Ne9

(1) A w dwudziestym H6242 H702 dniu H3117 tego H2088 miesiąca H2320 zgromadzili się H622 Izraelici H1121 H3478, skruszeni postem H6685 i odziani w wory H8242, z głowami H7218 posypanymi ziemią H127.
(2) I odłączyło się H914 potomstwo H2233 Izraela H3478 od wszystkich H3605 cudzoziemców H1121 H5236. Wtedy stojąc H5975 wyznali H3034 swoje grzechy H2403 i wykroczenia H5771 swych ojców H1.
(3) Stali H6965 więc na swoim miejscu H5977, a lewici H3881 czytali H7121 z księgi H5612 Prawa H8451 Pana H3068, Boga H430 swojego, przez ćwierć H7243 dnia H3117, a przez drugą ćwierć H7243 wyznawali H3034 swe grzechy i klęcząc H7812 przed Panem H3068, Bogiem H430 swoim.
(4) I na podwyższeniu H4608 lewitów H3881 stanęli H6965: Jozue H3442, Binnuj H1137, Kadmiel H6934, Szebaniasz H7645, Bunni H1138, Szerebiasz H8274, Bani H1137, Kenani H3662 – i głośno H1419 H6963 wołali H2199 do Pana H3068, Boga H430 swego;
(5) i lewici H3881: Jozue H3442, Kadmiel H6934, Bani H1137, Chaszabnejasz H2813, Szerebiasz H8274, Hodiasz H1941, Szebaniasz H7645, Petachiasz H6611 rzekli H559: Wstańcie H6965! Błogosławcie H1288 Pana H3068, Boga H430 naszego od wieku H4480 H5769 do wieku H5704 H5769! Niech ludzie błogosławią H1288 wspaniałe H3519 imię H8034 Twoje, wyższe H5921 ponad wszelkie H3605 błogosławieństwo H1293 i chwałę H8416.
(6) Ty, Panie H3068, jesteś H859 jedyny H905. Ty uczyniłeś H6213 niebiosa H8064, niebiosa H8064 niebios H8064 i całe H3605 ich wojsko H6635; ziemię H776 i wszystko H3605, co na niej; morza H3220 i wszystko H3605, co w nich. Ty ożywiasz H2421 to wszystko, a wojsko H6635 niebios H8064 oddaje Ci pokłon H7812.
(7) Ty, Panie H3068, jesteś tym Bogiem H430, który wybrał H977 Abrama H87, wyprowadziłeś H3318 go z Ur H218 Chaldejczyków H3778 i nadałeś H7760 mu imię H8034 Abraham H85.
(8) A gdyś uznał H4672, że serce H3824 jego jest Tobie wierne H539, zawarłeś H3772 z nim przymierze H1285: że ziemię H776 Kananejczyka H3669, Chetyty H2850, Amoryty H567, Peryzzyty H6522, Jebusyty H2983 i Girgaszyty H1622 dasz H5414 jego potomstwu H2233. A słowa H1697 Twego dotrzymałeś H6965, albowiem jesteś wierny H6662.
(9) Widziałeś H7200 nędzę H6040 ojców H1 naszych w Egipcie H4714, a wołanie H2201 ich słyszałeś H8085 nad Morzem H3220 Czerwonym H5488.
(10) I dokonałeś H5414 cudów H226 i znaków H4159 na faraonie H6547, na wszystkich H3605 sługach H5650 jego i na całym H3605 ludzie H5971 jego kraju H776, bo spostrzegłeś H3045, że do nich zuchwale H2102 się odnosili. Tak zgotowałeś H6213 sobie imię H8034 sławne do dziś H2088 H3117.
(11) I morze H3220 rozdzieliłeś H1234 przed nimi, a oni przeszli H5674 przez środek H8432 morza H3220 suchą H3004 nogą. Prześladowców H7291 ich wrzuciłeś H7993 do głębin H4688 jak kamień H68 do wód H4325 wzburzonych.
(12) Słupem H5982 obłoku H6051 prowadziłeś H5148 ich we dnie H3119, a słupem H5982 ognia H784 – w nocy H3915, aby oświetlić H215 im drogę H1870, którą iść H1980 mieli.
(13) Potem na górę H2022 Synaj H5514 zstąpiłeś H3381 i rozmawiałeś H1696 z nimi z nieba H8064; i dałeś H5414 im przepisy H4941 słuszne H3477, wskazówki H8451 niezawodne H571, prawa H2706 dobre H2896 i przykazania H4687.
