Koh2

(1) Powiedziałem H559 sobie H3820: Nuże! Doświadczę H5254 radości H8057 i zażyję H7200 szczęścia H2896! Lecz i to H2088 jest marność H1892.
(2) O śmiechu H7814 powiedziałem: Szaleństwo H1984!, a o radości H8057: Cóż H4100 to ona daje H6213?
(3) Postanowiłem H8446 w sercu H3820 swoim krzepić H4900 ciało H1320 moje winem H3196 – choć rozum H2451 miał zostać moim mądrym przewodnikiem H5090 – i oddać się głupocie H5531, aż zobaczę H7200, co dla ludzi H1121 H120 jest szczęściem H2896, które gotują sobie pod niebem H8478 H8064, dopóki trwają dni H3117 ich życia H2416.
(4) Dokonałem H1431 wielkich dzieł H4639: zbudowałem H1129 sobie domy H1004, zasadziłem H5193 sobie winnice H3754,
(5) założyłem H6213 ogrody H1593 i parki H6508 i nasadziłem H5193 w nich wszelkich drzew H6086 owocowych H6529.
(6) Urządziłem H6213 sobie zbiorniki H1295 na wodę H4325, by nią nawadniać H8248 gaj H3293 bogaty H6779 w drzewa H6086.
(7) Nabyłem H7069 niewolników H5650 i niewolnice H8198 i miałem niewolników H1121 urodzonych H3205 w domu H1004. Posiadałem H1961 też wielkie stada H1241 bydła H4735 i owiec H6629, większe niż wszyscy H3605, co byli H1961 przede mną H6440 w Jeruzalem H3389.
(8) Nagromadziłem H3664 też sobie srebra H3701 i złota H2091, i skarby H5459 królów H4428 i krain H4082. Nabyłem H6213 śpiewaków H7891 i śpiewaczki H7891 oraz rozkosze H8588 synów H1121 ludzkich H120: kobiet wiele H7705.
(9) I stałem się H1431 większym i możniejszym H3254 niż wszyscy H3605, co byli H1961 przede mną H6440 w Jeruzalem H3389; w dodatku H637 mądrość H2451 moja mi została H5975.
(10) Niczego też, czego oczy H5869 moje pragnęły H7592, nie odmówiłem H4513 im. Nie wzbraniałem H4513 sercu H3820 memu żadnej radości H8057 – bo serce H3820 moje miało radość H8056 z wszelkiego mego trudu H5999; a to H2088 mi było zapłatą H2506 za wszelki H3605 mój trud H5999.
(11) I przyjrzałem się H6437 wszystkim dziełom H4639, jakich dokonały H6213 moje ręce H3027, i trudowi H5999, jaki sobie przy tym zadałem H5998. A oto: wszystko H3605 to marność H1892 i pogoń H7469 za wiatrem H7307! Z niczego H369 nie ma pożytku H3504 pod słońcem H8478 H8121.
(12) Postanowiłem H6437 przyjrzeć się H7200 mądrości H2451, a także szaleństwu H1947 i głupocie H5531. Bo czegoż H4100 jeszcze dokonać może człowiek H120, który nastąpi H935 po królu H4428, nad to, czego H834 on już dokonał H6213?
(13) I zobaczyłem H7200, że mądrość H2451 tak przewyższa H3504 głupotę H5531, jak światło H216 przewyższa H3504 ciemności H2822.
(14) Mędrzec H2450 ma w głowie H7218 swojej oczy H5869, a głupiec H3684 chodzi H1980 w ciemności H2822. Ale poznałem H3045 tak samo H1571, że ten sam los H4745 spotyka H7136 wszystkich H3605.
(15) Więc powiedziałem H559 sobie H3820: Jaki los H4745 głupca H3684, taki i mój będzie H1961. I po cóż H4100 więc nabyłem tyle mądrości H2451? Rzekłem H1696 przeto w sercu H3820, że i to H2088 jest marność H1892.
(16) Bo nie ma H369 wiecznej pamięci H2146 po mędrcu H2450 tak samo H5973, jak i po głupcu H3684, gdyż już w najbliższych H3117 dniach w niepamięć idzie H7911 wszystko H3605; czyż nie H3808 umiera H4191 mędrzec H2450 tak samo H5973 jak i głupiec H3684?
(17) Toteż znienawidziłem H8130 życie H2416, gdyż przykre H7451 mi były wszystkie sprawy H4639, jakie się dzieją H6213 pod słońcem H8478 H8121; bo wszystko H3605 marność H1892 i pogoń H7469 za wiatrem H7307.
(18) Znienawidziłem H8130 też wszelki H3605 swój dorobek H5999, jaki nabyłem z trudem H5998 pod słońcem H8478 H8121, a który zostawię H5117 człowiekowi H120, co przyjdzie H1961 po mnie H310.
(19) A któż H4310 to wie H3045, czy mądry H2450 on będzie H1961, czy głupi H5530? A władać H7980 on będzie całym H3605 mym dorobkiem H5999, w który włożyłem H5998 trud H5999 swój i mądrość H2451 swoją pod słońcem H8478 H8121. I to H2088 jest marność H1892.
(20) Zacząłem H5437 więc ulegać zwątpieniu H2976 z powodu H5921 wszystkich H3605 trudów H5999, jakie podjąłem H5998 pod słońcem H8478 H8121.
(21) Jest nieraz człowiek H120, który w swej pracy H5999 odznacza się mądrością H2451, wiedzą H1847 i dzielnością H3788, a udział H2506 swój musi on oddać H5414 człowiekowi H120, który nie włożył H5998 w nią trudu. To także H1571 jest marność H1892 i wielkie H7227 zło H7451.
(22) Cóż H4100 bowiem ma człowiek H120 z wszelkiego H3605 swego trudu H5999 i z pracy H7475 ducha H3820 swego, którą mozoli się H6001 pod słońcem H8478 H8121?
(23) Bo wszystkie H3605 dni H3117 jego są cierpieniem H4341, a zajęcia H6045 jego utrapieniem H3708. Nawet w nocy H3915 serce H3820 jego nie zazna H7901 spokoju. To także H1571 jest marność H1892.
(24) Nic H369 lepszego H2896 dla człowieka H120, niż żeby jadł H398 i pił H8354, i duszy H5315 swej pozwalał zażywać H7200 szczęścia H2896 przy swojej pracy H5999. Zobaczyłem H7200 też, że z ręki H3027 Bożej H430 to pochodzi H1961.
(25) Bo któż H4310 może jeść H398, któż H4310 może używać H2363, a nie być od Niego H4480 H2351 zależnym?
(26) Bo człowiekowi H120, który Mu H6440 jest miły H2896, daje H5414 On mądrość H2451 i wiedzę H1847, i radość H8057, a na grzesznika H2398 wkłada H5414 trud H6045, by zbierał H622 i gromadził H3664, i potem oddał H5414 temu, który się Bogu H430 podoba H2896. To też H1571 jest marność H1892 i pogoń H7469 za wiatrem H7307.