1Sm20

(1) Tymczasem Dawid H1732 uciekł H1272 z Najot H5121 koło Rama H7414 i udał się H935 do Jonatana H3083, mówiąc H559: Cóż ja zrobiłem H6213, czym zawiniłem H5771, czym zgrzeszyłem H2403 wobec twojego ojca H1, że czyha H1245 na moje życie H5315?
(2) Odpowiedział H559: Żadną miarą H2486! Nie umrzesz H4191: mój ojciec H1 nie podejmuje H6213 niczego ani wielkiego H1419, ani małego H6996, nie zawiadamiając H1540 mnie o tym. Dlaczego więc ojciec H1 ukrywałby H5641 to przede mną? Tak nie jest H369.
(3) Odpowiedział H559 jeszcze Dawid H1732, mówiąc: Na pewno H3045 wie twój ojciec H1, że darzysz mnie życzliwością H2580, i powie H559 sobie: Nie dowie się H3045 o tym Jonatan H3083, aby się nie zasmucił H6087. Ale na życie Pana H3068 i na twoje życie H5315, krok H6587 mię tylko dzieli od śmierci H4194.
(4) Jonatan H3083 odpowiedział H559 Dawidowi H1732: Cokolwiek H4100 byś zechciał H559, to zrobię H6213 dla ciebie.
(5) I odrzekł H559 Dawid H1732 Jonatanowi H3083: Właśnie jutro H4279 jest nów księżyca H2320, a ja winienem zasiadać H3427 wtedy obok króla H4428 na uczcie. Pozwól, że odejdę H7971 i skryję się H5641 w polu H7704 aż do trzeciego H7992 wieczora H6153.
(6) Gdyby ojciec H1 twój spostrzegł się H6485 co do mnie, odpowiesz H559: Bardzo mię prosił H7592 Dawid H1732, aby mógł pospieszyć H7323 do swojego miasta H5892, Betlejem H1035, gdyż cała rodzina H4940 w tych dniach składa H2077 ofiarę doroczną H3117.
(7) Jeżeli odpowie H559: Dobrze H2896, wtedy sługa H5650 twój będzie spokojny H7965, jeżeli się rozgniewa H2734, wiedz H3045, że postanowił H3615 sobie coś złego H7451.
(8) Ale ty bądź łaskaw H2617 dla sługi H5650 swojego. Wszak ty doprowadziłeś H935 sługę H5650 swego do przymierza H1285 ze sobą w imię Pana H3068. Jeśli ja zawiniłem H5771, to mnie zabij H4191, a do ojca H1 twego po cóż mnie masz prowadzić H935?
(9) I odrzekł H559 Jonatan H3083: Żadną miarą H2486! Gdybym się rzeczywiście dowiedział H3045, że mój ojciec H1 postanowił H3615 wyrządzić H7451 co krzywdę względem ciebie, czyżbym cię o tym nie powiadomił H5046?
(10) I rzekł H559 Dawid H1732 do Jonatana H3083: Kto H4310 mi da znać H5046 o tym, że ojciec H1 dał ci surową H7186 odpowiedź H6030?
(11) Odrzekł H559 Jonatan H3083 Dawidowi H1732: Chodź H1980, wyjdziemy H3318 w pole H7704. Kiedy obaj wyszli H3318 w pole H7704,
(12) rzekł H559 Jonatan H3083 do Dawida H1732: Pan H3068, Bóg H430 Izraela H3478, [jest świadkiem], że wybadam H2713 ojca H1 mego jutro albo pojutrze H4279 o tym czasie H6256, czy jest dobrze H2896 usposobiony do Dawida H1732, czy nie. Wtedy poślę H7971 do ciebie, by bezpośrednio cię zawiadomić H1540.
(13) Niech Pan H3068 to uczyni H6213 Jonatanowi H3083 i tamto dorzuci H3254, jeśli w wypadku, gdy mojemu ojcu H1 spodoba się H2895 wyrządzić H7451 ci krzywdę, nie zawiadomię H1540 cię bezpośrednio i nie odprawię H7971 tak, abyś mógł odejść H1980 spokojnie H7965. A Pan H3068 niech będzie H1961 z tobą, tak jak był H1961 [przedtem] z moim ojcem H1.