(14) I Twój święty H6944 szabat H7676 im oznajmiłeś H3045, i przez sługę H5650 Twego, Mojżesza H4872, nadałeś H6680 im przykazania H4687, przepisy H2706 i Prawo H8451.
(15) I chleb H3899 z nieba H8064 im dałeś H5414, gdy byli głodni H7458; a wodę H4325 ze skały H5553 im wyprowadziłeś H3318, gdy odczuwali pragnienie H6772. I rozkazałeś H559 im, by poszli H935 posiąść H3423 ziemię H776, którą im dać H5414 obiecałeś H5375 pod przysięgą H3027.
(16) Lecz oni, ojcowie H1 nasi, postępowali zuchwale H2102, byli krnąbrni H7185 H6203 i nie słuchali H8085 Twoich przykazań H4687.
(17) I uchylali się H3985 od posłuszeństwa H8085 i nie pamiętali H2142 o cudach H6381, któreś dla nich uczynił H6213. Byli twardego H7185 karku H6203 i uwzięli się, by wrócić H7725 do niewoli H5659 swej w Egipcie H4714. Lecz Ty jesteś Bogiem H410 przebaczenia H5547, jesteś łaskawy H2587 i miłosierny H7349, cierpliwy H750 i wielkiej H7227 dobroci H2617; i nie opuściłeś H5800 ich.
(18) Nawet gdy uczynili H6213 sobie cielca H5695 odlanego H4541 z metalu i powiedzieli H559: To jest twój Bóg H430, który cię wyprowadził H5927 z Egiptu H4714, i gdy popełnili H6213 wielkie H1419 bluźnierstwa H5007,
(19) Ty w wielkim H7227 miłosierdziu H7356 twoim nie opuściłeś H5800 ich na pustyni H4057. Słup H5982 obłoku H6051 nie odstępował H5493 od nich we dnie H3119, aby ich prowadzić H5148 drogą H1870; słup H5982 ognia H784 nie odstępował w nocy H3915, aby oświetlać H215 im drogę H1870, którą iść H1980 mieli.
(20) I dałeś H5414 swego Ducha H7307 dobrego H2896, aby ich oświecał H7919. I manny H4478 Twej od ust H6310 im nie odjąłeś H4513, i dałeś H5414 im wodę H4325, gdy byli spragnieni H6772.
(21) Przez czterdzieści H705 lat H8141 zaopatrywałeś H3557 ich na pustyni H4057, tak że nie odczuwali H2637 braku H3808. Szaty H8008 ich się nie zniszczyły H1086, a nogi H7272 ich nie spuchły H1216.
(22) I dałeś H5414 im królestwa H4467 i narody H5971, i przydzieliłeś H2505 je im jako ziemie kresowe H6285, i oni posiedli H3423 ziemię H776 Sichona H5511, króla H4428 Cheszbonu H2809, i ziemię H776 Oga H5747, króla H4428 Baszanu H1316.
(23) I synów H1121 ich rozmnożyłeś H7235 jak gwiazdy H3556 na niebie H8064, i zaprowadziłeś H935 ich do ziemi H776, w której posiadanie H3423 wejść H935 mieli – jak przyrzekłeś H559 ich ojcom H1.
(24) I wkroczyli H935 synowie H1121, i posiedli H3423 tę ziemię H776, a Ty upokorzyłeś H3665 przed nimi Kananejczyków H3669, mieszkańców H3427 tej ziemi H776. W ręce H3027 tamtych wydałeś H5414 ich oraz ich królów H4428 i narody H5971 tej ziemi H776, aby postąpili H6213 z nimi według własnej woli H7522.
(25) I zajęli H3920 miasta H5892 niedostępne H1208 oraz ziemię H127 tłustą H8082. Posiedli H3423 domy H1004 pełne H4392 wszelkiego dobra H2898, cysterny H953 wykute H2672, winnice H3754, ogrody oliwne H2132 i drzewa owocowe H3978 w obfitości H7230. I jedli H398, najedli się H7646 i utyli H8080, i rozkoszowali się H5727 dzięki Twej wielkiej H1419 dobroci H2898.
