 tłum. AI)

I powiedział im Izajasz, Tak powiecie do waszego pana, Tak mówi Jahwe: Nie bój się z powodu słów, które usłyszałeś którymi bluźnili słudzy króla Asyrii. (2Krl19_6 tłum. AI)

I wrócił Rab Szake, i znalazł króla Asyrii, walczącego przeciw Libnie, bo usłyszał, że odszedł z Lakisz. (2Krl19_8 tłum. AI)

I usłyszał o Tirhace królu Kusz mówiąc: Oto wyszedł, aby walczyć z tobą, i ponownie posłał posłańców, do Ezechiasza mówiąc. (2Krl19_9 tłum. AI)

Tak powiecie do Ezechiasza króla Judy mówiąc: Niech nie zwiedzie cię twój Bóg, któremu ty ufasz w Nim mówiąc, Nie zostanie wydana Jerozolima, w rękę króla Asyrii. (2Krl19_10 tłum. AI)

Oto ty słyszałeś co uczynili królowie Asyrii wszystkim ziemiom, aby je przeznaczyć na zagładę, a ty zostaniesz wybawiony. (2Krl19_11 tłum. AI)

Gdzie król Chamatu i król Arpadu, i król miasta Sefarwaim, Hena i Awwa?? (2Krl19_13 tłum. AI)

I modlił się Ezechiasz przed Jahwe i powiedział Jahwe Boże Izraela zasiadający [nad] cherubami, Ty jesteś Bogiem sam, dla wszystkich królestw ziemi, Ty uczyniłeś, niebiosa i — ziemię. (2Krl19_15 tłum. AI)

Zaprawdę Jahwe, spustoszyli królowie Asyrii narody i — ich ziemię. (2Krl19_17 tłum. AI)

A teraz Jahwe nasz Boże, wybaw nas proszę z jego ręki, i niech poznają wszystkie królestwa ziemi, że Ty Jahwe Bogiem sam. (2Krl19_19 tłum. AI)

I posłał Izajasz syn Amosa, do Ezechiasza mówiąc, Tak mówi Jahwe: Bóg Izraela, To, o co modliłeś się do mnie przeciw Sennacherybowi królowi Asyrii usłyszałem. (2Krl19_20 tłum. AI)

Dlatego tak mówi Jahwe: o królu Asyrii, Nie wejdzie do miasta tego, i nie wypuści tam strzały, i nie wystąpi przeciw niemu z tarczą, i nie usypie przeciw niemu wału. (2Krl19_32 tłum. AI)

I odszedł i poszedł, i wrócił Sennacheryb król Asyrii, i zamieszkał w Niniwie. (2Krl19_36 tłum. AI)

I stało się, gdy on oddawał pokłon w domu Nisroka swojego boga i Adrammelek i Sareser jego synowie Q uderzyli go mieczem, a oni uciekli do ziemi Ararat, i królował Asar Haddon jego syn w jego miejsce. (2Krl19_37 tłum. AI)

W czasie tym posłał Berodak Baladan syn Baladana król Babilonu listy i dar do Ezechiasza, bo usłyszał, że zachorował Ezechiasz. (2Krl20_12 tłum. AI)

I przyszedł Izajasz prorok, do króla Ezechiasza, i powiedział do niego: Co powiedzieli ludzie ci i skąd przybyli do ciebie, i powiedział Ezechiasz, z ziemi dalekiej przybyli z Babilonu?? (2Krl20_14 tłum. AI)

I z twoich synów, którzy wyjdą od ciebie, których spłodzisz weźmie K wezmą Q i będą eunuchami, w pałacu króla Babilonu. (2Krl20_18 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Ezechiasza i cała jego potęga, i to, jak uczynił sadzawkę i — kanał i sprowadził wodę do miasta, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl20_20 tłum. AI)

I spoczął Ezechiasz ze swoimi ojcami, i królował Manasses jego syn w jego miejsce. (2Krl20_21 tłum. AI)

Synem dwa dziesięć [= 12] lat Manasses, gdy królował, i pięćdziesiąt i pięć [= 55] lat, królował w Jerozolimie, a imię jego matki Chefsi ba. (2Krl21_1 tłum. AI)

I ponownie i zbudował wyżyny, które zniszczył Ezechiasz jego ojciec, i wzniósł ołtarze Baalowi i uczynił Aszerę jak uczynił Achab król Izraela, i oddawał pokłon całemu wojsku niebios, i służył. (2Krl21_3 tłum. AI)

Ponieważ [to, że] uczynił Manasses król Judy obrzydliwości te, uczynił zło bardziej niż wszystko co czynili Amoryci, którzy przed nim, i doprowadził do grzechu także Judę przez swoje bożki. (2Krl21_11 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Manassesa i wszystko co uczynił, i jego grzech którym zgrzeszył, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl21_17 tłum. AI)

I spoczął Manasses ze swoimi ojcami, i został pochowany w ogrodzie swojego domu w ogrodzie Uzzy, i królował Amon jego syn w jego miejsce. (2Krl21_18 tłum. AI)

Synem dwadzieścia i dwa [= 22] lata Amon, gdy królował, i dwa lata, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Meszullemet córka Charusa z Jotba. (2Krl21_19 tłum. AI)

I uknuli spisek słudzy Amona przeciw niemu, i uśmiercili króla w jego domu. (2Krl21_23 tłum. AI)

I pobił lud ziemi, wszystkich spiskujących przeciw królowi Amonowi, i ustanowił królem lud ziemi Jozjasza jego syna w jego miejsce. (2Krl21_24 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Amona, które uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl21_25 tłum. AI)

I pochował w jego grobie w ogrodzie Uzzy, i królował Jozjasz jego syn w jego miejsce. (2Krl21_26 tłum. AI)

Synem osiem lat Jozjasz, gdy królował, i trzydzieści i jeden [= 31] lat, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Jedida córka Adajasza z Boskat. (2Krl22_1 tłum. AI)

I stało się w osiem dziesięć [= 18] roku, króla Jozjasza, posłał król Szafana syna Asaliasza syna Meszullama pisarza, do domu Jahwe mówiąc. (2Krl22_3 tłum. AI)

I przyszedł Szafan pisarz do króla, i odpowiedział królowi słowem, i powiedział Wysypali twoi słudzy pieniądze znajdujące się w domu, i dali je na rękę wykonawców pracy, nadzorujących domu Jahwe. (2Krl22_9 tłum. AI)