(14) A jeżeli jeszcze będę żył H2416, chyba okażesz H6213 mi miłosierdzie H2617 [w imię] Pana H3068? A gdy umrę H4191...
(15) nie odbieraj H3772 życzliwości H2617 twojej mojemu domowi H1004 na wieki H5769, nawet wtedy, gdy Pan H3068 usunie H3772 wszystkich wrogów H341 Dawida H1732 z powierzchni H6440 ziemi H127.
(16) I zawarł H3772 Jonatan H3083 przymierze z domem H1004 Dawida H1732, by Pan H3068 dokonał odwetu H1245 na wrogach H341 Dawida H1732.
(17) Jeszcze raz H3254 zaprzysiągł H7650 Jonatan H3083 Dawida H1732 w imię wielkiej miłości H160 ku niemu, kochał H157 go bowiem jak samego siebie H5315.
(18) Jonatan H3083 rzekł H559 do niego: Jutro H4279 nów księżyca H2320. Zwrócisz na siebie uwagę H6485, bo miejsce H4186 po tobie będzie puste H6485.
(19) Do trzeciego dnia odejdziesz daleko H3966. Udasz się H935 na miejsce H4725, gdzie H834 się ukrywałeś H5641 w dniu H3117 podobnej sprawy H4639 i zatrzymasz się H3427 koło kamienia H68 wskazującego drogę H237.
(20) Ja H589 wypuszczę H3384 w jego stronę trzy H7969 strzały H2671, jakbym celował H7971 w tym kierunku H4307.
(21) Potem poślę H7971 chłopca H5288, dając mu rozkaz: Idź H1980, znajdź H4672 strzały H2671! Gdy powiem H559 chłopcu H5288: Oto H2009 strzały H2671 są bliżej H2008 niż stoisz – zabierz H3947 je – wracaj H935, wiedz, że możesz być spokojny H7965, nic H369 się nie dzieje H1697 złego, na życie Pana H3068!
(22) Gdybym jednak powiedział H559 do młodzieńca H5958: Oto H2009 strzały H2671 są trochę dalej H1973 niż stoisz – uchodź H1980, gdyż sam Pan H3068 cię dalej posyła H7971.
(23) Przyrzeczenie H1697 zaś, które złożyliśmy H1696 ja H589 i ty H859, jest takie: Oto Pan H3068 między mną a tobą H996 na wieki H5769.
(24) I ukrył się H5641 Dawid H1732 na polu H7704. Kiedy nastał nów księżyca H2320, zasiadł król H4428 do uczty, by się posilić H398.
(25) Król H4428 zasiadł H3427 na swym zwykłym miejscu H4186 na krześle H4186 pod ścianą H7023, Jonatan H3083 zajął miejsce H3427 naprzeciwko, Abner H74 usiadł z boku H6654 Saula H7586, miejsce H4725 zaś Dawida H1732 było puste H6485.
(26) Saul H7586 nic H3808 o nim nie wspominał H1696 w tym dniu H3117. Myślał H559: To przypadek H4745; pewnie jest nieczysty H2889 i nie poddał się jeszcze oczyszczeniu H2889.
(27) Lecz nazajutrz H4283, po nowiu H2320, gdy miejsce H4725 Dawida H1732 znów było puste H6485, odezwał się H559 Saul H7586 do syna H1121 swego, Jonatana H3083: Dlaczego H4069 syn H1121 Jessego H3448 nie przyszedł H935 na ucztę H3899 ani wczoraj H8543, ani dziś H3117?
(28) Jonatan H3083 odpowiedział H6030 Saulowi H7586: Bardzo mię Dawid H1732 prosił H7592, by mógł iść H1980 do Betlejem H1035.
