1Krl3

(1) Salomon H8010 spowinowacił się H2859 z faraonem H6547, królem H4428 egipskim H4714, gdyż wziął H3947 za żonę córkę H1323 faraona H6547 i sprowadził H935 ją do Miasta H5892 Dawidowego H1732, zanim H5704 dokończył H3615 budowy H1129 swego pałacu H1004 oraz Świątyni H1004 Pańskiej H3068, a także murów H2346 okalających H5439 Jerozolimę H3389.
(2) Lud H5971 jednak składał ofiary H2076 na wyżynach H1116, gdyż H3588 do tego czasu H5704 H1992 jeszcze nie została zbudowana H1129 Świątynia H1004 ku czci H8034 Pana H3068.
(3) Chociaż Salomon H8010 umiłował H157 Pana H3068, naśladując H1980 obyczaje H2708 ojca H1 swego Dawida H1732, jednak H7535 i on składał ofiary H2076 i palił kadzidło H6999 na wyżynach H1116.
(4) Król H4428 udał się H1980 do Gibeonu H1391, aby tam złożyć ofiarę H2076, bo tam była wielka H1419 wyżyna H1116. Salomon H8010 złożył H5927 na owym ołtarzu H4196 tysiąc H505 ofiar całopalnych H5930.
(5) W Gibeonie H1391 Pan H3068 ukazał się H7200 Salomonowi H8010 w nocy H3915, we śnie H2472. Wtedy rzekł H559 Bóg H430: Proś H7592 o to, co mam ci dać H5414.
(6) A Salomon H8010 odrzekł H559: Tyś H859 okazywał H6213 Twemu słudze H5650 Dawidowi H1732, memu ojcu H1, wielką H1419 łaskę H2617, bo postępował H1980 wobec Ciebie H6440 szczerze H571, sprawiedliwie H6666 i w prostocie H3483 serca H3824. Ponadto H8104 zachowałeś H8104 dla niego tę H2088 wielką H1419 łaskę H2617, że dałeś H5414 mu syna H1121, zasiadającego H3427 na jego tronie H3678 po dziś H3117 dzień H2088.
(7) Teraz H6258 więc, o Panie H3068, Boże H430 mój, Tyś H859 ustanowił H4427 królem Twego sługę H5650 w miejsce H8478 Dawida H1732, mego ojca H1, a ja H595 jestem bardzo H6996 młody H5288. Brak mi doświadczenia H3045!
(8) Ponadto Twój sługa H5650 jest pośród H8432 Twego ludu H5971, któryś wybrał H977, ludu mnogiego H7227, którego nie da się zliczyć H4487 ani też spisać H5608 z powodu jego mnóstwa H7230.
(9) Racz więc dać H5414 Twemu słudze H5650 serce H3820 pełne rozsądku H8085 do sądzenia H8199 Twego ludu H5971 i rozróżniania H995 dobra H2896 od zła H7451, bo któż H4310 zdoła H3201 sądzić H8199 ten lud H5971 Twój tak liczny H3515?
(10) Spodobało się H3190 Panu H136, że właśnie o to H2088 Salomon H8010 poprosił H7592.
(11) Bóg H430 więc mu powiedział H559: Ponieważ H3282 poprosiłeś H7592 o to H2088, a nie H3808 poprosiłeś H7592 dla siebie o długie H7227 życie H3117 ani też o bogactwa H6239, i nie H3808 poprosiłeś H7592 o zgubę H5315 twoich nieprzyjaciół H341, ale poprosiłeś H7592 dla siebie o umiejętność H995 rozstrzygania H8085 spraw sądowych H4941,
(12) więc spełniam H6213 twoje pragnienie H1697 i daję ci H5414 serce H3820 mądre H2450 i rozsądne H995, takie, że podobnego tobie H3644 przed tobą H6440 nie było H1961 i po tobie H310 nie będzie H6965.
(13) I choć nie H3808 prosiłeś H7592, daję ci H5414 ponadto H1571 bogactwo H6239 i sławę H3519, tak iż podobnego tobie H3644 nie będzie H1961 wśród królów H4428 przez wszystkie H3605 twoje dni H3117.