I oznajmił Szafan pisarz królowi mówiąc, Księgę dał mi, Chilkiasz kapłan, i przeczytał ją Szafan przed królem. (2Krl22_10 tłum. AI)

I stało się, gdy usłyszał król, słowa księgi Prawa, i rozdarł swoje szaty. (2Krl22_11 tłum. AI)

I rozkazał król Chilkiaszowi kapłanowi i — Achikamowi synowi Szafana i — Akborowi synowi Micheasza i — Szafanowi pisarzowi i — Asajaszowi słudze króla mówiąc. (2Krl22_12 tłum. AI)

Tak mówi Jahwe: Oto Ja sprowadzam zło na miejsce to i na jego mieszkańców, wszystkie słowa księgi, którą czytał król Judy. (2Krl22_16 tłum. AI)

A do króla Judy, który posłał, aby zapytać Jahwe, tak powiecie do niego, Tak mówi Jahwe: Bóg Izraela, Słowa, które usłyszałeś. (2Krl22_18 tłum. AI)

Dlatego oto Ja przyłączę cię do twoich ojców i zostaniesz przyłączony do swoich grobów w pokoju i nie ujrzą twoje oczy, całego zła, które Ja sprowadzam na miejsce to, i odpowiedzieli królowi słowem. (2Krl22_20 tłum. AI)

I posłał król, i zgromadzili się do niego, wszyscy starsi Judy i Jerozolimy. (2Krl23_1 tłum. AI)

I wszedł król do domu Jahwe i każdy mąż Judy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy z nim i kapłani i prorocy, i cały lud od małego aż do wielkiego, i czytał do ich uszu wszystkie słowa księgi przymierza, znalezionej w domu Jahwe. (2Krl23_2 tłum. AI)

I stanął król przy kolumnie i zawarł przymierze przed Jahwe, aby chodzić za Jahwe i, aby przestrzegać jego przykazań i — jego świadectw i — jego ustaw całym sercem i całą duszą, aby wypełnić słowa przymierza tego, napisane w księdze tej, i przystąpił cały lud do przymierza. (2Krl23_3 tłum. AI)

I rozkazał król Chilkiasza kapłana wielkiego i — kapłanów drugiego [rzędu] i — stróżów progu, aby wyprowadzić ze świątyni Jahwe, wszystkie przedmioty uczynione dla Baala i dla Aszery, i dla całego wojska niebios, i spalił je poza Jerozolimą na polach Kidronu, i zaniósł ich popiół Bet El. (2Krl23_4 tłum. AI)

I usunął kapłanów pogańskich, których ustanowili królowie Judy, i palił kadzidło na wyżynach w miastach Judy, i wokół Jerozolimy, i — palących kadzidło Baalowi słońcu i księżycowi i gwiazdozbiorom, i całemu wojsku niebios. (2Krl23_5 tłum. AI)

I usunął konie, które dali królowie Judy słońcu od wejścia domu Jahwe, do komnaty Netan Meleka eunucha, która na podwórcu, i — rydwany słońca spalił w ogniu. (2Krl23_11 tłum. AI)

I — ołtarze, które na dachu górnej komnaty Achaza, które uczynili królowie Judy i — ołtarze, które uczynił Manasses, na dwóch dziedzińcach domu Jahwe zburzył król, i rozbił [je] stamtąd, i rzucił ich proch do potoku Kidron. (2Krl23_12 tłum. AI)

I — wyżyny, które naprzeciw oblicza Jerozolimy, które po prawej od góry Zagłady, które zbudował Salomon król Izraela dla Asztarty obrzydliwości Sydończyków i dla Kemosza obrzydliwości Moabu, i dla Milkoma obrzydliwości synów Ammona, splugawił król. (2Krl23_13 tłum. AI)

I także wszystkie domy wyżyn, które w miastach Samarii, które uczynili królowie Izraela, aby drażnić, usunął Jozjasz, i uczynił im, według wszystkich czynów, które uczynił w Bet El. (2Krl23_19 tłum. AI)

I rozkazał król całemu ludowi mówiąc: Czyńcie Paschę, dla Jahwe waszego Boga, jak napisano w księdze przymierza tego. (2Krl23_21 tłum. AI)

Bo nie została uczyniona jak Pascha ta, od dni sędziów, którzy sądzili Izraela, i wszystkich dni królów Izraela i królów Judy. (2Krl23_22 tłum. AI)

Lecz tylko w osiem dziesięć [= 18] roku, króla Jozjasza, została uczyniona Pascha ta dla Jahwe w Jerozolimie. (2Krl23_23 tłum. AI)

A podobnego mu nie było przed nim króla, który nawrócił się do Jahwe całym swoim sercem i całą swoją duszą i całą swoją mocą, według całego Prawa Mojżesza, a po nim nie powstał jak on. (2Krl23_25 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Jozjasza i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl23_28 tłum. AI)

Za jego dni wyruszył faraon Neko król Egiptu do króla Asyrii nad rzekę Eufrat, i poszedł król Jozjasz naprzeciw niego, i uśmiercił go w Megiddo, gdy zobaczył. (2Krl23_29 tłum. AI)

I przewieźli go jego słudzy martwego z Megiddo, i przywieźli go do Jerozolimy, i pochowali go w jego grobie, i wziął lud ziemi Joachaza syna Jozjasza, i namaścili i ustanowili królem zamiast jego ojca. (2Krl23_30 tłum. AI)

Synem dwadzieścia i trzy [= 23] lata Joachaz, gdy królował, i trzy miesiące, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Chamutal córka Jeremiasza z Libny. (2Krl23_31 tłum. AI)

I uwięził go faraon Neko w Ribla w ziemi Chamat, gdy królował K od królowania Q w Jerozolimie, i nałożył karę na ziemię, sto talentów srebra i talent złota. (2Krl23_33 tłum. AI)

I ustanowił królem faraon Neko Eliakima syna Jozjasza zamiast Jozjasza jego ojca, i zmienił jego imię Jojakim, i — Joachaza wziął, i przybył do Egiptu i umarł tam. (2Krl23_34 tłum. AI)

Synem dwadzieścia i pięć [= 25] lat Jojakim, gdy królował, i jeden dziesięć [= 11] lat, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Zebida K Zebudda Q córka Pedajasza z Rumy. (2Krl23_36 tłum. AI)

Za jego dni wyruszył, Nabuchodonozor król Babilonu, i stał się dla niego Jojakim sługą trzy lata, i ponownie i zbuntował się przeciw niemu. (2Krl24_1 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Jojakima i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl24_5 tłum. AI)

