2Sm14

(1) Joab H3097, syn Serui H6870, zauważył H3045, że serce H3820 króla H4428 zwróciło się H5921 do Absaloma H53,
(2) posłał H7971 więc do Tekoa H8620 i sprowadził H3947 stamtąd pewną mądrą H2450 kobietę H802 i rzekł H559 jej: Proszę H4994 cię, udaj, że jesteś w żałobie H56, ubierz H3847 szaty H899 żałobne H60 i nie namaszczaj się H5480 oliwą H8081, a okazuj, że jesteś kobietą H802, która od dłuższego H7227 czasu H3117 opłakuje H56 zmarłego H4191.
(3) Udasz się H935 do króla H4428 i powiesz H1696 mu te H2088 słowa H1697. I pouczył H7760 ją Joab H3097, co ma mówić H6310.
(4) Kobieta H802 z Tekoa H8621 poszła H935 więc do króla H4428, upadła H5307 na ziemię H776, oddała pokłon H7812 i zawołała H559: Królu H4428 – pomocy H3467!
(5) Król H4428 ją zapytał H559: Co H4100 ci jest? Odpowiedziała H559: Ach! Jestem wdową H490. Mąż H376 mój umarł H4191,
(6) a twoja służebnica H8198 miała dwóch H8147 synów H1121. Pokłócili się H5327 oni nawzajem na polu H7704, a że nie było H369 nikogo, kto by ich rozdzielił H5337, jeden H259 z nich uderzył H5221 swojego brata H251, tak że ten umarł H4191.
(7) I oto cała H3605 rodzina H4940 wystąpiła H6965 do służebnicy H8198 twojej z żądaniem H559: Oddaj H5414 bratobójcę H5221! Zabijemy H4191 go za życie H5315 jego brata H251, którego zamordował H2026, i zgładzimy H8045 dziedzica H3423! Tak usiłują zagasić H3518 węgiel H1513, który mi pozostał H7604, ażeby nie zostawić H7760 po mężu H376 moim imienia H8034 ani potomstwa H7611 na ziemi H127.
(8) Król H4428 odpowiedział H559 kobiecie H802: Idź H1980 do domu H1004, sam H589 wydam H6680 polecenie H1697 w tej sprawie.
(9) Wtedy kobieta H802 z Tekoa H8621 rzekła H559 do króla H4428: Panie H113 mój, królu H4428! Ta wina H5771 spadnie H5921 na mnie i na moją rodzinę H1004, król H4428 i jego tron H3678 będzie niewinny H5355.
(10) Rzekł H559 król H4428: Gdyby ktoś H376 mówił H1696 coś przeciwko H5921 tobie, przyprowadź H935 go do mnie, odtąd już nie będzie ci szkodził H5060 H3254.
(11) Odpowiedziała H559: Wspomnij H2142, proszę H4994, królu H4428, na Pana H3068, twojego Boga H430, by mściciel H1350 krwi H1818 nie powiększył H7235 nieszczęścia H7843 i nie został syn H1121 mój zgładzony H8045. Odrzekł H559: Na życie H2416 Pana H3068: nie spadnie H5307 z głowy H7218 twojego syna H1121 ani jeden włos H8185 na ziemię H776.
(12) Rzekła H559 kobieta H802: Czy mogłaby twoja służebnica H8198 rzec H1696 jedno H259 słowo H1697 do pana H113 mojego, króla H4428? Odpowiedział H559: Mów H1696!
(13) Rzekła H559 kobieta H802: Czemuż masz taki zamiar H2803 względem ludu H5971 Bożego H430? Wypowiadając H1696 taki wyrok H1697 sam H1931 król H4428 okazał się winny H818, skoro król H4428 nie zezwala na powrót H7725 swego wygnańca H5080.
(14) Wszyscy H3605 bowiem umrzemy H4191 z pewnością, i jesteśmy jak woda H4325 rozlana H5064 po ziemi H776, której już zebrać H622 niepodobna. Bóg H430 jednak nie zabiera H5375 życia H5315 w ten sposób. Obmyśl H2803 więc sposoby H4284, aby wygnaniec H5080 dłużej nie pozostawał H1760 na wygnaniu H5080.
(15) A jeśli teraz przybyłam H935, by mówić H1696 o tym H2088 panu memu H113, królowi H4428, to dlatego, że nastraszyli mię ludzie H5971, H3372. Twoja służebnica H8198 powiedziała sobie H559: Przemówię H1696 do króla H4428, może H194 król uczyni H6213, co mu powie jego służebnica H519.
(16) Chyba H3588 król H4428 wysłucha H8085 i wybawi H5337 swoją niewolnicę H519 z mocy H3709 tego człowieka H376, który chce mnie i mojego syna H1121 pozbawić H8045 Bożego H430 dziedzictwa H5159.
(17) Tak sobie mówiła H559 twoja służebnica H8198: Słowo H1697 mojego pana H113, króla H4428, będzie może dla mnie uspokojeniem H4496, wszak pan mój H113, król H4428, jest jak anioł H4397 Boży H430, który wysłucha H8085 tego, co dobre H2896, i tego, co złe H7451. Pan H3068, Bóg twój H430, niech będzie H1961 z tobą H5973!