(26) Potem byli oporni H4784 i zbuntowali się H4775 przeciw Tobie, i wzgardzili H7993 Twoim Prawem H8451. Zabili H2026 proroków H5030 Twoich, którzy ich przestrzegali H5749, aby ich nawrócić H7725 do Ciebie, i popełnili H6213 wielkie H1419 bluźnierstwa H5007.
(27) Wtedy wydałeś H5414 ich w ręce H3027 ich wrogów H6862, żeby ich dręczyli H6887. W czasie H6256 swego udręczenia H6869 wołali H6817 do Ciebie, a Ty z niebios H8064 wysłuchałeś H8085 i według wielkiego H7227 miłosierdzia H7356 Twego dałeś H5414 im wybawicieli H3467, żeby ich wybawili H3467 z ręki H3027 wrogów H6862.
(28) Skoro mieli spokój H5117, znowu postępowali H6213 źle H7451 przed Tobą. Wtedy pozostawiłeś H5800 ich pod władzą H3027 nieprzyjaciół H341, aby panowali H7287 nad nimi. I znowu wzywali H2199 Ciebie, a Ty z niebios H8064 wysłuchałeś H8085 i według miłosierdzia H7356 Twego wyrwałeś H5337 ich wielokrotnie H7227 H6256.
(29) I przestrzegałeś H5749 ich, by ich nawrócić H7725 do Twojego Prawa H8451, lecz oni byli zuchwali H2102 i nie słuchali H8085 przykazań H4687 Twoich, i przeciw przepisom H4941 Twoim zgrzeszyli H2398 – przeciw tym, przez których wypełnienie zachowuje się życie H2421. Odwrócili H5637 niesforne plecy H3802, byli twardego H7185 karku H6203 i nieposłuszni H8085.
(30) Miałeś dla nich cierpliwość H4900 przez wiele H7227 lat H8141 i przestrzegałeś H5749 ich przez Ducha H7307 Twego za pośrednictwem Twoich proroków H5030, lecz nie usłuchali H238. Wtedy wydałeś H5414 ich pod władzę H3027 obcych narodów H5971.
(31) Mimo to dzięki wielkiemu H7227 miłosierdziu H7356 Twemu nie wytępiłeś H3617 ich i nie opuściłeś H5800, albowiem Tyś H859 Bogiem H410 łaskawym H2587 i miłosiernym H7349.
(32) I teraz H6258, Boże H430 nasz – Boże H410 wielki H1419, potężny H1368, straszliwy H3372, dotrzymujący H8104 przymierza H1285 i łaski H2617 – niech u Ciebie nie uchodzi H4591 za nic H6440 ten cały H3605 mozół H8513, jaki ugodził H4672 nas, królów H4428 naszych, książąt H8269 naszych, kapłanów H3548 naszych, proroków H5030 naszych, ojców H1 naszych i cały H3605 Twój lud H5971, od dni H4480 H3117 królów H4428 Aszszura H804 aż po dziś H2088 dzień H3117.
(33) Lecz Ty jesteś H859 sprawiedliwy H6662 we wszystkim H3605, co na nas przyszło H935, Tyś bowiem postąpił H6213 słusznie H571, myśmy natomiast zawinili H7561.
(34) Bo królowie H4428 nasi, książęta H8269, kapłani H3548 nasi i przodkowie H1 – oni nie zachowali H6213 Twojego Prawa H8451 i nie zważali H7181 na przykazania H4687 i napomnienia H5715, których im udzieliłeś H5749.
(35) Oni bowiem, dopóki żyli H1992 w królestwie H4438 swoim z Twej dobroci H7227 wielkiej H2898, którą im okazałeś H5414, na ziemi H776 tej przestronnej H7342 i urodzajnej H8082, którą im pozostawiłeś H5414 – nie służyli H5647 Tobie i nie odwrócili się H7725 od swoich złych H7451 uczynków H4611.
(36) Oto H2009 myśmy H587 dziś H3117 niewolnikami H5650 – na ziemi H776, którą dałeś H5414 przodkom H1 naszym, aby mieli pożytek H398 z owocu H6529 jej i bogactwa H2898 – oto H2009 myśmy H587 niewolnikami H5650 na niej.
(37) Plon H8393 swój obficie H7235 wydaje ona dla królów H4428, których postawiłeś H5414 nad nami za grzechy H2403 nasze. Oni władają H4910 naszymi ciałami H1472 i bydłem H929 naszym według swego upodobania H7522. W wielkim H1419 ucisku H6869 jesteśmy H587.