I spoczął Jojakim ze swoimi ojcami, i królował Jojakin jego syn w jego miejsce. (2Krl24_6 tłum. AI)

I nie kontynuował już król Egiptu, wychodzić ze swojej ziemi, bo wziął król Babilonu od potoku Egiptu aż do rzeki Eufrat, wszystko co było dla króla Egiptu. (2Krl24_7 tłum. AI)

Synem osiem dziesięć [= 18] lat Jojakin, gdy królował, i trzy miesiące, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Nechuszta córka Elnatana z Jerozolimy. (2Krl24_8 tłum. AI)

W czasie tym, wyruszył K wyruszyli Q słudzy Nabuchodonozora króla Babilonu do Jerozolimy, i weszło miasto w oblężenie. (2Krl24_10 tłum. AI)

I przyszedł Nabuchodonozor król Babilonu przeciw miastu, a jego słudzy oblegali przeciw niej. (2Krl24_11 tłum. AI)

I wyszedł Jojakin król Judy do króla Babilonu, on i jego matka, i jego słudzy i jego książęta i jego eunuchowie, i wziął król Babilonu, w roku osiem jego panowania. (2Krl24_12 tłum. AI)

I wyprowadził stamtąd wszystkie skarby domu Jahwe, i skarby domu króla, i pociął wszystkie przedmioty złote, które uczynił Salomon król Izraela w świątyni Jahwe, jak powiedział Jahwe. (2Krl24_13 tłum. AI)

I uprowadził Jojakina do Babilonu, i — matkę króla i — żony króla i — jego eunuchów i — głupców K możnych Q ziemi, uprowadził na wygnanie z Jerozolimy do Babilonu. (2Krl24_15 tłum. AI)

I — wszystkich mężów walecznych siedem tysięcy [= 7000] i kowal i ślusarz tysiąc, wszyscy dzielni czyniący wojnę, i przyprowadził ich król Babilonu na wygnanie do Babilonu. (2Krl24_16 tłum. AI)

Synem dwadzieścia i jeden [= 21] lat Sedecjasz, gdy królował, i jeden dziesięć [= 11] lat, królował w Jerozolimie, a imię jego matki, Chamital K Chamutal Q córka Jeremiasza z Libny. (2Krl24_18 tłum. AI)

Bo z powodu gniewu Jahwe stało się w Jerozolimie i w Judzie, aż odrzucił sprzed jego oblicza, i zbuntował się Sedecjasz przeciw królowi Babilonu. (2Krl24_20 tłum. AI)

I stało się w roku dziewiątym jego panowania w miesiącu dziesiątym dziesiątego [dnia] miesiąca przyszedł Nabuchodonozor król Babilonu on i całe jego wojsko przeciw Jerozolimie i rozłożył obóz przeciw niej, i zbudowali przeciw niej wał oblężniczy dokoła. (2Krl25_1 tłum. AI)

I weszło miasto w oblężenie, aż do jeden dziesięć [= 11] roku, króla Sedecjasza. (2Krl25_2 tłum. AI)

I zrobiono wyłom w mieście i wszyscy mężowie wojny nocą drogą bramy między dwoma murami, która przy ogrodzie króla, a Chaldejczycy [byli] przy mieście ze wszystkich stron, i poszedł drogą Araby. (2Krl25_4 tłum. AI)

I ścigało wojsko Chaldejczyków za królem, i dogonili na równinach Jerycha, a całe jego wojsko, rozproszyło się od niego. (2Krl25_5 tłum. AI)

I pojmali króla, i zaprowadzili do króla Babilonu do Ribla, i wypowiedzieli nad nim wyrok. (2Krl25_6 tłum. AI)

A w miesiącu piątym siódmego [dnia] miesiąca, był to rok dziewięć dziesięć [= 19] rok, króla Nabuchodonozora króla Babilonu, przyszedł Nebuzaradan dowódca straży przybocznej sługa króla Babilonu do Jerozolimy. (2Krl25_8 tłum. AI)

I spalił dom Jahwe i — dom króla, i — wszystkie domy Jerozolimy i — każdy dom wielki spalił w ogniu. (2Krl25_9 tłum. AI)

I — resztę ludu pozostałych w mieście i — zbiegów, którzy zbiegli do króla Babilonu, i — resztę tłumu, uprowadził Nebuzaradan dowódca straży przybocznej. (2Krl25_11 tłum. AI)

A z miasta wziął eunucha jednego, który był nadzorcą nad ludźmi wojny i pięciu mężów z widzących oblicze króla, którzy znajdowali się w mieście, i — pisarza dowódcy wojska, zaciągającego lud ziemi, i sześćdziesięciu mężów z ludu ziemi, znajdujących się w mieście. (2Krl25_19 tłum. AI)

I wziął Nebuzaradan dowódca straży przybocznej, i poprowadził do króla Babilonu do Ribla. (2Krl25_20 tłum. AI)

I pobił król Babilonu i uśmiercił ich w Ribla w ziemi Chamat, i został uprowadzony Juda ze swojej ziemi. (2Krl25_21 tłum. AI)

A lud pozostały w ziemi Judy, który pozostawił, Nabuchodonozor król Babilonu, i ustanowił nad nimi, Godoliasza syna Achikama syna Szafana. (2Krl25_22 tłum. AI)

I usłyszeli wszyscy dowódcy wojsk oni i ludzie że ustanowił król Babilonu Godoliasza, i przyszli do Godoliasza do Mispa, i Izmael syn Netaniasza i Jochanan syn Kareacha i Serajasz syn Tanchumeta Netofita i Jaazaniasz syn Maakatyty, oni i ich ludzie. (2Krl25_23 tłum. AI)

I przysiągł im Godoliasz i ich ludziom, i powiedział im, nie bójcie się przed sługami Chaldejczyków: mieszkajcie w ziemi i służcie królowi Babilonu i będzie dobrze wam. (2Krl25_24 tłum. AI)

I stało się w miesiącu siódmym przyszedł Izmael syn Netaniasza syn Eliszamy z rodu królewskiego i dziesięciu mężów z nim, i zabili Godoliasza i umarł, i — Judejczyków i — Chaldejczyków, którzy byli z nim w Mispa. (2Krl25_25 tłum. AI)

I stało się w trzydzieści i siedem [= 37] roku wygnania Jojakina króla Judy, w dwa dziesięć [= 12] miesiącu, w dwadzieścia i siedem [= 27] miesiąca, podniósł Ewil Merodak król Babilonu w roku swojego panowania głowę Jojakina króla Judy z domu więzienia. (2Krl25_27 tłum. AI)