(29) Mówił H559: „Pozwól mi iść H7971, proszę cię H4994, gdyż urządzamy ofiarę H2077 rodzinną H4940 w tym mieście H5892 – zawiadomił mnie o tym mój brat H251. Jeśli darzysz mnie życzliwością H2580 w oczach H5869, zwolnij mnie H4422, bym mógł odwiedzić H7200 swych braci H251”. Dlatego H5921 H3651 nie przyszedł H935 do stołu H7979 królewskiego H4428.
(30) Saul H7586 rozgniewał się H2734 H639 bardzo na Jonatana H3083 i rzekł H559 mu: O, synu H1121 kobiety przewrotnej H5753 i buntowniczej H4780! Czyż nie wiem H3045, że wybrałeś sobie H977 syna H1121 Jessego H3448 na hańbę H1322 swoją i na hańbę H1322 łona H517 swojej matki?
(31) Jak długo H3605 H3117 będzie żył H2416 na ziemi H127 syn H1121 Jessego H3448, nie ostoisz się H3559 ani ty H859, ani twoje królestwo H4438. Zaraz H6258 więc poślij H7971 i przyprowadź H3947 go do mnie H413, gdyż musi umrzeć H4194.
(32) Odpowiedział H6030 Jonatan H3083 ojcu H1 swemu, Saulowi H7586, pytaniem: Dlaczego H4100 ma umierać H4191? Cóż uczynił H6213?
(33) Wtedy Saul H7586 rzucił H2904 za nim dzidą H2595, aby go przebić H5221. W ten sposób poznał H3045 Jonatan H3083, że taki H3588 jest zamiar H3615 ojca H1, by Dawida H1732 uśmiercić H4191.
(34) Jonatan H3083 podniósł się H6965 od stołu H7979 pełen gniewu H2750 H639. W tym drugim H8145 dniu H3117 miesiąca H2320 nie tknął H398 posiłku H3899, gdyż zasmucił się H6087 bardzo z powodu zniewagi H3637, jakiej doznał Dawid H1732 od jego ojca H1.
(35) Rankiem H1242 wyszedł H3318 Jonatan H3083 na pole H7704 do miejsca umówionego H4150 z Dawidem H1732, a z nim był mały H6996 chłopiec H5288.
(36) I rzekł H559 do chłopca H5288: Pobiegnij H7323 i poszukaj H4672 strzał H2671, które wypuszczę H3384. Chłopiec H5288 pobiegł H7323, a on wypuścił H3384 strzałę H2678 tak, aby go minęła H5674.
(37) Chłopiec H5288 pobiegł H935 do miejsca H4725 strzały H2678, którą wypuścił H3384 Jonatan H3083, wtedy Jonatan H3083 zawołał H7121 za nim H310 i rzekł H559: Czy strzała H2678 nie jest jeszcze dalej H1973, niż stoisz?
(38) I jeszcze wołał H7121 Jonatan H3083 za chłopcem H5288: Pospiesz się H2363 H4120, nie zatrzymuj się H408 H5975! Chłopiec H5288 pozbierał H3950 strzały H2671 i przybiegł H935 do swego pana H113.
(39) Chłopiec H5288 nie pojął H3045 niczego H3972, tylko H389 Jonatan H3083 i Dawid H1732 wiedzieli H3045, o co chodziło.
(40) Jonatan H3083 oddał H5414 swoją broń H3627 chłopcu H5288, który H834 był z nim, i rzekł H559: Idź H1980, odnieś to H935 do miasta H5892.
(41) Gdy chłopiec H5288 odszedł H935, podniósł się H6965 Dawid H1732 od strony południowej H5045 i padł H5307 twarzą H639 na ziemię H776, i trzykroć H7969 H6471 oddał pokłon H7812. Potem nawzajem się ucałowali H5401 i płakali H1058 nad sobą H7453. Dawid H1732 nawet głośno H1431 szlochał.
(42) Wreszcie Jonatan H3083 rzekł H559 do Dawida H1732: Idź H1980 w pokoju H7965! Niech się stanie H1961 to, co przysięgaliśmy H7650 w imię H8034 Pana H3068, mówiąc H559: Pan H3068 będzie H1961 między mną a tobą H996, między moim potomstwem H2233 a twoim potomstwem H2233 na wieki H5769.