Syr17

(1) Pan stworzył człowieka z ziemi i znów go jej zwróci.
(2) Odliczył ludziom dni i wyznaczył czas odpowiedni, oraz dał im władzę nad tym wszystkim, co jest na niej.
(3) Przyodział ich w moc podobną do swojej i uczynił ich na swój obraz.
(4) Uczynił ich groźnymi dla wszystkiego stworzenia, aby panowali nad zwierzętami i ptactwem.
(6) Dał im wolną wolę, język i oczy, uszy i serce zdolne do myślenia.
(7) Napełnił ich wiedzą i rozumem, o złu i dobru ich pouczył.
(8) Położył oko swoje w ich sercu, aby im pokazać wielkość swoich dzieł.
(10) Imię świętości wychwalać będą i wielkość Jego dzieł opowiadać.
(11) Dodał im wiedzy i prawo życia dał im w dziedzictwo.
(12) Przymierze wieczne zawarł z nimi i objawił im swoje prawa.
(13) Wielkość majestatu widziały ich oczy i uszy ich słyszały okazałość Jego głosu.
(14) Rzekł im: Trzymajcie się z dala od wszelkiej niesprawiedliwości! I dał każdemu przykazania co do jego bliźniego.
(15) Przed Nim są zawsze ich drogi, nie skryją się przed Jego oczami.
(17) Dla każdego narodu ustanowił rządcę, ale Izrael jest działem Pana.
(19) Wszystko, co czynią, jest przed Nim jak słońce, a oczy Jego są ustawicznie na ich drogach.
(20) Przed Nim nie zakryją się złe ich czyny i wszystkie ich grzechy są przed Panem.
(22) Jałmużna męża jest u Niego jak pieczęć, a dobrodziejstwa człowieka chowa jak źrenicę oka.
(23) Potem wreszcie powstanie i odda im, sprawi też, że odpłata każdemu z nich będzie dana.
(24) Tym zaś, którzy się nawracają, daje drogę powrotu i pociesza tych, którym brakło wytrwałości.
(25) Nawróć się do Pana, porzuć grzechy, błagaj przed obliczem [Jego], umniejsz zgorszenie!
(26) Wróć do Najwyższego, a odwróć się od niesprawiedliwości i miej występek w wielkiej nienawiści!
(27) Któż w Szeolu wielbić będzie Najwyższego, zamiast żyjących, którzy mogą oddawać Mu chwałę?
(28) Zmarły, jako ten, którego nie ma, nie może składać dziękczynienia, żyjący i zdrowy wychwala Pana.
(29) Jakże wielkie jest miłosierdzie Pana i przebaczenie dla tych, którzy się do Niego nawracają,
(30) albowiem ludzie nie wszystko mogą i żaden człowiek nie jest nieśmiertelny.
(31) Cóż bardziej świecącego nad słońce? A przecież i ono ulega zaćmieniu; tak też ciało i krew skłania się do złego.
(32) On odbywa przegląd sił nieba wysokiego, a wszyscy ludzie są ziemią i prochem.