I mówił z nim dobrze, i dał jego tron, ponad tron królów, którzy z nim w Babilonie. (2Krl25_28 tłum. AI)

A jego utrzymanie utrzymanie stałe było dawane mu od króla porcję dnia w jego dniu, wszystkie dni jego życia. (2Krl25_30 tłum. AI)

I Joram syn Achaba królował nad Izraelem w Samarii, w roku osiem dziesięć [= 18], Jozafata króla Judy, i królował dwa dziesięć [= 12] lat. (2Krl3_1 tłum. AI)

A Mesza król Moabu był hodowcą owiec, i dostarczał królowi Izraela sto tysiąc [= 100000] jagniąt, i sto tysiąc [= 100000] baranów wełny. (2Krl3_4 tłum. AI)

I stało się po śmierci Achaba, i zbuntował się król Moabu przeciw królowi Izraela. (2Krl3_5 tłum. AI)

I wyszedł król Joram w dniu tym z Samarii, i dokonał przeglądu całego Izraela. (2Krl3_6 tłum. AI)

I poszedł i posłał do Jozafata króla Judy mówiąc Król Moabu zbuntował się przeciw mnie: Czy pójdziesz ze mną przeciw Moabowi na wojnę, i powiedział Pójdę, jak ja jak ty jak mój lud jak twój lud jak moje konie jak twoje konie. (2Krl3_7 tłum. AI)

I poszedł król Izraela i król Judy i król Edomu, i obeszli drogą siedem dni, i nie było wody dla obozu i dla bydła, które szło za nimi. (2Krl3_9 tłum. AI)

I powiedział król Izraela, Biada bo zwołał Jahwe trzech królów tych, aby wydać w rękę Moabu. (2Krl3_10 tłum. AI)

I powiedział Jozafat: Czy nie ma tutaj proroka Jahwe, abyśmy zapytali Jahwe przez niego, i odpowiedział jeden ze sług króla Izraela i powiedział, Tutaj Elizeusz syn Szafata, który polewał wodą na ręce Eliasza. (2Krl3_11 tłum. AI)

I powiedział Jozafat, jest z nim słowo Jahwe, i zeszli do niego król Izraela i Jozafat i król Edomu. (2Krl3_12 tłum. AI)

I powiedział Elizeusz do króla Izraela: Co mi i tobie, Idź do proroków twojego ojca, i do proroków twojej matki, i powiedział mu król Izraela, Nie bo zwołał Jahwe trzech królów tych, aby wydać w rękę Moabu?? (2Krl3_13 tłum. AI)

I powiedział Elizeusz Żyje Jahwe Zastępów przed którym stoję przed jego obliczem, bo gdyby nie oblicze Jozafata króla Judy ja mam wzgląd, nie spojrzałbym na ciebie ani widziałbym cię. (2Krl3_14 tłum. AI)

I wszyscy Moabici usłyszeli, że wyruszyli królowie walczyć z nimi, i zostali zwołani spośród wszystkich przepasujących pasem i wzwyż, i stanęli na granicy. (2Krl3_21 tłum. AI)

I powiedzieli Krew to, z pewnością zostali wybici królowie, i uderzyli każdy swego bliźniego, a teraz po łup Moabie. (2Krl3_23 tłum. AI)

I zobaczył król Moabu, że przemogła go bitwa, i wziął ze sobą siedem setek [= 700] mężów dobywających miecza, aby się przebić do króla Edomu i nie zdołali. (2Krl3_26 tłum. AI)

I wziął swego syna pierworodnego, który miał królować w jego miejsce i złożył go jako całopalenie na murze, i powstało oburzenie wielkie na Izraela, i odeszli od niego, i wrócili do kraju. (2Krl3_27 tłum. AI)

I powiedział mu Powiedz proszę jej: Oto zatroszczyłaś się o nas z całą troską tą Co uczynić dla ciebie, Czy jest [potrzeba] przemówić za tobą do króla, albo do dowódcy wojska, i powiedziała pośród mojego ludu ja mieszkam?? (2Krl4_13 tłum. AI)

A Naaman dowódca wojska króla Aramu był mężem wielkim przed swoim panem i darzony względami, ponieważ przez niego dał Jahwe ocalenie Aramowi, a mąż był dzielnym wojownikiem trędowatym. (2Krl5_1 tłum. AI)

I powiedział król Aramu: Idź ruszaj, a poślę list do króla Izraela, i poszedł i wziął w swojej ręce dziesięć talentów srebra i sześć tysięcy złota, i dziesięć zmian szat. (2Krl5_5 tłum. AI)

I przyniósł list, do króla Izraela mówiąc, A teraz, gdy przyjdzie list ten do ciebie, oto posłałem do ciebie Naamana mojego sługę, i uwolnisz go od jego trądu. (2Krl5_6 tłum. AI)

I stało się, gdy przeczytał król Izraela list i rozdarł swoje szaty i powiedział: Czy Bogiem ja [jestem], aby uśmiercać i ożywiać, że ten posyła do mnie, aby uwolnić człowieka od jego trądu, Lecz tylko wiedzcie proszę i zobaczcie, że szuka zaczepki on ze mną. (2Krl5_7 tłum. AI)

I stało się, gdy usłyszał Elizeusz mąż Boży że rozdarł król Izraela swoje szaty, i posłał do króla mówiąc: Dlaczego rozdarłeś swoje szaty, Niech przyjdzie proszę do mnie, i niech pozna że jest prorok w Izraelu?? (2Krl5_8 tłum. AI)

A król Aramu, toczył wojnę z Izraelem, i naradził się ze swoimi sługami mówiąc w miejscu takim a takim [będzie] mój obóz. (2Krl6_8 tłum. AI)

I posłał mąż Boży do króla Izraela mówiąc, Strzeż się przed przejściem przez miejsce to, bo tam Aramejczycy schodzą. (2Krl6_9 tłum. AI)

I posłał król Izraela do miejsca o którym powiedział mu mąż Boży i ostrzegł go K i ostrzegł go Q i miał się na baczności tam, nie raz i nie dwa. (2Krl6_10 tłum. AI)

I wzburzyło się serce króla Aramu, z powodu sprawy tej, i zawołał do swoich sług i powiedział do nich: Czyż nie oznajmicie mi, kto spośród nas [jest] po stronie króla Izraela?? (2Krl6_11 tłum. AI)

