Syr1

(1) Cała mądrość od Boga pochodzi, jest z Nim na wieki.
(2) Piasek morski, krople deszczu i dni wieczności któż może policzyć?
(3) Wysokość nieba, szerokość ziemi, przepaść i mądrość któż potrafi zbadać?
(4) Jako pierwsza przed wszystkim stworzona została mądrość, rozum roztropności od wieków.
(6) Korzeń mądrości komuż się objawił, a dzieła jej wszechstronnej umiejętności któż poznał?
(8) Jest Jeden mądry, co bardzo lękiem przejmuje, siedzący na swym tronie.
(9) To Pan ją stworzył, przejrzał, policzył i wylał na wszystkie swe dzieła,
(10) na wszystkie stworzenia według swego daru, a tych, co Go miłują, hojnie nią wyposażył.
(11) Bojaźń Pańska to chwała i chluba, wesele i korona radosnego uniesienia.
(12) Bojaźń Pańska zadowala serca, daje wesele, radość i długie życie.
(13) Temu, kto się Pana boi, dobrze będzie na końcu, a w dniu swej śmierci będzie błogosławiony.
(14) Początkiem mądrości jest bojaźń Pana, i dla tych, którzy są [Mu] wierni, wraz z nimi została stworzona w łonie matki.
(15) Założyła u ludzi fundament wieczny, a u ich potomstwa znajdzie zaufanie.
(16) Pełnia mądrości to bać się Pana, który upoi ich owocami swoimi.
(17) Cały ich dom napełni pożądanymi dobrami, a spichlerze swymi płodami.
(18) Koroną mądrości - bojaźń Pańska, dająca pokój i czerstwe zdrowie.
(19) . Wiedzę i poznanie rozumu jak deszcz wylał, i wywyższył chwałę tych, co ją posiadają.
(20) Korzeń mądrości to bać się Pana, a gałęzie jej - długie życie.
(22) Niesłuszny gniew nie może być usprawiedliwiony, przebranie miary w gniewie jest jego upadkiem.
(23) Cierpliwy do czasu dozna przykrości, ale później radość dla niego zakwitnie.
(24) Do czasu będzie ukrywać swoje słowa, a wargi wielu wychwalać będą jego rozum.
(25) W skarbcach mądrości są przypowieści wiedzy, w grzeszniku zaś pobożność budzi odrazę.
(26) Jeżeli pożądasz mądrości, chowaj przykazania, a Pan cię nią obdarzy.
(27) Albowiem mądrość i wykształcenie to bojaźń Pana, a w wierności i łagodności ma On upodobanie.
(28) Bądź posłuszny bojaźni Pana i nie przystępuj do Niego z sercem dwoistym!
(29) Nie bądź obłudnikiem wobec ludzi i zwróć uwagę na swoje wargi!
(30) Nie wywyższaj siebie, abyś nie upadł i nie sprowadził hańby na swoją duszę. Pan odkryje wszystkie twe tajniki i pośród zgromadzenia cię poniży, dlatego że nie zbliżyłeś się do bojaźni Pańskiej, a serce twe pełne jest zdrady.