Syr20

(1) Bywa upomnienie, ale nie w porę, niejeden milczy, a jednak jest mądry.
(2) O ileż lepiej jest upomnieć, niż trwać w gniewie.
(3) Kto uznaje swój błąd, ustrzeże się szkody.
(4) Czym jest pożądanie eunucha, by dziewczynę pozbawić dziewictwa, tym jest przeprowadzanie sprawiedliwości przemocą.
(5) Niejeden milczący został uznany za mądrego, a innego skutkiem wielomówstwa znienawidzono.
(6) Jeden milczy, bo nie wie, co odpowiedzieć, a drugi milczy, gdyż umie [czekać na] stosowną chwilę.
(7) Człowiek mądry milczeć będzie do chwili odpowiedniej, a chełpliwy i głupi ją lekceważy.
(8) Kto w mówieniu miarę przebiera, odrazę budzić będzie, a ten, co na wszystko sobie pozwala, popadnie w nienawiść.
(9) Czasem powodzenie przynosi człowiekowi nieszczęście, a niespodziewany zysk wychodzi na szkodę.
(10) Bywa podarunek, który ci nie daje pożytku, i bywa też taki, który podwójną przyniesie ci korzyść.
(11) Zdarza się poniżenie z powodu chwały, a znajdzie się taki, który po uniżeniu podniesie głowę.
(12) Czasem ktoś kupuje wiele za małe pieniądze, a płaci za to siedem razy więcej.
(13) Mędrzec słowami zdobywa sobie miłość, a uprzejmości głupich będą wzgardzone.
(14) Podarunek nierozumnego nie przyniesie ci pożytku, ma on bowiem wiele oczu, zamiast jednego;
(15) mało on daje, a wymawia wiele, otwiera swe usta jak herold, dzisiaj pożycza, a jutro żądać będzie zwrotu: obrzydły jest taki człowiek!
(16) Głupiec powiada: Nie mam przyjaciela i nie ma wdzięczności za moje dobrodziejstwa,
(17) ci, którzy jedzą mój chleb, mają złośliwy język. Ileż razy i jakże wielu śmiać się z niego będzie!
(18) Lepiej się potknąć na gruncie pod nogami niż o [wybryk] języka; tak więc na złych upadek przyjdzie prędko.
(19) Jak człowiek niemiły, tak opowiadanie w niestosownym czasie, będzie ono stale na ustach ludzi bez wychowania.
(20) Przysłowie [usłyszane] z ust głupiego będzie odrzucone, nie wypowie go bowiem w chwili stosownej.
(21) Niejednego niedostatek powstrzymuje od grzeszenia i nie ma on wyrzutów sumienia w czasie swego odpoczynku.
(22) Niejeden z powodu wstydu gubi swoją duszę i zatraca ją przez wzgląd na głupiego.
(23) Niejeden też z powodu wstydu zrobił obietnicę przyjacielowi i niepotrzebnie uczynił go sobie wrogiem.
(24) Kłamstwo jest złym nawykiem człowieka i jest ono stale na ustach ludzi źle wychowanych.
(25) Lepszy złodziej niż ten, co stale kłamstwem się posługuje, obydwaj zaś zgubę odziedziczą w spadku.
(26) Wzgarda zazwyczaj towarzyszy kłamcy, a hańba stale ciąży na nim.
(27) Mędrzec wsławia się swoją mową, a człowiek rozumny podoba się władcom.
(28) Kto uprawia ziemię, podwyższy swe sterty, a kto się podoba władcom, zmaże przestępstwa.
(29) Upominki i dary zaślepiają oczy mądrych i jak kaganiec na ustach tłumią nagany.
(30) Mądrość ukryta i skarb niewidoczny, jakiż pożytek z obojga?
(31) Lepiej postępuje człowiek, co ukrywa swoją głupotę, niż ten, co tai swą mądrość.