Syr14

(1) Szczęśliwy mąż, który nie potknął się ustami i nie jest przybity smutkiem grzechów.
(2) Szczęśliwy, którego własna dusza nie potępia i kto nie stracił swojej nadziei.
(3) Dla człowieka skąpego bogactwa nie są dobrem, a sknerze na co pieniądze?
(4) Ten, który gromadzi od ust sobie odejmując, dla innych gromadzi, a z jego dostatków inni wystawnie żyć będą.
(5) Kto jest zły dla siebie, czyż będzie dobry dla innych? - nie ucieszy się on swoimi pieniędzmi.
(6) Nie ma gorszego człowieka niż ten, który jest sknerą dla siebie samego, i to jest odpłatą za jego przewrotność:
(7) jeśli coś dobrego zrobi, przez zapomnienie to uczyni, a na ostatek okaże swą przewrotność.
(8) Zły jest, kto zazdrosnym okiem patrzy, odwraca oblicze i z góry spogląda na innych.
(9) Oko chciwca nie zadowoli się tym, co posiada, a niegodziwa przewrotność wysusza duszę.
(10) Oko złe zazdrości chleba, i brakuje go na jego stole.
(11) Synu, stosownie do swej zamożności, staraj się o siebie, a ofiary Panu godnie przynoś!
(12) Pamiętaj, że śmierć nie zwleka, a przymierze Szeolu nie zostało ci odkryte.
(13) Zanim umrzesz, czyń dobrze przyjacielowi i według swej możności wydobądź coś i daj mu!
(14) Nie pozbawiaj się dobra dzisiejszego, a przedmiot szlachetnego pożądania niech cię nie mija!
(15) Czyż zostawisz drugiemu owoc swoich prac i trudy twoje na podział losem?
(16) Dawaj, bierz i staraj się o rozrywki dla siebie, albowiem w Szeolu na próżno szukać przyjemności.
(17) Wszelkie ciało starzeje się jak odzienie, i to jest odwieczne prawo: Na pewno umrzesz.
(18) Jak gęste liście na bujnym drzewie, jedne spadają, a drugie wyrastają, podobnie pokolenia ciała i krwi, jedno umiera a drugie się rodzi.
(19) Każde dzieło podlegające zepsuciu przepadnie i razem z nim pójdzie jego wykonawca.
(20) Szczęśliwy mąż, który się ćwiczy w mądrości i który się radzi swego rozumu,
(21) który rozważa drogi jej w swym sercu i zastanawia się nad jej ukrytymi sprawami.
(22) Wyjdź za nią jak tropiciel i na drogach jej przygotuj zasadzkę!
(23) Kto zaglądać będzie przez jej okna, kto słucha przy jej drzwiach;
(24) kto zamieszka blisko jej domu i wbije kołek w jej ściany;
(25) kto postawi namiot swój przy jej boku - ten zajmie miejsce w szczęśliwym mieszkaniu,
(26) postawi swe dzieci pod jej dachem i pod jej gałęziami będzie przebywał.
(27) Ona zasłoni go przed żarem i odpoczywać będzie w jej chwale.