|
|
- (1) Pewnego dnia, gdy synowie H1121 Boży H430 udawali się, by stawić się H3320 przed Panem H3068, poszedł i szatan H7854 z nimi H8432, by stanąć przed Panem H3068.
- (2) I rzekł H559 Pan H3068 do szatana H7854: Skąd przychodzisz? Szatan H7854 odpowiedział H6030 Panu H3068: Przemierzałem H7751 ziemię H776 i wędrowałem H1980 po niej.
- (3) Rzekł H559 Pan H3068 szatanowi H7854: Zwróciłeś H7760 uwagę H3820 na sługę H5650 mego, Hioba H347? Bo nie ma H369 na całej ziemi H776 drugiego H3644, kto by był tak prawy H8535, sprawiedliwy H3477, bogobojny H3373 i unikający H5493 zła H7451 jak on. Jeszcze H5750 trwa H2388 w swej prawości H8538, choć mnie nakłoniłeś H5496 do zrujnowania H1104 go, na próżno H2600.
- (4) Na to szatan H7854 odpowiedział H6030 Panu H3068: Skóra H5785 za skórę H5785. Wszystko H3605, co człowiek H376 posiada, odda H5414 za swoje życie H5315.
- (5) Wyciągnij H7971, proszę, rękę H3027 i dotknij H5060 jego kości H6106 i ciała H1320. Na pewno H518 Ci w twarz H6440 będzie złorzeczył H1288.
- (6) I rzekł H559 Pan H3068 do szatana H7854: Oto jest w twej mocy H3027. Życie H5315 mu tylko zachowaj H8104!
- (7) Odszedł H3318 szatan H7854 sprzed oblicza H6440 Pańskiego H3068 i obsypał H5221 Hioba H347 trądem złośliwym H7451, od palca H3709 stopy H7272 aż do wierzchu H6936 głowy.
- (8) [Hiob] wziął H3947 więc skorupę H2789, by się nią drapać H1623 siedząc H3427 na gnoju H665.
- (9) Rzekła H559 mu żona H802: Jeszcze H5750 trwasz H2388 mocno w swej prawości H8538? Złorzecz H1288 Bogu H430 i umieraj H4191!
- (10) Hiob H347 jej odpowiedział H559: Mówisz H1696 jak jedna H259 z kobiet H5036 szalonych. Dobro H2896 przyjęliśmy H6901 z ręki H4480 Boga H430. Czemu zła H7451 przyjąć nie możemy? W tym wszystkim H3605 Hiob H347 nie zgrzeszył H2398 swymi ustami H8193.
- (11) Usłyszeli H8085 trzej H7969 przyjaciele H7453 Hioba H347 o wszystkim H3605, co na niego spadło H935, i przyszli H935, każdy H376 z nich z miejscowości H4725 swojej: Elifaz H464 z Temanu H8489, Bildad H1085 z Szuach H7747 i Sofar H6691 z Naamy H5284. Porozumieli się H3259, by przyjść H935, boleć H5110 nad nim i pocieszać H5162 go.
- (12) Skoro jednak spojrzeli H5375 H5869 z daleka H7350, nie mogli H3808 go poznać H5234. Podnieśli H5375 swój głos H6963 i zapłakali H1058. Każdy H376 z nich rozdarł H7167 swe szaty H4598 i rzucał H2236 proch H6083 w górę ku niebu H8064 na głowę H7218.
- (13) Siedzieli H3427 z nim na ziemi H776 siedem H7651 dni H3117 i siedem nocy H3915, nikt H369 nie wyrzekł H1696 słowa H1697, bo widzieli H7200 ogrom H3511 jego bólu H1431.
|