I powiedział jeden z jego sług, Nie mój panie królu, bo Elizeusz prorok, który w Izraelu, oznajmia królowi Izraela, słowa, które mówisz w komnacie swojej sypialni. (2Krl6_12 tłum. AI)

I powiedział król Izraela do Elizeusza, gdy zobaczył: Czy mam zabić zabić mój ojcze. (2Krl6_21 tłum. AI)

I stało się po tym, i zgromadził Ben Hadad król Aramu całe swoje wojsko, i wyruszył i zacisnął [oblężenie] wokół Samarii. (2Krl6_24 tłum. AI)

I stało się król Izraela, przechodził po murze, a kobieta wołała do niego mówiąc, Pomóż mój panie królu. (2Krl6_26 tłum. AI)

I powiedział jej król: Co ci [jest], i powiedziała kobieta ta powiedziała do mnie: Daj twojego syna i zjemy go dzisiaj, i — mojego syna zjemy jutro?? (2Krl6_28 tłum. AI)

I stało się, gdy usłyszał król słowa kobiety i rozdarł swoje szaty, a on przechodził po murze, i zobaczył lud, a oto wór na jego ciele pod spodem. (2Krl6_30 tłum. AI)

I odpowiedział oficer, który królowi opierał się na jego ręce mężowi Bożemu i powiedział: Oto Jahwe czyni okna w niebiosach, Czy stanie się rzecz ta, i powiedział: Oto ty zobaczysz swoimi oczami, ale stamtąd nie zjesz. (2Krl7_2 tłum. AI)

A Pan sprawił, że usłyszał obóz Aramu odgłos rydwanów odgłos koni, odgłos wojska wielkiego, i powiedzieli jeden do swego brata: Oto najął przeciw nam król Izraela królów Chetytów i — królów Egiptu, aby przyjść przeciw nam. (2Krl7_6 tłum. AI)

I powiedzieli jeden do swego bliźniego Nie dobrze my czynimy dzień ten dniem dobrej nowiny jest, a my milczymy i, jeśli będziemy czekać aż do światła poranka spotka nas wina, A teraz idźcie i chodźmy, i oznajmijmy domowi króla. (2Krl7_9 tłum. AI)

I zawołał odźwiernych, i oznajmili domowi króla wewnątrz. (2Krl7_11 tłum. AI)

I wstał król nocą i powiedział do swoich sług, Oznajmię proszę wam, co uczynili nam Aramejczycy, Wiedzą że głodni my [jesteśmy] i wyszli z obozu, aby się ukryć na polu K na polu Q mówiąc, że wyjdą z miasta i pochwycimy ich żywych, i do miasta wejdziemy. (2Krl7_12 tłum. AI)

I wzięli dwa rydwany koni, i posłał król za obozem Aramu mówiąc: Idźcie i zobaczcie. (2Krl7_14 tłum. AI)

I poszli za nimi aż do Jordanu a oto cała droga pełna szat i naczyń, które porzucili Aramejczycy w swoim pośpiechu K w swoim pośpiechu Q i wrócili posłańcy, i oznajmili królowi. (2Krl7_15 tłum. AI)

A król ustanowił oficera, który opierał się na jego ręce nad bramą, i zadeptał go lud w bramie i umarł, jak powiedział mąż Boży, który powiedział, gdy schodził król do niego. (2Krl7_17 tłum. AI)

I stało się, gdy mówił mąż Boży, do króla mówiąc, dwie sea jęczmienia za sykla i sea najczystszej mąki za sykla, będzie o tej porze jutro, w bramie Samarii. (2Krl7_18 tłum. AI)

I stało się po upływie siedmiu lat, i wróciła kobieta z ziemi Filistynów, i wyszła, aby wołać do króla, o swój dom i o swoje pole. (2Krl8_3 tłum. AI)

A król rozmawiał z Gechazim, sługą męża Bożego mówiąc, Opowiedz mi, proszę, wszystkie wielkie [rzeczy], które uczynił Elizeusz. (2Krl8_4 tłum. AI)

I stało się, gdy on opowiadał królowi jak wskrzesił umarłego a oto kobieta, której wskrzesił syna wołała do króla, o swój dom i o swoje pole, i powiedział Gechazi mój panie królu, Ta kobieta, i ten jej syn, którego wskrzesił Elizeusz. (2Krl8_5 tłum. AI)

I zapytał król kobietę i opowiedziała mu, i dał jej król dworzanina jednego mówiąc Przywróć wszystko co jej [należy] i — wszystkie plony pola, od dnia, gdy opuściła ziemię aż do teraz. (2Krl8_6 tłum. AI)

I przyszedł Elizeusz do Damaszku, a Ben Hadad król Aramu chorował, i oznajmiono mu mówiąc, Przyszedł mąż Boży aż tutaj. (2Krl8_7 tłum. AI)

I powiedział król do Chazaela: Weź w swoją rękę dar, i idź na spotkanie męża Bożego, i zapytaj — Jahwe przez niego mówiąc: Czy wyzdrowieję z choroby tej. (2Krl8_8 tłum. AI)

I poszedł Chazael na jego spotkanie i wziął dar w swojej ręce i wszelkie dobro Damaszku, ładunek czterdziestu wielbłądów, i przyszedł i stanął przed nim, i powiedział Twój syn Ben Hadad król Aramu posłał mnie do ciebie mówiąc: Czy wyzdrowieję z choroby tej. (2Krl8_9 tłum. AI)

I powiedział Chazael, bo: czym twój sługa ten pies, że uczyni, rzecz wielką tę, i powiedział Elizeusz, pokazał mi Jahwe ciebie królem nad Aramem?? (2Krl8_13 tłum. AI)

I stało się następnego dnia i wziął nakrycie i zanurzył w wodzie, i rozciągnął na jego twarzy i umarł, i królował Chazael w jego miejsce. (2Krl8_15 tłum. AI)

I w roku piątym Jorama syna Achaba króla Izraela, i Jozafata króla Judy, królował Joram syn Jozafata król Judy. (2Krl8_16 tłum. AI)

Synem trzydziestu i dwóch [= 32] lat był, gdy królował, i osiem lat K lat Q królował w Jerozolimie. (2Krl8_17 tłum. AI)

I chodził drogą królów Izraela jak czynili dom Achaba, bo córka Achaba, była mu za żonę, i czynił zło w oczach Jahwe. (2Krl8_18 tłum. AI)

Za jego dni zbuntował się Edom, spod ręki Judy, i ustanowili nad sobą króla. (2Krl8_20 tłum. AI)

A pozostałe dzieje Jorama i wszystko co uczynił, czyż nie one są zapisane w księdze dziejów dni królów Judy. (2Krl8_23 tłum. AI)

