Syr24

(1) Mądrość wychwala sama siebie, chlubi się pośród swego ludu.
(2) Otwiera swe usta na zgromadzeniu Najwyższego i ukazuje się dumnie przed Jego potęgą:
(3) Wyszłam z ust Najwyższego i niby mgła okryłam ziemię.
(4) Zamieszkałam na wysokościach, a tron mój na słupie z obłoku.
(5) Okrąg nieba sama obeszłam i przechadzałam się po głębi przepaści.
(6) Na falach morza, na ziemi całej, w każdym ludzie i narodzie zdobyłam panowanie.
(7) Pomiędzy nimi wszystkimi szukałam miejsca, by spocząć - [szukałam] w czyim dziedzictwie mam się zatrzymać.
(8) Wtedy przykazał mi Stwórca wszystkiego, Ten, co mnie stworzył, wyznaczył mi mieszkanie i rzekł: W Jakubie rozbij namiot i w Izraelu obejmij dziedzictwo!
(9) Przed wiekami, na samym początku mię stworzył i już nigdy istnieć nie przestanę.
(10) W świętym Przybytku, w Jego obecności, zaczęłam pełnić świętą służbę i przez to na Syjonie mocno stanęłam.
(11) Podobnie w mieście umiłowanym dał mi odpoczynek, w Jeruzalem jest moja władza.
(12) Zapuściłam korzenie w sławnym narodzie, w posiadłości Pana, w Jego dziedzictwie.
(13) Wyrosłam jak cedr na Libanie i jak cyprys na górach Hermonu.
(14) Wyrosłam jak palma w Engaddi, jak krzewy róży w Jerychu, jak wspaniała oliwka na równinie, wyrosłam w górę jak platan.
(15) Wszystko przepoiłam wonnością jak cynamon i aspalat pachnący, i miłą woń wydałam jak mirra wyborna, jak galbanum, onyks, wonna żywica i obłok kadzidła w przybytku.
(16) Jak terebint gałęzie swe rozłożyłam, a gałęzie moje - gałęzie chwały i wdzięku.
(17) Jak szczep winny wypuściłam pełne krasy latorośle, a kwiat mój [wyda] owoc sławy i bogactwa.
(19) Przyjdźcie do mnie, którzy mnie pragniecie, nasyćcie się moimi owocami!
(20) Pamięć o mnie jest słodsza nad miód, a posiadanie mnie - nad plaster miodu.
(21) Którzy mnie spożywają, dalej łaknąć będą, a którzy mnie piją, nadal będą pragnąć.
(22) Kto mi jest posłuszny, nie dozna wstydu, a którzy przeze mnie działać będą, nie zbłądzą.
(23) Tym wszystkim jest księga przymierza Boga Najwyższego, Prawo, które dał nam Mojżesz, jako dziedzictwo plemionom Jakuba.
(25) Zalewa ono mądrością jak Piszon i jak Tygrys w dniach nowych płodów;
(26) obficie napełnia rozumem jak Eufrat i jak Jordan w czasie żniw;
(27) wylewa naukę jak Nil lub Gichon w czasie winobrania.
(28) Pierwszy nie skończył go poznawać, podobnie ani ostatni do dna go nie zgłębił,
(29) gdyż myśl jego pełniejsza jest niż morze, a rada głębsza niż Wielka Otchłań.
(30) Ja zaś jestem jak odnoga rzeki i jak wodociąg, co sprowadza wodę do ogrodu.
(31) Powiedziałem: Nawodnię mój ogród i nasycę moją rolę. Oto moja odnoga stała się rzeką, a rzeka moja - morzem.
(32) Nadto sprawię, że nauka świecić będzie jak zaranie i ukaże się jak najdalej.
(33) Owszem, wyleję naukę jak proroctwo i przekażę ją pokoleniom na wieki.
(34) Patrzcie, że nie tylko dla siebie samego się natrudziłem, lecz także i dla tych wszystkich, którzy jej szukają.