Syr39

(1) Inaczej rzecz się ma z tym, co duszę swoją przykłada do rozważania Prawa [Boga] Najwyższego. Badać on będzie mądrość wszystkich starożytnych, a czas wolny poświęci proroctwom.
(2) Zachowa opowiadania ludzi znakomitych i wnikać będzie w tajniki przypowieści -
(3) wyszukiwać będzie ukryte znaczenie przysłów i zajmować się będzie zagadkami przypowieści.
(4) Znakomitościom będzie oddawał usługi i pokaże się przed panującymi. Przebiegać będzie ziemię obcych narodów, bo zechce doświadczyć dobra i zła między ludźmi.
(5) Postara się pilnie, by od samego ranka zwrócić się do Pana, który go stworzył, i przed Najwyższego zaniesie swą prośbę. Otworzy usta swe w modlitwie i błagać będzie za swoje grzechy.
(6) Jeżeli Pan Wielki zechce, napełni go duchem rozumu, on zaś słowa mądrości swej jakby deszcz wyleje i w modlitwie wychwalać Go będzie.
(7) Sam pokieruje swoją radą i rozumem, nad ukrytymi Jego tajemnicami zastanawiać się będzie.
(8) Wyłoży swą naukę o umiejętności postępowania i Prawem Przymierza Pana chlubić się będzie.
(9) Wielu chwalić będzie jego rozum i na wieki nie będzie zapomniany, nie zatrze się pamięć o nim, a imię jego żyć będzie z pokolenia w pokolenie.
(10) Mądrość jego opowiadać będą narody, a zgromadzenie wychwalać go będzie.
(11) Za życia zostawi imię [większe] niż tysiąc [innych], które po śmierci jeszcze wzrośnie.
(12) Jeszcze, zastanowiwszy się, mówić będę, albowiem mam wiele myśli, jak księżyc w pełni.
(13) Posłuchajcie mnie, pobożni synowie, rozwijajcie się jak róża rosnąca nad strumieniem wody!
(14) Wydajcie przyjemną woń jak kadzidło, rozwińcie się jak kwiat lilii, podnieście głos i śpiewajcie pieśń, wychwalajcie Pana z powodu wszystkich dzieł Jego!
(15) Oddajcie chwałę Jego imieniu! Podziękujcie Mu przez wysławianie przy dźwięku harf i wszelkich instrumentów muzycznych! A tak powiecie w dziękczynieniu:
(16) Wszystkie dzieła Pana są bardzo piękne, a każdy rozkaz Jego w swoim czasie jest wykonany. Nie można mówić: Cóż to? Dlaczego tamto? Wszystko bowiem się pozna w swoim czasie.
(17) Na Jego wezwanie woda stanęła jak spiętrzony wał, a na słowo ust Jego powstały niezmierzone oceany.
(18) Na Jego rozkaz stanie się to wszystko, co Mu się podoba, i nikt nie może przeszkodzić, gdy spieszy z pomocą.
(19) Czyny wszystkich ludzi są przed Nim i nic nie może się ukryć przed Jego oczami.
(20) On wzrokiem sięga od wieku do wieku i nic nie jest dla Niego dziwne.
(21) Nie można mówić: Cóż to? Dlaczego tamto? Wszystko bowiem zostało stworzone w zamierzonym celu.
(22) Błogosławieństwo Jego jak rzeka pokryło suchą ziemię i napoiło ją jak potop.
(23) Gniew zaś Jego wypędził narody i obrócił miejsca nawodnione w słoną pustynię.
(24) Jak dla sprawiedliwych drogi Jego są proste, tak dla bezbożnych pełne przeszkód.
(25) Jak od początku dobro zostało przeznaczone dla dobrych, tak zło - dla grzeszników.
(26) Rzeczy pierwszej potrzeby dla życia człowieka - to: woda, ogień, żelazo i sól, mąka pszenna, mleko i miód, krew winogron, oliwa i odzienie:
(27) wszystko to służy bogobojnym ku dobremu, grzesznikom zaś obróci się na nieszczęście.
(28) Są wichry, które stworzone zostały jako narzędzie pomsty, gniewem swym wzmocnił On ich smagania, w czasie zniszczenia wywierają swą siłę i uśmierzają gniew Tego, który je stworzył.
(29) Ogień, grad, głód i śmierć - wszystko to w celu pomsty zostało stworzone.
(30) Kły dzikich zwierząt, skorpiony i żmije, miecz mściwy - ku zagładzie bezbożnych -
(31) radują się Jego rozkazem, gotowe są na ziemi służyć według potrzeby - i gdy przyjdzie czas, nie przekroczą polecenia.
(32) Dlatego od początku byłem o tym przekonany, przemyślałem i na piśmie zostawiłem:
(33) wszystkie dzieła Pana są dobre, w odpowiedniej chwili dostarcza On wszystkiego, czego potrzeba.
(34) Nie można mówić: To od tamtego gorsze, albowiem wszystko uznane będzie za dobre w swoim czasie.
(35) A teraz ustami i z całego serca śpiewajcie i wychwalajcie imię Pana!