Kod Stronga:
H1850
Forma hebrajska:
דָּפְקָה
Wymowa:
dof-qa’
Część mowy:
rzeczownik (naz. miejsc.)
Dofka = „pukanie” 1) miejsce postoju Izraelitów podczas wędrówki przez pustynię
Dofka - od דָּפַק; pukanie; Dofka, miejscowość na pustyni.
Ilość wystąpień:
2
Rozdział : werset
Dodatkowe dane:
Blue Letter Bible
© 2025 Cezary Podolski