W roku dwa i dziesięć [= 12] roku, Jorama syna Achaba króla Izraela, królował Ochozjasz syn Jorama król Judy. (2Krl8_25 tłum. AI)

Synem dwudziestu i dwóch [= 22] lat Ochozjasz, gdy królował, i rok jeden, królował w Jerozolimie, a imię jego matki Atalia, córka Omriego króla Izraela. (2Krl8_26 tłum. AI)

I poszedł z Joramem synem Achaba na wojnę z Chazaelem królem Aramu w Ramot Gileadzie, i uderzyli Aramejczycy Jorama. (2Krl8_28 tłum. AI)

I wrócił Joram król, aby się leczyć w Jizreel z ran, które zadali mu Aramejczycy w Ramie, gdy walczył, z Chazaelem królem Aramu, a Ochozjasz syn Jorama król Judy zszedł, aby zobaczyć Jorama syna Achaba w Jizreel bo chory on [był]. (2Krl8_29 tłum. AI)

I weźmiesz dzbanek oliwy i wylejesz na jego głowę, i powiesz Tak powiedział Jahwe: Namaściłem cię na króla nad Izraelem, i otworzysz drzwi i uciekniesz i nie będziesz czekał. (2Krl9_3 tłum. AI)

I wstał i wszedł do domu, i wylał oliwę na jego głowę, i powiedział mu Tak powiedział Jahwe: Bóg Izraela, Namaściłem cię na króla nad ludem Jahwe nad Izraelem. (2Krl9_6 tłum. AI)

I powiedzieli Kłamstwo: Powiedz proszę nam, i powiedział Tak i tak powiedział do mnie mówiąc, Tak powiedział Jahwe: Namaściłem cię na króla nad Izraelem. (2Krl9_12 tłum. AI)

I pośpieszyli i wzięli każdy swój płaszcz, i położyli pod nim na nagie stopnie, i zadęli w róg, i powiedzieli Królem został Jehu. (2Krl9_13 tłum. AI)

I sprzysiągł się Jehu syn Jozafata syna Nimsziego przeciw Joramowi, A Joram był strzegącym w Ramot Gileadzie on i cały Izrael, przed Chazaelem królem Aramu. (2Krl9_14 tłum. AI)

I wrócił Joram król, aby się leczyć w Jizreel z ran, które zadali mu Aramejczycy, gdy walczył, z Chazaelem królem Aramu, i powiedział Jehu: Jeśli jest waszą wolą, niech nie wyjdzie zbieg z miasta, aby iść, aby oznajmić K, aby oznajmić Q w Jizreel. (2Krl9_15 tłum. AI)

I wsiadł Jehu i poszedł do Jizreel, bo Joram leżał tam, a Ochozjasz król Judy, zszedł, aby zobaczyć Jorama. (2Krl9_16 tłum. AI)

I poszedł jeździec na koniu na jego spotkanie i powiedział Tak powiedział król: Czy pokój, i powiedział Jehu: Co tobie i pokojowi Zawróć do za mną, i oznajmił strażnik mówiąc, Przybył posłaniec aż do nich i nie wrócił?? (2Krl9_18 tłum. AI)

I posłał jeźdźca konnego drugiego i przybył do nich, i powiedział Tak powiedział król Pokój, i powiedział Jehu: Co tobie i pokojowi Zawróć do za mną?? (2Krl9_19 tłum. AI)

I powiedział Joram: Zaprzęgaj, i zaprzężono jego rydwan, i wyszedł Joram król Izraela i Ochozjasz król Judy każdy na swoim rydwanie i wyszli na spotkanie Jehu, i spotkali go, na działce Nabota Jizreelity. (2Krl9_21 tłum. AI)

A Ochozjasz król Judy zobaczył, i uciekł drogą Bet Haggan, i ścigał za nim Jehu i powiedział Także Uderzcie go na rydwanie przy wzniesieniu Gur, które przy Jibleam, i uciekł do Megiddo i umarł tam. (2Krl9_27 tłum. AI)

I w roku jeden dziesięć [= 11] roku, Jorama syna Achaba, królował Ochozjasz nad Judą. (2Krl9_29 tłum. AI)

I wszedł i jadł i pił, i powiedział: Zajmijcie się proszę przeklętą tą i pogrzebcie ją, bo córką króla ona [jest]. (2Krl9_34 tłum. AI)

I powiedział Bóg Salomonowi, ponieważ że było to w sercu twoim i nie prosiłeś bogactwa skarbów i chwały i — życia nienawidzących cię, a także dni wielu nie prosiłeś, lecz poprosiłeś dla siebie mądrości i wiedzy, aby sądzić lud mój, nad którym ustanowiłem cię królem nad nim. (2Krn1_11 tłum. AI)

Mądrość i wiedza są dane tobie, a bogactwo i skarby i chwałę dam tobie, jakich nie było takich u królów, którzy przed tobą, i po tobie nie będzie takich. (2Krn1_12 tłum. AI)

I przybył Salomon z wyżyny, która w Gibeonie do Jerozolimy, sprzed Namiotu Spotkania, i królował nad Izraelem. (2Krn1_13 tłum. AI)

I zgromadził Salomon rydwanów i jeźdźców i było mu tysiąc i cztery setki [= 400] rydwanów, i dwa dziesięć [= 12] tysięcy jeźdźców, i rozmieścił ich w miastach rydwanów, i przy królu w Jerozolimie. (2Krn1_14 tłum. AI)

I uczynił król srebro i — złoto w Jerozolimie jak kamienie, i — cedry uczynił jak sykomory, które w Szefeli w obfitości. (2Krn1_15 tłum. AI)

A pochodzenie koni, które dla Salomona z Egiptu, i z Koa kupcy króla, z Koa brali za cenę. (2Krn1_16 tłum. AI)

I sprowadzali i wyprowadzali z Egiptu rydwan za sześć setek [= 600] srebra, i konia za pięćdziesiąt i sto [= 150], i tak dla wszystkich królów Chetytów i królów Aramu przez ręce ich wyprowadzali. (2Krn1_17 tłum. AI)

I poszedł Roboam do Sychem, bo do Sychem przyszedł cały Izrael, aby uczynić królem go. (2Krn10_1 tłum. AI)

I stało się, gdy usłyszał Jeroboam, syn Nebata a on [był] w Egipcie, dokąd uciekł, sprzed Salomona króla, i powrócił Jeroboam z Egiptu. (2Krn10_2 tłum. AI)

