1Sm18

(1) Kiedy właśnie przestał przemawiać do Saula H7586, dusza H5315 Jonatana H3083 przylgnęła całkowicie H7194 do duszy H5315 Dawida H1732. Pokochał H157 go Jonatan H3083 tak jak samego siebie.
(2) Od tego H1931 również dnia H3117 Saul H7586 zabrał H3947 go do siebie i nie pozwolił H5414 mu już wrócić H7725 do domu H1004 ojcowskiego H1.
(3) Jonatan H3083 zaś zawarł H3772 z Dawidem H1732 związek przyjaźni H1285, umiłował H157 go bowiem jak samego siebie H5315.
(4) Jonatan H3083 zdjął H6584 płaszcz H4598, który miał na sobie, i oddał H5414 go Dawidowi H1732, jak i resztę swojego stroju – aż do swego miecza H2719, łuku H7198 i pasa H2290.
(5) A Dawid H1732 wyprawiał się H3318 i wiodło mu się dobrze H7919, dokądkolwiek H3605 go Saul H7586 posyłał H7971. Saul H7586 więc ustanowił H7760 go dowódcą H5921 wojska H4421. [Dawid] był lubiany H5869 nie tylko przez cały H3605 naród H5971, ale też przez dworzan H5650 Saula H7586.
(6) Gdy przybyli H935 oni i wracał H7725 Dawid H1732 po zabiciu H5221 Filistyna H6430, kobiety H802 ze wszystkich H3605 miast H5892 wyszły H3318 ze śpiewem H7891 i tańcami H4246 naprzeciw H7122 króla H4428 Saula H7586, przy wtórze bębnów H8596, okrzyków H8057 i cymbałów H7991.
(7) I zaśpiewały H6030 kobiety H802 wśród grania i tańców: Pobił H5221 Saul H7586 tysiące H505, a Dawid H1732 dziesiątki tysięcy H7233.
(8) A Saul H7586 bardzo H3966 się rozgniewał H2734, bo nie podobały H7489 mu się te słowa H1697. Mówił H559: Dawidowi H1732 przyznały H5414 dziesiątki tysięcy H7233, a mnie tylko tysiące H505. Brak H5750 mu tylko królowania H4410.
(9) I od tego H4480 dnia H3117 patrzył H5770 Saul H7586 na Dawida H1732 zazdrosnym okiem.
(10) A oto nazajutrz H4283 duch H7307, zesłany przez Boga H430, opanował H6743 Saula H7586, który popadł w szał H5012 wewnątrz H8432 swojego domu H1004. Dawid H1732 tymczasem grał H5059 na cytrze, tak jak każdego dnia H3117. Saul H7586 trzymał H3027 w ręku dzidę H2595.
(11) I rzucił H2904 Saul H7586 dzidą H2595, bo myślał H559: Przybiję H5221 Dawida H1732 do ściany H7023. Lecz Dawid H1732 dwukrotnie H6471 tego uniknął H5437.
(12) Saul H7586 bardzo się bał H3372 Dawida H1732: bo Pan H3068 był H1961 z nim, a od Saula H7586 odstąpił H5493.
(13) I dlatego Saul H7586 odsunął H5493 go od siebie, a ustanowił H7760 wodzem H8269 nad tysiącem H505 żołnierzy. I tak odbywał H3318 wyprawy na oczach H6440 ludu H5971.
(14) Dawid H1732 we wszystkich H3605 przedsięwzięciach H1870 miał powodzenie H7919: Pan H3068 był H1961 z nim.
(15) Saul H7586, widząc H7200, że mu się dobrze H7919 powodzi, drżał H1481 przed nim.
(16) Przeciwnie, cały H3605 Izrael H3478 i Juda H3063 miłowali H157 Dawida H1732, wyprawiał się H3318 bowiem i powracał H935 na ich oczach H6440.
