θανατήφορος

thanatēforos 🔊

przymiotnik

Od żeńskiej formy thanatos [śmierć fizyczna, śmierć duchowa (jako oddzielenie od Boga)] (G2288) i phero [nieść, dźwigać; dostarczać, przynosić (np. dary, owoce, korzyści, konsekwencje); znieść, wytrzymać] (G5342).

1