Syr4

(1) Synu, nie odmawiaj biedakowi rzeczy niezbędnych do życia i oczu potrzebującego nie męcz zwlekaniem!
(2) Nie dręcz duszy głodnego i nie pobudzaj do gniewu człowieka w jego niedostatku!
(3) Serca rozgniewanego w większy zamęt nie wprowadzaj i nie zwlekaj z datkiem dla potrzebującego!
(4) Nie odpychaj żebrzącego w strapieniu, a od ubogiego nie odwracaj swej twarzy!
(5) Nie odwracaj oka od proszącego i nie dawaj człowiekowi sposobności, aby cię przeklinał.
(6) Gdy bowiem przeklnie cię w gorzkości duszy, Ten, co go stworzył, wysłucha jego życzenia.
(7) Czyń siebie godnym kochania w zgromadzeniu, a przed władcą skłaniaj głowę!
(8) Nakłoń ucha swego biednemu i łagodnie odpowiedz mu spokojnymi słowami!
(9) Wyrwij krzywdzonego z ręki krzywdzącego, a gdy sądzić będziesz, nie bądź małodusznym!
(10) Bądź ojcem dla sierot, jakby mężem dla ich matki, a staniesz się jakby synem Najwyższego, i miłować cię On będzie bardziej niż twoja matka.
(11) Mądrość wywyższa swych synów i ma pieczę o tych, którzy jej szukają.
(12) Kto ją miłuje, miłuje życie, a kto dla niej rano wstaje, będzie napełniony weselem.
(13) Kto ją posiądzie, odziedziczy chwałę, a gdzie ona wejdzie, tam Pan błogosławi.
(14) Którzy jej służą, oddają cześć Świętemu, a miłujących ją Pan będzie miłował.
(15) Kto jej słucha, sądzić będzie narody, a kto do niej się przykłada, mieszkać będzie spokojnie.
(16) Kto jej zaufa, ten ją odziedziczy i posiadać ją będą jego pokolenia.
(17) W początkach powiedzie go trudnymi drogami, bojaźnią i strachem go przejmie, dręczyć go będzie swoją nauką, aż nabierze zaufania do jego duszy i wypróbuje go przez swe nakazy;
(18) następnie powróci do niego po drodze gładkiej i rozraduje go, i odkryje mu swe tajemnice.
(19) A jeśliby zszedł na bezdroża, opuści go i odda w moc jego upadku.
(20) Uważaj na okoliczności i strzeż się złego, a nie będziesz się wstydził samego siebie.
(21) Jest bowiem wstyd, co grzech sprowadza, i wstyd, który jest chwałą i łaską.
(22) Nie miej względu na osobę ze szkodą dla swej duszy i nie wstydź się aż tak, by to było twoim upadkiem.
(23) Nie powstrzymuj mowy, gdy jej potrzeba,
(24) mądrość bowiem poznaje się z mowy, a naukę - ze słów języka.
(25) Nie sprzeciwiaj się prawdzie, ale wstydź się swej nieumiejętności!
(26) Nie wstydź się wyznać swych grzechów, a nie zmagaj się z prądem rzeki!
(27) Nie płaszcz się przed człowiekiem głupim i nie kieruj się względem na osobę władcy.
(28) Aż do śmierci stawaj do zapasów o prawdę, a Pan Bóg będzie walczył o ciebie.
(29) Nie bądź odważny w języku, a gnuśny i leniwy w swych czynach.
(30) Nie bądź jak lew we własnym domu: nie podejrzewaj domowników z urojonych przyczyn.
(31) Nie miej ręki wydłużonej do brania, a do dawania - skróconej.