(18) W odpowiedzi król H4428 rzekł H6030 do kobiety H802: Nie ukrywaj H3582, proszę, przede mną tego, o co chcę cię zapytać H7592. Odpowiedziała kobieta H802: Bądź łaskaw mówić H1696, panie mój H113, królu H4428.
(19) I rzekł H559 król H4428: Czy nie ma w tym wszystkim H3605, H2063 ręki Joaba H3097? Odpowiedziała H6030 kobieta mówiąc: Na twoje życie H5315, H2416, panie mój H113, królu H4428! Niemożliwe H518 to, by zboczyć w prawo H3231 czy w lewo H8041 od tego wszystkiego H3605, co mówi H1696 pan mój H113, król H4428. To prawda H3588, że sługa twój H5650 Joab H3097 mi to polecił H6680, on też włożył H7760, H6310 w usta służebnicy twojej H8198 wszystkie te słowa H1697.
(20) Ażeby sprawie nadać inny wygląd H5668, H5437, H6440, sługa twój H5650, Joab H3097, w ten sposób postąpił H6213. Pan mój H113 jest jednak bardzo H3966 mądry H2450: jak anioł H4397 Boży H430, wie H3045 wszystko H3605, co się dzieje na ziemi H776.
(21) Zwrócił się król H4428 do Joaba H3097: Dobrze więc, uczynię H6213 tę rzecz H2088, H1697. Idź H1980 i przyprowadź H7725 młodego H5288 Absaloma H53!
(22) Joab H3097 padł H5307 twarzą H6440 na ziemię H776 i oddał pokłon H7812, błogosławiąc H1288 króla H4428. Joab H3097 zawołał H559: Dziś H3117 poznaje H3045 sługa twój H5650, że darzysz mnie życzliwością H2580, o panie mój H113, królu H4428! Król bowiem wykonał H6213 to, co jego sługa H5650 powiedział H1697.
(23) Joab H3097 powstał H6965 i udał się H1980 do Geszur H1650, i sprowadził H935 Absaloma H53 do Jerozolimy H3389.
(24) Król H4428 jednak oświadczył H559: Niech wróci H5437 do swojego domu H1004, ale twarzy mojej H6440 nie będzie widział H7200. Absalom H53 wrócił H5437 do swojego domu H1004, ale twarzy króla H4428 nie widział H7200.
(25) W całym Izraelu H3478 nie było H3808, H1961 człowieka H376 tak pięknego H3303 jak Absalom H53. O nim wygłaszano pochwały H1984: Od stóp H7272 do głowy H6936 nie było na nim skazy H3971.
(26) Kiedy strzygł H1548 swoją głowę H7218 – a strzygł H1548 ją zwykle co roku H7093, H8141, H3117 – bo było mu zbyt ciężko H3515, musiał się strzyc – włosy jego głowy H8181 ważyły H8254 dwieście H3967, H8255 syklów według królewskiej H4428 wagi H68.
(27) Absalomowi H53 urodziło się H3205 trzech synów H7969, H1121 i jedna córka H1323. Nazywała się H8034 Tamar H8559. Była to kobieta H802 o pięknym H3303, H4758 wyglądzie.
(28) Absalom H53 przebywał H3427 przez dwa lata H8141, H3117 w Jerozolimie H3389, lecz króla H4428 osobiście nie oglądał H7200.
(29) Absalom H53 posłał H7971 do Joaba H3097, ażeby go wysłać H7971 do króla H4428. On jednak nie chciał H3808, H14 przyjść H935 do niego. I posłał H7971 po raz drugi H8145, ale nie chciał H3808, H14 przyjść H935.
(30) Rzekł wtedy H559 do swoich poddanych H5650: Spójrzcie H7200 na to pole H2513, które ma Joab H3097 obok mojego: rośnie na nim jęczmień H8184. Idźcie H1980, spalcie go ogniem H3341, H784! I słudzy Absaloma H53 spalili pole ogniem H3341, H784.
(31) Powstał Joab H3097 i przyszedłszy H935 do domu H1004 Absaloma H53 zapytał H559: Czemu twoi słudzy H5650 spalili ogniem H3341, H784 pole H2513, które do mnie należy?
(32) Odpowiedział H559 Absalom H53 Joabowi H3097: Posyłałem przecież H7971 do ciebie wezwanie: Przyjdź H935 tutaj H2008, poślę H7971 cię do króla H4428 z poselstwem H559. Po co H4100 przybyłem H935 z Geszur H1650? Lepiej by było H2896, gdybym tam pozostał H5750, H8033. Teraz chcę H6258 zobaczyć H7200 twarz króla H4428. Jeśli jestem winny H5771, niech mnie zabije H4191!
(33) Joab H3097 udał się więc H935 do króla H4428 i przekazał H5046 mu wiadomość. On zaś przywołał H7121 Absaloma H53. Ten przybył H935 do króla H4428 i oddał pokłon H7812 królowi aż do ziemi H776. A król H4428 ucałował H5401 Absaloma H53.