(17) Saul H7586 rzekł H559 do Dawida H1732: Oto najstarsza H1419 moja córka H1323, Merab H4764. Oddam H5414 ci ją za żonę H802, ale bądź dla mnie dzielnym H1121 H2428 wojownikiem i prowadź H3898 walki H4421 Pańskie H3068. Saul H7586 bowiem mówił H559 sobie: Jeżeli ja go nie dosięgnąłem, niech go dosięgnie ręka H3027 Filistynów H6430.
(18) Dawid H1732 odpowiedział H559 na to Saulowi H7586: Kimże H4310 ja jestem H595 i czym jest ród H4940 mego ojca H1 w Izraelu H3478, abym mógł być zięciem H2860 królewskim H4428?
(19) Gdy jednak zbliżała się chwila H6256 oddania H5414 Merab H4764, córki H1323 Saula H7586, Dawidowi H1732, oddano H5414 ją za żonę H802 Adrielowi H5741 z Mecholi H4259.
(20) Ale Mikal H4324, córka H1323 Saula H7586, pokochała H157 Dawida H1732. Doniesiono H5046 o tym Saulowi H7586. Sprawa ta wydała mu się dobrą H3474 H5869.
(21) Saul H7586 bowiem mówił H559 sobie: Oddam H5414 mu ją, aby była dla niego sidłem H4170; niech będzie nad nim ręka H3027 Filistynów H6430. Oświadczył H559 więc Saul H7586 Dawidowi H1732 po raz drugi H8147: Dziś H3117 możesz się stać moim zięciem H2859.
(22) Sługom H5650 zaś Saul H7586 polecił H6680: Porozmawiajcie H1696 potajemnie H3909 z Dawidem H1732 i donieście H559 mu: Król H4428 jest dla ciebie życzliwy H2654, słudzy H5650 jego cię kochają H157. Zostań H2859 więc zięciem H2859 króla H4428!
(23) Słudzy H5650 powtórzyli H1696 Dawidowi H1732 słowa H1697 Saula H7586, on zaś odrzekł H559: Czy wam wydaje się rzeczą błahą H7043 być zięciem H2859 króla H4428? Ja jestem przecież człowiekiem H376 biednym H7326 i mało znaczącym H7034.
(24) I słudzy H5650 zawiadomili H5046 Saula H7586, mówiąc: Tak H3541 się wyraził H1696 Dawid H1732.
(25) Saul H7586 odrzekł H559: Powiedzcie H559 Dawidowi H1732, że król H4428 nie żąda innej zapłaty H4119, jak stu H3967 napletków H6190 Filistynów H6430, aby pomścić się H5358 na wrogach H341 królewskich H4428. Saul H7586 liczył H2803 na to, że Dawid H1732 dostanie się w ręce H3027 Filistynów H6430.
(26) Gdy słudzy H5650 zawiadomili H5046 o tym Dawida H1732, wydało mu się dobrym H3474 H5869 to, że może zostać zięciem H2859 króla H4428. Zanim upłynęły H4390 wyznaczone dni H3117,
(27) powstał H6965 Dawid H1732 i wyruszył H1980 ze swym wojskiem H376, i zabił H5221 dwustu H3967 mężczyzn spośród Filistynów H6430. Dawid H1732 przyniósł H935 z nich potem napletki H6190 w dokładnej liczbie H4390 królowi H4428, aby stać się zięciem H2859 króla H4428. Wtedy Saul H7586 oddał H5414 mu córkę H1323 swą Mikal H4324 za żonę H802.
(28) Przekonał się H7200 też Saul H7586 naocznie, że Pan H3068 jest z Dawidem H1732. Mikal H4324, córka H1323 Saula H7586, kochała H157 go.
(29) Coraz bardziej H3254 H5750 zatem obawiał się H3372 Saul H7586 Dawida H1732 i stał się H1961 jego wrogiem H341 na zawsze H3605 H3117.
(30) Wodzowie H8269 filistyńscy H6430 robili wypady H3318. Za każdym H1767 ich wypadem H3318 Dawid H1732 odnosił większe zwycięstwa H7919 niż wszyscy H3605 słudzy H5650 Saula H7586. Imię H8034 jego stawało się coraz sławniejsze H3365 H3966.