Syr25

(1) W trzech rzeczach upodobałem sobie, które są przyjemne Panu i ludziom: zgoda wśród braci, przyjaźń między sąsiadami oraz żona i mąż dobrze zgadzający się wzajemnie.
(2) Trzech rodzajów ludzi znienawidziła moja dusza, a życie ich szczególnie mnie gniewa: żebraka pysznego, bogacza kłamcy, starca cudzołożnego, ogołoconego z rozumu.
(3) Jeśli w młodości nie nazbierałeś, jakim sposobem znajdziesz na starość?
(4) Jak sąd przystoi siwym włosom, tak starszym umieć doradzać.
(5) Jak starcom przystoi mądrość, tak tym, co mają poważanie - myśl i rada.
(6) Wieńcem starców jest wielkie doświadczenie, a chlubą ich bojaźń Pańska.
(7) Dziewięć myśli uznałem w sercu za błogosławione, a dziesiątą słowami wypowiem: człowiek, który ma radość z dzieci i już za życia patrzy na upadek wrogów;
(8) szczęśliwy, kto mieszka z żoną rozumną, kto się językiem nie poślizgnął, kto nie służył innemu, niegodnemu siebie,
(9) szczęśliwy, kto znalazł roztropność, kto może przemawiać do uszu tych, którzy go słuchają;
(10) jakże wielki jest ten, kto znalazł mądrość, ale nikt nie jest większy od tego, kto boi się Pana.
(11) Bojaźń Pana wszystko przewyższa, a kto ją posiadł, do kogo będzie przyrównany?
(13) Każda rana, byle nie rana serca, wszelka złość, byle nie złość żony.
(14) Każde prześladowanie, byle nie prześladowanie przez nienawidzących nas, każda zemsta, byle nie zemsta nieprzyjaciół.
(15) Nie ma bowiem głowy nad głowę węża i nie ma gniewu nad gniew nieprzyjaciela.
(16) Wolałbym mieszkać z lwem i smokiem, niż mieszkać z żoną przewrotną.
(17) Złość kobiety zmienia wyraz jej twarzy, zeszpeca jej oblicze na kształt niedźwiedzia.
(18) Mąż jej zasiądzie do stołu pośród swoich bliskich i wbrew woli przykro wzdychać będzie.
(19) Małe jest wszelkie zło wobec przewrotności kobiety, toteż spadnie na nią los grzesznika.
(20) Czym dla nóg starca wspinanie się po zboczu piaszczystym, tym żona gadatliwa dla spokojnego męża.
(21) Nie pozwól się doprowadzić do upadku pięknością kobiety, ani nawet jej nie pożądaj!
(22) Złem jest, bezwstydem i wielką hańbą, jeśli żona utrzymuje swego męża.
(23) Duch przygnębiony, twarz zasmucona i rana serca - żona przewrotna; ręce bezwładne i kolana bez siły - taka, która unieszczęśliwia swojego męża.
(24) Początek grzechu przez kobietę i przez nią też wszyscy umieramy.
(25) Nie dawaj ujścia wodzie ani możności rządzenia przewrotnej żonie.
(26) Jeżeli nie trzyma się rąk twoich, odsuń ją od siebie.