I naradził się król Roboam ze starszymi, którzy byli stojącymi przed Salomonem, ojcem jego, gdy był żywy, mówiąc: „„Jak wy radzicie, aby odpowiedzieć ludowi temu słowem?”?” (2Krn10_6 tłum. AI)

I przyszedł Jeroboam i cały lud do Roboama w dniu trzecim, jak powiedział król, mówiąc: „„Wróćcie do mnie w dniu trzecim””. (2Krn10_12 tłum. AI)

I odpowiedział im król surowo, i odrzucił król Roboam, radę starszych. (2Krn10_13 tłum. AI)

I nie wysłuchał król do ludu, bo był obrót spraw od Boga, aby wypełnił Jahwe słowo swoje, które powiedział przez Achiasza Szilonitę, do Jeroboama, syna Nebata. (2Krn10_15 tłum. AI)

A synowie Izraela, mieszkający w miastach Judy —, królował nad nimi Roboam. (2Krn10_17 tłum. AI)

I posłał król Roboam Hadorama, który nad pracą przymusową, i ukamienowali go synowie Izraela kamieniem, i umarł. A król Roboam pospieszył się, aby wsiąść na rydwan, aby uciec do Jerozolimy. (2Krn10_18 tłum. AI)

I przyszedł Roboam do Jerozolimy i zgromadził dom Judy i Beniamina, sto i osiemdziesiąt [= 180] tysięcy wybranych, czyniących wojnę, aby walczyć z Izraelem, aby przywrócić królestwo Roboamowi. (2Krn11_1 tłum. AI)

„Powiedz do Roboama, syna Salomona, króla Judy, i do całego Izraela, w Judzie i Beniaminie, mówiąc: (2Krn11_3 tłum. AI)

I ustanowił na czele Roboam Abiasza, syna Maaki, jako dowódcę wśród braci jego, bo, aby uczynić go królem. (2Krn11_22 tłum. AI)

I stało się, gdy utwierdziło się królestwo Roboama i, gdy umocnił się, opuścił Prawo Jahwe, i cały Izrael z nim. (2Krn12_1 tłum. AI)

I stało się w roku piątym króla Roboama: nadciągnął Sziszak, król Egiptu, przeciw Jerozolimie, bo sprzeniewierzyli się Jahwe. (2Krn12_2 tłum. AI)

I uniżyli się książęta Izraela i król, i powiedzieli: „Sprawiedliwy jest Jahwe”. (2Krn12_6 tłum. AI)

Bo będą mu sługami, i poznają służbę moją, i służbę królestw ziem”. (2Krn12_8 tłum. AI)

I nadciągnął Sziszak, król Egiptu, przeciw Jerozolimie i zabrał skarby domu Jahwe i — skarby domu króla; wszystko zabrał. I zabrał tarcze złote, które uczynił Salomon. (2Krn12_9 tłum. AI)

I uczynił król Roboam zamiast nich, tarcze z brązu, i powierzył w rękę dowódców straży, strzegących, wejścia domu króla. (2Krn12_10 tłum. AI)

I było, ilekroć wchodził król do domu Jahwe, przychodzili strażnicy i nieśli je, i odnosili je do komnaty straży. (2Krn12_11 tłum. AI)

I umocnił się król Roboam w Jerozolimie i królował. Bo synem [był] czterdziestu i jednego [= 41] roku Roboam, gdy królował, a siedem dziesięć [= 17] lat królował w Jerozolimie, mieście, które wybrał Jahwe, aby umieścić imię swoje tam spośród wszystkich pokoleń Izraela; a imię matki jego: Naama, Ammonitka. (2Krn12_13 tłum. AI)

W roku osiem dziesięć [= 18] króla Jeroboama, królował Abiasz nad Judą. (2Krn13_1 tłum. AI)

Trzy lata królował w Jerozolimie; a imię matki jego: Mikajahu, córka Uriela z Gibea. A wojna była między Abiaszem a między Jeroboamem. (2Krn13_2 tłum. AI)

I usunął ze wszystkich miast Judy, wyżyny i — stele słoneczne; i odpoczęło królestwo przed nim. (2Krn14_5 tłum. AI)

I zgromadzili się w Jerozolimie w miesiącu trzecim, w roku pięć dziesięć [= 15] królestwa Asy. (2Krn15_10 tłum. AI)

A także Maakę, matkę Asy, króla, usunął ją z [godności] królowej matki, ponieważ uczyniła dla Aszery obrzydliwość; i ściął Asa obrzydliwość jej, i skruszył [ją], i spalił przy potoku Kidron. (2Krn15_16 tłum. AI)

A wojny nie było, aż do roku trzydzieści i pięć [= 35] królestwa Asy. (2Krn15_19 tłum. AI)

W roku trzydzieści i sześć [= 36] królestwa Asy. Nadciągnął Basza, król Izraela, przeciw Judzie, i zbudował Ramę, aby nie pozwolić wychodzącemu i przychodzącemu, do Asy, króla Judy. (2Krn16_1 tłum. AI)

I wyniósł Asa srebro i złoto ze skarbców domu Jahwe i domu króla, i posłał do Ben Hadada, króla Aramu, mieszkającego w Damaszku, mówiąc: (2Krn16_2 tłum. AI)

„Przymierze między mną i między tobą, i między ojcem moim i między ojcem twoim. Oto posłałem tobie srebro i złoto. Idź, zerwij przymierze twoje z Baszą, królem Izraela, a odstąpi ode mnie”. (2Krn16_3 tłum. AI)

I usłuchał Ben Hadad — króla Asy i posłał dowódców wojsk, które miał, do miast Izraela; i pobili Ijjon i — Dan, i — Abel Maim, i — wszystkie spichlerze miast Neftalego. (2Krn16_4 tłum. AI)

A Asa, król, wziął całego Judę, i zabrali kamienie Ramy i — drewno jej, którym budował Basza; i zbudował z nich, Geba i — Mispę. (2Krn16_6 tłum. AI)

A w czasie tym przyszedł Chanani, widzący, do Asy, króla Judy, i powiedział do niego: „Ponieważ oparłeś się na królu Aramu, a nie oparłeś się na Jahwe, Bogu twoim, dlatego właśnie wymknęło się wojsko króla Aramu z ręki twojej. (2Krn16_7 tłum. AI)

A oto dzieje Asy, pierwsze i ostatnie, oto one są zapisane w księdze królów, Judy i Izraela. (2Krn16_11 tłum. AI)