(14) Jeśli H518 zaś będziesz postępować H1980 moimi drogami H1870, zachowując H8104 moje prawa H2706 i polecenia H4687 za przykładem H834 twego ojca H1, Dawida H1732, to przedłużę H748 twoje życie H3117.
(15) Gdy Salomon H8010 obudził się H3364, uświadomił sobie H2009, że był to sen H2472. Udał się H935 do Jerozolimy H3389 i stanąwszy H5975 przed Arką H727 Przymierza H1285 Pańskiego H3068, ofiarował H5927 całopalenia H5930 i złożył ofiary pojednania H8002 oraz wyprawił ucztę H6213 H4960 wszystkim H3605 swoim sługom H5650.
(16) Potem dwie H8147 nierządnice H2185 przyszły H935 do króla H4428 i stanęły H5975 przed nim H6440.
(17) Jedna H259 z kobiet H802 powiedziała H559: Litości H994, panie mój H113! Ja H589 i ta kobieta H802 mieszkamy H3427 w jednym H259 domu H1004. Ja porodziłam H3205, kiedy ona była w domu H1004.
(18) A trzeciego H7992 dnia H3117 po moim porodzie H3205 ta kobieta H2063 również H1571 porodziła H3205. Byłyśmy razem H3162. Nikogo H369 innego z nami w domu H1004 nie było, tylko H2108 my obydwie H8147.
(19) Syn H1121 tej kobiety H802 zmarł H4191 w nocy H3915, bo położyła się H7901 na nim H5921.
(20) Wtedy pośród H8432 nocy H3915 wstała H6965 i zabrała H3947 mojego syna H1121 od mego boku H681, kiedy twoja służebnica H519 spała H3463, i przyłożyła go H7901 do swoich piersi H2436, położywszy przy mnie swego syna H1121 zmarłego H4191.
(21) Kiedy rano H1242 wstałam H6965, aby nakarmić H3243 mojego syna H1121, patrzę H2009 – oto on martwy H4191! Gdy mu się przyjrzałam H995 przy świetle, rozpoznałam H2009, że to nie H3808 był mój syn H1121, którego urodziłam H3205.
(22) Na to odparła H559 druga H312 kobieta H802: Wcale nie H3808, bo mój syn H1121 żyje H2416, a twój syn H1121 zmarł H4191. Tamta zaś mówi H559: Właśnie że nie H3808, bo twój syn H1121 zmarł H4191, a mój syn H1121 żyje H2416. I tak wykrzykiwały H1696 wobec króla H4428.
(23) Wówczas król H4428 powiedział H559: Ta H2063 mówi H559: To mój syn H1121 żyje H2416, a twój syn zmarł H4191; tamta zaś mówi H559: Nie, bo twój syn zmarł H4191, a mój syn żyje H2416.
(24) Następnie król H4428 rzekł H559: Przynieście H3947 mi miecz H2719! Niebawem przyniesiono H935 miecz H2719 królowi H4428.
(25) A wtedy król H4428 rozkazał H559: Rozetnijcie H1504 to żywe H2416 dziecko H3206 na dwoje H8147 i dajcie H5414 połowę H2677 jednej H259 i połowę H2677 drugiej H259!
(26) Wówczas kobietę H802, której syn H1121 był żywy H2416, zdjęła litość H3648 H7356 nad swoim synem H1121 i zawołała H559: Litości H994, panie mój H113! Niech dadzą H5414 jej dziecko H3205 żywe H2416, abyście tylko go nie zabijali H4191! Tamta zaś mówiła H559: Niech nie będzie H3808 ani moje, ani twoje! Rozetnijcie H1504!
(27) Na to król H4428 zabrał głos H6030 i powiedział H559: Dajcie H5414 tamtej to żywe H2416 dziecko H3205 i nie zabijajcie H4191 go! Ona H1931 jest jego matką H517.
(28) Kiedy o tym wyroku sądowym H4941 króla H4428 dowiedział się H8085 cały H3605 Izrael H3478, czcił H3372 króla H4428, bo przekonał się H7200, że jest obdarzony mądrością H2451 Bożą H430 do sprawowania H6213 sądów H4941.