I zachorował Asa w roku trzydzieści i dziewięć [= 39] królestwa swego na nogi swoje; aż bardzo [ciężka była] choroba jego. I nawet w chorobie swojej nie szukał Jahwe, lecz lekarzy. (2Krn16_12 tłum. AI)

I spoczął Asa z ojcami swymi, i umarł w roku czterdzieści i jeden [= 41] królowania swego. (2Krn16_13 tłum. AI)

I królował Jozafat, syn jego, zamiast niego, i umocnił się przeciwko Izraelowi. (2Krn17_1 tłum. AI)

I utwierdził Jahwe królestwo w ręku jego; i dawał cały Juda daninę Jozafatowi, i było mu bogactwo i chwała w obfitości. (2Krn17_5 tłum. AI)

A w roku trzecim królowania swego posłał książąt swoich: do Ben- Chaila i do Obadiasza i do Zachariasza, i do Netaneela i do Mikajahu, aby nauczali w miastach Judy. (2Krn17_7 tłum. AI)

I był strach Jahwe nad wszystkimi królestwami ziem, które dokoła Judy, i nie walczyły z Jozafatem. (2Krn17_10 tłum. AI)

Ci służący królowi, oprócz tych, których umieścił król w miastach warownych w całej Judzie. (2Krn17_19 tłum. AI)

I powiedział Achab, król Izraela, do Jozafata, króla Judy: „„Czy pójdziesz ze mną do Ramot Gilead?”, I powiedział mu: „Jak ja, tak ty, i jak lud twój, lud mój; i z tobą w wojnie””. (2Krn18_3 tłum. AI)

I powiedział Jozafat do króla Izraela: „„Zapytaj proszę, dzisiaj o słowo Jahwe””. (2Krn18_4 tłum. AI)

I zgromadził król Izraela proroków: cztery setki [= 400] mężów, i powiedział do nich: „„Czy pójdziemy do Ramot Gilead na wojnę, czy zaniecham?”, I powiedzieli: „Wyrusz, a wyda [je] Bóg w rękę króla””. (2Krn18_5 tłum. AI)

I powiedział król Izraela do Jozafata: „Jest jeszcze mąż jeden, aby zapytać Jahwe przez niego, ale ja nienawidzę go, bo nie prorokuje o mnie dobrze, lecz przez wszystkie dni swoje źle. To Micheasz, syn Jimli”. I powiedział Jozafat: „„Niech nie mówi król tak””. (2Krn18_7 tłum. AI)

I zawołał król Izraela, do eunucha jednego, i powiedział: „Pośpiesz się po [Micheasza כ] (Micheasza ק) syna Jimli”. (2Krn18_8 tłum. AI)

A król Izraela i Jozafat, król Judy, siedzieli, każdy na tronie swoim, ubrani w szaty, i siedzieli na klepisku, przy wejściu bramy Samarii, a wszyscy prorocy, prorokowali przed nimi. (2Krn18_9 tłum. AI)

I wszyscy prorocy, prorokowali tak, mówiąc: „„Wyrusz do Ramot Gilead i zwyciężaj, a wyda Jahwe w rękę króla””. (2Krn18_11 tłum. AI)

A posłaniec, który poszedł wezwać Micheasza, mówił do niego, mówiąc: „„Oto słowa proroków usta jedne [są] dobre dla króla. Niech będzie proszę słowo twoje jak jednego z nich i mów dobrze””. (2Krn18_12 tłum. AI)

I przyszedł do króla. I powiedział król do niego: „Micheaszu: „Czy pójdziemy do Ramot Gilead na wojnę, czy zaniecham?”, I powiedział: „Wyruszcie i zwyciężajcie, a zostaną wydani w rękę waszą””. (2Krn18_14 tłum. AI)

I powiedział do niego król: „Do ilu razy: „Ja mam cię zaklinać, abyś nie mówił do mnie niczego poza prawdą w imieniu Jahwe?”?” (2Krn18_15 tłum. AI)

I powiedział król Izraela do Jozafata: „„Czyż nie powiedziałem tobie: «Nie prorokuje o mnie dobrze, lecz tylko źle»?””. (2Krn18_17 tłum. AI)

I powiedział Jahwe: „«Kto zwiedzie Achaba, króla Izraela, aby wyruszył i poległ w Ramot Gilead?», I mówił ten mówiąc tak, a ten mówił tak?” (2Krn18_19 tłum. AI)

I powiedział król Izraela: „„Weźcie Micheasza, i zaprowadźcie go do Amona, dowódcy miasta, i do Joasza, syna króla,”. (2Krn18_25 tłum. AI)

I powiedzcie: „«Tak powiedział król: Umieśćcie tego w domu więzienia, i karmcie go chlebem ucisku i wodą ucisku, aż do powrotu mego w pokoju»””. (2Krn18_26 tłum. AI)

I wyruszył król Izraela i Jozafat, król Judy, do Ramot Gilead. (2Krn18_28 tłum. AI)

I powiedział król Izraela do Jozafata: „Przebiorę się i wejdę do bitwy, a ty: „Wdziej szaty swoje”. I przebrał się król Izraela, i weszli do bitwy”. (2Krn18_29 tłum. AI)

A król Aramu nakazał dowódcom rydwanów, które miał, mówiąc: „„Nie walczcie, z małym ani z wielkim, lecz tylko z królem Izraela samym””. (2Krn18_30 tłum. AI)

I stało się, gdy zobaczyli dowódcy rydwanów Jozafata, a oni powiedzieli: „Król Izraela to [on]”. I zwrócili się przeciw niemu, aby walczyć. I zawołał Jozafat, a Jahwe pomógł mu, i odciągnął ich Bóg od niego. (2Krn18_31 tłum. AI)

I stało się, gdy zobaczyli dowódcy rydwanów, że nie był królem Izraela, i zawrócili od niego. (2Krn18_32 tłum. AI)

A mąż naciągnął łuk na chybił trafił, i ugodził króla Izraela, między spojeniami a między pancerzem. I powiedział woźnicy: „„Zawróć [ręce twoje כ] (rękę twoją ק) i wyprowadź mnie z obozu, bo zostałem zraniony””. (2Krn18_33 tłum. AI)

I nasiliła się wojna w dniu tym, a król Izraela był podtrzymywany w rydwanie naprzeciw Aramu aż do wieczora, i umarł w czasie zachodu słońca. (2Krn18_34 tłum. AI)

I wrócił Jozafat, król Judy, do domu swego w pokoju, do Jerozolimy. (2Krn19_1 tłum. AI)